เสียงคำรามกึกก้องสะท้านฟ้าดินดังกังวานอยู่เหนือฟากฟ้าทั้งเก้าสีหน้าของเอกะทั้งแปดล้วนเปลี่ยนสี!
ท่าทีแข็งกร้าวของมู่เสินฉวนเกินกว่าที่พวกเขาคิดไปมากโขแม้แต่เกาะทั้งแปดก็ยังไม่ยอมยกให้นี่เขาคิดจะประมือกับเอกะทั้งแปดโดยไม่สนใจความปลอดภัยของคนในตระกูลเลยหรือ?
"อวดดีเกินไปแล้ว!"
"ตอนนี้เจ้าอยากจะครองความเป็นใหญ่ในทะเลไร้สิ้นสุดยังเร็วเกินไป!" จ้าวถ้ำดาราพิสุทธิ์กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบแผ่กลิ่นอายสังหารอันน่าสะพรึงกลัวออกมาจากทั่วร่าง
"มู่เสินฉวนคนในตระกูลของเจ้าอยู่เบื้องล่าง อย่าคิดโง่ๆ!" เอกะอีกท่านหนึ่งขู่
"เจ้ากล้าเปิดฉากสงครามกับพวกเราจริงหรือ?"จ้าวถ้ำหลายคนจ้องมาด้วยความโกรธ
"ทำไมจะไม่กล้า!"
"พวกเจ้าคิดว่าข้าขู่เล่นรึ?"
มู่เสินฉวนหัวเราะเสียงเย็นแสงสว่างบริเวณหว่างคิ้วทอแสงจ้าร่างสีทองที่อยู่ในตำหนักวิญญาณประสานวิชาเทพคุนเผิง!
ในชั่วพริบตาร่างของเขาก็หายวับไปจากที่เดิม เคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงสุดพุ่งทะยานผ่านห้วงอากาศมุ่งหน้าไปยังจ้าวถ้ำระดับเอกะขั้นที่หนึ่งที่อยู่ใกล้เขาที่สุดเพื่อสังหาร!
โครม!
โครม!
ยังไม่ทันที่ผู้นั้นจะได้ตอบสนองเสียงคำรามกึกก้องของมังกรก็ดังขึ้นข้างโสตประสาทคลื่นเสียงน่าสะพรึงกลัวที่มองไม่เห็นซัดเข้าที่วิญญาณของเขาจนแทบแตกสลายเลือดไหลซึมออกมาจากจมูกและปาก ดวงตาทั้งสองพร่ามัว
"อะไรกัน!"
จ้าวถ้ำระดับเอกะขั้นที่หนึ่งผู้นั้นตกใจจนแทบสิ้นสติกำลังจะเอี้ยวตัวหลบทว่ามือใหญ่สีทองที่งอคล้ายกรงเล็บก็เงื้อขึ้นมาจากอากาศด้านบน!
กระบวนท่ากรงเล็บมังกร!
ฉึก!
มือใหญ่สีทองดุจเกล็ดมังกรและคมกระบี่พุ่งเข้าใส่ศีรษะของจ้าวถ้ำระดับเอกะขั้นที่หนึ่งผู้นั้นกะโหลกศีรษะของเขาระเบิดออกทันใด วิญญาณก็พลอยแตกสลายไปด้วย
เลือดเนื้อกระจัดกระจายไปทั่วศพดิ่งลงมาจากฟากฟ้า!
ภาพนั้นช่างน่าสยดสยองยิ่งนัก!
เอกะขั้นที่หนึ่งถูกสังหารในพริบตา!
"วันนี้จะให้พวกเจ้าได้ประจักษ์ว่าข้ามีคุณสมบัติที่จะรวมทะเลไร้สิ้นสุดหรือไม่!"
มู่เสินฉวนโบกมือใหญ่ปัดสิ่งสกปรกบนร่างออกไป เดินออกจากสายฝนโลหิตอย่างช้าๆ แล้วกล่าวเสียงเย็น
"นี่..."
"เป็นไปได้อย่างไร!"
"นี่มันเคล็ดวิชาอะไรไฉนถึงเร็วขนาดนี้ แม้แต่จิตสัมผัสของข้ายังจับไม่ได้!"
