เสียงะโเบาๆ จากเฮติ ทำให้เกิดแสงสีขาวเจิดจ้าปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเฮติ พลังิญญาดาบทั้งหมดในร่างกายของเขาควบแน่นเป็ดาบสีขาวขนาดเล็กนับไม่ถ้วนในอากาศ ก่อนจะพุ่งเข้าใส่คาซ่าด้วยความเร็วดุจสายฟ้า
วิธีการโต้กลับอันยิ่งใหญ่นี้ทำให้ประมุขตระกูลซารูและคนอื่นๆ ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนตกตะลึงโดยเฉพาะอย่างยิ่งคาซ่าที่ไม่ขยับเขยื้อนเลย ตาจ้องมองดาบสีขาวนับหมื่นเล่มในอากาศด้วยความหวาดกลัว
อย่างไรก็ตาม ปาลู ผู้าุโตระกูลซารู ตอบโต้ทันเวลาและรีบวิ่งไปหาคาซ่าด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ แสงสีกากีปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา ก่อร่างสร้างเกราะป้องกัน
"ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!..." เสียงะเิต่อเนื่องดังขึ้นเบื้องหน้าของปาลู ดาบขาวนับหมื่นเล่มฟาดเข้าใส่โล่ป้องกันเบื้องหน้าปาลูอย่างแรง
แสงสีกากีสว่างจ้าขึ้นอย่างมาก และแม้เฮติจะโจมตีอย่างบ้าคลั่ง ปาลูก็ไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว ทว่า ระลอกคลื่นที่มองเห็นได้แผ่ขยายออกจากร่างของปาลู
เฮติถอนหายใจในใจกับสถานการณ์เช่นนี้ เขาเข้าใจว่าเป็เพราะช่องว่างระหว่างเขากับปาลีที่กว้างใหญ่
หลังจากนั้นไม่นาน พลังิญญาดาบในร่างของเฮติก็ถูกกลืนกินจนหมดสิ้น ดาบขาวที่โจมตีอย่างบ้าคลั่งก็หายไป ทันใดนั้นเฮติที่ใช้พลังไปมากก็เซไปเซมา แต่โชคดีที่เสี่ยวหยูที่อยู่ข้างๆ ช่วยพยุงเฮติไว้ทัน ทำให้เขาไม่ล้ม แต่ตอนนี้ทุกคนเห็นแล้วว่าเฮติสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปแล้ว
"พี่เทียน!" เสี่ยวหยูร้องออกมาด้วยความกังวล เมื่อเื่แบบนี้เกิดขึ้น เสี่ยวหยูจึงคิดว่าทั้งหมดเป็เพราะตัวเขาเอง
เฮติยิ้มและส่ายหัว บ่งบอกว่าเขาสบายดี “เสี่ยวหยู ข้าสบายดี ไม่ต้องห่วง” ถึงแม้จะพูดแบบนั้น แต่ใบหน้าของเขากลับซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งทำให้เสี่ยวหยูรู้สึกกังวลอย่างมาก
ไห่เทียนอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่นในใจ ช่องว่างระหว่างเขากับปาลูช่างกว้างใหญ่ แม้จะมีทักษะ "ดาบหมื่นเล่มหวนคืนสู่ต้นกำเนิด" เขาก็ไม่อาจทำลายแสงดาบป้องกันของนักดาบผู้ยิ่งใหญ่ได้
"เฮติ! หมายความว่ายังไง?" เสียงเ็าของปาลู ผู้าุโตระกูลซารูดังขึ้นทันที เขาไม่คิดว่าเฮติจะกล้าลงมือในพื้นที่ของตนถึงเพียงนี้
หากเขารู้ว่าไห่เทียนโจมตีาาดาบของตระกูลชาลูโดยตรง เขาจะรู้สึกอย่างไร?
"ท่านหมายความว่ายังไง? ผู้าุโปาลู ท่านยังถามข้าอีกว่าข้าหมายความว่าอย่างไร?" ไห่เทียนลุกขึ้นยืนอย่างแข็งกร้าว "ลูกชายของท่านรังแกน้องชายของข้า ท่านหมายความว่าอย่างไร?"
