วันนี้เป็วันแต่งงานของฉัน
รถม้าที่จวนไต้ฟู ตกแต่งสวยงามด้วยผ้าแดง อ้ายฉิงแต่งกายในชุดเ้าสาวสีแดงยิ่งขับผิวขาวดุจดั่งหิมะ ให้ขาวยิ่งขึ้นไปอีก ใบหน้างามมีผ้าคลุมบางเบาสีเดียวกันกับสีของชุดที่สวมใส่ปกปิดเอาไว้อยู่รถม้ามุ่งสู่ตำหนักขององค์รัชทายาท
น้ำมนต์นะน้ำมนต์ อยู่ๆ ก็มาอยู่ในร่างใครก็ไม่รู้ แถมยังต้องมาแต่งงานอีกกับใครก็ไม่รู้อีก ชีวิตมันทำไมดราม่าได้ขนาดนี้ ต่อไปนี้ฉันต้องชื่ออ้ายฉิงแล้วสินะ หญิงสาวได้แค่คิดในใจเล่าให้ใครฟังคงไม่มีใครเชื่อ
ฉันเดินเข้ามาในโถงพิธี เ้าบ่าวของฉันสวมใส่ชุดสีแดงเหมือนกัน พระวรกายสูงทรงน่าเกรงขาม สีหน้าไม่แสดงอารมณ์ มีหน้ากากปิดส่วนตาไปครึ่งหน้า เสียดายเห็นแค่ครึ่งหน้า แต่เห็นแค่ครึ่งหน้ายังหล่อขนาดนี้เลย แอบกรี๊ดสามีตัวเองได้ไหม
หญิงสาวจ้องมองพิจารณาลักษณะของชายหนุ่มว่าเป็แบบที่ลี่ถังเคยเล่าให้ฟังหรือไม่
“เ้ามองอะไรข้า”
“เอ่อ เปล่าค่ะ เอ้ย เ้าค่ะ เอ้ย เพคะ”
“หึหึ ซื่อบื้อ ข้าชักจะสนุกแล้วสิ”
พิธีแต่งงานดำเนินไปเรื่อยๆ จนถึง่คำนับ
หนึ่ง …คำนับฟ้าดิน
สอง…คำนับพ่อแม่
สาม…คำนับกันและกัน
ส่งตัวเข้าหอ…..
ในห้องหอ
พออยู่กัน 2 คน อึดอัดจัง เริ่มชวนคุยดีไหม คำาาศัพท์ก็พูดไม่เป็
“ที่ข้าแต่งงานกับเ้าเพียงแค่รักษาตำแหน่งของรัชทายาทเท่านั้น เ้าอย่าได้หวังว่าข้าจะปันใจให้เ้า มันจะไม่มีวันนั้นเป็อันขาด”
เอ่อ หลงตัวเองซะด้วย หล่อแต่โหดนะเนี่ย
“เพคะ”
“ข้าจะเข้าไปอาบน้ำ เ้าอยากทำอันใดก็ทำ แต่อย่าเข้ามารบกวนข้า”
“เพคะ” ฉันมองตามองค์ชายที่เดินยังห้องอาบน้ำ
“เฮ้อ! อ้ายฉิงนะอ้ายฉิง เธอจะรอดไหมนี่ ทำไมเขาถึงพูดจาเ็าจัง ฉันว่าเธอก็หน้าตาสวยอยู่นะ ทำไมโดนเมินหละ เอ๊ะ! หรือว่าองค์ชายจะไม่ชอบผู้หญิง” อ้ายฉิงคุยกับตัวเองอยู่หน้ากระจก
“มีเทียนหอมด้วยหรอ หอมไหมนะ ลองจุดดีกว่า”
………
หอมจังเลย
…10 นาทีผ่านไป …
...........
