destiny fantasia online

เด็กชายผมสีดำกำลังเดินไปอย่างไร้จุดหมาย เขานั้นพึ่งจะสูญเสียครอบครัวที่สำคัญของตนไป ตัวเขาในตอนนี้กำลังจมอยู่กับความทุกข์ และความรู้สึกผิดในคำพูดสุดท้ายของตน ที่ได้พูดกับครอบครัวไป ใบหน้าเกลี้ยงเกลาของเด็กน้อยจึงมีแต่แววของความโศกเศร้า
“นี่มันอะไรกัน ทำไมผมต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้”
เด็กชายกล่าวอย่างเลื่อนลอย รอบข้างเขาเต็ไปด้วยซากปรักหักพังของอาคารอันมีสาเหตุมาจากระเบิด กลิ่นคาวโลหิตนั้นคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ แต่สิ่งเหล่านั้นกลับไม่สามารถทำให้เด็กชายตัวน้อยสนใจได้เลยแม้แต่น้อย เพราะในตอนนี้สิ่งที่ฉายอยู่บนแววตาของเขาก็คือคนสามคนที่แต่งกายในชุดสีดำ บนชุดของคนเหล่านั้นประดับไว้ด้วยลวดลายสีขาว
เมื่อได้เห็นคนทั้งสามแววตาของเด็กชายก็วาวโรจน์ขึ้นมา เขาหาเศษเหล็กแหลมๆที่อยู่ใกล้ตัวขึ้นมาซ่อนเอาไว้เบื้องหลัง ก่อนจะเดินเข้าไปหาคนทั้งสามนั้น จากนั้นเขาก็พยายามทำท่าทางให้ดูเป็นธรรมชาติและไร้เดียงสาที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วเด็กชายก็กล่าวขึ้นอย่างไร้เดียงสา
“พี่ๆครับ ผมพลัดหลงกับครอบครัว พวกพี่พอจะเห็นคนน่าจะเป็นคนในรูปนี้บ้างมั้ยครับ” เด็กชายหยิบรูปถ่ายของคนในครอบครัวออกมาให้ชายทั้งสามคนได้ดู
“เห้ย ไปหาไกลๆไปไอ้หนู ที่นี่ไม่มีครอบครัวบ้าอะไรทั้งนั้นแหละ” หนึ่งในชายทั้งสามกล่าวเสียงดังทำให้เด็กน้อยต้องตัวสั่น“เห้ยๆ ไม่เอาน่า” ชายอีกคนกล่าวขัด จากนั้นก็เข้าไปกระซิบกับชายคนแรก “ดูไอ้เด็กนี่ดีๆสิ หน้าตามันออกจะน่ารักน่าชัง ถ้าเราเอาไปขายให้พวกผู้หญิงรวยๆล่ะก็น่าจะได้เงินเยอะนะ”
เมื่อได้ฟังคำของเพื่อนตนชายคนแรกก็เปลี่ยนท่าที เขาเดินเข้าหาเด็กชายที่กำลังสั่นเทาอย่างช้าๆ แล้วค่อยๆวางมือลงบนศีรษะของเด็กชายพร้อมกับลูบอย่างเอ็นดู จากนั้นจึงยิ้มแล้วกล่าวกับเด็กน้อย
“ไอ้หนู พลัดหลงกับครอบครัวที่ไหน เดี๋ยวพี่จะพาไปตามหานะ”
เด็กชายที่ตัวสั่นเทาอยู่พอได้ฟังเช่นนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองชายตรงหน้า เผยให้เห็นดวงตาสีดำอมฟ้าที่สวยงาม แล้วเด็กตัวน้อยก็กล่าวด้วยเสียงที่สั่นเครือ“ครอบครัวของผมน่ะ....มันไม่มีอีกแล้ว”
