DAVERSORD : ผมไม่ได้อยากเกิดใหม่เป็นปิศาจ [ RATE R ]

    ตอนที่ 4 : ผมนี่ใจอ่อนจริงๆ [ R ]

    ตอนที่ 4 : ผมนี่ใจอ่อนจริงๆ [ R ]

    รู้ตัวอีกทีร่างกายผมก็ชักดาบออกมาตั้งรับกระบวนท่าของนักผจญภัยสาวที่เเทงดาบเข้าใส่ ผมปัดป้องได้อย่างเป็นธรรมชาติ ไม่มีอาการสั่นสู้เเต่อย่างใด พวกเธอเริ่มหน้าถอดสีเมื่อรู้ถึงฝีมือที่เเตกต่าง
    “ไอ้ปิศาจลามก!”นักดาบสาวผู้มีเรือนผมสีน้ำตาลสวยตวาดลั่นพลางพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วกว่าเดิม
    ปลายดาบของเธอเเทงตรงเข้าใส่ เเต่ผมก็เอี้ยวตัวเล็กน้อยพลางใช้ดาบปัดเบี่ยงวิถีดาบเธอจนร่างเปลือยเธอเซถลาเข้ามาใกล้ผม
    โอกาสนี้ล่ะ!
    ผมเตะข้อเท้าจนร่างงามทรุด ชี้ดาบจ่อหน้าเธอผู้คุกเข่าอยู่ตรงหน้าผมอย่างสิ้นท่า
    “ทิ้งดาบซะถ้าไม่อยากตาย”ผมพูด วางมาดเข้มในน้ำเสียงเต็มที่ให้สมกับเป็นปิศาจ
    “ยังอีก!”ผมขึ้นเสียงเมื่อเห็นนักผจญภัยอีกคนทำท่าจะวิ่งเข้ามาช่วยเพื่อน
    เธอเเค่นเสียงไม่พอใจก่อนทิ้งดาบลงกับพื้นดังเคร้ง!
    ผมใช้เวลาอยู่ชั่วครู่จ้องมองใบหน้าเเละเรือนร่างของทั้งสองผู้เปียกชุ่ม ผิวพรรณนวลขาวผ่องน่าสัมผัส หน้าอกขนาดกำลังพอดีมือคงจะนุ่มนิ่มน่าดูถ้าได้สัมผัสสักครั้ง
    ผมว่าพวกเธอเหมาะเหม็งที่ผมจะจับไปส่งทารันเลยทีเดียว
    “เอาล่ะ ลุกขึ้นเเล้วกลับไปใส่เสื้อผ้าซะ เห็นแบบนี้เเล้วทำของฉันขึ้นเปล่าๆ”ผมบอกสองสาวที่มองหน้ากันด้วยความงุนงง
    “นายจะปล่อยพวกเราไปเหรอ?”หญิงสาวผมดำเอ่ย ดูไปดูมาสองคนนี้เหมือนเป็นพี่น้องกันเลยเเฮะ หรือไม่ก็คงเพื่อนสนิท
    “ใช่สิ ไม่ดีใจหรือไง?”แน่นอนว่าผมโกหก เเค่อยากให้พวกเธอไปใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะจัดการทุบให้สลบเเล้วลากกลับไปเก็บที่บ้านก่อนก็แค่นั้น
    ––โคตรเลวเลยผม
    “ฉันนึกว่าพวกเราจะโดนจับไปเป็นทาสซะอีก”คนผมสีน้ำตาลเอ่ยด้วยสีหน้าดูผิดหวัง
    เดี๋ยวนะ ชักเริ่มแปลกๆ เเล้วสิ
    “อยู่ดีๆ อยากเป็นทาส พวกเธอบ้าไปแล้วหรือไง?”
    “พวกเราไม่ได้เป็นบ้า ที่บ้านเกิดของพวกเราก็โดนกดขี่ไม่ต่างจากทาสอยู่แล้ว สู้มาเป็นทาสของพวกปิศาจสบายกว่าตั้งเยอะ ได้ข่าวว่าได้อยู่ดีกินดีด้วย”
    เป็นเหตุผลที่เหมือนจะเข้าใจเเต่ก็ดันไม่เข้าใจเท่าไรแฮะ
    “นะๆ จับพวกเราไป พวกเราเก่งนะ จะให้ทำอะไรก็ได้พวกเราทำได้หมด ใช่ไหมเลเซีย?”สาวผมดำหันกลับไปหาสาวผมน้ำตาลที่ชื่อเลเซีย
    “ใช่ๆ เลเซียน่ะเก่งนะ โดยเฉพาะเรื่องอย่างว่า..”เลเซียพูดจบก็ทิ้งตัวลงคุกเข่าตรงหน้าผม และใช้มือลูบคลำบริเวณเป้ากางเกงผมทันที
    ฮะ เฮ้ย! เดี๋ยวซี่ ทะ ทำตรงนี้เลยเรอะ ว่าเเต่ทำไมผมถึงยอมได้ล่ะ นั่นไง เธอรูดซิปแล้วก็ล้วงมือเข้ามาจับท่อนของผมเข้าเเล้ว! บ้าชิบ ดันรู้สึกดีซะได้
