มรรคาสยบฟ้า ท้าลิขิตสวรรค์

เส้นทางทอดยาวข้ามหุบเขาไร้ลักษณ์หมองมัวไปด้วยสายหมอกสีส้มลึกลับผู้อาวุโสคุมสอบตวาดเสียงก้องลาน "ด่านที่สอง... ค่ายกลลวงตาบรรพกาล! หากภายในหนึ่งก้านธูป พวกเจ้ายังก้าวไม่พ้นบันไดศิลา 108 ขั้น ถือว่าสอบตก!"สิ้นเสียงประกาศ ผู้สมัครนับพันต่างกรูกันพุ่งทะยานขึ้นบันไดศิลาหมายแย่งชิงความได้เปรียบ หลินซานกระชับหมวกฟางบนศีรษะ ก้าวเท้าขึ้นไปอย่างสงบนิ่ง
วูบ!
ทันทีที่เท้าแตะบันไดขั้นแรก ทัศนียภาพรอบด้านพลันบิดเบี้ยว ท้องฟ้ากลายเป็นสีเลือด ร่างของผู้สมัครคนอื่นหายวับไป เบื้องหน้าปรากฏเงาร่างของ 'หลินเทียน' ลูกพี่ลูกน้องสายหลักผู้กระชากรากวิญญาณสวรรค์ของเขาไป มันกำลังเหยียดยิ้มเหี้ยมเกรียม พร้อมกระบี่ในมือที่พุ่งฟันใส่คอของหลินซาน!หากเป็นผู้สมัครคนอื่นคงตกใจดิ้นรน แต่นัยน์ตาสีดำขลับของหลินซานกลับไร้ซึ่งความคลอนแคลน
"ภาพลวงตากระจอกๆ" หลินซานเอ่ยเสียงเรียบในสายตาของอัจฉริยะนักคราฟต์ ค่ายกลลวงตานี้ก็แค่การร้อยเรียงอักขระหยาบๆ บนศิลาจันทรามายาใต้ผืนดิน!
‘หอคอยบรรพกาล... กินมันซะ!’
[ เปิดใช้งาน: เคล็ดวิชามารกลืนกิน ผสาน ทักษะหลอมรวมบรรพกาล! ]
หลินซานย่อตัวลง ทาบฝ่ามือขวาลงบนบันไดศิลาขั้นที่ 7! ปราณมารสีดำทมิฬพุ่งทะลักลงสู่ชั้นหิน แทรกซึมไปตามวงจรอักขระค่ายกลอย่างบ้าคลั่ง!ภาพลวงตาของหลินเทียนหยุดชะงักกลางอากาศและสลายกลายเป็นละอองแสง!
ณ หอสังเกตการณ์บนยอดเขา กระจกส่องนภาบานยักษ์ที่ฉายภาพการสอบพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง! เพล้ง! เพล้ง! อักขระทองขอบกระจกแตกร้าวทีละตัว!"เกิดอะไรขึ้น!?" ผู้อาวุโสคุมกฎสามคนผุดลุกขึ้นยืนด้วยความตกตะลึง ถ้วยชาในมือแตกกระจาย
ในภาพกระจก พวกเขาเห็นเด็กหนุ่มชุดผ้าป่านเดินทอดน่องขึ้นบันไดศิลาอย่างสบายอารมณ์ ทุกครั้งที่เขาย่ำเท้า หมอกมายารอบด้านจะถูกดูดกลืนเข้าสู่ฝ่ามือขวาของเขา!
"ม... มันไม่ได้กำลังฝ่าค่ายกล! มันกำลัง ‘กลืนกินแกนกลางค่ายกล’ ของนิกายเรา!!" ผู้อาวุโสคุมกฎเบิกตาถลนด้วยความตกใจสุดขีด
ฟู่!
ผู้สมัครนับพันคนจู่ๆ ก็รู้สึกว่าฝันร้ายหายวับไป หมอกมายาสลายสิ้น เผยให้เห็นยอดเขาอย่างชัดเจน ไร้ซึ่งค่ายกลใดๆ อีก!ที่ปลายบันไดศิลา หลินซานยืนอยู่พร้อมลูกแก้วสีเงินประกายรุ้งขนาดเท่ากำปั้นในมือขวา... มันคือ ‘ศิลาจันทรามายา’ แกนกลางค่ายกลนิกายมหาบรรพต ที่ถูกเขาดูดกลืนและหลอมแปรรูปเป็นของวิเศษส่วนตัวสดๆ ร้อนๆ!
[ หลอมรวมสำเร็จ: ได้รับ ‘ลูกแก้วมายาบรรพกาล’ (ระดับมนุษย์ขั้นสูงสุด) ]
หลินซานโยนลูกแก้วเล่นพลางแค่นหัวเราะ "ค่ายกลนิกายใหญ่... มีดีแค่นี้รึ?"เขาก้าวผ่านทางออก มุ่งหน้าสู่ด่านสุดท้าย... ‘ลานศิลาโลหิต’
เบื้องหน้าของลานหินกว้างคือสะพานศิลาแคบๆ ข้ามเหวลึก ทว่าตรงคอสะพาน กลับมีร่างของชายหนุ่มชุดสีน้ำเงินยืนเอามือไพล่หลัง ใบหน้าแฝงความเหยียดหยามเต็มประดา มันคือ 'จ้าวไห่' ศิษย์สายในลำดับที่เจ็ด ผู้ใช้วิชาดาบตัดวายุ ระดับรวบรวมลมปราณขั้นที่เก้าสูงสุด!
"ด่านสุดท้าย! รับการโจมตีจากข้าสามกระบวนท่า หรือไม่ก็..." จ้าวไห่แบมือเยาะเย้ย "...จ่ายค่าผ่านทางมาซะ!"
