ร่างของเย่ซวนกลายเป็สายฟ้าพุ่งเข้าไปหากู่ฉางชิงดุจอสนีบาตพิโรธ แม้ว่าสายฟ้าจะไม่เร็วเท่าแสงทว่ากลับเป็หนี่งในพลังธรรมชาติที่เร็วอยู่ดี แต่ถึงอย่างนั้นเย่ซวนใช่ว่าจะดึงพลังทั้งหมดออกมาใช้ได้ ดังนั้นเท้าของเขาจึงกลายเป็สายฟ้าเท่านั้นหาได้ร่างทั้งตัวเป็มนุษย์สายฟ้า
“ตาย!” เย่ซวนต่อยหมัดออกไป หมายมั่นสังหารกู่ฉางชิงที่คิดไม่ซื่อ การกระทำดังกล่าวรวดเร็วมาก แม้ว่าผู้เฒ่าหลี่้าเคลื่อนไหวแต่คงไม่ทัน เขาจึงเตรียมพร้อมทางจิตใจ หากทางสกุลกู่้าทำล้ายเย่ซวน เฒ่าหลี่ก็พร้อมจะปกป้องจนตัวตาย
ทว่าในตอนนั้นเองผู้หญิงคนหนึ่งที่มีร่างกายเป็เพชรได้ก้าวมาด้านหน้า ปิดกั้นหมัดนัั้นของเย่ซวนได้อย่างน่าอัศจรรย์!
เท้าสายฟ้า้าดันคนตรงหน้าออกไปให้พ้นทาง แต่เพชรนี้แข็งมาก ราวกับป้อมปราการไร้พ่าย!
“นั่นใครกัน ทำไมหล่อนถึงมีร่างเป็เพชร” ใครคนหนึ่งกล่าวขึ้น หลายคนเองก็สงสัยเหมือนกัน ทว่าเนี่ยฝานกลับเบิกตากว้าง ไม่คิดเลยว่าจะได้พบหนึ่งในตัวเอกแต่เป็ผู้หญิงดำเนินเื่ที่นี่
“ปล่อยสิวะ กล้าดียังไงถึงได้มาขัดขวางหมัดนี้ของฉัน!” เย่ซวนพยายามรวบรวมพลังสายฟ้าไว้ที่หมัดแล้วผลักดันหญิงสาวตรงหน้า แต่หล่อนกลับยืนนิ่งราวกับหินตั้งตระหง่าน ได้ยินเสียงกระดูกแตกร้าวดังก๊อบ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเธอกำลังบดขยี้กำปั้นของเย่ซวน!
ชายหนุ่มในวัย 19 ปีร้องเ็ปปานขาดใจตาย การโจมตีดังกล่าวทำเอาเขาไม่สามารถใช้กำปั้นได้
“ท่านประธาน เดินเร็วเกินไปแล้ว เอ๊ะ...เกิดอะไรขึ้น” ชายหนุ่มวัยละอ่อนสวมแว่นตาเข้ามาสมบท ทว่าต้องผงะเมื่อเห็นสถานการณ์ดังกล่าว
“บ้านประมูลมีกฏห้ามต่อสู้ ถ้าจะสู้ก็ต่อสู้กันข้างนอก อีกอย่างหนึ่งเมื่อเกิดเื่แบบนี้ขึ้น นายจะไม่มีสิทธิ์เข้ามาในบ้านประมูลอีก!” น้ำเสียงเย่อหยิ่งและมีอำนาจ ร่างเพชรค่อยๆ หายไปกลายเป็หญิงสาวคนหนึ่งในชุดสีขาว
ชิงฟ่าน!
หนึ่งในตัวเอกนวนิยายโลกแห่งปาฏิหาริย์!
