“อื้ม”
ดันเต้ยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเท้าเดินไปยังประตูห้วงมิติว่างเปล่าพร้อมกับโคนีเลีย ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ประตูั์นั่น ความรู้สึกที่เขาได้รับก็แทบไม่ต่างจากการเข้าไปในโลกเงาจำลองก่อนหน้านี้เลยสักนิด รอบตัวมืดมิดสนิทจนมองไม่เห็นอะไรเลย ทว่าเขายังคงััได้ว่าโคนีเลียยืนอยู่ข้างๆ นอกจากเสียงหัวใจเต้นของตัวเองแล้ว เขายังได้ยินเสียงลมหายใจของเธออีกด้วย
ไม่นานนัก แสงสว่างจางๆ ก็เริ่มปรากฏขึ้น และภาพเหตุการณ์ทั้งหมดก็พุ่งเข้าสู่โสตประสาทของดันเต้ในชั่วพริบตา
ที่นี่มัน...
ดันเต้กวาดสายตามองไปรอบๆ สถานที่ที่เขาอยู่ในตอนนี้น่าจะเป็ห้องเรียน? ทำไมเขาต้องใช้คำว่า น่าจะ น่ะเหรอ? ก็เพราะห้องเรียนนี้มันดูสยองขวัญสั่นประสาทเกินไปน่ะสิ! ทั้งที่เป็ห้องกว้างขนาดประมาณ 200 ตารางเมตร แต่กลับให้ความรู้สึกมืดมนและกดดันอย่างบอกไม่ถูก มีแหล่งกำเนิดแสงเพียงอย่างเดียวคือตะเกียงไม่กี่ดวงที่แขวนอยู่ตามผนังห้อง พอดันเต้ก้มลงมอง ก็พบว่าบนโต๊ะเรียนตรงหน้ามีแผ่นหนังแกะที่พิมพ์ลวดลายปีศาจวางเอาไว้ พร้อมกับชุดเครื่องเขียนสีดำสนิทหนึ่งชุด
เขาลองเงยหน้าขึ้นสำรวจอีกครั้ง และพบว่าในห้องเรียนเต็มไปด้วยพวกประหลาดๆ นั่งอยู่เต็มไปหมด รูปร่างหน้าตาของแต่ละคนนี่หลุดโลกสุดๆ ส่วนใหญ่จะมีเขา มีหางสีดำ และบางตัวก็มีลวดลายประหลาดตามิั ส่วนตรงทางเดินระหว่างโต๊ะ มีเ้าพวกที่ดูท่าทางอันตรายสุดๆ สองตนกำลังเดินตรวจตราอยู่ ถึงพวกนั้นจะสวมชุดสูทดูดี แต่กลับแผ่กลิ่นอายคาวเืและไอปีศาจที่เน่าเหมือนหนองน้ำออกมาอย่างรุนแรง ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นปิดบังความหิวกระหายเืไม่มิดเลยสักนิด ราวกับว่ามองทุกอย่างรอบตัวเหมือนเป็เหยื่ออันโอชะ
นี่มันฉากในฝันร้ายชัดๆ แต่ดันเต้ก็อดคิดไม่ได้ว่า ห้องเรียนนี้ก็ดูมีสไตล์ดีเหมือนกันนะ ถ้าเอาไปทำเป็บ้านผีสิงในงานเทศกาลโรงเรียนคงได้รับความนิยมถล่มทลายแน่ๆ แต่น่าเสียดายที่โลกเงาแห่งนี้ดูท่าจะไม่ใช่ที่ที่จะมานั่งขำกันได้
ทันใดนั้น ข้อมูลแนะนำของโลกเงาก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเขา ซึ่งนี่เป็ข้อความที่มีเพียง ผู้ท้าทายโลกเงา เท่านั้นที่จะมองเห็น
[โลกเงา: ตำนานลึกลับในโรงเรียนปีศาจ]
[ระดับ: 4]
[จำนวนผู้ท้าทาย: 6 คน]
[ในโรงเรียนปีศาจที่มีแต่เื่ประหลาดแห่งนี้ ทุกซอกทุกมุมล้วนเต็มไปด้วยอันตราย อารยธรรมของปีศาจแท้จริงแล้วคือเกมแห่งการเข่นฆ่า เพื่อที่จะศึกษาพวกมัน นักผจญภัยมนุษย์กลุ่มหนึ่งได้ใช้ยาเวทมนตร์ที่สาบสูญ เพื่อปลอมตัวเป็ปีศาจแฝงตัวเข้ามาในโรงเรียนแห่งนี้ แต่ทว่าพวกเขากลับพบว่าในโรงเรียนแห่งนี้มีมนุษย์ถูกทรมานอย่างโเี้ โปรดช่วยเหลือพวกเขาออกมา หรือมอบการหลุดพ้นให้แก่พวกเขา]
