ตอนที่ 14
สกาฮะ
“บ้าจริงพวกนั้นมันวิ่งตามพวกเราไม่หยุดเลย!!”ชายคนหนึ่งกล่าว
“ฉันบอกนายแล้วใช่ไหมว่าห้ามััอะไรมั่วเวลาอยู่ในส่วนลึก!!”ผู้หญิงอีกคนกล่าว
“หยุดเถียงกันแล้วรีบหนีก่อนระดับของพวกมันเยอะกว่าพวกเราแถมจำนวนของพวกมันมากเกินไปพวกเราวิ่งมา 1 วันเต็มๆหากเป็แบบนี้ต่อไปต้องแย่แน่ๆ”โกคูกล่าว
ทันใดนั้นเองก็มีผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งสะดุดล้ม
ตุบบบ!!!
คนอีก9 คนมองไปยังเพื่อนของตนเองเขาก็พบว่าเป็ สกาฮะ ที่ล้ม
“ฉิบหายแล้วเราต้องรีบไปช่วยเธอเร็วเข้า!!”โกคูกล่าวพร้อมกับจะรีบวิ่งเข้าไปช่วย
แต่ชายคนหนึ่งก็ดึงแขนของเขาเอาไว้
“ไม่ได้นะโกคูอีกไม่นานพวกมันจะถึงตัวของเธอแล้วหากเราเข้าไปก็เท่ากับว่าไปตายเพิ่มโดยเปล่าประโยชน์!”ชายคนหนึ่งกล่าว
“แล้วนายจะอธิบายกับผู้นำตระกูลยังไง!?”โกคูถาม
“ก็บอกไปว่าเธอโดนคนลอบสังหารแล้วก็โบ้ยความผิดให้คนอื่นแทน!”ผู้หญิงอีกคนกล่าว
โกคูลังเลซักพักเขาก็พยักหน้าแล้วรีบวิ่งต่อไปสกาฮะมองไปยังเพื่อนๆในตระกูลของเธอที่หนีไปแล้วไม่หันหลังกลับมามองเธอก็รู้สึกเสียใจและโกรธเป็อย่างมากเธอกัดฟันแน่นแล้วนำเมล็ดพันธุ์อาวุธหอกระดับนักรบ 2 ดาวออกมา 2อันแล้วหันหน้าไปทางฝูงผีดิบ เธอพยายามลุกขึ้นยืนแต่ก็พบว่าข้อเข้าของตนเองหัก!
“บ้าจริง!! บัดซบ!”
เธอใช้หอกอันหนึ่งพยุงร่างของตนเองขึ้นแล้วใช้หอกแค่อันเดียวในการต่อสู้
ฟูมมม!!!
เปลวไฟสีแดงได้ปรากฏขึ้นมาบนหอกของเธอมันก็คือพลังพิเศษของเธอนั่นเอง
ซูมมมมมมมมมมมม~~~!!
เธออัดพลังไฟลงไปที่ปลายหอกจากนั้นก็ยิงมันออกไปราวกับปืนไฟหน้าของเธอเริ่มซีดมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะใช้พลังมากเกินไปเธอวิ่งหนีผีดิบเหล่านี้มาตลอด 1 วันเต็ม ั้แ่ส่วนลึกของสนามรบโลหิตจนมาถึงส่วนนอกระยะทางร่วม600 กม.
แน่นอนว่าพวกผีดิบนั้นแพ้ไฟแต่มันก็ไม่ได้หวาดกลัวพวกมันถาโถมเข้ามาหาเธอเป็จำนวนมากมีผีดิบตัวหนึ่งเข้ามาถึงตัวของเธออย่างรวดเร็วร่างของมันลูกโชนไปด้วยเปลวไฟมันใช้แขนของเขาจับไปที่ไหลทั้ง 2 ข้างของสกาฮะแน่นแล้วอ้าปากพร้อมที่จะเขมือบเธอ
สกาฮะเค้นพลังทั้งหมดที่มีพ่นไฟใส่หน้าของมันหวังจะให้หัวของมันถูกไฟความร้อนสูงหลอมละลายเมื่อหัวของผีดิบตัวนั้นหลอมละลายแล้วตายไปเธอก็หมดแรงแล้วล้มลงไปนอนที่พื้นผีดิบตัวอื่นๆพากันเดินเข้ามารุมล้อมเธอเพื่อหวังจะได้ลิ้มรสเนื้อสด
ทันใดนั้นเองก็มีเสียงปืนดังขึ้นจากระยะไกล
ปังๆๆๆๆๆๆๆ
ปักๆๆๆๆๆๆ
ห่าะุได้พุ่งชนเข้ากับร่างของพวกผีดิบที่รุมล้อมเธอพวกมันล้มลงไปนอนชักกระตุกที่พื้นสกาฮะมึนงงเธอไม่รู้ว่ามมันเกิดอะไรขึ้นเพราะในยามนี้เธอไม่มีแม้แต่แรงจะพูดหรือขยับตัว
ฟิ้วววว!!!!
