--มุมมองเทียน่า --
ชั้นมีชื่อว่าเทียน่าชั้นเป็เด็กสาวสามัญชนอายุ 6 ปีที่เกิดมาในครอบครัวเล็กๆที่ยากจน ซึ่งสามารถพบเจอได้ทั่วไปในเขตชนชั้นล่างที่อยู่บริเวณนอกกำแพงของเมืองหลวงอาณาจักรเอเลนเดียร์แห่งนี้ค่ะ
แล้วก็เนื่องจากความยากจนที่ว่านั้นนั่นเองที่ทำให้ชั้นไม่มีทางเลือกอื่นนอกเสียจากการหันหลังให้กับคนในครอบครัวและออกจากบ้านมาเพื่อไปเข้าศึกษาและทำงานให้กับโรงเรียนสามัญชนเพื่อแลกกับอาหารเสื้อผ้าและที่อยู่ ซึ่งเป็สิ่งที่ครอบของชั้นไม่สามารถมอบให้ได้น่ะค่ะ
เนื่องจากหลายๆคนน่าจะยังไม่ทราบดังนั้นชั้นจึงอยากจะขออธิบายถึงเื่ราวของสถานที่ที่ถูกเรียกว่าโรงเรียนสามัญชนแห่งนี้ให้ทุกคนได้ฟังกันสักหน่อยนะคะโดยสำหรับเื่นี้นั้นก็แน่นอนว่า หากมีใครไม่สนใจที่จะรับรู้ล่ะก็ แบบนั้นจะข้ามส่วนนี้ไปเลยก็ได้นะคะฮึ!!
ถึงแม้จะน่าเสียดายแต่ชีวิตคนพวกนั้นคงจะอยู่ได้อีกไม่นานเพราะงั้นก็เลิกสนใจคนพวกนั้นแล้วมาต่อกันดีกว่านะคะ ซึ่งหากจะพูดถึงโรงเรียนสามัญชนแล้วล่ะก็มันก็เป็สถานที่ที่จะรับเอาพวกเด็กๆสามัญชนที่มีอายุั้แ่ 5 ถึง 10ปีเข้ามาฝึกฝนวิชาชีพ ให้การศึกษาด้านการอ่านเขียนตัวอักษร รวมถึงคิดคำนวนเบื้องต้นซึ่งถือว่าเป็สิ่งจำเป็ขั้นต่ำสำหรับการเข้าทำงานในเมืองหลวงค่ะ
โดยทางโรงเรียนนั้นจะมีทั้งเสื้อผ้าที่พักและอาหารให้ทานได้ฟรีไม่คิดค่าใช้จ่ายเพียงแต่เหล่านักเรียนนั้นจำเป็จะต้องทำงานต่างๆที่ทางโรงเรียนได้มอบหมายให้โดยไม่มีสิทธิที่จะปฏิเสธ แม้ว่างานเ่าั้จะเป็งานที่ไม่อยากทำแค่ไหนก็ตามทีซึ่งก็มันแน่นอนอยู่แล้วว่า นักเรียนทุกคนนั้นไม่มีใครที่อยากตัดอนาคตตัวเองโดยการปฏิเสธงานที่ได้รับมอบหมายมาหรอกค่ะ
และหากในระหว่างการทำงานที่ได้รับมอบหมายนั้นเกิดทำได้เป็อย่างดีจนไปถูกใจนายจ้างหรือเ้าของงานเข้าล่ะก็ พวกเค้าก็อาจจะทำการจ้างนักเรียนเ่าั้เข้าไปทำงานเป็พนักงานประจำก็ได้ซึ่งนั่นก็ถือได้ว่าเป็เป้าหมายสำคัญสูงสุดของนักเรียนทุกคนรวมถึงตัวชั้นด้วยเช่นเดียวกันค่ะ
「อะร๊า! หรือว่าจะกำลังรอชั้นอยู่งั้นเหรอคะ เทียน่าซัง?」
และในขณะนั้นเองชั้นก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นมาจากด้านหลัง กับเสียงทักทายสุดแสนอ่อนโยนของเด็กสาวหน้าอกโตเกินตัวอายุ7 ปีที่มีชื่อว่าเชียเร่ซังนั้น ต่อให้หลับตาชั้นก็ยังจดจำเสียงของเธอได้เป็อย่างดีเลยล่ะค่ะแต่เธอว่าอะไรนะคะ ? ชั้นกำลังรอเธออยู่เหรอคะ ?