กู่ฉางชิงถอนหายใจโล่งอกเมื่อเห็นคนที่ปรากฎตัว เขาก้าวเดินออกมาข้างหน้าเพื่อกล่าวคำทักทาย ก่อนจะเสริมว่า “คุณชิงครับ ผู้ชายคนนี้หาว่าผมกำลังโกงกินเขาจึงได้เริ่มโจมตี เขามากับผู้เฒ่าหลี่”
ชิงฟ่านไม่ค่อยชอบผู้ชายที่เหมือนสุนัขเลีย เวลาปรกติคงไล่เขาไปแล้ว แต่ข้อมูลดังกล่าวนั้นถือว่ามีความหมายกับเธอ ดังนั้นจึงเรียกกลุ่มผู้ดูแลมาสอบถาม หาไฟล์กล้องวงจรปิดมาเปิด ก่อนจะเดินไปพบเฒ่าหลี่
“ลุงหลี่ คนของลุงทำให้ลูกค้าของฉันหวาดกลัว หวังว่าทางสกุลหลี่จะมีส่วนรับผิดชอบ”
ฉางเออร์ผละออกจากเนี่ยฝาน เข้าไปปกป้องคนในตระกูลทันที
“ขอโทษนะคะคุณชิง แต่เย่ซวนไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสกุลหลี่เรา ดังนั้นหากจะโทษก็โทษเย่ซวนเถอะค่ะ”
ชิงฟ่านหรี่ตาเล็กน้อย ผู้หญิงคนนี้กล้าหาญมาก นอกจากนั้นหล่อนยังไม่ปกป้องคนนอกนอกจากสกุลของตัวเอง มันทำให้หล่อนมองเห็นภาพอดีตวัยเยาว์ของตน
“ฉางเออร์ หลานจะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูกนะ จะอย่างไรเย่ซวนก็ถือเป็ผู้มีพระคุณของปู่ ดังนั้นปู่จะต้องรับผิดชอบ ไม่ว่าคุณชิงอยากจะได้อะไรขอให้บอก ผมสามารถให้ได้ทุกอย่าง แต่ก่อนหน้านี้คงต้องขอนำตัวเย่ซวนไปโรงพยาบาลก่อน” ผู้เฒ่าหลี่ไม่สามารถอยู่เฉย นอกจากนั้นเขายังปกป้องเย่ซวนโดยไม่กลัวว่าจะขัดแย้งกับกลุ่มชิง ทำเอาเนี่ยฝานที่ยืนมองอยู่แอบหัวเราะ
สมกับเป็ตัวเอกจริงๆ ต่อให้ทำผิดก็ยังมีคนเข้าข้างเสมอ แต่หากเป็ตัวร้ายอย่างกู่ฉางชิงคงหมดอนาคต
“ลุงหลี่ไม่ต้องคิดมาก เื่นี้สามารถคุยกันได้ นอกจากนั้นกู่ฉางชิงไม่ได้รับาเ็ สำหรับฉันมันไม่ใช่เื่ใหญ่ แต่ก่อนหน้านี้เรามาดูหลักฐานในกล้องวิดีโอกันดีกว่า ว่าหินหยกถูกสลับจริงอย่างที่เขาว่าหรือเปล่า”
เมื่อเห็นว่ากลุ่มผู้เชี่ยวชาญเตรียมพร้อมแล้วชิงฟ่านจึงพยักหน้าสั่งการ
ผู้เฒ่าหลี่ค่อนข้างกังวล ดังนั้นจึงขยิบตาให้กลุ่มผู้ติดตาม พวกเขาพยักหน้ารับๆ ดังนั้นก่อนที่ไฟล์กล้องวงจรปิดจะถูกเปิดไฟฟ้าบ้านประมูลดันมาดับซะก่อน เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ทุกคนใ ทว่าใช้เวลาเพียง 1 นาทีไฟก็ถูกกู้คืน แต่ในตอนนั้นเองเสียงหนึ่งพลันตื่นตระหนก
“คุณชิงแย่แล้วครับ ระหว่างที่ไฟดับเมื่อครู่เทปบันทึกภาพได้หายไป นอกจากนั้นยังรวมถึงตัวเครื่องที่ได้รับการโจมตีไวรัสจากภายนอก คาดว่าคงมีใครบางคนดำเนินการตอนไฟดับเพื่อทำลายหลักฐาน!”