"เอ่อ? นี่..." ผู้าุโปาลูถึงกับสำลักและพูดไม่ออกไปครู่หนึ่ง เขาคงพูดไม่ได้ว่าเขาจงใจปล่อยให้คาซ่าลงมือทดสอบความแข็งแกร่งที่แท้จริงของชาวเฮติเอง?
ยิ่งไปกว่านั้น ทักษะดาบที่เฮติเพิ่งแสดงออกมาเมื่อครู่นี้ ยังทำให้ปาลูเหงื่อแตกพลาก เขาไม่เคยเห็นทักษะดาบที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้มาก่อน หากเขาตอบสนองไม่ทันเวลา คาซ่าคงถูกดาบนับพันเล่มแทงทะลุหัวใจไปแล้ว
ทักษะดาบที่เรียกว่านี้คือท่าไม้ตายเฉพาะตัวที่นักดาบใช้ เช่นเดียวกับอาวุธดาบ ทักษะเหล่านี้ยังแบ่งออกเป็สี่ระดับหลัก ได้แก่ ์ ดิน ดำ และเหลือง แต่ละระดับหลักยังแบ่งย่อยออกเป็ระดับพื้นฐาน ระดับกลาง และระดับสูง
สิ่งที่ไห่เทียนเพิ่งแสดงออกมานั้นเป็ท่าไม้ตายที่ทรงพลังที่สุดที่บันทึกไว้ใน่ครึ่งแรกของวิชากระบี่ศักดิ์สิทธิ์เก้า์ “หมื่นกระบี่หวนคืนสู่ต้นกำเนิด” นักดาบผู้นี้ปลดปล่อยพลังิญญากระบี่ทั้งหมดของเขาเข้าสู่กระบี่พลังงานขนาดเล็กนับไม่ถ้วนเพื่อโจมตีอย่างไม่เลือกหน้า มันเป็ทักษะกระบี่ระดับเสวียนขั้นสูงที่ทรงพลังยิ่งนัก อย่างไรก็ตาม พลังของไห่เทียนในตอนนี้ยังต่ำเกินไปที่จะส่งผลกระทบต่อนักดาบผู้ยิ่งใหญ่ อย่างปาลู
ยิ่งไปกว่านั้น ผลที่ตามมาของท่านี้ก็ทรงพลังอย่างยิ่ง ภายในครึ่งชั่วโมง ผู้ใช้ทักษะนี้จะสูญเสียความสามารถในการต่อสู้โดยสิ้นเชิง หากไม่ใช่เพราะผู้าุโปาลูรู้ว่าพวกเขาไม่ง่ายนักที่จะรังแก และหากเขามั่นใจว่าตระกูลซาลูจะไม่โจมตีพวกเขา ไห่เทียนคงไม่ได้ใช้ท่านี้
"ทำไมเ้าถึงเงียบไป? ข้ากับเสี่ยวหยูมาที่ตระกูลซารูของเ้าเพื่อถูกกลั่นแกล้งงั้นหรือ?" หลังจากพักอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าของเฮติก็เปลี่ยนเป็สีชมพูระเรื่อเล็กน้อย แต่ความโกรธยังคงอยู่ "ถ้าเป็เช่นนั้น ความร่วมมือระหว่างตระกูลไห่ของเราและตระกูลซารูของเ้าก็สิ้นสุดลง เราจะคืนยาปี่หยุนเก้าเม็ดและเหรียญทองหนึ่งแสนเหรียญให้กับเ้า และเ้าก็จะคืนดาบเพลิงเมฆาด้วย!"
"พร้อมกันนั้น! เราจะถือว่าการกระทำของเ้าเป็การยั่วยุตระกูลไห่ของเรา ตระกูลไห่ของเราจะร่วมมือกับตระกูลหลี่ โจมตีตระกูลเ้าอย่างรุนแรง!" ไห่เทียนพูดอย่างดุเดือดมากขึ้นเรื่อยๆ จนหัวหน้าปาลูเหงื่อแตกพลาก
ประมุขปาลูโบกมืออย่างรีบร้อนและหัวเราะแห้งๆ “เข้าใจผิด! หลานชายเฮติที่รักของข้า ทั้งหมดนี้เป็เื่เข้าใจผิด!”
