ชายหนุ่มเดินทางกลับบ้านหลังจากที่บังคับผู้หญิงที่จ้องจะกินเขาให้อยู่ในความดูแลของลูกน้อง ไม่ใช่ว่าโหด แต่ยัยนั้นหาเื่ใส่ตัวเอง ยิ่งคนปากสว่างแบบนี้ด้วยยิ่งอันตรายเขาจึงตัดไฟเสียต้นลม
ไรย์เดินถึงบ้านด้วยสภาพเปียกเหงื่อไปทั้งตัว แต่สายตาคมจับสังเกตว่าทำไม กระถางดอกไม้ใบใหญ่หน้าบ้านมันถึงเคลื่อนไปอยู่อีกฝั่งหนึ่ง แรงของผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างลตา ไม่มีทางย้ายได้อย่างแน่นอน ไรย์พุ่งตัวเข้าบ้านทันทีที่เสียงเล็กขอความช่วยเหลือ
"กรี๊ด! ช่วยหนูด้วย"
ลิตาร้องอย่างใแต่บุรุษที่พึ่งกลับถึงบ้านใกว่า ไรย์แทบไม่ได้สังเกตความผิดปกติของบ้านเลยว่ามีแขกที่เขาไม่เชิญมาอาศัยอยู่ในบ้านแล้ว แต่วิ่งออกมาจากห้องครัวทันที ใจของเธอผวาไปแล้วมองสายตากลมโตเจอผู้ชายคุ้นหน้าก็ไม่วายวิ่งเข้าไปสวมกอดแล้วบอกว่าเธอเจออะไรมา
"คุณอา งูๆอยู่ในห้องครัว "
ลตาหลับหูหลับตาชี้ไม้ชี้มือไปด้านหลังของเธอ สายตาคมมองเข้าแล้วเห็นว่างูที่เธอบอกตอนนี้มันเลื้อยตามเธอออกมาด้วยแล้ว ไรย์คว้าปืนที่ซ่อนอยู่ด้านหลังหมายจะยิงหัวให้ตายแต่ก็ช้าไป มีดพกลอยออกมาปักหัวงูตัวนั้นเสียแล้ว
ไรย์กอดปลอบสาวน้อยแล้วหันไปมองคนมาใหม่ทันที
"ไง สบายตัวเลยนะวันนี้"เสียงหวานของสันติบาลสาวทักทายผู้มาใหม่โดยที่ตัวเองยังคงนุ่งกระโจงอกอยู่
"สบายตัวอะไร"
"แหม ก็มีสาวใหญ่ให้ทานฟรีๆไม่ใช่รึไง"
"ปลิงของเธอไม่มาด้วยหรอ"ไรย์มองผู้มาใหม่ด้วยสายตาผ่าน ไม่เจอะจง ไม่ลามก แล้วถามถึงปลิกที่ทำใหเเขาโดนคนในองค์กรสงสัย
"ที่รัก!!"ปลิงที่ว่าออกมาด้วยสภาพไม่ต่างจากแฟนสาวของมัน แล้วมันก็เกิดอาการหึงหวงทันทีที่เห็นผมอยู่ตรงนี้
"ไอ้ไรย์ อย่ามองเมียกูนะเว้ย"
ซิการ์กอดร่างของแฟนมันทันที ไรย์ไม่ปล่อยให้เด็กน้อยได้เห็นภาพอุจาดตาเอามือมาปิดดวงตาของลตาแล้วดันร่างให้เข้ามาหาเขา เกรซและซิการ์ยิ้มให้กันอย่างมีเล่ห์นัยแต่มันไม่พ้นสายตาของเขาเลย ไรย์เบนหน้าออกไปเขาไม่ได้อยากจะมองเมียมันสักเท่าไหร่
"กอดนานไปแล้วมึง"
ซิการ์เอ่ยขึ้นเพราะเพื่อนของเขาไม่ปล่อยสาวน้อยสักที ไรย์คลายอ้อมกอดออกไปเพื่อให้สาวน้อยเป็อิสระ
"พวกมึงมาทำไม"ไรย์ถามซิการ์และสันติบาลสาวที่มาหาก่อนถึงวันที่นัดหมาย
"ที่รักกูอยากคุยกับมึง"
"กูไม่อยากคุย"
"คุณคงต้องคุยกับฉันและละ"เกรซพูดขึ้น การที่สันติบาลมาหามือปืนอย่างเขา คงเป็เื่ไม่ธรรมดา
ไรย์และเกรซออกไปคุยธุระข้างนอกทิ้งให้ซิการ์อยู่กับลลาลาไปก่อน ทามกลางส่วนผักที่ลตาปลูกไว้