ฉัวะ!!! ฉับ!! ฉึก! ปังๆๆ
เสียงของมีคมตัดผ่านอากาศมาด้วยความรุนแรงได้ฟันหัวผีดิบที่ยืนอยู่ต่อหน้าของสกาฮะจากนั้นซอมบี้ตัวอื่นๆก็ตกตายตามกันไป เสียงปืนเองก็ดังขึ้นเป็จังหวะ
‘เกิดอะไรขึ้น!? ใครกันที่เสี่ยงตายมาช่วยเราเอาไว้!?’สกาฮะกล่าวในใจ
ไม่นานต่อหน้าของเธอก็มีคนสวมชุดเกราะไม่ทราบเพศวิ่งมาอุ้มร่างอันอ่อนแรงของเธอแล้ววิ่งหนีจากซอมบี้พวกที่เหลือ
“เวรเอ้ย!! ผีดิบพวกนี้ถึกฉิบหายเลย!!”
เสียงนั่นดังออกมาจากชุดเกราะสุดเท่อันนั้นเธอพบว่ามันเป็เสียงของผู้ชาย! จากนั้นเธอก็หมดสติเพราะความเหนื่อยล้า
....
‘ฉันจะต้องพาเธอหนีออกไปจากที่นี่ก่อนแล้วก็รีบเอายากรอกปากของเธอเพื่อให้ได้สติหากปล่อยให้เธอพักฟื้นไว้ในจุดตั้งแคมป์มีหวังเธอต้องโดนฆ่าข่มขืนแน่ๆ’บอสกล่าวในใจ
ผู้หญิงคนนี้สวยไม่เบาเลยเขายอมรับว่าเธอสวยกว่าจอยและกิ่งมากแต่พลังของเธอนั้นยังน้อยอยู่ดูจากรูปร่างของเธอแล้วน่าจะอยู่ในชั้นมัธยมปลายแน่นอน! ขนาดอายุเท่านี้ยังสวยกว่าพวกสาวมหาลัยแล้วเมื่อเธอโตขึ้นจะไม่เป็โฉมสะคราญล่มเมืองเลยเหรอ!?
บอสไม่ได้หวังว่าจะได้รับการตอบแทนจากเธอเลยแม้แต่น้อยเขาแค่ช่วยเธอเอาไว้เพราะอยากช่วยเท่านั้นเองถึงแม้ว่าแถวนี้จะมีคนดีอยู่น้อยแต่เขาก็จะเป็หนึ่งในนั้นหากอีกฝ่ายไม่ชั่วใส่เขาก่อนไม่นานบอสก็สลัดฝูงผีดิบหลุดพวกมันเชื่องช้ามากเมื่อเปรียบเทียบกับเขาที่ปลุกพลังแล้ว
บอสพาเธอเข้าไปในป่าที่อยู่ห่างจากจุดตั้งแคมป์ประมาณ4 - 5 กม. จากนั้นเขาก็มองหาที่กางเต็นท์สำหรับพักผ่อนชั่วคราว
เมื่อเขาพบจุดที่เหมาะสำหรับการตั้งแคมป์แล้วเขาก็วางร่างของเธอลงแล้วทำการกางเต็นท์จากนั้นเขาก็กัดฟันจ่ายเงินไป200 ทองในระบบเพื่อซื้อยารักษาขนาดเล็กแล้วนำไปให้สาวน้อยคนนั้นดื่มเมื่อยาหมดขวดบอสก็พบว่า HP ของเธอเต็มแล้วแถมอาการข้อเท้าหักเองก็หายด้วยราวกับว่ามันเป็ยาวิเศษ! ขนาดโพชั่นที่ขายตามตลาดยังไม่สามารถทำแบบนี้ได้เลย!
ไม่ถึง 10 วินาทีสาวน้อยคนนั้นก็ลืมตาขึ้นมาแล้วรีบลุกขึ้นจากที่นอนแล้วมองมาที่
บอสที่อยู่ภายใต้เกราะแล้วกล่าว
“ขอบคุณมากเลยนะคะที่ช่วยชีวิตของฉันเอาไว้!”
บอสใเพราะเธอทำตัวคล้ายฉากในหนังผีมาก!