หากตระกูลไห่ทำเช่นนี้จริง ตระกูลซาลูของพวกเขาจะต้องตกอยู่ภายใต้การโจมตีร่วมกันของตระกูลไห่และหลี่อย่างแน่นอน และเป็ไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะต้านทานไว้ได้
เมื่อคิดถึงเื่นี้แล้ว ประมุขปาลูก็เช็ดเหงื่อเย็นออกจากหน้าผากและเสียใจกับพฤติกรรมที่ผ่านมาของตน
"พี่เทียน! พวกมันรังแกเรา! พวกมันยังทำร้ายเราอีก น่ารังเกียจจริงๆ ไปกันเถอะ! กลับไปเรียกลุงมาสะสางเื่กับพวกมันซะ!" เสี่ยวหยูะโร่วมมือด้วย
เสี่ยวหยูรีบช่วยเฮติหันหลังกลับและกำลังจะออกไป ซึ่งทำให้ปะมุขปาลูใและรีบเข้ามาขอโทษพร้อมรอยยิ้ม “หลานชายทั้งสอง เื่ทั้งหมดเป็เพียงความเข้าใจผิดเมื่อครู่นี้ เป็ความผิดของคาซ่าที่ไม่รู้ถึงความร้ายแรงของเื่นี้ ข้าหวังว่าหลานชายทั้งสองจะลืมเื่นี้ไปเพื่อความร่วมมือของพวกเรา แน่นอน ข้าจะให้คาซ่าขอโทษเ้า”
ขณะที่เขาพูด ประมุขปาลูะโใส่คาซ่าที่ซึ่งกำลังกลัวจนแทบบ้าอยู่แล้วว่า "มาที่นี่เร็วๆ นะ ไอ้หนู และขอโทษหลานชายทั้งสองด้วย!"
"ครับ... ข้าขอโทษด้วย" คาซ่าเดินเข้าไปอย่างไม่เต็มใจ เขาทำทั้งหมดนี้ตามคำสั่งของประมุขปาลู แต่ตอนนี้เขาไม่เพียงแต่ต้องขอโทษเฮติและเสี่ยวหยูเท่านั้น แต่ยังต้องทนกับความโกรธของประมุขปาลูอีกด้วย เขารู้สึกทั้งโกรธทั้งน้อยใจอยู่ในใจ
อย่างไรก็ตาม ความโกรธของเฮติไม่ได้จางหายไป เขาไม่ใช่คนโง่ และแน่นอนว่ารู้ดีว่าการโจมตีของคาซาถูกปลุกปั่นโดยประมุขปาลูอย่างลับๆ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพวกมันกล้าโจมตีญาติของเขา เฮติจึงตัดสินปะาชีวิตพวกมันในใจแล้ว บัดนี้เป็เพียงการผ่อนผันเท่านั้น เขาจะกลับมาปะาชีวิตเขาเมื่อพละกำลังของเขาเพิ่มขึ้นในอนาคต
"พี่เทียน! คำขอโทษของพวกนั้นจะไม่จริงใจเลย กลับไปบอกลุงกันเถอะ" เสี่ยวหยูฉลาดมาก ไม่งั้นเขาคงไม่สามารถฝึกฝนพลังดาบขั้นหนึ่งไปสู่ขั้นสามได้ภายในวันเดียว
สถานการณ์ปัจจุบันเป็โอกาสอันดีที่จะทำให้ตระกูลซารูต้องเสียเือย่างหนัก ขณะที่เขาพูดอยู่นี้ เขาก็มองเฮติด้วยสายตาที่ยั่วยวน
เดิมทีไห่เทียนไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนพวกมันต่อไป เพราะการรบกวนคงไม่เป็ผลดีต่อพวกเขาสองคน แต่เมื่อเห็นแววตาของเซียวหยู เขาก็เข้าใจทันทีและะโด้วยความไม่พอใจว่า "ท่านประมุขปาลู หลังจากที่ข้าตีท่าน ข้าจะขอโทษท่าน แค่นี้ใช่ไหม?"