สิ้นคำของเด็กน้อย ร่างของชายในชุดสีดำก็กระตุกขึ้น จากนั้นเขาก็ยืนนิ่งไม่ไหวติงใดๆ จนเพื่อนของชายคนนั้นเห็นว่าผิดปกติจึงเดินเข้าไปหา“เห้ย เป็นอะไรไปวะ”
และเมื่อเขาเข้าไปถึงตัวของเพื่อนตนแล้ว ร่างสูงของชายหนุ่มที่เข้าไปคุยกับเด็กชายก็ค่อยๆล้มลง บนร่างนั้นปรากฏรอยแผลฉกรรจ์พร้อมกับเลือดสีแดงฉานที่หลั่งไหลออกมาจนนองไปทั่วพื้น
“นี่มันอะไรกันวะ” ชายในชุดสีดำคนที่สองอุทานขึ้นอย่างไม่เข้าใจ ถึงสาเหตุของสภาพที่เกิดขึ้นของชายคนแรก“เป็นเพราะพวกแก ครอบครัวของฉันถึงต้อง....ตาย” เด็กชายกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบ พร้อมกับกำเศษโลหะแหลมคมที่เปรอะเปื้อนด้วยโลหิตในมือแน่น แล้วแทงเข้าใส่ร่างของชายในชุดดำที่ยังคงตกตะลึงกับสภาพของเพื่อนตน
“อ้ากกกก แกไอ้เด็ก...” ชายในชุดดำสบถเสียงออกมา เมื่อถูกโลหะที่แหลมคมเสียบทะลุผ่านร่างกายไป แต่ไม่ทันที่จะได้กล่าวจนจบเขาก็หมดลมหายใจไปเสียก่อน“เอาคืนมานะ เอาครอบครัวของฉันคืนมา” เด็กน้อยกล่าวทั้งน้ำตา“หนอย...ไอ้เด็กเวรแกทำอะไรเพื่อนๆฉันวะ” ชายคนที่สามเห็นเพื่อนๆของตนถูกเล่นงาน จึงรู้สึกโกรธเป็นอย่างมาก เข้าวิ่งเข้าหาเด็กชายพร้อมกับเตะเข้าใส่ร่างเล็กๆนั้น ส่งให้ร่างของเด็กคนนั้นต้องกระเด็นไป และล้มลงกับพื้น“ตายซะ ไอ้เด็กนรก” ชายในชุดดำคนสุดท้ายที่ยังคงรอดชีวิตอยู่ ก้าวเข้าหาเด็กชายผมสีดำพร้อมกับชักปืนออกมา
ในขณะนั้นสติของเด็กชายเองก็ค่อยๆเลือนราง ภาพที่ฝังอยู่ในความทรงจำของเขาอย่างชัดเจนก็คือ สัญลักษณ์รูปโลกสีขาวบนเสื้อของชายคนนั้น เด็กชายทำได้เพียงแค่รู้สึกโกรธเกลียดตนเองที่ไม่อาจแก้แค้นได้ และกำลังจะถูกสังหารในไม่ช้า
ปัง!!!
ชายหนุ่มต้องลืมตาขึ้นมาเพราะเสียงของโทรศัพท์ที่ดังขึ้น เขามองไปรอบๆก็พบว่าเขานั้นอยู่ในห้องนอนของตนเอง พอได้เห็นเช่นนั้นชายหนุ่มก็ถอนหายใจออกมา"เฮ้อ ทำไมป่านนี้แล้วยังฝันถึงเรื่องแบบนั้นกันนะ"
พอกล่าวจบแล้วชายหนุ่มก็หยิบโทรศัพท์สมาร์ทโฟนของตน ขึ้นมากดรับสายแล้วแนบหูไว้ แต่เขาก็ต้องยกหูโทรศัพท์ออกห่างแทบจะทันที เพราะเสียงตะโกนล่ันจากปลายสาย “เห้ย ไอ้ทิตย์เมื่อไหร่แกจะมาเล่น DFOซะทีวะ รอนานแล้วนะเฟ้ย”
“จะโวยวายทำไมวะ ไอ้ยุ” ชายหนุ่มที่กำลังถือโทรศัพท์อยู่ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบๆคล้ายไม่ค่อยใส่ใจ “ตอนนี้กำลังติดตั้งอยู่ รอนิดรอหน่อยบ่นอยู่นั่นแหละ”
