​Race Queens Deal พันธะลับฉบับตัวแม่

        รินก้าวเดินตามหลังแผ่นหลังกว้างของชัยกรออกจากลิฟต์โดยสาร ตรงไปยังลานจอดรถชั้นใต้ดินของโรงแรมหรูหรา แม้ภายนอกเธอจะสวมใส่เสื้อผ้าชุดเก่งที่ดูมิดชิด ทั้งเสื้อยืดคอกลม กางเกงยีนส์ขายาวทรงกระบอก และเสื้อแจ็กเก็ตแขนยาวที่รูดซิปปิดบังหน้าอกไซส์ใหญ่พิเศษไว้อย่างแน่นหนา รวมถึงใบหน้าสวยหวานที่ถูกบดบังด้วยหน้ากากอนามัยสีขาวเพื่อซ่อนริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการดูด "ควย" อย่างบ้าคลั่ง แต่ทว่า... ท่วงท่าการเดินของเธอกลับไม่สามารถปกปิดความบอบช้ำที่ซุกซ่อนอยู่ภายในได้เลย

        ขาทั้งสองข้างของรินสั่นเทาและก้าวเดินอย่างยากลำบาก ทุกย่างก้าวที่ขยับเขยื้อน มันตอกย้ำความรู้สึกโหวงๆ และกลวงโบ๋ที่บริเวณช่องทางเบื้องล่างอย่างชัดเจน ร่อง "หี" และ "รูตูด" ของเธอที่เพิ่งจะถูกท่อนเนื้อขนาดยักษ์ของชายเจ็ดคนสลับสับเปลี่ยนกันทะลวงและกระแทกกระทั้นแบบมาราธอนมาหมาดๆ มันยังคงอ้าค้างและบานเบอะ แม้จะพยายามขมิบเกร็งกล้ามเนื้อหูรูดสักเท่าไหร่ มันก็ไม่สามารถหุบกลับมาแนบสนิทได้เหมือนเดิม รินรู้สึกเหมือนมีสิ่งแปลกปลอมท่อนใหญ่คาคาบอยู่ในร่างกายตลอดเวลา อากาศเย็นๆ จากเครื่องปรับอากาศในลานจอดรถพัดผ่านลอดเข้ามาสัมผัสกับรอยจีบสีสดที่ปลิ้นร่น ยิ่งทำให้เธอรู้สึกหวิวและเสียวซ่านอย่างบอกไม่ถูก

        เมื่อเดินมาถึงรถเก๋งซีดานสีขาวคันคุ้นเคย ชัยกรก็กดรีโมทปลดล็อก รินรีบเปิดประตูและสอดตัวเข้าไปนั่งในเบาะฝั่งผู้โดยสาร ทิ้งน้ำหนักตัวลงบนเบาะนุ่มด้วยความระมัดระวัง เพราะแค่ก้นสัมผัสกับเบาะ ความเจ็บแปลบก็แล่นริ้วขึ้นมาจากรูตูดที่บอบช้ำทันที

        ทันทีที่ชัยกรสตาร์ทเครื่องยนต์และแอร์เย็นฉ่ำเริ่มทำงาน เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันไลน์ในสมาร์ทโฟนของผู้จัดการทีมหนุ่มก็ดังขึ้นติดๆ กันสองสามครั้ง ชัยกรละมือจากพวงมาลัย หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอเพื่ออ่านข้อความ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์และพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาของเขาทันที

        "หึ... พูดยังไม่ทันขาดคำ เสี่ยวิชัยก็ทักมาหาพี่ซะแล้วว่ะริน" ชัยกรเอ่ยขึ้นพลางหันหน้าจอโทรศัพท์ให้รินดูผ่านๆ "เสี่ยแกบอกว่าประทับใจลีลาของเธอเมื่อคืนนี้มากๆ แกเลยอยากจะจ้างเธอให้ไปเป็น 'นางแบบพรีเซ็นเตอร์' คนใหม่ให้กับแบรนด์น้ำมันเครื่องนำเข้าของแกน่ะสิ... เตรียมตัวไว้ให้ดีเลยนะ อีก 3 วันแกนัดให้ไปถ่ายรูปที่สตูดิโอ"

