ทิพย์ลุกขึ้นชี้หน้าโซลาห์ก่อนต่อว่าเธออย่างโกรธแค้น
“ประจานฉัน อยากโดนหรือไง!”
“โซลาห์หวังดีกับคุณแท้ๆแต่คุณกลับต่อว่าเธองั้นหรอ ไม่เคารพคุณย่าผมแถมไม่ให้เกียรติแฟนผมอีก เชิญคุณออกไปซะ เดี๋ยวนี้!” ไอซ์สบถลั่นจนโซลาห์สะดุ้งเฮือกเอามือจับแก้มที่ถูกตบมองทิพย์ช้าๆแล้วละออกจากไอซ์
“คุณทิพย์ ฉันขอโทษที่ฉันยุ่งเื่ของคุณ ฉันแค่สงสารเด็กในท้องของคุณ แต่คุณก็ทำตัวเอง ถ้าสิ่งที่ฉันพูดมันคือการประจานตัวคุณแล้วที่คุณเอาใบแพทย์มาคร่ำครวญอ้อนวอนคุณไอซ์มันเรียกว่าอะไร คุณคิดจะจับเขาแต่คุณทำตัวโง่แบบนี้เนี้ยนะ โทษทีนะคุณก็ไม่ได้มีสมองอะไรมากเลย” โซลาห์เดินเข้าไปใกล้ทิพย์ก่อนเหยียดยิ้มแล้วง้างมือตบเข้าที่แก้มซ้ายของทิพย์เต็มแรง ระวิสะดุ้งเฮือกเช่นเดียวกับไอซ์แต่สุรีย์กลับฉีกยิ้มชอบใจ
“เห็นฉันหลีกอย่าหาว่าฉันไม่สู้ ถ้าฉันไม่แกร่งจริง ฉันไม่ยืนข้างเขาหรอก” โซลาห์ก้าวถอยหลังมายืนจับแขนไอซ์แล้วซบเบาๆยั่วยวน
“นี่กระเป๋าคุณครับ” พียื่นกระเป๋าให้ทิพย์ที่จับแก้มอย่างเจ็บใจเดินฟึดฟัดจ้องเขม็งโซลาห์ออกไป ไอซ์มองโซลาห์ที่ยกมือลูบแก้มช้าๆพร้อมหลบสายตาเขา
“เจ็บไหม” เสียงของเขาทำเธอใจสั่นครอนหันมองเขาก่อนเลื่อนสายตาหลบ มือไอซ์เลื่อนขึ้นััแก้มเธอเบาๆ ระวิหันมายิ้มกับสุรีย์ในขณะที่ยืนอยู่ด้านหลัง
“หึ หืม คู่หมั้นอยู่นี่ไม่ใช่หรอตาไอซ์” สุรีย์ขัดจังหวะแต่ดูท่าหลานชายจะไม่สนใจ
“คุณไปดูแลคุณย่ากับคู่หมั้นคุณเถอะ เดี๋ยวฉันไปประคบก่อน เจ็บชะมัดโดนรอบสองเนี้ย ไม่อยากเชื่อเลย” โซลาห์หันกลับเดินออกแต่ถูกคว้าแขนไว้
“เมื่อกี้ว่าไงนะ โดนรอบสอง โซลาห์!” ไอซ์จับแขนเธอรั้งไว้คาดคั้นเสียงเข้มมองจ้องเธอที่ตาลุกวาวอย่างลืมตัว
“อะไร ฉันพูดอะไร โอ๊ยย ระบม” โซลาห์ร้องลั่นจับแก้มลุกลนพยายามสลัดมือเขาออกหวังจะหนีแต่ไอซ์จับแขนเธอไว้ไม่ให้หลุด
“คุณย่า คุณวิ ผมต้องขอโทษด้วยที่รับรองไม่ดี เดี๋ยวผมให้คุณพีช่วยดูแลให้”
“แล้วแกจะไปไหน วุ่นวายจริงๆ” สุรีย์ส่ายหน้าไปมาไม่พอใจ
“เราไปพักผ่อนดีกว่านะคะคุณย่า เดี๋ยววินวดให้” ระวิตัดบทด้วยรอยยิ้มมองสบตาไอซ์ที่ยิ้มเป็การขอบคุณ เธอพาสุรีย์เข้าไปในเรือนแก้ว พีจัดแจงเอากระเป๋าเข้าไปเก็บด้านใน ไอซ์หันกลับมามองโซลาห์
“เรามีเื่ต้องคุยกัน” ไอซ์พูดจบคว้ามือโซลาห์เดินกลับไปที่บ้านพัก
โซลาห์นั่งหน้างออยู่ที่โซฟาบนบ้านพักจับแก้มมองไอซ์ลากเก้าอี้มานั่งอยู่ตรงหน้าเธอพร้อมกล่องยาและลูกประคบ ไอซ์จับลูกประคบขึ้นมาถือไว้เขี่ยผมเรี่ยแก้มของโซลาห์เหน็บหูเธอก่อนจับมือเธอออกค่อยๆประคบแก้มเบาๆ โซลาห์มองหน้าไอซ์ในระยะใกล้ชิดจนจมูกเกือบชนกัน
“คุณมีเื่อะไรจะคุยกับฉัน บอกมาสิ” โซลาห์ยกมือจับผมอีกข้างพลางมองหน้าเขาที่มองเธอ
“ทิพย์ทำอะไรเธอ ทำไมไม่บอกฉัน”
“บอกไปคุณจะทำอะไรเธอ”
“ไล่ออกจากไร่” ไอซ์ตอบหน้าตาเฉยนั่งมองหน้าเธอแล้ววางลูกประคบ