ชายที่กำลังคุยโทรศัพท์อยู่ตอนนี้มีชื่อว่า อาทิตย์ ดาราพิทักษ์ เขาเป็นชายหนุ่มอายุยี่สิบสองปี เขานั้นมีรูปร่างสูงโปร่งและใบหน้าหล่อเหลาได้รูป ผมสั้นสีดำ และนัยน์ตาสีดำอมฟ้า ส่งให้ใบหน้าที่ดูดีของเขานั้นดูดีมากขึ้นไปอีก และผู้ที่อยู่ปลายสายที่เขาคุยด้วยอยู่ตอนนี้คือวายุเพื่อนสนิทของเขานั่นเอง
“รอนิดรอหน่อยบ้านแกดิ นี่ก็ผ่านมาเป็นเดือนแล้วแกเพิ่งจะมาลงเกมเนี่ยนะ” เสียงปลายสายประชดกลับมา“โห นี่แกอยากได้เพื่อนเล่นเกม หรือเพราะเล่นไม่ค่อยเป็นเลยอยากได้คนไปช่วยวะ” อาทิตย์ตอบกลับโดยที่ไม่ลืมจะพูดแทงใจดำเพื่อนสนิท“เอ่อ…ก็ทั้งสองอย่างล่ะมั้ง แหะๆๆ”ว ายุตอบกลับมา พร้อมหัวเราะแห้งๆ“แล้วตั้งเดือนกว่าแล้วทำไมแกไม่หาคนอื่นมาช่วยวะ” อาทิตย์พูดด้วยน้ำเสียงเซ็งๆ“ก็มีอยู่หรอกแต่คนที่มีนี่ดันกวนประสาทสุดๆ แถมแกยังเล่นเก่งกว่ายัยนั่นด้วย” วายุตอบกลับด้วยเสียงที่ดูอ่อนใจ“แล้วไงวะ” อาทิตย์พูดแบบไม่มีอารมณ์ร่วม“เออๆเอาเป็นว่ารีบเข้ามาแล้วกัน ไม่งั้นฉันประสาทแตกแน่นอน”วายุกล่าวอย่างหน่ายใจ“เออน่า…ฉันจะไปหาข้อมูลเกี่ยวกับเกมก่อนแค่นี้ละกัน”อาทิตย์พูดตัดบทเพื่อนสนิทเพื่อตัดรำคาญ แล้วก็วางสายไปโดยที่ไม่ได้รอให้เพื่อนสนิทตอบ
จากนั้นเขาก็เข้าไปในเว็บไซต์เพื่อหาข้อมูลต่างๆเกี่ยวกับเกมDFOหรือชื่อเต็มคือเดสทินี่ แฟนตาเซีย ออนไลน์ เกมออนไลน์เสมือนจริงที่ติดท็อบทรี ของโลกด้วยความสมจริง และระบบที่หลากหลายรวมถึงความอิสระ และความลึกลับมากมายในเกม แต่เพราะเรทความรุนแรงของเกมนี้นั้นทำให้เกมนี้ไม่ได้ครองอันดับหนึ่งเอาไว้ตลอดเวลา อาทิตย์นั้นค่อนข้างที่จะมีความรอบคอบสูง เพราะว่าตัวเขานั้นได้เล่นเกมมาหลากหลายเกมแล้ว จึงทำให้รู้ว่าข้อมูลที่เกี่ยวกับเกมนั้นสำคัญเพียงใด เพราะฉะนั้นเขาจึงตั้งใจที่จะหาข้อมูลของเกมให้ได้มากที่สุดก่อนที่จะเริ่มเล่นเกม

หลังจากผ่านไปได้สองชั่วโมงหน้าจอของเครื่องไดรฟ์สเฟียร์ เครื่องเล่นเกมสำหรับเกมเสมือนจริงที่มีลักษณะเหมือนเตียงแคปซูลขนาดใหญ่ ก็ปรากฏข้อความว่าการติดตั้งและอัพเดทแพชท์เสร็จสิ้นแล้ว อาทิตย์จึงปิดเครื่องคอมพิวเตอร์แล้วเดินไปยังเครื่องไดรฟ์สเฟียร์