ทำไมร้อนจัง
ร้อน
ไม่ไหวแล้ว
บรรยากาศภายในห้องหออยู่ๆ ก็ร้อนรุ่มแปลกๆ
มือบางดึงทึ้งผ้าที่สวมใส่อยู่บนกายออก อาภรณ์ค่อยๆ หลุดหลุ่ยออกจากกายสาว ทีจะชิ้นจนเหลือปราการชั้นสุดท้าย
ขณะที่องค์ชายอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยพอดี
“นี่เ้า! เ้าทำอะไรของเ้า”
“องค์ชายช่วยหม่อมฉันด้วย”
“ช่วยด้วยเพคะ”
“หม่อมฉันร้อน ร้อนไม่ไหวแล้ว”
องค์ชายมองอ้ายฉิงที่มีท่าทีแปลกประหลาดไป พลันหันไปเห็นเทียนหอมที่กงกงเอามาตั้งเอาไว้ จึงรีบดับเทียนลง
แต่ดับตอนนี้ก็ไม่ทันเสียแล้ว
หญิงสาวโถมเข้าไปโอบกอดองค์ชายจากทางด้านหลัง ผ้าแพรผืนบางเบาที่เป็ปราการสุดท้ายไม่สามารถกั้นััและขนาดของหน้าอกอวบอัดของหญิงสาวที่กำลังเบียดเสียดกับแผ่นหลังของชายหนุ่มได้
“อ้ายฉิง เ้าอย่ามาทดสอบความอดทนของข้านะ” พูดพรางหันมาดันตัวของพระชายาหมาดๆ ออกจากตนเอง
“ได้โปรดช่วยหม่อมฉันด้วยเพคะ ได้โปรด”
หญิงสาวเหงื่อซึมออกตามไรผม ใบหน้าแดงกล่ำ สติเริ่มหลุดลอย ความรู้สึกเดียวที่มีในตอนนี้คืออยากปลดปล่อย
“เ้าเป็คนเริ่มเองนะ พรุ่งนี้เ้าอย่าหาว่าข้ารังแกเ้าก็แล้วกัน” ฟางเส้นสุดท้ายขาดสิ้นเมื่อโดนก้อนเนื้อนุ่มนิ่มเบียดเข้ากับอกแกร่ง
ปากหนานุ่มเข้าประกบปากสาวที่อ้าปากรอเหมือนกำลังจะขาดอากาศ
“หืม หวานจัง”
องค์ชายดันตัวหญิงสาวให้ล้มลงไปบนเตียง ใช้มือข้างเดียวรวบมือของหญิงสาวเอาไว้บนศีรษะ มืออีกข้างลูบไล้ไปทั่วร่างกาย จนมือใหญ่เลื่อนไปหยุดบริเวณร่องเล็กของหญิงสาว
อ้ายฉิง สะดุ้งเฮือก เมื่อกายที่ไม่เคยผ่านมือชายมาก่อนโดนััเข้าตรงร่องสาว
ปากนุ่มควบคุม ก้อนปทุมให้อยู่ในอุ้งปาก โลมเลียจนยอดปทุมทันแข็งเป็ไต
กายสาวร้อนรุ่มหนักขึ้นด้วยรสัั ผสมกับกลิ่นกำยานจากเทียนหอม ร่างกายบิดเกร็งด้วยความเสียวซ่าน
“เอาเข้ามาที เอาเข้ามาได้แล้วเพคะ ไม่ไหวแล้ว” มือหญิงสาวไม่อยู่นิ่งััไปโดนแท่งร้อนที่อยู่แกนกลางขององค์ชาย ยิ่งทำให้มีอารมณ์ขึ้นอีกทวีคูณ
“หึหึ ข้าจะเข้าไปในกายเ้าแล้วนะ เตรียมใจเอาไว้ให้ดี”
แท่งใหญ่ขยายใหญ่ขึ้น ชายหนุ่มถูไถอยู่บริเวณร่องสาว ปึก!!! ชายหนุ่มอัดเข้าไปทีเดียวจนสุดลำท่อน
“อึก อร๊ายยยยย จุก เจ็บ เจ็บจังเพคะ” พร้อมเสียงกรีดร้องของหญิงสาวตามมา
ความคับแน่นมันทำให้แกนกายชายทรมานอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน
“ทนสักพัก เดี๋ยวเ้าก็ดีขึ้น” ทรงจูบหน้าผากเพื่อปลอบประโลมหญิงสาว
ก่อนที่จะค่อยๆ เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นตามแรงอารมณ์
บทรักบรรเลงไปเรื่อยๆ สลับจังหวะ ช้า เร็ว ….
เพราะสำหรับเ้าครั้งเดียวมันไม่พอจริงๆ
.
.
ห้องหอร้อนระอุไปทั้งคืนจนถึงรุ่งเช้า