ชิงฟ่านขมวดคิ้วมุ่น กำลังจะพูดอะไรบางอย่างแต่เฒ่าหลี่ได้แทรกขึ้น
“เอาล่ะ เอาล่ะ ไฟล์หายไปก็ไม่เป็ไร เดี๋ยวค่าเสียหายทั้งหมดผมจะจ่ายเอง คุณชิงว่ายังไงครับ”
“ถ้าลุงหลี่ว่าอย่างนั้น...ฉันก็คงไม่คัดค้าน” ชิงฟ่านทำได้เพียงถอย การโจมตีของศัตรูเร็วมาก เป็ไปได้ไหมว่าหนึ่งในนั้นคือคนของเย่ซวน หรือไม่ก็คนของกู่ฉางชิง
เนี่ยฝานยืนอยู่ข้างเพนจี ไฟเมื่อครู่ดับมองไม่เห็นอะไรแต่เขาเดาได้ไม่ยากว่าเป็ฝีมือใครตามโครงเื่
“มันต้องเป็เฒ่าหลี่ ตามโครงเื่นี่คือตาเฒ่าที่ไม่ฟังลูกหลาน ตามืดบอด สามารถทำทุกอย่างได้เพื่อเย่ซวน จนในบางครั้งก็อดคิดไม่ได้ว่าตาเฒ่านี่มีใจให้เย่ซวน แต่ถึงอย่างนั้นกลุ่มผู้ติดตามในเงามืดของเฒ่าหลี่ก็มีฝีมือจริงๆ ไม่ยอมเข้าไปหยุดเย่ซวนรังแกกู่ฉางชิง แต่ดันเข้ามาทำลายหลักฐานเพราะคิดว่าวิดิโอนั้นไม่มีการเปลี่ยนหินหยก คิคิคิ โชคดีจริงๆ ไม่งั้นคนคงได้รู้ว่าแท้จริงแล้วใครอยู่เื้ั”
ในขณะที่เขากำลังจะเคลื่อนย้ายเย่ซวนออกไปโรงพยาบาล เนี่ยฝานได้ส่งเสียงร้องเอะอะ
“น่าเบื่อ น่าเบื่อ รอมานานแล้วเมื่อไหร่จะผ่าหินของผมสักที!”
ไม่มีใครคิดว่าจะมีคนกล้าทำเสียงดังแบบนี้ในบ้านประมูล
ชิงฟ่านอารมณ์เสียเป็ทุนเดิมอยู่แล้ว กำลังจะระบายโทสะแต่เมื่อเห็นหน้าเ้าของเสียงสีหน้าพลันอ่อนลง
หลายคนทำได้เพียงถอนหายใจเมื่อเห็นชิงฟ่านเดินไปหาเนี่ยฝาน คาดว่าเด็กชายตัวเล็กๆ คงต้องเจ็บตัว แต่ภาพต่อมาทำเอาทุกคนไม่เข้าใจ
“นายน้อยเนี่ย ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะมาที่บ้านประมูลตระกูลชิง”
ไม่ใช่ว่าสกุลเนี่ยไม่โด่งดังจนไม่มีใครรู้จักเนี่ยฝาน ความจริงแล้วเขาไม่ค่อยออกมาข้างนอกบ้านต่างหาก ยกเว้นว่าจะไปที่มหาลัย
“ฮี่ฮี่ วันนี้เพนจีชวนเลยลองมาดูสนุกๆ น่ะ ตอนนี้ก็รอมานานแล้วแต่หินยังไม่ถูกตัด มันน่าเบื่อจริงๆ”
คาดกว่าหากเป็คนอื่นบ่นคงโดนไปแล้ว แต่เมื่อเป็เนี่ยฝานชิงฟ่านกลับยิ้มรับ แสดงคำขอโทษออกมาแทน ทำให้ผู้ติดตามของหล่อนซึ่งใส่แว่นสี่ตางงเป็ไก่ตาแตก
“ไม่นานหรอกค่ะ ยังไงเดี๋ยวจะเริ่มตัดหินเดี๋ยวนี้นะคะ และนี่คือคำขอโทษของพี่สาว ลองชิมดูสิคะ”
ชิงฟ่านยื่นหมากฝรั่งรสสตอเบอรี่ซึ่งเป็ของโปรดของเธอให้
“ว้าว...สีสวยจัง ขอลองชิมหน่อยสิแต่แกะยังไงล่ะ พี่สาวช่วยแกะให้หน่อยได้ไหม”
“เื่นั้นไม่ต้องถึงมือคุณชิงหรอก เดี๋ยวผมจะจัดการเอง” ชายหนุ่มวัย 20 ปีต้นๆ ก้าวขาออกมาท้วง ท่านประธานไม่สมควรทำอะไรแบบนี้ให้เด็กน้อยโง่ๆ หรอก แต่เขากลับถูกเธอหยุดด้วยสายตาเ็า
“คุณชิง...”