"มีอะไร"เสียงเข้มถามขึ้น
"ฉันรู้ว่านายเป็ใคร"
เกรซพูดขึ้นถึงความลับของไรย์ที่ไรย์ปกปิดไว้นาน
เขาอึ้งเล็กน้อยที่สันติบาลตรงหน้าเอ่ยออกมา เขาคงปกปิดความลับได้แค่นี้สินะ
"หมอนั้นรู้รึเปล่าละ"ไรย์ถามอีกครั้ง
"ไม่ต้องห่วง เื่นี้มีเพียงแค่ฉันและบอสเท่านั้น"
"แล้วเธอจะทำยังไงกับฉันดีละ"ไรย์กอดอกรอฟังคำตอบจากสันติบาล
"ไม่ทำอะไรนายหรอ แค่ขอข้อมูลเล็กๆน้อยๆ ไหนๆก็เป็คนที่โดนทรยศแล้ว"
"ทำไมฉันต้องให้เธอ"
"แหม~หรือว่านายจะกลับไปอีก พวกนั้นทำกับนายเจ็บแสบเลยนะ "
"มันเื่ของฉัน"
"งั้นนายช่วยฉันอย่างนึงได้ไหม อันนี้ง่ายนะ คิดว่าฉันขอร้องก็ได้"
"อะไรของเธอ"
"ช่วยคุ้มครองลตาให้หน่อยสิ"
"ยัยนั้นเป็อะไร"ไรย์ถามเสียงเข้ม
"เด็กคนนั้นเป็ตัวล่อขององค์กรอยู่"
"..."
"ถ้าลตาตกอยู่ในมือองค์กร ความลับของทั้งหมดจะถูกเปิดเผยทันที"
"ยัยนั่นมีข้อมูลลับหรือไง"
"ก็ฉันพูดอยู่เนี่ยว่าเด็กคนนั้นเป็ตัวล่อขององค์กร"ไรย์ได้แต่มอง้าเค้นคำตอบจากสันติบาลสาวให้หมด แต่ยัยนั้นคงพูดอะไรมากไม่ได้และอีกอย่างการที่เด็กคนนั้นมาเกี่ยวกับเื่นี้มันคงไม่ดีแน่ สันติบาลสาวเล่าเื่ของลตาให้ไรย์ฟัง การที่เธอต้องมาพักที่นี้ทั้งทีอนาคตของเธอควรอยู่ที่ไหนสักแห่งของประเทศนี้ เธอไม่ควรเจอเื่แบบนี้ด้วยซ้ำ
"ตกลง ฉันจะช่วยยัยนั้นเท่าที่ช่วยได้แล้วกัน"
เกรซยิ้มให้ไรย์ทันทีที่เขาตกลง การที่เธอส่งคนของเธอดูแลลตา มันก็เหมือนเปิดทางให้กับองค์กรเธอไม่รู้เลยว่าใครเป็คนขององค์กรบ้าง
ลตาเตรียมอาหารเย็นกับซิการ์จนเสร็จ เกรซกับคุณอาคงมีธุระคุยกันจริงๆ น่าจะเป็เครื่องเครียดด้วยเพราะไรย์แทบจะไม่ยิ้มเลยและไม่ใช่แค่ลตาเท่านั้นที่จับสังเกตเวลาทั้งสองคนคุยกัน ซิการ์ก็เช่นกันโดยปกติซิการ์จะอยู่ในวงสนทนาด้วยแต่วันนี้เหมือนหมาที่ถูกทิ้ง ทั้งสองคนเดินเข้ามาในตัวบ้านแล้วร่วมวงทานข้าวโดยไม่มีใครเป็คนเริ่มวงสนทนา
"พี่เกรซรับน้ำหวานเพิ่มไหมคะ"ลตาพูดขึ้นทำร้ายความเงียบ
"ไม่แล้วจ้ะ พี่ขอเป็เบียร์ดีกว่ายังอยู่ใช่ไหมที่พี่ซื้อมาคราวก่อน"ลตาพยักหน้าแล้วเดินไปหยิบเบียร์มาให้พี่เกรซทันที พอลตาวางเบียร์ลงเตรียมจะเก็บจานไปล้างไรย์เอื้อมมือไปจับข้อมือให้ลตานั่งลงกับที่ตามเดิม
"ฉันมีเื่อะไรจะบอกเธอ"ไรย์พูดเสียงเข้ม
"คะ"ลตาตอบด้วยควาสงสัยเล็กน้อย
"ต่อไปนี้เธอต้องอยู่กับฉันตลอดเวลา"
"ทำไมอะคะ"
"ไอ้พวกที่เฝ้าเธอจะไม่คอยดูแลเธอแล้ว"
"...."
"ฉันจะเป็คนคุ้มครองเธอเอง"
"ห๊ะ!!!"