“ไม่เป็ไร แค่เธอปลอดภัยก็ดีแล้วว่าแต่ทำไมผีดิบพวกนั้นถึงได้วิ่งตามพวกเธอมากมายขนาดนั้น!?”บอสถาม
“ตอนที่พวกเราเข้าไปส่วนลึกของสนามรบโลหิตพวกเราได้เจอเข้ากับทางลงที่คาดว่าน่าจะเป็ทางลงไปยังสุสานของหรือไม่ก็อย่างอื่นพวกเราเองก็ไม่ทราบพอเข้าไปลึกมากขึ้นเรื่อยๆ พวกเราก็พบว่ามันมีอารยธรรมแปลกประหลาดมากมายอยู่ข้างในเพื่อนร่วมตระกูลคนหนึ่งได้เจอเข้ากับอัญมณีสีเขาเลยเอาไปัักับมันเข้าในตอนนั้นผีดิบก็ได้ปรากฏขึ้นมารอบตัวของพวกเรากะทันหันพวกเราฝ่าวงล้อมของพวกมันออกมาได้แต่ก็ต้องวิ่งมาตลอด1 วัน 1 คืนเต็มๆ”สกาฮะกล่าว
“โอ้!? ลำบากไม่น้อยเลยนะ แล้วเธอจะเอายังไงต่อ?”บอสกล่าว
“ฉันจะกลับไปที่เมืองเจสเตอร์ค่ะฉันชื่อว่า สกาฮะ มาจากตระกูลสเปียร์ ไม่ทราบว่าคุณมีชื่อว่าอะไรเหรอคะ?”สกาฮะถาม
บอสตะลึงเมื่อได้ยินว่าเธอมาจากตระกูลสเปียร์เพราะมันเป็1 ในตระกูล 7 ตระกูลที่มีอำนาจที่สุดในประเทศไททันแห่งนี้ผู้นำตระกูลสเปียร์นั้นวิวัฒนาการ 7 ครั้งแล้วปัจจุบันเขาอยู่ในดาวเคราะห์ระดับ 7
“ขอโทษด้วยฉันไม่สามารถบอกชื่อของเธอได้....”บอสกล่าว
สกาฮะทำหน้าเสียใจเล็กน้อยจากนั้นเธอก็กล่าวขึ้นมาว่า
“งั้นนี่คือเบอร์โทรของฉันหากคุณ้าความช่วยเหลืออะไรสามารถโทรมาหาฉันได้ทุกเมื่อเลยนะคะ”
บอสพยักหน้าจากนั้นเขาก็หยิบกระดาษเบอร์โทรของสกาฮะมาเก็บเอาไว้เพราะในอนาคตเขาอาจจะต้องให้เธอช่วยก็ได้
“ฉันขอเบอร์คุณเอาไว้หน่อยได้ไหมคะ?”สกาฮะถาม
บอสกำลังจะบอกเบอร์เธอไปแต่เขาก็คิดขึ้นมาได้ว่าอีกฝ่ายอาจจะตามหาตัวจริงของเขาด้วยเบอร์โทรก็เป็ได้เพราะสมัยนี้ต้องใช้รหัสประจำตัวประชาชนในการยืนยันเบอร์โทรด้วยอำนาจของตระกูลเธอเธอสามารถตรวจสอบมันได้แน่นอน! บอสคิดว่าเด็กคนนี้เ้าเล่ห์ไม่น้อยเลยทีเดียว
เมื่อสกาฮะพบว่าเขากำลังมองเธออยู่เธอก็กระพริบตาปริบๆแล้วยิ้มให้เล็กน้อย
“เสียใจด้วยสาวน้อยผมไม่สามารถมอบเบอร์โทรให้ได้เช่นเดียวกันเอาไว้ผมมีเื่จะรบกวนแล้วจะติดต่อไปเองก็แล้วกันหากเธอรีบออกเดินทางไปยังเมืองเจสเตอร์ั้แ่ตอนนี้น่าจะไปถึงที่นั่นก่อนเย็นแน่นอน”บอสกล่าวไล่
สกาฮะตะลึงเธอไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะไล่เธอไปแบบนี้!? เธอเป็ถึงสาวสวยติดอันดับต้นๆของประเทศและเป็ลูกสาวของผู้นำตระกูลสเปียร์แม้แต่ขอทานยังรู้จักเธอ! ผู้ชายทุกคนไม่ว่าจะในประเทศและต่างประเทศพยายามทำให้เธอสนใจคนที่แข็งแกร่งกว่าบอสมากมายที่พยายามจีบเธอแล้วทำไมเขาถึงกล้าไล่เธอ!? แถมยังไม่ยอมเปิดเผยตัวเองเพื่อให้เธอจดจำเขาเอาไว้อีก!?