「มะ มะ ไม่ใช่นะคะ!!! ชะ ชะ ชั้นก็แค่กำลังรอชั้นหมายถึงกำลังผูกเชือกรองเท้าอยู่น่ะค่ะ!!」
ใช่แล้วล่ะค่ะ!!!ชั้นน่ะไม่ได้กำลังยืนรอเธออยู่อย่างแน่นอนค่ะ!!! ก็ชั้นน่ะไม่ได้เป็พวกเด็กสาวขี้เหงา ที่จะต้องมาคอยยืนรอเพื่อนร่วมห้องอย่างเชียเร่ซังทุกเช้าที่หน้าหอพักแบบนี้หรอกนะคะ!!
「อะร๊า! ถ้างั้นให้ชั้นช่วยผูกให้เองนะจ๊ะ เทียน่าซัง」
「ถะ ถะ ถ้าหากเชียเร่ซังพูดถึงขนาดนั้นล่ะก็!! ชะ ช่วยไม่ได้นะคะ!!ชะ ชั้นจะยอมให้ช่วยก็ได้ค่ะ!!」
เมื่อชั้นตอบตบลงกลับไปเชียเร่ซังก็รีบคุกเข่าลงไปเพื่อช่วยผูกเชือกรองเท้าที่น่าจะถูกผูกได้ดีอยู่แล้วให้ดูดีขึ้นไปมากกว่าอีกหลายระดับจากการผูกมัดปมแบบธรรมดาของชั้นก่อนหน้านี้ เชียเร่ซังได้ทำให้กลายเป็ปมรูปผีเสื้อแสนสวยไปแล้วล่ะค่ะ!!
อุว๊า!! ชะ ชะ เชียเร่ซังเนี่ย เธอช่างเป็เด็กสาวหน้าอกโตเกินตัวที่เชี่ยวชาญด้านการผูกเชือกรองเท้าเอามากๆเลยจริงๆนะคะสะ สุดยอดเลยนะคะ!! พลังทำลายสุดยอดไปเลยล่ะค่ะ!! แค่เพียงได้เห็นเธอผูกเชือกรองเท้าก็ทำให้ใบหน้าของชั้นรู้สึกร้อนไปหมดเลยล่ะค่ะ!!
กำลังเขินเหรอคะ ? มันไม่มีทางที่ชั้นจะมารู้สึกเขินอายกับการถูกเด็กสาววัยใกล้เคียงกันมาช่วยผูกเชือกรองเท้าให้หรอกนะคะ!!!
「แค่นี้ก็เรียบร้อยแล้ว!!เพราะงั้นพวกเราก็รีบไปที่ห้องเรียนกันเถอะนะจ๊ะ เทียน่าซัง」
「วะ วะ ว๊า!! ชะ ชะ ชั้นเดินเองก็ได้!!มะ มะ ไม่ต้องดึงมือกันแบบนั้นก็ได้นะคะ!!!」
แต่เชียเร่ซังก็ไม่คิดจะฟังที่ชั้นพูดเลยสักนิดเดียวค่ะเธอรีบจูงมือชั้นเดินไปยังอาหารเรียนอย่างรวดเร็ว จะ จะว่าไปแล้วก็นั่นสินะคะ!!!พะ เพราะเธออุส่าช่วยผูกเชือกรองเท้าให้ พะเพราะงั้นจะยอมให้จูงมือแค่วันนี้ก็แล้วกันนะคะ!!!