        รินที่นั่งฟังอยู่เงียบๆ ใต้หน้ากากอนามัยไม่ได้แสดงอาการตกใจหรือตื่นเต้นอะไรออกมา แน่นอนว่าในวงการมอเตอร์สปอร์ต การที่สปอนเซอร์รายใหญ่จะดึงตัวเรซควีนของทีมที่ตัวเองสนับสนุนไปเป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้า มันเป็นเรื่องปกติที่พบเห็นได้ทั่วไป ตัวเธอเองก็เคยรับงานถ่ายแบบคู่กับสินค้าพวกนี้มาแล้วนับไม่ถ้วน มันควรจะเป็นข่าวดีและเป็นเรื่องน่ายินดีสำหรับอาชีพของเธอ

        แต่ทว่า... เมื่อผู้ว่าจ้างคือ "เสี่ยวิชัย" ชายแก่ตัณหากลับผู้คลั่งไคล้การร่วมเพศทางทวารหนักเป็นชีวิตจิตใจ รินก็รู้ซึ้งได้ทันทีว่า "งานถ่ายแบบ" ที่ว่านี้ มันไม่ได้มีแค่การไปยืนโพสท่าสวยๆ คู่กับแกลลอนน้ำมันเครื่องแน่ๆ

        "ดูเหมือนว่า... 'ประตูหลัง' ของเธอคงจะยังไม่ได้พักง่ายๆ หรอกนะริน" ชัยกรพูดเย้าแหย่ด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ สายตาของเขาเหลือบมองไปที่เป้ากางเกงยีนส์ของเธอ "เตรียมทำความสะอาดรูตูดรอไว้ได้เลย งานนี้เสี่ยวิชัยคงจัดหนักจัดเต็มทะลวงขี้เธอกระจุยกระจายกลางสตูดิโอแหงๆ"

        รินเพียงแค่ปรายตามองชัยกรด้วยความเหนื่อยล้า เธอไม่ได้เอื้อนเอ่ยคำพูดใดๆ ออกมาเพื่อโต้แย้งหรือปฏิเสธ เพราะลึกๆ ในใจที่ถูกความเสื่อมทรามกลืนกินไปแล้ว รินรู้ดีว่าต่อให้เธอปฏิเสธไปก็ไร้ผล และที่น่ารังเกียจที่สุดคือ... ร่างกายของเธอมันเริ่มจะคุ้นชินและแอบโหยหาความเจ็บปวดปนเสียวซ่านจากการถูก "เย็ดรูตูด" ไปเสียแล้ว รินทำเพียงแค่นั่งนิ่งๆ ปล่อยให้ชัยกรออกรถและขับพาเธอมุ่งหน้ากลับไปสู่ชีวิตจอมปลอมที่คอนโดมิเนียมของเธอ

        เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง รถเก๋งซีดานสีขาวก็มาจอดเทียบที่จุดรับส่งหน้าคอนโดมิเนียม รินยกมือไหว้ขอบคุณชัยกรตามมารยาท ก่อนจะเปิดประตูและก้าวลงจากรถด้วยท่าทีที่พยายามฝืนให้ดูเป็นปกติที่สุด เธอเดินลากขาสั่นๆ เข้าไปในตัวอาคาร กดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นพักอาศัย รูดคีย์การ์ดและผลักประตูห้องเข้าไป

        "ริน! กลับมาแล้วเหรอครับ!"

        เสียงทักทายที่เปี่ยมไปด้วยความดีใจและห่วงใยของ กานต์ สามีผู้แสนดีดังขึ้นทันทีที่ประตูเปิดออก กานต์ที่นั่งรออยู่บนโซฟารีบผุดลุกขึ้นและเดินตรงรี่เข้ามาหาภรรยาสาว เขายกมือขึ้นลูบผมของเธอเบาๆ ด้วยความรักใคร่สุดหัวใจ

        "เหนื่อยไหมครับริน... ผมนั่งรอตั้งนาน เป็นห่วงแทบแย่ว่าทำไมคุยงานกับสปอนเซอร์นานจัง" กานต์เอ่ยถามพลางช่วยรับกระเป๋าสะพายจากมือของเธอ "แล้วนี่... พี่กรไปส่งใช่ไหมครับ? ผมต้องขอบคุณพี่แกจริงๆ ที่ช่วยเป็นธุระให้"