สีหน้าของจ้าวถ้ำอีกเจ็ดท่านเปลี่ยนไปทันทีดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
ความเร็วระดับสุดยอดในยุทธภพเช่นนี้เกินขอบเขตความเข้าใจของพวกเขาไปแล้ว
สังหารผู้ฝึกตนระดับเอกะขั้นที่หนึ่งได้ในชั่วพริบตาช่างน่าตกตะลึงยิ่งนัก!
ตอนนี้พวกเขาถึงรู้แล้วว่าทำไมจ้าวถ้ำเก้านภาถึงต้องตายที่นี่!
เพราะหนีไม่รอด!
ได้แต่สู้!
"สู้สุดกำลัง!"
"ใครที่กั๊กพลังไว้ จะต้องตาย!"
จ้าวถ้ำหมื่นพิษสีหน้าบิดเบี้ยวคำรามเสียงก้อง
เมื่อสิ้นเสียงผู้ฝึกตนระดับเอกะที่อยู่ในที่นั้นก็ตระหนักได้มู่เสินฉวนตั้งมั่นที่จะครองทะเลไร้สิ้นสุดอย่างแท้จริง ยากที่จะประนีประนอมด้วย
ไม่ใช่เจ้าตาย ก็ข้าตาย!
"ฆ่า!"
"ฆ่า!"
เจ็ดเอกะงัดไพ่ตายทั้งหมดออกมาพลังแห่งวิถีที่แตกต่างกันทั้งเจ็ดชนิดถักทออยู่เหนือฟากฟ้าแผ่กระจายไปทั่วสวรรค์เก้าชั้น อาวุธเทพที่น่าเกรงขามปรากฏขึ้น เปล่งแสงเรืองรองห่อหุ้มด้วยพลังโจมตีโถมเข้าใส่มู่เสินฉวน!
โครม!
โครม!
มู่เสินฉวนหาได้หวั่นเกรงไม่เขาก้าวเท้าออกไป ร่างที่สูงตระหง่านส่องประกายแสงหมื่นจั้งในทันทีพลังโลหิตที่พลุ่งพล่านดุจทิวากรที่กำลังโชติช่วง ดุจมังกรโบราณที่กำลังฟื้นคืนชีพแม้แต่เสียงหัวใจที่เต้นตึกตักก็ยังได้ยินแจ่มชัด
เขาเปิดทะเลแห่งความโกลาหลออกด้วยสองมือดอกบัวสีเขียวบานสะพรั่ง ปราณเซียนโกลาหลสองสายพันรอบอยู่ด้านบน
กายาทองคำเร่งกระตุ้นพลังเทพคุนเผิงด้วยความเร็วที่สูงที่สุด!
มือซ้ายหมุนเวียนเคล็ดมังกรสวรรค์มือขวาโคจรเคล็ดอักษรสัประยุทธ์ ควบคุมการโจมตีดั่งใจนึก!
พลังสูงสุดในขณะนี้ระเบิดออกมา!
โครม!
โครม!
ทะเลแห่งความโกลาหลถาโถมลงสู่ธารน้ำเก้าสวรรค์ทำลายล้างสรรพสิ่งทำให้พลังวิถีแห่งเต๋าของเอกะทั้งเจ็ดดูไร้พลังและสั่นคลอนไม่หยุด
"ปรากฏการณ์กายาศักดิ์สิทธิ์ดอกบัวแห่งความโกลาหล!"
"เขาคือกายาศักดิ์สิทธิ์!"
"อย่าประชิดตัวเขา!"
ม่านตาของเอกะหลายท่านหดตัวลงในทันทีจิตใจสั่นสะเทือน รีบตะโกนเสียงดัง
โครม!
มู่เสินฉวนใช้พลังกายอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดแสงศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนและทันใดนั้นก็ตบมือลงไป แสงสายฟ้าส่องประกายระหว่างฝ่ามือและนิ้วมือทะเลแห่งสายฟ้าแผ่ขยายออกไปทั่วท้องฟ้า กลายเป็นภาพแห่งวิถีอันลึกซึ้งราวกับทัณฑ์สวรรค์ที่ตกลงมาด้วยพลังอันยิ่งใหญ่
มู่เสินฉวนผมดำสยาย ตะโกนเสียงดัง"มังกรสยบฟ้า!"