[เป้าหมายภารกิจ 1: สำรวจโรงเรียนให้เกิน 50%, สถานะปัจจุบัน 1%]
[เป้าหมายภารกิจ 2: ช่วยเหลืุ์อย่างน้อย 3 คน, สถานะปัจจุบัน 0/3]
[เป้าหมายภารกิจ 3: จำนวนผู้ปลอมตัวที่ถูกจับได้ว่าตนเองเป็มนุษย์ต้องไม่เกิน 3 คน, สถานะปัจจุบัน ปลอมตัวสมบูรณ์ 6/6]
[เวลาคงเหลือ: 11 ชั่วโมง 59 นาที]
[จุดเริ่มต้นของผู้ท้าทายทุกคนคือสนามสอบ, เวลาสอบ: 2 ชั่วโมง 30 นาที, วิชา: ปีศาจศึกษาฉบับบูรณาการ]
[กฎข้อบังคับ: ห้ามทำการทุจริตในทุกกรณี หากตรวจพบ ผู้คุมสอบจะฆ่าทิ้งทันที]
[เมื่อสิ้นสุดการสอบ หากคะแนนต่ำกว่า 60 คะแนน จะถือว่าสอบตก และผู้คุมสอบจะฆ่าทิ้งทันที]
[สามารถส่งข้อสอบก่อนเวลาได้]
[เวลาสอบคงเหลือ: 2 ชั่วโมง 29 นาที]
พอดันเต้นึกสั่งในใจ กล่องข้อความนี้ก็สามารถซ่อนหรือแสดงขึ้นมาได้ตาม้า สรุปคือหลุดมาอยู่ในโรงเรียนปีศาจจริงๆ สินะ? นึกว่าจะได้มาพักผ่อน่ปิดเทอมเสียอีก แต่ที่ไหนได้ แค่ได้ย้ายที่เรียนเท่านั้นเอง! ดันเต้ได้แต่แอบบ่นในใจ
เขายังไม่ขอวิจารณ์เื่เนื้อเื่หรือภารกิจหรอกนะ แต่ไอ้ระดับ 4 นี่มันคืออะไรกันเนี่ย?! ตัวเขาเองเพิ่งจะอยู่แค่ระดับ 2 ส่วนโคนีเลียก็ระดับ 3 ไม่ว่าจะมองมุมไหนมันก็ไม่ควรจะหลุดมาในโลกเงาระดับ 4 ได้เลยไม่ใช่เหรอ? แบบนี้ชักจะยุ่งยากแล้วสิ
ตอนแรกกะว่าจะมาเดินเล่นชิลๆ เคลียร์โลกเงาแบบกินลมชมวิวเสียหน่อย แต่ที่ไหนได้ ดันได้มาเจออะไรตื่นเต้นแบบนี้แทนซะงั้น แถมโรงเรียนปีศาจเนี่ย บรรยากาศการเรียนดีสุดๆ ไปเลยนะ สอบตกปุ๊บโดนฆ่าทิ้งปั๊บ ใครมันจะกล้าไม่ตั้งใจเรียนกันล่ะ
แล้วก็นะ...ตอนนี้เขากลายเป็ร่างปีศาจไปแล้วเหรอ? ดันเต้คิดพลางก้มมองตัวเอง นอกจากจะใส่ชุดยูนิฟอร์มของโรงเรียนปีศาจแล้ว เล็บของเขายังกลายเป็สีดำเงาวับเหมือนหินหยกดำ พอลองคลำๆ ดูบนหัวและข้างหลัง ก็พบว่ามีเขาอยู่สองข้าง แถมยังมีหางเรียวยาวงอกออกมาด้วย ตอนนี้เขายังเดาไม่ออกว่าตัวเองปลอมเป็ปีศาจเผ่าพันธุ์ไหน จนเขาแทบจะอยากหากระจกมาส่องดูชะมัดว่าตอนนี้หน้าตาของตัวเองเป็ยังไง
ดันเต้ลอบสังเกตไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง และพบว่ามีผู้เข้าสอบสองสามคนกำลังเหลียวมองไปมาอย่างเห็นได้ชัด คาดว่าคนพวกนี้น่าจะเป็ผู้ท้าทายคนอื่นๆ ส่วนบางคนก็น่าจะเหมือนเขา ที่กำลังสังเกตการณ์อย่างรอบคอบอยู่
“ถ้าใครกล้าหันไปกระซิบกระซาบกันอีก ข้าจะถือว่าเป็การทุจริตทันที!”