        รินฝืนยิ้มหวานส่งให้สามีภายใต้หน้ากากอนามัยที่เธอยังไม่ได้ถอดออก "ค่ะกานต์ พี่กรมาส่ง... คุยงานเรียบร้อยดีค่ะ สปอนเซอร์เขาตกลงสนับสนุนทีมเราแล้วนะคะ อ้อ... แล้วก็ เสี่ยวิชัยเขาจ้างรินไปเป็นพรีเซ็นเตอร์น้ำมันเครื่องให้เขาด้วยนะคะ อีก 3 วันต้องไปถ่ายแบบ"

        "โห! จริงเหรอครับริน! ยินดีด้วยนะครับ!" กานต์ยิ้มกว้างด้วยความภาคภูมิใจ เขาไม่ได้เอะใจหรือสงสัยในความผิดปกติใดๆ เลยแม้แต่น้อย "รินของผมเก่งที่สุดเลย... ว่าแต่ รินหิวไหมครับ? กินอะไรมาหรือยัง? เดี๋ยวผมไปอุ่นกับข้าวที่ซื้อมาไว้ให้กินไหม?"

        เมื่อได้ยินคำถามว่า 'กินอะไรมาหรือยัง' ความทรงจำอันแสนหยาบโลนก็แล่นวาบเข้ามาในหัวของรินทันที ในใจของหญิงสำส่อนแอบตอบคำถามนั้นอย่างร่านรัก (รินอิ่มจะแย่แล้วค่ะกานต์... รินกินควยมาตั้งเจ็ดท่อน กลืนน้ำกามลงท้องไปตั้งไม่รู้กี่น้ำจนล้นคอหอยไปหมดแล้ว รินไม่หิวอะไรอีกแล้วล่ะค่ะ...)

        แต่ในความเป็นจริง รินทำเพียงแค่ส่ายหน้าเบาๆ "รินกินข้าวกับพวกเสี่ยเขาตอนคุยงานมาเรียบร้อยแล้วค่ะกานต์ รินอิ่มมากๆ เลย... ตอนนี้รินรู้สึกเพลียๆ ปวดหัวนิดหน่อยด้วย รินอยากอาบน้ำแล้วเข้านอนเลยค่ะ"

        "อ้าว ปวดหัวเหรอครับ งั้นรีบไปอาบน้ำพักผ่อนเถอะครับ เดี๋ยวกินยาพาราฯ ดักไว้หน่อยนะ" กานต์แสดงความเป็นห่วงอย่างจริงใจ

        รินพยักหน้ารับแล้วรีบเดินปลีกตัวเข้าห้องน้ำไป เธอใช้เวลาทำความสะอาดร่างกายอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินตัวหลวมที่สวมใส่สบาย ก่อนจะเดินออกมาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้าง กานต์ที่อาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินตามมาสอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน

        บรรยากาศภายในห้องนอนเงียบสงบ แสงไฟจากโคมไฟหัวเตียงสลัวๆ สร้างความโรแมนติกที่กานต์โหยหา กานต์ขยับตัวเข้าไปสวมกอดภรรยาสาวจากด้านหลัง ซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของเธอ ลมหายใจอุ่นๆ ของสามีเป่ารดต้นคอ ทำให้รินเริ่มรู้สึกเกร็ง

        "รินครับ..." กานต์กระซิบเสียงพร่า มือหนาของสามีเริ่มลูบไล้ไปตามท่อนแขนและต้นขาของเธอ สัญชาตญาณความเป็นชายของกานต์ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ท่อน "ควย" ขนาดมาตรฐานของเขาเริ่มแข็งขึงและดุนดันอยู่กับบั้นท้ายของรินผ่านเนื้อผ้าของชุดนอน

        "วันนี้ผมดีใจมากเลยนะที่ทีมเราผ่านเข้ารอบ... แล้วรินก็เก่งมากๆ ที่หาสปอนเซอร์มาให้ทีมได้..." กานต์พรมจูบไปที่ลาดไหล่เนียน "เรา... ไม่ได้มีอะไรกันหลายวันแล้วนะริน คืนนี้... ผมขอ 'เย็ด' รินหน่อยได้ไหมครับ?"

        สิ้นประโยคนั้น ดวงตาของรินก็เบิกกว้างขึ้นท่ามกลางความมืด หัวใจของเธอหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ความตื่นตระหนกและหวาดกลัวพุ่งทะยานเข้าเกาะกินจิตใจอย่างรุนแรงที่สุด!