“คุณไล่ฉันเหรอ!?”สกาฮะถาม
“ใช่! เอ้ย! ไม่ๆฉันจะบอกเธอว่าหากมืดมามันอันตรายเพราะมีิญญาร้ายเต็มไปหมดเธอควรจะรีบกลับไปที่เมืองเจสเตอร์ในตอนนี้อีกอย่างตอนนี้เพื่อนๆของเธอไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วและฉันเองก็ต้องทำภารกิจเลยไม่สามารถอยู่เพื่อดูแลเธอได้~”บอสกล่าว
ตอนแรกสกาฮะเกือบจะะเิออกมาเพราะคำว่า‘ใช่’ แต่เมื่อได้ยินประโยคที่ฟังดูมีเหตุผลของเขาเลยทำให้อารมณ์ของเธอเย็นลงไปมากเธอยอมรับเหตุผลนี้ได้!
“แล้วคุณทำภารกิจอะไรเหรอ!?”สกาฮะถาม
บอสจำได้ว่าเขาใช้บัตรประชาชนเพื่อยืนยันภารกิจหากเขาบอกเธอไปมันอาจจะทำให้เธอสามารถสาวถึงตัวของเขาได้หรือเปล่า!? อย่างไรก็ตามภารกิจนี้ไม่ได้ทำแค่คนเดียวแน่นอนเขามั่นใจว่าต้องมีคนอื่นทำภารกิจนี้เช่นเดียวกันอีกอย่างเขาก็้าข้อมูลเกี่ยวกับที่อยู่ของอเวจีด้วยหากเขาบอกเธอไปต่อให้เธอสืบหาตัวเขาไปก็ไม่มีประโยชน์อีกอย่างเขาก็สำคัญตัวเองมากเกินไป สำหรับเธอแล้วเขาอาจจะเป็เพียงมดปลวกในสายตาของเธอก็เป็ได้
“ผมกำลังทำภารกิจล่าอเวจีอยู่เธอพอจะรู้ไหมว่ามันอยู่ที่ไหน!?”บอสถาม
“โอ้!? ฉันจำได้ว่าภารกิจนี้มันไม่คุ้มกับค่าตอบแทนเลยแต่คุณก็ทำมันสุดยอดไปเลย ฉันจำได้ว่าอเวจีนั้นจะเดินเพ่นพ่านแถวประตูนรกที่แตกหักในส่วนลึกที่สุดของสนามรบโลหิต”สกาฮะกล่าว
“ส่วนลึกที่สุด!? เข้าใจแล้วขอบใจเธอมากสำหรับข้อมูล!”
“ไม่เป็ไรคุณอุส่ามาช่วยฉันเอาไว้เื่แค่นี้ถือว่าน้อยนิด”
“จริงสิเธอเป็ถึงลูกสาวของผู้นำตระกูลสเปียร์แล้วทำไมพ่อของเธอถึงไม่ส่งคนมาคุ้มกันมาค่อยปกป้องเธอเอาไว้!?”บอสถาม
“เื่นั้นฉันเป็คนบอกเขาเองแหละว่าไม่ต้องส่งมา”
“เอาละฉันต้องไปทำภารกิจแล้ว ไว้เจอกัน!”บอสกล่าวและกำลังจะออกจากเต็นท์
“เดี๋ยว!! นั่นคุณจะเข้าไปคนเดียวจริงๆเหรอ!?”สกาฮะถาม
บอสพยักหน้าจากนั้นเขาก็เดินออกมาจากเต็นท์แล้วมุ่งหน้าเข้าไปในสนามโลหิตทันทีส่วนเต็นท์เขาก็ทิ้งให้เธอไปเลยเพราะเขาสามารถซื้อใหม่ได้
ภายในเต็นท์
สกาฮะคิดว่าชายคนนี้แปลกมากเขารู้ว่าเธอคือใครแล้วทำไมถึงได้กล้าทิ้งเธอได้ลงคอ!?
‘หรือว่าเขาไม่ใช่ผู้ชายแท้แต่เป็เกย์!?’สกาฮะกล่าวในใจ
สกาฮะลุกขึ้นจากนั้นเธอก็ตรวจสอบร่างกายของตนเองเธอก็พบว่าข้อเท้าของเธอหายดีแล้ว!? แถมความเหนื่อยล้าก็ไม่มีเลยแม้แต่นิดเดียว?เขาใช้ยาวิเศษอะไรกับเธอกันแน่? สกาฮะเลิกตั้งคำถามแล้วรีบวิ่งกลับไปยังเมืองเจสเตอร์ทันที
.....................................................................................................................
254
![ลิขิตหงสาเหนือปฐพี [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673882083_82386981.webp)