จู่ๆ ก็มีเสียงแหบพร่าดังมาจากปากของผู้คุมสอบที่เดินวนเวียนอยู่ในห้องเรียน ความหิวกระหายที่อยากจะฆ่าฟันนั่นราวกับสัตว์ป่าที่ถูกกักขังมานานและกำลังจะพังกรงออกมา เสียงนั้นทำให้ผู้เข้าสอบหลายคนรีบก้มหน้าก้มตาดูข้อสอบของตัวเองทันที
อืม...หันไปมองสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้สินะ ดันเต้คิดในใจ แต่ดูเหมือนว่าถ้าแค่ขยับสายตานิดๆ หน่อยๆ ก็น่าจะยังพอไหว
เมื่อกี้เขาเพิ่งเจอข่าวดีอย่างหนึ่ง นั่นคือโคนีเลียนั่งอยู่ทางซ้ายของเขาพอดี โดยมีที่ว่างคั่นกลางแค่ที่เดียว แถมเมื่อครู่เขาก็เพิ่งสบตากับเธอด้วย รูปลักษณ์ของโคนีเลียดูไม่เปลี่ยนไปมากนัก แค่บนหัวมีเขาหางัเล็กๆ เพิ่มมาคู่หนึ่ง และลูกตากลายเป็รูม่านตาสัตว์สีทอง ดูท่าจะเป็ปีศาจสายั สิ่งนี้ทำให้ดันเต้มั่นใจว่าหน้าตาของเขาก็คงไม่เปลี่ยนไปมากเหมือนกัน เพราะโคนีเลียเองก็จำเขาได้ทันทีเช่นกัน
ในเมื่อเป็แบบนี้ งั้นมาลองดูข้อสอบกันหน่อยดีกว่า ในฐานะเด็กเรียนแถวหน้า ดันเต้มั่นใจมากว่าถ้าขนาดเขายังทำไม่ได้ ผู้ท้าทายคนอื่นในห้องนี้ก็คงไม่มีใครทำได้ด้วยตัวเองแน่ๆ
[คำถามข้อที่ 1: มนุษย์มักจะยอมละทิ้งตัวตนไปสามในสี่ส่วนในระหว่างการเติบโตเพื่อให้เข้ากับสังคมได้ ซึ่งนับว่าเป็กระบวนการที่เ็ปสำหรับมนุษย์ สำหรับปีศาจแล้ว หาก้าจะแฝงตัวเข้าสู่สังคมมนุษย์ จำเป็ต้องละทิ้งตัวตนไปเท่าไหร่?]
[A. 1/4] [B. 3/4] [C. 0] [D. 1]
ซี๊ด...