ในชั่วพริบตาร่างกายของเขาก็เปล่งแสงสีทองมหาศาลพลังแห่งราชันย์มังกรจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาทั่วทุกสารทิศย้อมฟากฟ้าทั้งผืนให้กลายเป็นมหาสมุทรสีทองคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวและมองไม่เห็นขยายไปทั่วอย่างรวดเร็ว
โครม!
โครม!
ร่างของเอกะทั้งเจ็ดต่างกระอักเลือดถอยร่นไปหลายร้อยจั้งจ้าวถ้ำระดับเอกะขั้นที่หนึ่งเหล่านั้นได้รับบาดเจ็บสาหัสยิ่งกว่าสีหน้าซีดเผือดดุจกระดาษและอ่อนแรง!
ในดวงตาของพวกเขาเผยแววหวาดหวั่นอย่างหาที่เปรียบมิได้และกล่าวด้วยน้ำเสียงเลื่อนลอย
"วิชาลับเก้าวิถีวิชายุทธ์ศักดิ์สิทธิ์!"
"มันควบคุมได้กี่วิชากันแน่!"
แววตามู่เสินฉวนเย็นชา ร่างโผทะยานโจมตีอย่างต่อเนื่อง พลังอำนาจของเขาไม่ลดลงแม้แต่น้อยพลังศักดิสิทธิ์ในร่างกายของเขาดุจไม่มีวันหมดสิ้น โจมตีด้วยวิชาลับสิบกว่าครั้งดั่งภูเขาศักดิ์สิทธิ์ยุคบรรพกาลที่เรียงรายอยู่บนฟากฟ้าพุ่งเข้าชน!
ตูม!
ตู้ม!
เจ็ดเอกะเร่งพลังอย่างบ้าคลั่งต่อต้านอย่างสุดกำลัง
"มู่เสินฉวน!"
"เจ้าจะทำเรื่องให้มันบานปลายเช่นนี้จริงหรือ!"
"ตระกูลมู่ของเจ้าจะต้องชดใช้!"จ้าวถ้ำหมื่นพิษเร่งวิชามารหมื่นพิษรอบกายเต็มไปด้วยหมอกพิษสีม่วงที่กัดกร่อนภูเขาแต่ละลูก
"ก็แล้วอย่างไร?"
แววตาของมู่เสินฉวนเย็นเยียบกระบี่เล็กสีทองที่ก่อตัวจากจิตสัมผัสพุ่งออกมาจากหว่างคิ้วของเขาในชั่วพริบตาห่อหุ้มด้วยจิตสังหารคมกริบไร้ที่เปรียบ พุ่งไปยังจ้าวถ้ำหมื่นพิษ!
“เฮือก!” สีหน้าของจ้าวถ้ำหมื่นพิษเปลี่ยนไปรีบนำโล่สีแดงออกมาปัดป้องด้วยความตื่นตระหนกทว่าพลังสะท้อนกลับที่น่ากลัวนั้นทำให้เขาต้องกระอักเลือดออกมาคำใหญ่และถอยไปอย่างทุลักทุเล
"หลีกไป!"
"พวกเราขวางมันไว้ก่อนเจ้าไปฆ่าล้างตระกูลมัน!"
"หากเจ้ากล้าหนีข้าจะตามเจ้าไปถึงยมโลก!" สีหน้าของจ้าวถ้ำหมื่นพิษบิดเบี้ยวสั่งจ้าวถ้ำคนอื่นด้วยท่าทีทุกลักทุเล
เมื่อสิ้นเสียง จ้าวถ้ำระดับเอกะคนอื่นๆก็เข้าใจในทันที พร้อมระเบิดพลังออกมาเต็มที่ เร่งพลังศักดิ์สิทธิ์อย่างบ้าคลั่งพลังโจมตีถาโถมเข้าใส่มู่เสินฉวนอีกครา!
จ้าวถ้ำคนหนึ่งได้ยินคำพูดอันเย็นเยียบของจ้าวถ้ำหมื่นพิษก็อดที่จะใจหายไม่ได้
เขารู้ว่า ตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!
จากนั้นก็กัดฟันดังกร๊อบเหินลงจากฟ้าเก้าชั้น และมุ่งหน้าไปยังที่ตั้งตระกูลมู่!