หลังจากที่จูบกันอย่างดูดดื่มกันที่สวนสาธารณะแล้วเขาและเธอก็กลับมาต่อกันที่บ้านของธีร์ มารตีดึงสติตัวเองแล้วผลักธีร์ออกไป
"คือธีร์เรายังไม่พร้อม ขอโทษนะ" มารตีลุกออกจากเตียง แต่ธีร์ดึงมารตีเอาไว้มารตีล้มตัวลงไปบนเตียงของธีร์อีกครั้ง ธีร์ลูบไปที่ผมของมารตี แล้วเอ่ยกับเธอว่า
"เอายังไงก็ได้แล้วแต่มารตีเลย ธีร์ไม่รีบ ถ้ามารตีไม่พร้อม" ธีร์กล่าว
"ขอบคุณนะธีร์ที่เข้าใจ"มารตีกล่าว ทั้งสองนอนกอดกันภายใต้เสียงฝนตกในยามค่ำคืนบรรยากาศที่เป็ใจให้เขาและเธอตกหลุมรักกันอย่างแท้จริง
เช้าวันต่อมา
ธีร์ลุกจากเตียงนอนอย่างแ่เบาเพื่อที่จะให้มารตีนอนต่อได้อย่างสบายธีร์ลุกขึ้นไปทำอาหารเช้าให้มารตี เขาทำได้อย่างน่าทานมากกลิ่นของอาหารนั้นลอยไปเตะจมูกของมารตีทำให้มารตีลุกจากที่นอนแล้วเดินมากอดเอวของธีร์
"ธีร์ทำอะไรทานเหรอคะหอมจัง?" มารตีหอมแก้มธีร์
"นี่ไงมารตีน่าจะชอบ" ธีร์กล่าวไปอมยิ้มไป
"ชอบค่ะชอบทุกอย่างที่ธีร์ทำให้เลยค่ะ"
"ปากหวานนะเนี่ย"ธีร์หยิกจมูกมารตี
"เหมือนธีร์อะแหละ"
"วันนี้ไม่ต้องกลับบ้านเนอะนอนที่นี่ไปเลยดีกว่าเนอะ" ธีร์อ้อนมารตี
"ไม่ได้หรอกค่ะเดี๋ยวเพื่อนเป็ห่วง" มารตีอธิบาย
"งั้นก็ได้แต่ต้องให้ธีร์ไปหาบ่อย ๆ นะ"
"ได้สิคะ"มารตีหอมแก้มธีร์
"เราเป็แฟนกันแล้วนะคะ"ธีร์กล่าว
"เื่ของเราไม่เร็วไปหน่อยเหรอคะ?" มารตีคิดหนักว่าเื่ของเธอกับธีร์มันเร็วไปหรือเปล่า
"ไม่เร็วไปหรอกเพราะเื่ของเราเป็เื่ของพรหมลิขิต"
"แหม่ธีร์ หยอดตลอดเลยนะคะ สงสัยที่บ้านคงทำทองหยอดจริง ๆ 555"
"แล้วชอบมั้ยล่ะ?" ธีร์ย้อนถามมารตี
"ชอบค่ะ^^" มารตีตอบกลับธีร์ด้วยสีหน้าที่มีความสุขสุดๆอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
ทั้งสองทานอาหารเช้ากันอย่างมีความสุขจนเวลาล่วงเลยไปธีร์พามารตีไปส่งที่บ้าน แล้วได้พบกับชายคนนึงที่หน้าบ้านของเธอ
"อ้าวสวัสดีค่ะคุณไตรภพ มาทำอะไรที่นี่คะ?" มารตีทักทายชายที่ยืนอยู่หน้าบ้านเธอว่าไตรภพธีร์แสดงสีหน้างงจับแขนมารตี
"ใครอ่ะ?" ธีร์ถามมารตี
"อ่อคุณไตรภพเคยมาติดต่อขอซื้อภาพน่ะค่ะ" มารตีอธิบาย
"แฟนคุณมารตีเหรอครับ?" ไตรภพถามธีร์เดินขึ้นมาบังหน้ามารตี
"ใช่ครับผมเป็แฟนของมารตีครับ" ธีร์แสดงอาการหึงหวงมารตี
"เอ่อเชิญคุณไตรภพเข้าบ้านก่อนนะคะ" มารตีชวนไตรภพตามมารยาทแต่ไตรภพหันไปยิ้มเย้ยหยันใส่ธีร์ ทำให้ตัวเขาโมโหหนักมาก
"อ้าวธีร์เข้ามาสิคะ ข้างนอกฝนตกนะคะ เดี๋ยวก็ป่วยหรอกค่ะ" มารตีกล่าวธีร์เดินตามมารตีและเบียดไตรภพให้ชนประตู ธีร์สะใจกลับการกระทำของเขา
"คุณไตรภพนั่งรอตรงนี้ก่อนนะคะคุณไตรภพทานกาแฟมั้ยคะ?" มารตีถามไตรภพ
"ทานครับ"ไตรภพตอบ
"รอสักครู่นะคะ"มารตีเดินเข้าไปในครัว ธีร์เตรียมสอบสวนไตรภพทันที
"นี่ถ้าคิดที่จะซื้อภาพทำไมต้องมาถึงบ้านด้วย เมลมาก็ได้เปล่า" ธีร์กล่าว