คุณชายหวังลี่ที่เพิ่งหลุดจากค่ายกลมาด้วยสภาพทุลักทุเล รีบยัดถุงมิติบรรจุหินวิญญาณร้อยก้อนใส่มือจ้าวไห่ จ้าวไห่รับไปแล้วสะบัดสายลมปราณอ่อนๆ ใส่หวังลี่สามครั้ง "เจ้า... ผ่าน!"
จ้าวไห่หันมาจ้องหลินซานในชุดผ้าป่านซอมซ่อ "ไอ้หนูขอทาน ไม่มีปัญญาจ่าย ก็เตรียมตัวกลายเป็นขยะพิการซะ!"
มันยกดาบสีเงินระดับมนุษย์ขั้นกลางขึ้นมา ฟันคลื่นดาบวายุแหลมคมนับสิบสาย พุ่งทะลวงเข้าหาจุดตายของหลินซานทันทีหมายจะฆ่าโชว์!"ดาบของเจ้า... ห่วยแตกสิ้นดี"
หลินซานเอ่ยเสียงเรียบ เขาก้าวถอยหลังครึ่งก้าว หลบคมดาบอย่างฉิวเฉียด พร้อมใช้เท้าเตะ 'เศษเหล็กดาบหักขึ้นสนิม' บนพื้นขึ้นมาไว้ในมือขวา!
[ เปิดใช้งาน: ดูดกลืนเพื่อหลอมสร้าง! ]
ฟู่!!
เปลวไฟสีดำทมิฬลุกพรึบขึ้นบนฝ่ามือ! หลินซานดูดกลืนไอสังหารและกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในลานศิลาโลหิต บีบอัดหลอมรวมเข้ากับเศษเหล็กขึ้นสนิมชิ้นนั้นทันที!
เพียงสามลมหายใจ! เศษเหล็กไร้ค่าถูกกลั่นหลอมกลายเป็น ‘มีดสั้นสีนิลไอเลือด’ ที่แผ่เจตนาฆ่าฟันอันหนักอึ้ง!
"หลอมของวิเศษกลางอากาศ!?" ผู้สมัครรอบด้านกรีดร้องอย่างไม่อยากเชื่อสายตา!
"ตายซะ!" จ้าวไห่หน้าเสีย แต่ยังฝืนฟันดาบสีเงินเข้าใส่
เปรี้ยงงงง!!
มีดสั้นสีนิลในมือหลินซานปะทะเข้ากับดาบสีเงิน เสียงโลหะแตกหักดังกึกก้อง ดาบระดับมนุษย์ขั้นกลางของจ้าวไห่แตกละเอียดเป็นชิ้นๆ ราวกับเศษแก้ว!มีดสั้นสีนิลพุ่งทะลวงปราณคุ้มกัน ปักฉึกลึกลงไปในหัวไหล่ขวาของจ้าวไห่ และลากเอาร่างสูงใหญ่ลอยกระเด็นไปตรึงไว้กับเสาหินหน้าสะพานอย่างหมดสภาพ!
"อ๊ากกกก!" จ้าวไห่ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด เลือดสดๆ ไหลทะลักออกจากบาดแผล
เงียบ... ทั่วทั้งลานศิลาโลหิตเงียบกริบดุจป่าช้า! ศิษย์สายในขั้นเก้าสูงสุด... โดนเด็กหนุ่มซอมซ่อคราฟต์อาวุธสดๆ กลางอากาศตบหน้าพ่ายแพ้ในกระบวนท่าเดียว!หลินซานปัดฝุ่นที่เสื้อผ้า เดินผ่านร่างจ้าวไห่ไปอย่างเฉยชา "สามกระบวนท่า? กระบวนท่าเดียวเจ้ายังรับไม่ไหวเลย... ขยะ"ทว่าในวินาทีนั้นเอง!
ครืนนนน!!
แรงกดดันมหาศาลระดับ ‘สร้างรากฐาน’ พุ่งทะยานลงมาจากฟ้า กดทับจนลานศิลาแตกร้าวเป็นใยแมงมุม! ร่างของชายชราในชุดผู้อาวุโสคุมสอบร่อนลงมาขวางหน้าหลินซาน ใบหน้าดำคล้ำด้วยความโกรธจัด
"บังอาจนัก! กล้าทำร้ายศิษย์คุมสอบและทำลายกฎนิกาย! โทษของเจ้าคือทำลายตันเถียนและโยนลงเหว!!" ผู้อาวุโสคำรามลั่น ก่อตัวกรงเล็บลมปราณยักษ์หมายจะบดขยี้คอหลินซาน!
หลินซานไม่ถอยหนีแม้แต่นิด นัยน์ตาใต้หมวกฟางทอประกายเหี้ยมเกรียม สายปราณมารสีดำเส้นบางๆ ที่เชื่อมจากฝ่ามือของเขาไปถึงมีดสั้นที่ปักอยู่บนไหล่จ้าวไห่พลันเรืองแสงสีม่วงดำขึ้นมา!
"ผู้อาวุโส... หากกรงเล็บของท่านขยับเข้ามาอีกเพียงคืบเดียว วิชาดูดกลืนของข้า... จะสั่งให้มีดสั้นเล่มนี้ระเบิด และตัดขั้วหัวใจศิษย์โปรดของท่านทันที!"คำพูดเรียบๆ แต่แฝงจิตสังหารอันหนักอึ้ง ทำให้กรงเล็บมรณะของผู้อาวุโสระดับสร้างรากฐานชะงักกึกอยู่กลางอากาศทันที!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 4: กลืนกินค่ายกล

นิยายแนะนำ

มรรคาสยบฟ้า ท้าลิขิตสวรรค์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 4: กลืนกินค่ายกล

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้