“ฉันบอกให้นายเข้ามายุ่งหรือไง ถอยไป!”
“เอ่อ...ได้ครับ”
เนี่ยฝานหัวเราะเล็กน้อย นั่นคือพระเอกขี้ขลาดที่มีนางเอกเป็ตัวดำเนินเื่ โดยเขามักจะใช้คำพูดที่กล้าหาญแต่ตัวเองโคตรจะกาก หากไม่ใช่เพราะนักเขียนสุนัขเขียนบทให้นางเอกเข้ามาช่วยบ่อยๆ ก็คงตายไปั้แ่ครึ่งเื่แล้ว
หลังจากได้รับหมากฝรั่งเนี่ยฝานก็ยืนจับขาของเพนจี มองดูเครื่องจักรกำลังตัดหิน
เย่ซวนไม่สนใจสิ่งต่างๆ เขาถูกหามขึ้นเปล กำลังจะถูกพาตัวออกไปขึ้นรถพยาบาล แต่ในตอนนั้นเองเสียงของผู้เชี่ยวชาญการตัดหินได้ดังขึ้นอย่างตื่นเต้น
“นี่มันหยกเืั! รูปทรงเหมือนกับักำลังเฝ้าสมบัติ ขนาดราวไข่ไก่เบอร์ 0 ราคาในตลาดประมาณ 1 ล้านหยวน ไม่คิดเลยว่านายน้อยเนี่ยจะโชคดีขนาดนี้”
“อะไรนะ!” ชิงฟ่านเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ในฐานะผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ในวงการหยกมานาน หล่อนบอกได้เลยว่าคุณภาพของหยกดังกล่าวดีมากจริงๆ
“มันเป็ไปได้ยังไง...เนี่ยฝาน” เย่ซวนที่นอนอยู่ในเปลสมองเบลอ คิดว่าเพื่อนโง่ๆ คงโชคดีแค่นั้น แต่เมื่อมีเสียงหนึ่งดังขึ้นดันยิ่งทำให้เขาคิดไม่ตก
“หยกน้ำวิสุทธิ์! ราคาในตลาดอยู่ที่ 5 ล้านหยวน”
“หยกหมอกคราม ราคาในตลาดอยู่ที่ 10 ล้านหยวน!”
“พบหยก...”
“พบหยก....”
เย่ซวนพยายามมองไปที่แท่นเครื่องจักรกำลังตัดหินหยก ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าหินบนเครื่องค่อนข้างคุ้นเคย จึงคำรามแล้วลุกขึ้นยืนจากเปล เข้ามาหาเนี่ยฝานด้วยความโกรธ
“เย่ซวนมีอะไรเหรอ ทำไมนายถึงเดินมาหาผม หรือว่าหายเจ็บ...”
คำพูดยังไม่ทันจบเนี่ยฝานก็ถูกเตะกระเด็นไปไกล
ฉากดังกล่าวทำให้ทุกคนเงียบไม่กล้าพูด นี่คือนายน้อยสกุลเนี่ย สกุลอันดับหนึ่งของเมืองหยูโจว มูลค่าทรัพย์สินมากพอที่จะทำให้คนรวยหลายคนอิจฉา แต่วันนี้เขากลับถูกชายคนหนึ่งใช้กำลังเข้าสู้
บ้าไปแล้ว!
สงสัยมีคนอยากตาย!
“เย่ซวนนี่นายกล้า!” เพนจีโกรธและกำลังจะดำเนินการ แต่ตอนนั้นเองชิงฟ่านได้เข้าไปล็อคตัวเย่ซวนไว้ พร้อมกับกลุ่มผู้ติดตามในชุดสีแดง ทำให้เพนจีระงับอารมณได้ชั่วคราวแล้วจึงรีบไปดูสถานการณ์ฝั่งเนี่ยฝาน
“กล้าดียังไงมาจับฉัน ไม่เห็นหรือไงว่ามันได้แต่ของดีๆ ทั้งหมดนั่นเป็หินที่ฉันเลือก ทุกคนกำลังถูกมันหลอก ทุกคนกำลังถูกมันหลอก!”
เนี่ยฝานลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ ด้วยการพยุงของเพนจี มุมปากมีเืออก แต่ว่ากลับมีรอยยิ้มเล็กๆ บนใบหน้า