"ก็ถ้าเจอหน้า มันพูดง่ายกว่านี่ครับ คุณธีร์มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?" ไตรภพตอบกลับ
"มีครับผมคิดว่าคุณกำลังจีบแฟนผมอยู่นะครับ"
"อ่อผมว่าคุณน่าจะพึ่งเป็แฟนกันแน่ ๆ ผมดูออก ผมพูดถูกมั้ยครับคุณธีรกร"ไตรภพพูดแทงใจดำธีร์
"แล้วยังไงครับแต่ผมก็เป็แฟนกันแล้วนะครับ" ธีร์รีบหาข้อแก้ต่างให้ตัวเองชนะ
"ก็ไม่มีอะไรหรอกครับก็แค่ผมชอบคุณมารตีมาั้แ่ครั้งแรกที่เจอน่ะครับ"
{ครืนนน} เสียงฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหว
"คุณไตรภพคะกาแฟค่ะ" มารตีเดินออกมาจากครัวเอากาแฟให้ไตรภพ
"คุณมารตียังไม่ตอบผมเลยนะครับั้แ่วันนั้น" ไตรภพเริ่มอ่อยมารตี
"เอ่อเื่อะไรเหรอคะ?" มารตีถามไตรภพ
"เื่รูปภาพที่จัดในงานนิทรรศการของเมืองที่ผ่านมาน่ะครับ"ไตรภพอธิบาย
"อ่อขอคิดก่อนได้มั้ยคะ คือพึ่งได้รางวัลมาถ้าขายไปเสียดายเหมือนกันน่ะค่ะต้องขอโทษคุณไตรภพด้วยนะคะ" มารตีกล่าว
"ไม่เป็ไรเลยครับถ้าไม่พร้อมก็ไม่เป็อะไรนะครับ"
"ขอบคุณและก็ขอโทษด้วยนะคะ" มารตีไหว้ขอโทษไตรภพ ไตรภพจับมือมารตีธีร์เห็นแบบนั้นทำตาถลึงใส่ไตรภพ
"เอ่อ..."มารตีอึ้งกับการกระทำของไตรภพ
"นี่คุณไม่เกินไปหน่อยเหรอ" ธีร์โมโห กระชากคอเสื้อไตรภพ
"ธีร์คะใจเย็นๆก่อนนะคะ" มารตีห้ามเขาก่อนที่เขาจะมีเื่กับไตรภพ
"ไม่เย็นแล้วนี่ผมนั่งดูเขามาจีบคุณต่อหน้าผม คุณจะให้ผมทำยังไงฮะ มารตี!!!"ธีร์ขึ้นเสียงใส่มารตี
"ผมว่าคุณปล่อยผมก่อนดีกว่านะครับไม่งั้นเดี๋ยวหาว่าผมไม่เตือน" ไตรภพขู่ธีร์
"คุณพูดแบบนี้หมายความว่าไงฮะ?" ธีร์ถามไตรภพ
"คุณแน่ใจหรือเปล่าว่าไม่มีความลับอะไรปิดบังมารตีเค้าน่ะ" ไตรภพถามย้ำธีร์ธีร์ปล่อยคอเสื้อธีร์ มารตีกอดแขนธีร์เอาไว้เพื่อรั้งไม่ให้มีเื่ชกต่อยกัน
"งั้นเดี๋ยวผมมาใหม่นะครับไปก่อนนะครับ มารตี" ไตรภพเรียกชื่อมารตีแบบสนิทสนมกัน ทำให้ธีร์กำหมัดแน่นแต่ไม่อาจปล่อยออกไปได้ เพราะเขารู้สึกว่า ไตรภพรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับตัวเขา
มารตีสงสัยกับคำพูดของไตรภพแต่เห็นธีร์หน้าเครียดอยู่เธอเลยไม่ถามอะไรออกไป
"ธีร์คะน้ำค่ะ" มารตีเอาน้ำให้ธีร์ดื่ม
"ขอบคุณนะต้องขอโทษด้วยที่อารมณ์ร้อนไปหน่อย" ธีร์กล่าว
"ไม่เป็ไรค่ะเดี๋ยวธีร์พักผ่อนก่อนนะคะ" มารตีหยิบหมอนกับผ้าห่มมาให้ธีร์นอนตรงโซฟาธีร์ดึงแขนมารตีไว้
"ขึ้นไปนอนห้องมารตีไม่ได้เหรอ?" ธีร์ทำหน้าอ้อนมารตี
"ไม่ได้ค่ะนอนตรงนี้ไปเลย" มารตียิ้มแล้วเดินขึ้นไปบนห้องนอนของเธอ เธอแอบมองธีร์ แล้วได้แต่เก็บความสงสัยนั้นไว้ในใจเพราะเธอไม่อยากทะเลาะกับธีร์ทำให้เื่มันบานปลายไปมากกว่านี้
1K
![หอเรือนไผ่ [TW]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1716215883_72893186.webp)