ซิการ์อุทานออกมาอย่างใ อะไร? ทำไม? ที่ไหน? อย่างไร? แต่พอเขาเปิดปากจะถามสุดที่รักของเขาก็เอาน่องไก่ทอดยัดปากต่อทันที
พอจบคำของไรย์ คิ้วเล็กขมวดเป็ปม ถ้าพี่ๆสันติบาลไม่อยู่ดูแลพอเข้าใจได้แต่ทำไม 'คุณอา'ต้องมาคุ้มครองเธอเองละ
"คืออย่างนี้นะหนูลตา ไรย์เคยเป็มือปืนมาก่อนฉันเลยขอร้องให้เขาช่วยคุ้มครองหนูแทน"เกรซพูดเสริมต่ออย่างสบายใจ แต่ลตาใที่เธอดูแลช่วยเหลือมือปืนมาตลอดเลยหรอ
"ไม่ต้องห่วงนะหนูตา หมอนี้ไว้ใจได้"เกรซยืนยันอีกครั้ง
"คือ….หนูกลัว"
"เธอไม่ต้องกลัวฉันหรอกนะ ที่ผ่านมายังไม่กลัวฉันเลย คิดว่าฉันเป็อาต่อไปเถอะ ฉันอนุญาต"
ลตาหันหน้าไปหาเกรซที่จิบเบียร์ เกรซพยักหน้าบ่งบอกว่าไรย์ไว้ใจได้
"แต่หนูเป็บุคคลอันตรายนะคะ"
"ฉันรู้"ลตาเบิกตาโตทันที เขารู้หรอว่าเธอกำลังถูกตามล่า
"สันติบาลเยอะจะตาย ฉันก็ต้องรู้อยู่แล้วเธออาจจะเป็พยานหรือเธอกำลังจะถูกเก็บก็ได้ถูกไหม ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ฉันฆ่าคนได้ฉันก็ช่วยคนได้เหมือนกัน"ไรย์พูดให้สาวน้อยขึ้นให้เธอรู้ว่ายังมีคนที่สามารถดูแลเธอได้ไม่ต้องพึ่งสันติบาล
ลตาได้แต่พะวงถึงเขาจะเคยเป็มือปีนก็ใช่ว่าจะสู้กับองค์กรอำมหิตได้ พวกนั้นทั้งโหดร้ายยิ่งกว่ามนุษย์มนาซะอีก จากที่เธอเคยพลาดโดนจับไปแล้วพ่อช่วยเธอไว้ทันมันก็เห็นนรกบนดินแล้วเธอไม่อยากให้ใครเจอแบบเธอถึงแม้จะเคยเป็คนไม่ดีแต่ก็ไม่ควรเจอเื่แบบนี้โดยที่ลตาไม่รู้ว่าเขาเจอทุกอย่างมาเยอะกว่าเธอเสียอีก
คืนนี้เป็คืนแรกที่ซิการ์และเกรซมาพักที่บ้านกับพวกเธอ ซิการ์อาสาจะไปนอนกับไรย์ที่ห้องรับแขก เกรซนอนกับลตา วันนี้บรรยากาศเย็นสบายแต่ไม่ทำให้สาวน้อยหลับลงได้
"ยังไม่นอนอีกหรอ"เกรซพลิกตัวแล้วถามสาวน้อย
"หนูนอนไม่หลับคะ"
"คงจะคิดเื่เมื่อเย็นใช่ไหม เชื่อเถอะนะ หมอนั่นเอาอยู่"
"แต่คุณอาเขา…."
"หมอนั่นเจอมาเยอะกว่าหนู อาจจะแรงกว่าหนูด้วยเถอะหมอนั่นไว้ใจได้"
"คะ พี่เกรซ"
"นอนซะนะ ถ้าเราไม่นอนพี่จะเรียกให้หมอนั่นมากล่อมเราแทน"จบประโยคขู่ลตาหลับตาหนีทันทีแล้วหลับลงไปในที่สุด
เกรซดูความเคลื่อนไหวของลตามาตลอดจนเธอหลับลงไปจริงๆ เธอรู้ว่าเด็กคนนี้กลัวขนาดไหนแล้วไหนจะพ่อของเธอที่เบนความสนใจอยู่ ไฟล์ลับทุกอย่างดั่งเพชรที่พร้อมแย่งชิงถึงแม้วันนั้นเธอเก็บไฟล์สำคัญนั้นมามันยังอันตรายเพราะคนในมีหน่อน เด็กคนนี้คือหัวใจหลักของทีม เด็กคนนี้รอดคนชั่วรายใหญ่ก็จนหมดแต่ถ้าไม่รอด…...ความบรรลัยมาเยือนคนบริสุทธิ์แน่!!
59