        ถ้านี่เป็นช่วงเวลาปกติ รินคงจะยอมอ้าขาให้สามีร่วมรักตามหน้าที่ แม้ว่าลีลาของกานต์จะห่วยแตกและขนาดควยของเขาจะเล็กจนไม่อาจเติมเต็มความร่านของเธอได้ก็ตาม แต่ทว่า... สถานการณ์ในตอนนี้มันไม่ปกติเลยสักนิด!

        ช่องทางรักของรินในตอนนี้อยู่ในสภาพที่วิกฤตที่สุด ร่อง "หี" ของเธอยังคงอ้าค้าง บานเบอะ และกลวงโบ๋จากการถูกรุมกระหน่ำกระแทกจากท่อนเนื้อยักษ์หกท่อนพร้อมๆ กัน ถ้าหากกานต์สอดใส่ควยของเขาเข้ามาในตอนนี้ เขาจะต้องสัมผัสได้ถึงความ "หลวม" ที่ผิดปกติอย่างร้ายแรง เขาจะต้องรู้ทันทีว่ารูหีของภรรยาเพิ่งจะถูกถ่างขยายมาอย่างหนักหน่วง ยิ่งไปกว่านั้น "รูตูด" ของเธอก็บอบช้ำและฉีกขาดเล็กน้อยจากการถูกเสี่ยวิชัยทะลวง หากกานต์เผลอเอามือมาลูบคลึงหรือสัมผัสโดน ความลับอันแสนโสมมทั้งหมดจะต้องแตกดังโพละอย่างแน่นอน!

        รินสติแตก รีบหนีบเรียวขาทั้งสองข้างเข้าหากันแน่นจนเกร็ง เธอพลิกตัวหันกลับมาประจันหน้ากับกานต์ ยกมือทั้งสองข้างขึ้นดันแผงอกของสามีให้ออกห่างด้วยท่าทีที่ตื่นตระหนกจนเห็นได้ชัด

        "มะ... ไม่เอาค่ะกานต์! คืนนี้ไม่ได้เด็ดขาด!" รินโพล่งออกมาเสียงสั่น

        กานต์ชะงักงันไปทันที คิ้วขมวดเข้าหากันด้วยความแปลกใจและผิดหวังเล็กน้อย "ทะ... ทำไมล่ะครับริน? รินเป็นอะไรหรือเปล่า?"

        รินพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับความสั่นกลัว สมองแล่นจี๋หาข้ออ้างที่แนบเนียนที่สุด "ริน... รินเหนื่อยมากๆ เลยค่ะกานต์ วันนี้รินคุยงานกับพวกเสี่ยทั้งวัน ทั้งปวดหัว ทั้งเพลีย ร่างกายรินล้าไปหมดแล้ว... รินไม่มีอารมณ์จริงๆ ค่ะ ขอรินนอนพักเถอะนะคะ นะคะกานต์..."

        น้ำเสียงที่เว้าวอนและสั่นเครือของภรรยา ทำให้กานต์ผู้แสนดีใจอ่อนยวบ ความปรารถนาทางกายที่พุ่งพล่านเมื่อครู่มอดดับลงทันทีเมื่อเห็นว่าคนที่เขารักกำลังเหน็ดเหนื่อย กานต์ถอนหายใจยาว ก่อนจะคลี่ยิ้มอบอุ่นและดึงร่างที่สั่นเทาของรินเข้ามากอดไว้แนบอก

        "โอเคครับๆ ผมเข้าใจแล้ว... รินเหนื่อยเพื่อทีมมามากพอแล้ว คืนนี้นอนพักผ่อนให้เต็มที่เลยนะครับ ผมจะไม่กวนรินแล้ว" กานต์กดจูบลงบนหน้าผากมนของภรรยาอย่างแผ่วเบา "ฝันดีนะครับคนเก่งของผม"

        "ฝันดีค่ะกานต์..."

        รินตอบรับเสียงแผ่ว ซุกใบหน้าลงกับแผงอกกว้างของสามี เธอหลับตาลงและลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกยาวเหยียดที่สามารถเอาตัวรอดจากการถูกจับผิดมาได้อย่างหวุดหวิด แต่ถึงกระนั้น ภายใต้อ้อมกอดที่แสนบริสุทธิ์ของกานต์ รินกลับยังคงรู้สึกได้ถึงความปวดร้าวและอาการเต้นตุบๆ ของร่อง "หี" และ "รูตูด" ที่เรียกร้องหาการเติมเต็ม ความลับอันสกปรกนี้มันช่างหนักอึ้ง และเธอก็ไม่รู้เลยว่าจะสามารถปกปิดความสำส่อนและสภาพร่างกายที่พังทลายนี้ไปได้อีกนานแค่ไหน ก่อนที่ทุกอย่างจะพังทลายลงมาต่อหน้าต่อตาผู้ชายที่รักเธอสุดหัวใจ

        แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอนของคอนโดมิเนียม กานต์ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นและเปี่ยมไปด้วยพลังงาน ร่างกายของนักแข่งหนุ่มฟื้นฟูเต็มที่พร้อมสำหรับการแข่งขันในรอบ Qualifying 2 (Q2) ที่กำลังจะมาถึงในวันนี้ เขายืดแขนบิดขี้เกียจเพื่อไล่ความเมื่อยล้า ก่อนจะหันไปหาภรรยาสาวที่นอนอยู่เคียงข้าง หวังจะมอบจุมพิตอรุณสวัสดิ์ให้เธอเหมือนเช่นทุกวัน

        แต่ทว่า ทันทีที่กานต์สัมผัสลงบนท่อนแขนเนียนของริน เขาก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อพบว่าอุณหภูมิร่างกายของภรรยาร้อนจี๋ราวกับไฟสุม

        "ริน! รินครับ! ทำไมตัวร้อนขนาดนี้เนี่ย!" กานต์รีบผุดลุกขึ้นนั่ง เอามืออังหน้าผากและซอกคอของเธอด้วยความตื่นตระหนก

        รินที่นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มค่อยๆ ปรือตาขึ้นอย่างยากลำบาก ใบหน้าสวยหวานที่เคยดูสดใสบัดนี้ซีดเซียวและเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อผุดซึม ริมฝีปากแห้งผาก ริมฝีปากที่เพิ่งจะผ่านการดูด "ควย" และรับน้ำกามมานับไม่ถ้วนจนบวมเจ่อ บัดนี้ลอกเป็นขุย ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปด้วยพิษไข้ที่เล่นงานอย่างหนักหน่วง

        สาเหตุของไข้สูงนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรือการติดเชื้อหวัดธรรมดา แต่มันคือ "ไข้ราคะ" ที่เกิดจากการที่ร่างกายถูกใช้งานอย่างหนักหน่วงและป่าเถื่อนเกินขีดจำกัด การถูกผู้ชายถึงเจ็ดคนรุมกระหน่ำ "เย็ด" ทะลวงทุกช่องทาง ทั้ง "หี" และ "รูตูด" อย่างต่อเนื่องแบบมาราธอนตลอดทั้งบ่ายจรดค่ำ ตามด้วยการถูกชัยกรซ้ำเติมในสภาพที่ร่างกายบอบช้ำจนถึงขีดสุด มันทำให้กล้ามเนื้อทุกมัดฉีกขาด อักเสบ และปวดร้าวไปถึงกระดูก

        ทุกครั้งที่รินขยับตัวขยุกขยิกเพียงเล็กน้อย ความปวดแสบปวดร้อนจากร่องสวาททั้งสองช่องทางก็แล่นริ้วขึ้นมาจนเธอต้องนิ่วหน้า มันระบมและอักเสบจนแทบจะหุบขาไม่ลง ผนังมดลูกที่รองรับการฉีดพ่นน้ำอสุจิปริมาณมหาศาลจากหลายสิบระลอกกำลังประท้วงด้วยความเจ็บปวด ร่างกายที่บอบบางของเธอรับภาระอันหนักอึ้งนี้ไม่ไหวจนต้องประท้วงออกมาเป็นไข้สูงลิ่ว

        "ระ... รินปวดหัวค่ะกานต์... หนาวด้วย... ปวดไปหมดทั้งตัวเลย..." รินตอบเสียงสั่นเครือ พยายามซุกตัวเข้าหาไออุ่นจากผ้าห่ม

        "ตายจริง... เมื่อวานรินคงโหมคุยงานกับสปอนเซอร์หนักเกินไปแน่ๆ เลย ร่างกายเลยประท้วงแบบนี้" กานต์พูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและสงสารจับใจ เขาไม่เคยล่วงรู้เลยว่าการ "คุยงาน" ที่เขาจินตนาการไว้ มันคือการที่เมียรักของเขาต้องไปนอนกางขาให้พวกตาแก่ตัณหากลับกระแทกท่อนเนื้อใส่จนหีพังและตูดบาน