“อืม...ได้เวลาแล้วสินะ” อาทิตย์ลงไปนอนในแคปซูลแล้วกดปุ่มให้ฝาเลื่อนลงมาปิด แล้วหน้าจอก็ปรากฏไอคอนเกมต่างๆให้เลือกเล่น อาทิตย์ก็กดไปที่ไอคอนเกม เดสทินี่ แฟนตาเซีย ออนไลน์ จากนั้นก็มีเสียงนุ่มนวลเสียงหนึ่งถามออกมา “ต้องการจะเข้าเล่นเกมเดสทินี่ แฟนตาเซีย ออนไลน์ ถูกต้องมั้ยคะ” เป็นเสียงของระบบจากเครื่องไดรฟ์สเฟียร์ของอาทิตย์นั่นเอง“ยืนยัน”อาทิตย์ตอบสั้นๆ “รับทราบค่ะ ระบบจะทำการเชื่อมต่อเซิร์ฟเวอร์ของเกมเดสทินี่ แฟนตาเซีย ออนไลน์เดี๋ยวนี้ค่ะ”แล้วอาทิตย์ก็หลับตาลงพร้อมกับสติที่ค่อยๆดับลง ผ่านไปเพียงชั่วพริบตาเขาก็ลืมตาขึ้นมาในห้องสีขาวโล่ง ตรงหน้าเขามีเพียงผู้หญิงคนหนึ่งยืนยิ้มแย้มอยู่ เธอคนนั้นมีเส้นผมสีทองยาวถึงกลางหลัง และมีดวงตาสีฟ้าสด“ยินดีต้อนรับ เข้าสู่โลกแห่งเกม เดสทินี่ แฟนตาเซีย ออนไลน์ค่ะ ดิชั้นคือ NPC ชื่อว่า เมล ค่ะ ต้อนรับค่ะ คุณผู้เล่นต้องการที่จะฟังข้อมูลเริ่มต้นหรือไม่คะ”
“รบกวนด้วยครับ”
“เกม เดสทินี่ แฟนตาเซีย ออนไลน์เป็นเกมแอคชั่นRPG ค่ะ ผู้เล่นจะได้เข้าสู่การผจญภัยและร่วมค้นหาความลับของโลกแห่งเกมนี้ค่ะ โดยที่ทางเกมจะกำหนดระดับของผู้เล่นให้สูงที่สุดอยู่ที่ระดับสามร้อย และผู้เล่นหนึ่งคนสามารถมีอาชีพได้สามอาชีพค่ะ
สัตว์อสูรในเกมนี้จะถูกแบ่งระดับออกเป็น ชั้นทหาร ชั้นหัวหน้า ชั้นอัศวิน ชั้นราชา ชั้นวีรชน และสุดท้ายคือชั้นเทพอสูรค่ะ โดยที่สัตว์อสูรในแต่ละระดับชั้นจะมีระดับสูงสุดที่หนึ่งร้อย
ในส่วนของเงินและไอเทมนั้นสกุลเงินในเกมนี้จะมีเพียงสกุลเดียวคือคริสตัล ผู้เล่นสามารถนำเงินในเกมไปแลกเปลี่ยนเป็นเงินจริงได้โดยที่มีอัตตราการแลกเปลี่ยนอยู่ที่ 100,000 คริสตัล ต่อ 1 เหรียญสหรัฐค่ะ ด้านไอเทมจะถูกแบ่งออกเป็นสิบสามระดับ ได้แก่ระดับศูนย์ดาวไปจนถึงสิบสองดาวค่ะ คุณผู้เล่นต้องการทราบข้อมูลอะไรเพิ่มมั้ยคะ”
เมื่อได้ฟังคำอธิบาย และคำถามของ NPC เริ่มต้นแล้ว อาทิตย์ก็ใช้เวลาย่อยข้อมูลเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหน้าให้กับเมลเล็กน้อยเป็นเชิงว่าไม่ต้องการข้อมูลอะไรเพิ่มเติมมากกว่านี้อีกแล้ว
“ถ้าอย่างนั้นทางเราจะเริ่มการสร้างตัวละครเลยนะคะ” NPC สาวพูดด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็มีกระจกขนาดเท่าตัวเขาปรากฏขึ้นมา พร้อมกับหน้าจอปรับแต่งตัวละคร “ผู้เล่นสามารถปรับแต่งตัวละครให้ต่างจากตัวจริงได้มากที่สุด 30 % สีผมและสีตาสามารถเปลี่ยนได้อย่างอิสระ และไม่สามารถเปลี่ยนเพศได้ค่ะ”