“ใจร้าย” โซลาห์หยิบลูกประคบมาประคบเอง
“นักธุรกิจที่ดีควรเสียสละให้ได้ของที่มีคุณค่าที่สุด ถ้าเสียรักเก่าเพื่อให้ได้รักใหม่ก็ทำได้ นั่นคือคติที่ดี”
“น้ำเน่า มุกเก่ามาก”
“วันหลังมีอะไรรีบบอกฉันทันที เข้าใจไหม” ไอซ์ยื่นหน้าเข้าไปใกล้หน้าเธอที่เบิกตาโตมองตาปริบๆ รอยยิ้มกรุ้มกริ่มของเขาทำโซลาห์หน้าแดงก้มหน้าลงเหล่มองเขาช้าๆที่ลุกขึ้นหยิบผ้าขนหนูเดินไปห้องน้ำ โซลาห์มองตามจนลับสายตาแล้วลุกขึ้นมามองมือถือของเขาที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง เธอเอี้ยวตัวมองลาดเลาแล้วหยิบมือถือของเขามาเปิดหน้าจอดู รูปผู้หญิงชูสองนิ้วเก๊กสวยที่หน้าน้ำตกโชว์อยู่หน้าจอทำเ้าตัวตาลุกวาวก่อนมีมือดีมาแย่งไปจากด้านหลัง เธอหมุนตัวหันกลับประชันหน้ากับไอซ์พอดี
“ละเมิดสิทธิ์คนอื่นระวังโดนฟ้องหรอก” ไอซ์เลิ่กลั่กรีบเก็บมือถือใส่กระเป๋าเสื้อชุดนอนเอาผ้าเช็ดหัวปลีกตัวหนี
“ผู้หญิงที่หน้าจอนะ หน้าตาคุ้นๆเนอะ” โซลาห์เดินตามไปแซวเขาด้วยรอยยิ้มดีใจ
“ก็เห็นว่าน่ารักดี ทำไม ยืมขึ้นจอหน่อยไม่ได้หรือไง” ไอซ์หันมาแก้ตัวทำเสียงเรียบไม่สบตาเธอที่หรี่ตามองจับผิดเขา
“ขอเ้าของหรือยังคะ งั้นก็...” โซลาห์เอานิ้วแตะริมฝีปากหยุดพูดหยิบมือถือตัวเองขึ้นมากดถ่ายรูปผู้ชายตรงหน้า ไอซ์ยืนขมวดคิ้วอย่างไม่ทันตั้งตัว รู้ตัวอีกทีเธอก็บันทึกภาพแล้ว
“หายกันนะ ไปละ” โซลาห์ยกมือโบกลาวิ่งเข้าห้องน้ำ
“อ้าว ได้ไง มาคุยกันก่อน ลบรูปนั้นเดี๋ยวนี้” ไอซ์วิ่งไปเคาะประตูห้องน้ำเรียกคนด้านในที่ไม่มีทางเปิดออกมาต้อนรับเขาแน่ ไอซ์ยิ้มบางๆพิงประตูห้องน้ำก่อนพึมพำกับตัวเอง
“ลบรูปนั้นแล้วถ่ายท่าที่มันหล่อๆหน่อยก็ไม่ได้” เขาส่ายหน้าหัวเราะให้กับตัวเองเบาๆก่อนััหน้าอกช้าๆ หัวใจเริ่มเต้นแรงอีกครั้งอย่างหาคำมาเอ่ยไม่ได้ว่าสิ่งนี้คืออะไร
Baby i love you ได้ยินไหมคนดีขอให้คืนนี้ได้กอดเธอไว้…
Baby i love you บอกเธอทั้งหัวใจ ให้เธอรู้ไว้ว่า...ฉันรัก
ติ๊ด
“(คริ คริ บอสขาาา เป็ไงไร่วุ่นวายมากไหม ยัยทิพย์โดนเด้งหรือยัง โอ้ ฉันรักคุณย่านายจริงๆเลย) อะไรของเธอ ดา เลขาสมัยนี้ทันเหตุการณ์ซะทุกเื่ ว่างมากก็ไปหาเชลล์ชวนชิมสิ (ก็กะอยู่อะนะ หมู่นี้มีความสุขพิเศษ สงสัยเพื่อนจะลงจากคานละมั้ง) ใคร? เอาให้ดี (เพื่อนสุดเลิฟฉันจะมีใครสักกี่คน ถ้าไม่ใช่บอสนะ แหม...ทำเฉไฉ เป็ไงบ้าง หวังว่าซองงานแต่งจะมาเร็วๆนี้นะ เดี๊ยนรอจนเนื้อเต้นไปหมด ให้ช่วยอะไรบอกมาได้ไม่ต้องเกรงใจ เอ๊ะ ไม่สิปกติบอสก็ไม่เคยเกรงใจฉันอยู่แล้ว) ก็ดีเหมือนกัน อยากปรึกษาด้วยพอดี (เื่อื่นไม่รับ รับแต่เื่รักเท่านั้นนะจ๊ะบอส) รู้แล้วน่า” ไอซ์เดินลงบันไดออกไปจังหวะเดียวกับที่โซลาห์แต่งตัวเสร็จเปิดประตูออกจากห้องน้ำ เธอกวาดสายตามองหาเขารอบบ้านก่อนเดินไปนั่งลงบนเตียงนอนคลุมโปง
18K