        กานต์รีบวิ่งไปเอาผ้าชุบน้ำหมาดๆ มาเช็ดตามใบหน้าและซอกคอของรินอย่างเบามือที่สุด เพื่อช่วยระบายความร้อน จากนั้นก็จัดเตรียมยาพาราเซตามอลและรินน้ำใส่แก้วมาป้อนให้เธอถึงเตียง

        "รินกินยานะครับ แล้วก็นอนพักผ่อนให้เต็มที่เลย วันนี้ไม่ต้องห่วงเรื่องที่สนามแข่งนะ เดี๋ยวผมจัดการเอง" กานต์จัดแจงห่มผ้าให้ภรรยาจนมิดชิด "ส่วนเรื่องงานถ่ายแบบพรีเซ็นเตอร์ของเสี่ยวิชัยน่ะ... ถ้ารินยังไม่หายดี หรือรู้สึกว่าร่างกายไม่ไหว ก็โทรไปแคนเซิลพี่กรหรือเสี่ยเขาเลยนะครับ ไม่ต้องฝืนทำนะ สุขภาพของรินสำคัญที่สุดสำหรับผมเสมอ"

        เมื่อได้ยินคำพูดที่แสนดีและบริสุทธิ์ของสามี รินก็รู้สึกถึงก้อนสะอื้นที่จุกอยู่ที่ลำคอ น้ำตาแห่งความละอายใจเอ่อล้นขึ้นมาที่หางตา เธอช่างเป็นผู้หญิงที่เลวทรามและร่านที่สุดในโลก สามีของเธอดีกับเธอขนาดนี้ แต่เธอกลับเอาช่องทางของตัวเองไปเป็นกระโถนรองรับตัณหาให้คนอื่นย่ำยี แถมยังแอบไปมีอะไรกับช่างไฟในทีมอีกต่างหาก

        แต่ถึงกระนั้น รินก็ไม่สามารถหันหลังกลับได้อีกแล้ว เธอตกเป็นทาสของตัณหาและเงินตราที่พวกสปอนเซอร์หยิบยื่นให้ไปแล้วอย่างสมบูรณ์ รินฝืนยิ้มบางๆ ให้กานต์ "ขอบคุณนะคะที่รัก... รินจะนอนพักเยอะๆ กานต์ไปแข่งเถอะค่ะ สู้ๆ นะคะ ทำให้เต็มที่เลยนะ"

        "ครับผม! ผมจะเอาชัยชนะกลับมาฝากคนเก่งของผมให้ได้!" กานต์ยิ้มกว้าง ก้มลงจูบหน้าผากของรินอีกครั้ง ก่อนจะคว้ากระเป๋าเป้และเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้รินนอนซมจมอยู่กับพิษไข้และความปวดร้าวที่ร่องสวาทเพียงลำพัง

        ตัดภาพมาที่พิตเลนของสนามแข่ง X Motorsport Park

        บรรยากาศในเช้าวันอาทิตย์นี้เต็มไปด้วยความคึกคักและตึงเครียดในเวลาเดียวกัน ทุกทีมต่างกำลังเตรียมความพร้อมขั้นสุดท้ายสำหรับการแข่งขันในรอบ Q2 ซึ่งจะเป็นตัวตัดสินอันดับสตาร์ทในรอบชิงชนะเลิศ (Main Race) เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ กลิ่นน้ำมันเครื่องและยางไหม้ลอยคลุ้งเป็นเอกลักษณ์

        กานต์ขับรถมอเตอร์ไซค์ส่วนตัวมาถึงที่ Team HQ ของทีม Vortex Apex Racing เขาก้าวลงจากรถด้วยท่าทางที่กระฉับกระเฉงและใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม วันนี้เขาดูสดใสและมีพลังงานล้นเหลือผิดกับเมื่อวันก่อนๆ อย่างเห็นได้ชัด เขาเดินเข้าไปทักทายทุกคนในพิตอย่างเป็นกันเอง

        "สวัสดีครับน้าชัย! หวัดดีไอ้เก่ง ไอ้บาส ไอ้เต้ย! วันนี้พร้อมลุยกันหรือยังพวกเรา!" กานต์ตะโกนทักทายเสียงดังฟังชัด

        "พร้อมเสมอเว้ยไอ้กานต์! รถเดี๋ยวกูเช็กระบบไฟให้เป๊ะๆ เลย วันนี้มึงบิดให้มิดไมล์ไปเลยนะ!" น้าชัย ช่างใหญ่ของทีมตอบรับด้วยรอยยิ้มกว้าง

        ในขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยและเช็กสภาพรถกันอยู่นั้น เต้ย ช่างไฟและฝ่ายวิเคราะห์ข้อมูลหนุ่มวัยเบญจเพส ก็เดินถือแท็บเล็ตเข้ามาหากานต์ เต้ยกวาดสายตามองไปรอบๆ พิต ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความสงสัย

        "อ้าว พี่กานต์ครับ... แล้วพี่รินล่ะครับ? วันนี้ไม่มาเป็นเรซควีนให้กำลังใจพี่เหรอครับ ผมไม่เห็นพี่รินตั้งแต่เช้าแล้ว"

        กานต์ถอนหายใจออกมาเบาๆ สีหน้าของเขาหมองลงเล็กน้อยเมื่อพูดถึงภรรยา "อ๋อ... รินเขาป่วยน่ะเต้ย ไข้ขึ้นสูงเลย ลุกไม่ขึ้น ผมเลยให้เขานอนพักอยู่ที่คอนโด ไม่ต้องมาสนามหรอก"

        "อ้าว! พี่รินป่วยเหรอครับ! เป็นอะไรมากไหมพี่?" เก่ง ช่างเครื่องร่างล่ำที่ยืนอยู่ใกล้ๆ รีบแทรกขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง

        "สงสัยเมื่อวานเขาคงเหนื่อยเกินไปน่ะ" กานต์อธิบายด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง "รินเขาต้องไปคุยงานกับสปอนเซอร์ทั้งวัน ต้องวิ่งเต้นเจรจาขอทุนให้ทีมเรา พี่กรบอกว่ารินช่วยพูดจนเสี่ยอ้วนกับเสี่ยวิชัยเขายอมตกลงเป็นสปอนเซอร์ให้ทีมเราเลยนะ... รินเขาทุ่มเทเพื่อทีมเรามากจริงๆ จนร่างกายรับไม่ไหวล้มป่วยไปเลย ผมล่ะสงสารเขาจริงๆ"

        เมื่อกานต์พูดจบ สมาชิกทุกคนในทีมต่างก็มีสีหน้าที่สลดลงและเต็มไปด้วยความตื้นตันใจ น้าชัยถึงกับน้ำตาซึม "โธ่... แม่หนูริน ช่างเป็นคนดีอะไรขนาดนี้ ยอมเหนื่อยยากเพื่อพวกเราแท้ๆ ข้าล่ะนับถือหัวใจของเอ็งกับเมียจริงๆ ว่ะไอ้กานต์"

        "ใช่พี่... ถ้าไม่ได้พี่ริน ทีมเราคงยุบไปแล้ว พี่รินนี่แหละนางฟ้าตัวจริงของทีมเรา" บาส ฝ่ายยางพูดสมทบ

        ท่ามกลางบรรยากาศแห่งความซาบซึ้งและคำสรรเสริญเยินยอที่ทุกคนมอบให้กับความเสียสละอันสูงส่งของเรซควีนสาวนั้น มีเพียง เต้ย คนเดียวเท่านั้นที่ยืนนิ่งเงียบ

        เต้ยก้มหน้ามองหน้าจอแท็บเล็ตในมือเพื่อซ่อนรอยยิ้มที่กำลังกระตุกอยู่ตรงมุมปาก ในหัวของช่างไฟหนุ่มกำลังประมวลผลข้อมูลที่เพิ่งได้รับจากกานต์อย่างรวดเร็ว เต้ยรู้ดี... เขารู้ความจริงอันแสนสกปรกที่ถูกซุกซ่อนอยู่ใต้พรมแห่งความเสียสละนี้!

        เต้ยรู้ดีว่าการ "คุยงานกับสปอนเซอร์" ที่กานต์และทุกคนในทีมกำลังสรรเสริญนั้น แท้จริงแล้วมันคือการที่รินต้องเอาตัวเข้าแลก ไปอ้าขาให้เสี่ยอ้วน "เย็ด" จนน้ำกามทะลักในห้องคาราโอเกะที่เขาแอบดูมากับตา! ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้อีกว่าภายใต้ภาพลักษณ์นางฟ้าที่แสนดี รินนั้นมีสัญชาตญาณของความร่านที่ลุกโชนขนาดไหน เพราะตัวเขาเองก็เพิ่งจะได้ลิ้มรสและ "เย็ด" ร่องหีของเธอมาอย่างดุเดือดจนแตกในไปถึงสองรอบเมื่อวันก่อน!