ซึ่งอาทิตย์เขานั้นไม่ได้ตกแต่งอะไรที่ตัวละครมากมายนัก เขาเพียงเพิ่มความยาวของทรงผมของตัวละครให้ยาวขึ้นระต้นคอ และทำการเปลี่ยนสีของดวงตาให้เป็นสีแดงสดเท่านั้น จากนั้นเขาก็มองดูตัวละครของตนอีกครั้งก่อนจะละมือออกจากหน้าจอปรับแต่งตัวละคร
“ต้องการยืนยันตัวละคร ตามนี้ถูกต้องมั้ยคะ” NPCสาวถามเพื่อยืนยัน“ยืนยันครับ”“ขั้นตอนต่อไปกรุณาตั้งชื่อตัวละครด้วยค่ะ”เมื่อได้ฟังเช่นนั้นอาทิตย์ ก็ทำท่าครุ่นคิดอยู่พอสมควร ก่อนจะกล่าวชื่อที่ตนต้องการออกมา ให้เมลได้รับฟัง “อากิระครับ”“ผู้เล่นต้องการใช้ชื่อตัวละครว่า อากิระ ชื่อนี้มีผู้ใช้งานแล้วห้าสิบเอ็ดคน ต้องการยืนยันที่ใช้งานชื่อนี้ถูกต้องมั้ยคะ”“ใช่ครับ”“ทางระบบจะส่งไปยังเมืองเริ่มต้น ผู้เล่นสามารถสอบถามข้อมูลเพิ่มได้ที่อาคารผู้เล่นค่ะ”
แล้วรอบข้างก็มืดลงพร้อมกับสติของอากิระที่ดับวูบลงอีกครั้ง เพียงพริบตาเขาก็ได้สติและลืมตาขึ้นมา เขาก็พบว่าตัวเองยืนอยู่กลางเมืองขนาดเล็กแห่งหนึ่ง แล้วเขาก็เปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาดูและหน้าต่างไอเทมขึ้นมาดู โดยการคิดถึงหน้าต่างระบบที่ต้องการ หน้าต่างนั้นก็จะเปิดขึ้นมาทันที
ผู้เล่น:อากิระ ฉายา: - เผ่า มนุษย์ ระดับ 1พลังชีวิต 320 พลังเวทย์ 180พลังโจมตี 45 พลังโจมตีเวทมนต์ 38 พลังป้องกัน 23 พลังป้องกันเวทมนต์ 25ค่าความเร็ว 70 โชค 41ไอเทมกล่องอาวุธเริ่มต้น x1 กล่องชุดเริ่มต้น x1น้ำยาฟื้นพลังชีวิต 10 ขวด น้ำยาฟืนพลังเวทย์ 10 ขวด เงินจำนวน 1000 คริสตัล
จากนั้นเขาก็กดใช้งานกล่องอาวุธเริ่มต้น และกล่องชุดเริ่มต้น โดยที่ทั้งสองกล่องนั้นมีความสามารถเหมือนกันคือ จะสามารถเลือกอาวุธ และชุดเริ่มต้นได้ 1ชนิด จากนั้นเขาก็เลือกไอเทมมาอย่างละ1ชิ้น
‘ผู้เล่นอากิระได้รับดาบเริ่มต้นจำนวน 1 ชิ้นค่ะ’‘ผู้เล่นอากิระได้รับชุดผ้าเริ่มต้นจำนวน 1ชิ้นค่ะ’
เมื่อเสียงรายงานจบลงแล้วเขาก็ตรวจดูสถานะของไอเทมที่ได้รับมา ซึ่งอากิระก็มองดูโดยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ต่อไอเทมสวมใส่เริ่มต้นที่ได้รับมาทั้งสองชิ้นนั้น
ดาบเริ่มต้น ระดับ 0 ดาว พลังโจมตี 25ชุดผ้าเริ่มต้น ระดับ 0 ดาว พลังป้องกัน 20