"เ้า!" ประมุขปาลูมองเฮติและเสี่ยวหยูด้วยความโกรธ แต่เขาพูดอะไรไม่ออก เขาอยากจะฆ่าเฮติตอนนี้เลย แต่ไม่กล้า
เขาไม่อาจหยุดยั้งความโกรธของตระกูลไห่ได้ โดยเฉพาะใน่เวลาสำคัญเช่นนี้ เมื่อพวกเขากำลังทำากับตระกูลหลี่
เขาได้แต่อดทนเท่านั้น เขาต้องอดทน!
เขาเตือนตนเองอยู่เสมอให้อดทน และถามด้วยรอยยิ้มว่า “หลานชายทั้งสองของข้า เ้าคิดว่าการขอโทษอย่างจริงใจจะเรียกว่าอย่างไร”
"ยาปี่หยุนตันของตระกูลซารูเ้านี่ดังมากเลยไม่ใช่เหรอ? การให้ยานั้นหนึ่งขวดแก่พวกเราพี่น้องแต่ละคนเป็การแสดงความจริงใจของเ้า!" ก่อนที่เฮติจะทันได้พูด เสี่ยวหยูก็เริ่มะโขึ้นมาก่อน
"คนละขวด!" ประมุขปาลูมองเสี่ยวหยูด้วยความใ โบกมือไปมาซ้ำๆ พลางพูดว่า "ไม่ ไม่! เราไม่ได้เหลือขนาดนั้นหรอก เหลือแค่นี้แหละ"
"พี่เทียน ดูเหมือนตระกูลซาลู่จะไม่จริงใจเอาเสียเลย กลับไปคุยกับลุงข้าก่อน แล้วขอให้ท่านปรึกษาเื่พันธมิตรกับตระกูลหลี่" เมื่อเห็นว่าประมุขปาลูไม่ยอม เสี่ยวหยูจึงหันไปหาเฮติทันทีแล้วกล่าว
เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของเสี่ยวหยู ไห่เทียนก็รู้สึกดีใจ ความโกรธของเขาสงบลงอย่างสิ้นเชิง เขายังยืนดูและให้ความร่วมมือกับเสี่ยวหยูด้วย "พูดได้ดี ไปกันเถอะ!"
เมื่อพูดอย่างนั้นแล้ว ไห่เทียนก็หันหลังกลับและเตรียมจะออกจากตระกูลซารู
เมื่อเห็นเฮติและเสี่ยวหยูเดินห่างออกไปเรื่อยๆ จนถึงประตู ประมุขปาลูก็กำลังต่อสู้ทางอุดมการณ์อย่างดุเดือดในใจ เกิดอะไรขึ้น?
ในพื้นที่ของตระกูลซารู ชาวเฮติ้าสังหารคาซ่า ไม่เพียงแต่เขาไม่สามารถตำหนิชาวเฮติได้เท่านั้น แต่ยังต้องยิ้มให้ชาวเฮติและชดเชยให้กับชาวเฮติและเสี่ยวหยูสำหรับยาปี่หยุนตันอีกด้วย
ยาปี่หยุนตันคือสมบัติล้ำค่าของตระกูลซารุ พวกเขาเคยมอบยาเม็ดสิบเม็ดให้กับตระกูลไห่มาก่อน ตอนนี้เหลือเพียงไม่กี่ขวดเท่านั้น ตอนนี้พวกเขาต้องมอบสองขวดให้กับเฮติและเสี่ยวหยู เขาจะทนทำแบบนั้นได้อย่างไร
ความโกรธและความอับอายพลุ่งพล่านในหัวใจ ยิ่งเขามองเฮติและเสี่ยวหยูมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดมากขึ้นเท่านั้น จากนั้นเขาก็มองไปที่คาซ่าที่ยืนก้มหน้านิ่งไม่พูดอะไร ยิ่งเขามองเขามากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้นเท่านั้น
"หลานชายสุดที่รักทั้งสอง โปรดรอสักครู่!" ขณะที่เฮติและเซียวหยูกำลังจะก้าวออกจากประตูบ้านตระกูลซารู เสียงของประมุขปาลูก็ดังขึ้นทันที
เฮติและเสี่ยวหยูต่างยิ้มอย่างพึงพอใจ พวกเขาวางแผนกันไว้แล้ว ตราบใดที่ประมุขปาลูไม่โง่ เขาก็จะเรียกพวกเขากลับมาแน่นอน
เฮติและเสี่ยวหยูหันหลังกลับ เดินช้าๆ กลับไป แต่สีหน้ายังคงดูถูกเหยียดหยาม เสี่ยวหยูเป็คนแรกที่เอ่ยขึ้น “ท่านประมุขปาลู ท่านเรียกพวกเรากลับมาทำไมอีก? ท่านอยากจะกักขังพวกเราไว้ก่อนหรือ?”