        (ป่วยงั้นเหรอ...) เต้ยคิดในใจ ดวงตาของเขาฉายแววความหื่นกระหายและเย้ยหยัน (พี่รินเนี่ยนะจะป่วยเพราะคุยงาน... ขนาดผมเย็ดกระแทกหีพี่เขาอย่างเอาเป็นเอาตาย พี่เขายังมีแรงเดินหน้าตาเฉยกลับมานั่งข้างพี่กานต์ได้เลย...)

        เต้ยลองปะติดปะต่อเรื่องราว หากรินถึงขั้นล้มป่วยไข้ขึ้นสูงจนลุกไม่ขึ้น นั่นแปลว่าการไปพบสปอนเซอร์เมื่อวานนี้ มันต้องเป็นการ "คุยงาน" ที่หนักหน่วงและดิบเถื่อนอย่างถึงที่สุดแน่ๆ เขาจินตนาการไปว่าเสี่ยอ้วนและเสี่ยวิชัยคงจะรุมสกรัมกระแทกท่อนควยใส่รินอย่างบ้าคลั่ง ทะลวงทั้งหน้าทั้งหลังจนร่างกายที่แสนจะทนทานของเธอถึงกับพังทลาย

        แม้เต้ยจะไม่รู้ความจริงทั้งหมดว่ารินต้องเผชิญหน้ากับการถูกรุมโทรมแบบมาราธอน 6 รุม 1 จนรูตูดและหีกลวงโบ๋ แต่เพียงแค่คิดว่าร่างกายอวบอัดที่เขาเคยเชยชม ต้องถูกชายแก่พวกนั้นย่ำยีอย่างหนักหน่วงจนจับไข้ มันก็ทำให้เป้ากางเกงยีนส์ของช่างหนุ่มตุงเป่งขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

        "พี่กานต์ไม่ต้องห่วงนะครับ" เต้ยเงยหน้าขึ้นมา ปั้นยิ้มกว้างที่แสนจะใสซื่อและเป็นห่วงเป็นใย ส่งให้กับรุ่นพี่ที่เขาเคารพรัก "เดี๋ยวอาการก็คงดีขึ้นแหละครับ พี่รินแกเก่งอยู่แล้ว... พวกเราทุกคนซาบซึ้งในความเสียสละของพี่รินมากๆ เลยครับ พี่กานต์ไปเตรียมตัวแข่งเถอะครับ วันนี้พวกเราจะทำให้เต็มที่เพื่อตอบแทนความเหนื่อยของพี่รินเองครับ!"

        กานต์ยิ้มรับด้วยความตื้นตันใจ เขาเดินเข้ามาตบบ่าเต้ยเบาๆ "ขอบใจมากนะเต้ย พวกเราคือครอบครัวเดียวกัน ต้องสู้ไปด้วยกันเว้ย!"

        เต้ยพยักหน้ารับคำอย่างแข็งขัน เขาหันกลับไปทำหน้าที่เช็กระบบไฟของรถมอเตอร์ไซค์ต่อ โดยที่ไม่มีใครในทีมล่วงรู้เลยว่า ภายใต้ใบหน้าที่ดูมุ่งมั่นของช่างไฟหนุ่มคนนี้ ซุกซ่อนความลับอันตรายและความหยาบโลนเอาไว้ ความลับที่เขาเคยฝากฝังน้ำกามไว้ในช่องทางรักของภรรยาผู้แสนดีของนักแข่งตัวเอ้ประจำทีม

        บรรยากาศในพิตเลนของทีม Vortex Apex Racing ดำเนินต่อไปด้วยความคึกคักและความหวังอันเต็มเปี่ยม โดยมีความใสซื่อของกานต์และความโง่เขลาของทุกคนในทีม เป็นม่านบังตาที่ปิดบังความเสื่อมทรามและความร่านรักของเรซควีนสาวที่กำลังนอนซมจมพิษไข้ราคะอยู่บนเตียง โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่า คราบน้ำกามจากชายชู้นับไม่ถ้วนยังคงเกรอะกรังและซึมลึกอยู่ในจิตวิญญาณของนางฟ้าประจำทีมอย่างไม่มีวันลบล้างได้อีกต่อไ