ดันเต้ถึงกับสูดปากเบาๆ นี่มันคือวิชาปรัชญาหรือคณิตศาสตร์กันแน่ฟะเนี่ย? พอเขาลองไล่สายตาดูข้อถัดๆ ไป คำถามก็ยิ่งประหลาดเข้าไปใหญ่ ในที่สุดดันเต้ก็มั่นใจเต็มร้อยว่าข้อสอบพวกนี้ไม่ได้มีไว้ให้มนุษย์ทำ ถึงบางข้อจะพอเดาทางได้บ้าง แต่การจะมั่วให้ถึง 60 คะแนนมันยากเกินไป เพราะข้างหลังยังมีข้อสอบแบบเขียนตอบและข้อสอบอัตนัยอยู่อีก
......
ณ หอชมการประลองของสถาบันเวทมนตร์เฮเวนลิธ
“ทำไมพวกเขาถึงเข้าไปในโลกเงาระดับ 4 ได้ล่ะ?!”
“จบเห่แล้ว นักศึกษาใหม่เข้าโลกเงาระดับ 4! ปีที่แล้วมีโลกเงาระดับ 4 ที่แม้แต่รุ่นพี่ยังเอาชีวิตไปทิ้งเลยนะ!”
“ถ้าเป็เ้าพวกสัตว์ประหลาดสองคนนั้น...บางทีอาจจะยังมีโอกาสรอดอยู่บ้าง เพราะพวกเขาก็เคยเอาชนะผู้คุมสอบระดับ 4 ที่โดนจำกัดพลังมาแล้วในตอนสอบเข้า แต่เื่ประสบการณ์ของพวกเขาน่ะถือว่าน้อยขั้นวิกฤตเลยนะ”
“แย่แล้ว ข้อสอบอารยธรรมปีศาจพวกนั้น ต่อให้เป็ศาสตราจารย์ที่เชี่ยวชาญด้านวิชาข้อมูลต่างโลกมาเองก็ใช่ว่าจะทำผ่าน แถมข้อมูลเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์ปีศาจระดับสูงที่เราเคยรวบรวมมาได้จากโลกเงาอื่นมันก็ไม่ได้มีเยอะเท่าไหร่ด้วยซ้ำ”
“งั้นพวกเรามาช่วยกันสวดภาวนาให้พวกเขาเถอะ...”
......
ในเวลาเดียวกัน ศาสตราจารย์อาร์โนซึ่งเดิมทีนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานดีๆ เพิ่งจะถูกวิทยาลัยอัศวินเรียกประชุมด่วน และเขาก็รีบแจ้นมาที่ห้องประชุมทันที
“คณบดี ท่านคิดว่าสถานการณ์ของพวกเขาเป็ยังไงบ้าง?”
อาร์โนถามด้วยความร้อนรน
อธิการบดีมองภาพที่ถ่ายทอดมาจากวิทยาลัยเล่นแร่แปรธาตุแล้วส่ายหน้า
“พูดยาก ฝีมือการต่อสู้ของสองคนนี้ผมก็คาดเดาไม่ได้เหมือนกัน ยังดีที่พวกเขามีโปรแกรมรับชมโลกเงาติดตัวไปด้วย ส่วนรายละเอียดที่แน่ชัดผมจะรีบตรวจสอบให้”
การสุ่มไปเจอโลกเงาที่มีระดับสูงกว่าตัวเองนั้นมีสาเหตุเป็ไปได้สองอย่าง อย่างแรกคือ ระบบสุ่มเพื่อนร่วมทีมที่แข็งแกร่งมาให้เยอะเกินไป หรือไม่ก็แค่ซวยสุดๆ อย่างที่สองคือ มีเพื่อนร่วมทีมระดับสูงตั้งใจใช้การ์ดปาร์ตี้กับคนระดับต่ำเพื่อลงไปถล่มดันเจี้ยนระดับล่าง
ซึ่งไอ้กรณี ระดับต่างกันเกิน 3 ระดับขึ้นไปแล้วใช้การ์ดปาร์ตี้เนี่ย เป็สิ่งที่ถูกสั่งห้ามอย่างเด็ดขาด เพราะมันส่งผลกระทบต่ออัตราการรอดชีวิตของผู้พิชิตคนอื่นๆ อย่างรุนแรง ส่วนจะเป็กรณีไหนนั้น คงต้องรอการตรวจสอบหลังจากนี้อีกที
2K