เมื่อดูข้อมูลเสร็จแล้วเขาก็ทำการสวมใส่ไอเทมทั้งสองชุดของเขาเปลี่ยนไปจากชุดเสื้อผ้าแบบเดียวกับที่เขาใส่ก่อนเข้าเกม ก็กลายเป็นชุดเสื้อเชิร์ทผ้าแขนยาว และกางเกงผ้าสีดำ จากนั้นก็ไปยังอาคารผู้เล่นและรับภารกิจเริ่มต้นมา ซึ่งเป็นภารกิจง่ายๆโดยการนำจดหมายไปส่งให้ร้านค้าต่างๆภายในเมือง ซึ่งได้แก่ร้านขายไอเทมทั่วไป ร้านขายอาวุธ ร้านขายชุดป้องกัน และโรงแรมภายในเมือง
ซึ่งอากิระก็สามารถทำภารกิจนี้สำเร็จได้อย่างไม่ยากเย็นนัก จากนั้นเขาจึงไปรับรางวัลภารกิจที่อาคารเริ่มต้น และได้รับรางวัลมาเป็นเงินจำนวน สองพันคริสตัล จากนั้นเขาก็ยืนใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินออกจากอาคารระบบไป
จากนั้นอากิระก็เดินไปยังร้านขายของทั่วไป เพื่อที่จะซื้อไอเทมที่ตนคิดว่าจำเป็นเก็บไว้ใช้งาน โดยที่อากิระนั้นใช้เงินเกือบทั้งหมดที่มีอยู่ในการซื้อไอเทมเหล่านี้ และเมื่อซื้อของเสร็จแล้วเขาก็เดินออกจากเมืองไปเพื่อที่จะเริ่มทำการเก็บระดับเสียที
“อืม…ตีพวกสัตว์อสูรหน้าเมืองมันน่าจะช้า จากข้อมูลที่เราศึกษามาแล้ว....” เขาเดินพลางเปิดแผนที่ดูไปด้วย แล้วเขาก็ยิ้มขึ้นมา “ไปเก็บระดับที่ป่าทางเหนือน่าจะดีกว่า”

อากิระมาถึงเดินทางมาเรื่อยๆจนมากระทังมาถึงถึงบริเวณชายป่าในที่สุด จากนั้นเขาก็จัดแจงหาที่นั่งพัก แล้วหยิบอาหารสำเร็จรูปออกมากิน ในตอนนี้ระดับเขาเพิ่มเป็น 8 จากการฆ่าสัตว์อสูรที่เข้ามาโจมตีระหว่าง เดินทางมา ทว่าเขาพักได้เพียงไม่นานเท่านั้นเขาก็ได้ยินเสียงบางสิ่งบางอย่างกำลังเดินดังมาจากด้านในป่ารอบๆ ตัวเขา อากิระจึงหยิบไอเทมที่มีลักษณะเป็นขวดที่มีน้ำยาสีเขียวบรรจุอยู่ภายในออกมา และเทของเหลวภายในลงไปบนพื้นจนหมดขวด จากนั้นจึงลุกขึ้นยืน
‘สมุนโจรแห่งป่าเริ่มต้น ชั้นทหาร ระดับ 15 ตัวโจมตีค่ะ’“ให้พักสักหน่อยก็ไม่ได้ แต่ก็น่าสนุกดี”เขาฉีกยิ้มออกมา แล้วพุงตัวเข้าโจมตีสมุนโจรตัวหนึ่ง ที่อยู่ในพุ่มไม้ สมุนโจรตัวนั้นได้เห็นอากิระพุ่งเข้ามาหาก็รีบฟันดาบในมือสวนเข้าใส่
พอถูกโจมตีสวนกลับมาอากิระก็รีบเบี่ยงตัวหลบไปได้ อากิระนั้นเป็นถึงผู้เล่นเกมระดับสูงที่เคยเคลียร์เกมมาหลายเกมแล้ว การต่อสู้กับสัตว์อสูรเก่งๆนั้นเขาก็ผ่านมาหลายครั้งแล้ว ดังนั้นการโจมตีระดับนี้จึงอยู่ในระดับที่พอจะอ่านการโจมตีออกได้ เมื่อหลบการโจมตีมาได้สำเร็จแล้ว อากิระก็รีบตวัดดาบเข้าใส่ลำคอเจ้าโจรป่าอย่างรวดเร็ว ซึ่งในเกมเดสทินี่ แฟนตาเซีย ออนไลน์นั้น จุดตายถือเป็นเรื่องที่สำคัญเพราะว่าหากสามารถโจมตีทำลายจุดตายได้ ก็มีโอกาสสูงมากที่จะสังหารได้ในทันที ยกเว้นก็เพียงบางเผ่าพันธุ์เท่านั้นที่ไร้ซึ่งจุดตาย และสัตว์อสูรระดับต่ำเช่นนี้เมื่อถูกทำลายจุดตายจึงตายลงในทันที