「อุว๊า!!! นั่นรถม้าของพวกราชวงศ์นี่นา!!!」
「สะ สุดยอดไปเลยค่ะ!!! ชั้นไม่เคยเห็นรถม้าสวยๆแบบนั้นมาก่อนเลย!!!」
「หรือว่าพวกราชวงศ์จะมาจ้างพวกเราไปทำงานสุดยอดไปเลยนะคะ!!!」
「อย่าฝันกลางวันไปเลยน่าไม่มีทางที่พวกราชวงศ์จะมาจ้างเด็กสามัญชนไร้ชื่อเสียงแบบพวกเราไปทำงานด้วยหรอก!!」
「อุว๊า!!! บางทีในรถม้าคันนั้นอาจจะมีเ้าชายหรือเ้าหญิงนั่งมาก็ได้นะคะ!!!」
「ตราสัญลักษณ์รูปเทพธิดานั่น!!! เป็รถม้าของพวกราชวงศ์จริงๆด้วย!!」
และเมื่อพวกเราไปถึงยังห้องเรียนพวกเราก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นมาจากบริเวณหน้าต่างซึ่งหากลองฟังจากคำพูดของทุกคนดูคร่าวๆแล้ว ชั้นก็พอจะเข้าใจได้ทันทีว่ามีเื่เกิดอะไรขึ้น
เพราะถึงแม้โรงเรียนสามัญชนแห่งนี้จะได้ทุนสนับสนุนมาจากทางราชวงศ์ก็ตามทีแต่เื่ที่พวกราชวงศ์สูงศักดิ์เ่าั้จะมาที่โรงเรียนแห่งนี้ด้วยตัวเองนั้นเป็สิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนดังนั้นการทุกคนจะแสดงอาการตื่นเต้นแบบนั้นออกมาจึงไม่ใช่เื่แปลกเลยล่ะค่ะ!!
「เอาล่ะค่ะทุกคน!!! เลิกไปยืนมุงดูที่หน้าต่างและรีบกลับไปนั่งที่ของตัวเองกันได้แล้วนะคะ!」
และในขณะที่พวกเพื่อนร่วมห้องกำลังเอะอะโวยวายอยู่นั้นอาจารย์ประจำชั้นก็เดินเข้ามาด้านในห้อง และสั่งให้ทุกคนกลับไปนั่งประจำที่ของตัวเองแต่เนื่องจากความตื่นเต้นจากการได้เห็นรถม้าของพวกราชวงศ์ จึงทำให้ทุกคนยังคงแสดงอาการตื่นเต้นและพูดคุยกันต่อเนื่องไม่ยอมหยุด
ซึ่งมันก็แน่อยู่แล้วใช่มั๊ยล่ะค่ะ!!!พวกนั้นเป็คนจากราชวงศ์เลยนะคะ!!! แล้วถ้าหากพวกนั้นมาเพื่อจ้างงานล่ะก็!!!งานนี้เพื่อนร่วมห้องทุกคนคงจะได้ฆ่ากันตายเพื่อแย่งตำแหน่งงานเ่าั้กันแน่ๆเลยล่ะค่ะ!!!
「อะร๊า!! เทียน่าซังเองก็อยากจะไปทำงานกับคนในราชวงศ์เหมือนกันสินะคะ ?」
「มะ มะ ไม่ใช่นะคะ!!」
ชั้นรีบตอบปฏิเสธกลับไปก่อนจะทันได้คิดแล้วทำไมถึงได้ตอบปฏิเสธไปแบบนั้นล่ะเนี่ย ชั้นไม่เข้าใจตัวเองจริงๆเลยค่ะ!! แต่ในเมื่อเป็แบบนี้ก็ไม่มีทางเลือก ยังไงก็คงมีแต่ต้องรีบแก้ไขเื่เข้าใจผิดเท่านั้นนะคะ!!!