"ไม่ ไม่ ไม่ ทำไมข้าต้องทำแบบนั้นด้วย ข้าแค่อยากจะบอกว่า ข้ายอมรับความจริงใจของเ้า" ประมุขปาลูรีบขอโทษพร้อมรอยยิ้ม เขาไม่อยากให้ปัญหาเกิดขึ้นอีกใน่เวลาสำคัญเช่นนี้
"อะไรนะ? ท่านพ่อ ท่านจะตกลงกับพวกเขาไม่ได้นะ!" เมื่อได้ยินสิ่งที่ประมุขปาลูพูด คาซ่าก็ะโคัดค้านทันที
"หุบปาก! ที่นี่ไม่มีที่ให้เ้าเอ่ยปาก!" ประมุขปาลูจ้องมองคาซ่าอย่างดุร้าย คาซ่ากลัวจนต้องรีบเงยหน้าขึ้นทันที ไม่กล้าพูดอะไรอีก
จากนั้น ประมุขปาลูก็กัดฟันและสั่งให้ลูกน้องไปเอาขวดยาปีหยุนตันมาสองขวด แล้วยื่นให้เฮติและเสี่ยวหยูพร้อมกับรอยยิ้มฝืนๆ “หลานชายทั้งสองของข้า ตอนนี้ความจริงใจของข้าเพียงพอแล้วหรือยัง” ปาลูเน้นคำว่า “ความจริงใจ” อย่างตั้งใจ และสีหน้าของเขาแสดงออกถึงความเ็ป
“ประมุขปาลู ดูเหมือนว่าท่านจะเป็คนที่มีเหตุผลมาก” เซียวหยูเลียนแบบน้ำเสียงของผู้ใหญ่และตบไหล่ของปาลู ทำให้ปาลูพูดไม่ออก
“เนื่องจากประมุขปาลูมีความจริงใจมาก เราจึงจะลืมเื่เก่าๆ ที่คุณชายน้อยของท่านเคยทำกับเสี่ยวหยูไป” เนื่องจากอีกฝ่ายมีสติสัมปชัญญะมาก ไห่เทียนจึงไม่สามารถพูดจาเ็าเช่นเดิมต่อไปได้ และยิ้มให้เขา
เมื่อเห็นรอยยิ้มของชาวเฮติ ประมุขปาลูก็หัวเราะอย่างร่าเริงและกล่าวว่า "ถูกต้องแล้ว ตระกูลซาลูของเราและตระกูลไห่ของเจ้ทเป็พันธมิตรกัน เราไม่สามารถทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเราเพียงเพราะเื่เล็กๆ น้อยๆ ได้"
แต่ในใจกลับเกลียดชังเฮติและเสี่ยวหยูมากขึ้นเรื่อยๆ เหตุผลที่เขายอมมอบยาปี่หยุนสองขวดให้เฮติและเสี่ยวหยูก็เพราะว่าในแผนการฆ่าคนด้วยมีดที่ยืมมา เฮติและเสี่ยวหยูถูกกำหนดให้ตายอยู่แล้ว
ตอนที่คนๆ นั้นตายไปแล้ว ยาปีหยุนยังจะใช้ได้อยู่หรือ? มันต้องกลับมาอยู่ในมือเขาแล้วไม่ใช่เหรอ?
"สนุกให้เต็มที่! ความตายของเ้าอยู่ไม่ไกลแล้ว!" ประมุขปาลูกล่าวอย่างเงียบๆ ในใจ แววตาเ็า!
6K