‘ผู้เล่นอากิระสังหาร สมุนโจรแห่งป่าเริ่มต้น ชั้นทหาร ระดับ15 ได้รับค่าประสบการณ์ …..ค่ะ’‘ผู้เล่นอากิระได้ระเงินจำนวน 100 คริสตัลค่ะ’
ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้พัก ก็มีเสียงระบบรายงานอีกครั้งซึ่งเสียงนั้นทำให้เขาต้องยิ้มออกมาทันที‘สมุนโจรแห่งป่าเริ่มต้น ชั้นทหาร ระดับ 15 จำนวน 4 ตัวโจมตีค่ะ’
“เฮ้อมา กันอีกแล้ว”เขากล่าวออกมาด้วยเสียงเนือยๆ แต่ใบหน้าเจ้าของดวงตาสีแดงนั้นยังคงยิ้มอย่างยินดีราวกับว่าได้มาสวนสนุก พร้อมกันนั้นเขาก็เรียกดาบที่เพิ่งจะได้มาใหม่ออกมาถือด้วยมือซ้ายที่ว่างเปล่าอยู่
สิ้นเสียงกล่าวของเขาก็มีสมุนโจรสี่ตนก็ออกมาล้อมรอบเขาเอาไว้ แต่ไม่ทันที่สมุนโจรเหล่นนั้นจะได้ทำอะไร ร่างกายของพวกมันก็ไม่อาจขยับเขยื้อนได้ เมื่อเห็นเช่นนั้นอากิระจึงยิ้มออกมาอย่างเย็นเยียบ ก่อนจะกล่าวขึ้น
“ในที่สุดก็ออกฤทธิ์เสียทีนะ”
แท้จริงแล้วขวดน้ำยาสีเขียวที่อากิระนั้นได้เทลงไปบนพื้นก่อนหน้านี้ก็คือ ยาชาล่องลมนั่นเอง ซึ่งมันเป็นยาชาที่มีผลค่อนข้างดี แต่ก็มีข้อเสียอยู่ที่ต้องอาศัยเวลามากพอสมควรเพื่อให้มันแสดงผล และยังใช้ได้กับสัตว์อสูรระดับสูงกว่าชั้นทหารไม่ได้อีกด้วย ทว่าอากิระนั้นรู้ว่าพื้นที่บริเวณนี้มีสัตว์อสูรอยู่ชุกชุม จากข้อมูลที่เขาศึกษามาก่อนเริ่มเกม ดังนั้นการที่เขาเทน้ำยาลงบนพื้นในตอนแรกนั้นจึงมีโอกาสที่จะไร้ประโยชน์น้อยมาก

อากิระหันมองสมุนโจรที่ไม่อาจเคลื่อนไหวได้ พร้อมรอยยิ้มที่แสนจะเยือกเย็นแล้วสาวเท้าเข้าหาสมุนโจรราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังเข้าหาเหยื่อ ซึ่งในขณะนั้นเองห่างจากเขาไม่มากนักก็มีสายตาคู่หนึ่งกำลังมองดูเขาตาไม่กระพริบ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่1 เริ่มออนไลน์

นิยายแนะนำ

destiny fantasia online

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่1 เริ่มออนไลน์

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้