    “ฉันก็มีดีเหมือนกันนะ”คนผมดำเอ่ย พลางจับมือผมเเละวางนาบลงบนหน้าอกเธอ สัมผัสนุ่มถูกทาบตามรูปมือของผม
    นิ่มชะมัด นิ่มที่สุด ผมรู้สึกได้ถึงยอดปทุมถันที่ดันอยู่ใต้ฝ่ามือ นี่ผมกำลังฝันอยู่หรือเปล่านะที่ถูกสาวสวยนักผจญภัยทั้งสองกำลังเล่นซนกับต่อมกำหนัดของผม
    เเละผมก็ดันเล่นตอบซะด้วยสิ ใครมันจะไปทนไหวล่ะเจอแบบนี้ ผมออกเเรงเล็กน้อยขยำฝ่ามือบีบหมับลงบนก้อนเนื้อนุ่มของเธอ นักผจญภัยสาวร้องเสียงอ่อยออกมาเบาๆ พลางเขยิบร่างบางเข้ามาชิดร่างผมมากขึ้น
    “อา–– ไม่ธรรมดาสมกับเป็นปิศาจจริงๆ คงต้องเเน่นปากมากเเน่ๆ เลย อืมม––”เลเซียพูดไม่ทันไรก็เลิกจับรูดท่อนเนื้อเเละเปลี่ยนเป็นโน้มหน้าเข้ามาเเละอ้าปากรับเอาท่อนของผมเข้าไปดื้อๆ
    ผมอดที่จะส่งเสียงครางด้วยความสุขสมไม่ได้จริงๆ ภายในช่องปากเธอช่างอุ่นเเละนุ่ม ทุกครั้งที่ริมฝีปากอวบอิ่มของเธอดูดรูดเข้า-ออกไล้ไปตามลำท่อนทำเอาเคลิ้มเเทบบ้า เเถมเเม่สาวเลเซียยังมองช้อนขึ้นมาส่งสายตาหวานเยิ้มอีก
    ลุงทารันจะว่าอะไรผมไหมนะถ้าผมจะขอพากลับบ้านไปสักคืนก่อน
    “จับฉันสองคนสิ เเล้วนายจะได้สนุกมากกว่านี้อีก”สาวผมดำที่ยืนขนาบนาบหน้าอกอวบกับเเขนขวาผมกระซิบข้างหู ลมร้อนเเละกลิ่นกายหอมอ่อนๆ ของพวกเธอเหมือนมนต์สะกดที่บอกให้ผมทำตามได้โดยง่าย
    “ได้สิ อา ฉันจะจับพวกเธอเป็นทาส เเต่ก่อนกลับฉันขอสนุกต่ออีกหน่อย..”ผมอดใจไม่ไหวเเล้ว คงทนถึงห้องไม่ไหวเเน่ ในเมื่อพวกเธอเสนอผมก็ขอสนองละกันนะ
    ผมเริ่มขยับสะโพกเสือกท่อนเนื้อเข้าทำรักกับช่องปากของเลเซียช้าๆ จนได้ยินเสียง อ่อค อ่อค–– ของลำท่อนผมที่กระทั้นอยู่ในปากเธอ สองมือเลเซียจับยึดต้นขาผมเเน่นตั้งรับเเรงกระทั้นของผม
    “นาเทียร์เองก็อยากสนุกด้วยเหมือนกันนะ”สาวผมดำเอ่ยด้วยน้ำเสียงน้อยใจพลางบดหน้าอกอวบกับเเขนผมจนเเน่น
    เกิดมาวันเเรกผมก็ได้สนุกกับผู้หญิงสวยถึงสองคนพร้อมกันเหรอเนี่ย ให้ตายสิ การเป็นปิศาจก็ไม่ได้เเย่ซะทีเดียวนะเนี่ย
    ตะ เเต่ตอนนี้ผมชักจะทนไม่ไหวเเล้วสิ มือขวาผมโอบนาเทียร์เเน่น ขณะที่มือซ้ายจับเรือนผมสีน้ำตาลของเลเซียเเละกระทั้นท่อนส่งท้ายปล่อยน้ำรักทะลักผสมกับน้ำลายของเธอในช่องปาก
    “อาา–– เต็มปากไปหมดเลย”เลเซียว่า หลังผละหน้าออกไปเเละบ้วนน้ำกามสีขาวขุ่นลงบนฝ่ามือที่รอไว้ ใบหน้าเธอเเดงเรื่อ ไม่เเสดงท่าทีขวยเขินเเม้เเต่น้อย
    “ขี้โกงที่สุด คืนนี้นายต้องให้ฉันบ้างรู้ไหม”กลายเป็นว่านาเทียร์งอนซะอย่างงั้น
    สรุปคือวันนี้นอกจากผมจะทำภารกิจเก็บเเสงเเห่งจิตวิญญาณเสร็จเเล้ว ผมยังได้ทาสกลับมาสองคนเพื่อให้ทารันอีกต่อสินะ อืม ไม่เลวๆ สำหรับวันเเรก
    ว่าเเต่ผมเริ่มไม่อยากให้ทารันหน่อยๆ เเล้วสิ


    (จบตอน)