「ไม่ได้เกี่ยวกับว่าอยากหรือไม่อยากทำงานอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ!! เพราะสำหรับชั้นน่ะ ขอแค่ได้ทำงานที่เดียวกันกับเชียเร่ซังมะ ไม่ใช่นะคะ!!! ชะชั้นหมายถึงว่ามันจะเป็งานอะไรก็ได้ทั้งนั้น เพราะไม่ว่ามันจะเป็งานอะไรชั้นก็ทำมันให้ดีที่สุดทั้งนั้นล่ะค่ะ!!」
กับคำตอบของชั้นเชียเร่ซังก็ยิ้มตอบกลับมาอุว๊า น่ารักจังเลย....มะ ไม่ใช่นะคะ!!! มะ มันไม่ใช่อะไรแบบที่ทุกคนคิดหรอกนะคะ!!
「อาจารย์คะ!!! มีคนจากราชวงศ์มาที่โรงเรียนของพวกเราจริงๆงั้นเหรอคะ?」
และเมื่อทุกคนเริ่มสงบลงแล้วคุณหัวหน้าห้องก็เป็ตัวแทนในการถามคำถามที่พวกเราทุกคนกำลังสงสัยอยู่ออกไป ซึ่งก็เรียกได้ว่าสมแล้วที่เป็คุณหัวหน้าห้องช่างเข้าใจสิ่งที่ทุกคนกำลังคิดได้ดีจริงๆเลยล่ะค่ะ!!!
「ผู้ที่มาในวันนี้ไม่ใช่คนจากราชวงศ์โดยตรงแต่เป็ท่านหญิงซึ่งทำงานรับใช้เ้าหญิงอันดับที่ 6 ในฐานะหัวหน้าเมดน่ะค่ะ」
「「「「「เอ๋!!!!!!!!!!」」」」」
สำหรับคำตอบของอาจารย์ประจำชั้นนั้นเพื่อนร่วมห้องทุกคนในห้องต่างก็แสดงสีหน้าสลดใจออกมาพร้อมๆกันแต่นั่นก็เป็เพียงแค่ก่อนที่อาจารย์ประจำชั้นจะพูดประโยคต่อไปออกมาเพียงเท่านั้นล่ะค่ะ
「ถึงแม้ว่าฮิเมะซามะจะไม่ได้มาด้วยตัวเองแต่ท่านหญิงที่มาในวันนี้ก็เป็ผู้ที่ได้รับคำสั่งโดยตรงให้มาคัดเลือกพนักงานเข้าทำงานที่ร้านค้าเปิดใหม่ของฮิเมะซามะโดยจะรับเด็กผู้หญิงไม่จำกัดอายุจำนวนทั้งหมด 30 คนนะคะ」
「「「「「 30 คน!!!!!!!!!!」」」」」
ถึงแม้จะยังไม่รู้ว่างานที่ว่าเป็ร้านค้าอะไรก็ตามทีแต่เด็กสาวเพื่อนร่วมห้องทุกคนก็ลุกขึ้นยืนและะโเสียงดังก้องออกมาพร้อมกันด้วยกำลังใจที่ลุกโชนเต็มเปี่ยมส่วนพวกเด็กผู้ชายนั้นต่างก็แสดงสีหน้าสลดใจกันออกมา แต่ในตอนนี้น่ะ มันไม่ใช่เวลาที่จะไปให้ความสงสารเด็กผู้ชายเ่าั้หรอกค่ะ!!
ทำไมงั้นเหรอคะ ? นั่นก็เพราะในตอนนี้น่ะคือ่เวลาแห่งาของการสมัครงานอันเลื่องชื่อแห่งโรงเรียนสามัญชน!!!แล้วชั้นน่ะ ก็จะต้องเข้าไปติดอยู่ภายใน 30 คนที่ฮิเมะซามะ้าด้วยกันกับเชียเร่ซังให้ได้เลยค่ะ!!
มะ มะ มันไม่ใช่ว่าชั้นรู้สึกเหงาและไม่กล้าที่จะไปทำงานเพียงคนเดียวหรอกนะคะ!!!นะ นะ นั่นน่ะเป็เพราะชั้นรู้สึกเป็ห่วงว่าเชียเร่ซังจะไปทำอะไรไม่ถูกใจฮิเมะซามะเข้าต่างหากล่ะค่ะ!!!
1K
