ตอนที่ห้าสิบสาม ทหารห้าพันคน
ผมถอนหายใจ
เคลียร์ปัญหาได้เรื่องหนึ่ง
มันมีสาเหตุอยู่ที่คนแต่งนิยายลูกสาวดยุกนั้นพยายามให้ผ่านฉากแบดเอ็นด์ไปแล้ว
เพราะแบบเดียวกับแฮร์รี่ พอตเตอร์
พวกคนเขียนรู้ตัวดีว่าหากให้คนหนึ่งมีอำนาจและร่ำรวย
คนมีอำนาจและคนรวยจะเจอปัญหาที่น้อยกว่าคนปรกติไร้หัวนอนปลายเท้าเป็นอย่างมาก
พวกเชื้อสายขุนนางที่มาผจญภัย
มักจะเจอ DM กำหนดให้เป็นคนที่โดนตัดขาดจากตระกูลหรือมีเรื่องเสื่อมเสียไม่สามารถพึ่งพาอำนาจอิทิพลจากตระกูลของตนเองได้
เพื่อให้การผจญภัยนั้นยังตื่นเต้นอยู่ได้และคนมีเชื้อสายขุนนางจะได้ไม่รู้สึกว่าตนเองเหนือกว่าเพื่อนร่วมปาร์ตี้คนอื่นๆ
แต่นั่นมันเป็นเรื่องที่ดีต่อ DM ที่ต้องการสร้างเรื่องที่ตื่นเต้น
ผมต่างออกไปเพราะผมพยายามจะแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นในเรื่อง
ปัญหาเล็กน้อยที่เราเจอตอนนี้คือพวกกองทัพบีสต์แมนบุกเราจนชาวบ้านอพยพมาในเมืองมากขึ้นเรื่อยๆนั่นเอง
และที่ผมบอกว่า
“ปัญหาเล็กน้อย”
ผมไม่ได้กล่าวประชดแต่ประการใด
เพราะปรกติแล้วการบุกมาอย่างนี้มักจะเป็นบทนำของการปลุกเทพปีศาจหรืออัญเชิญตัวละครสุดเทพของแต่ละฝ่ายลงมาในมิตินี้
หมายความว่าหากเราแก้ปัญหาสงครามปรกติไม่ได้เราจะเจอปัญหาที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆตามมาในภายหลัง
ตามปรกติแล้วหากเราเห็นกองทัพศัตรูปักหลักอยู่ที่ไหนนานๆและมีการเคลื่อนไหวแปลกๆล่ะก็
สันนิษฐานไว้ก่อนได้เลยว่าต้องมีการทำเวทย์พิธีกรรมRitual
ขึ้นมาแน่ๆ
ดังนั้นแผนในการจัดการพวกเวทย์พิธีกรรมนั้นคือการรวบรวมกำลังทหารเท่าที่ทำได้บุกไปทำลายพิธีกรรมไม่ว่าจะต้องสูญเสียมากแค่ไหนก็ถือว่าคุ้มค่า
เพราะหากปล่อยให้มีการประกอบพิธีกรรมอะไรบางอย่างได้สำเร็จ
ฝ่ายเราจะสูญเสียมากกว่านั้น
และจากการคำนวณของผมจากความเก่งกาจของพวกราชาและราชินีแล้วล่ะก็
เวทย์พิธีกรรมน่าจะเป็นการอัญเชิญราชาปีศาจจากนรกที่มีความสามารถในการเปลี่ยนคนธรรมดาให้กลายเป็นสัตว์อสูรได้ล่ะนะ
เท่านั้นน่าจะทำลายสมการที่ผมเคยพูดว่าเมืองไม่มีวันตีแตกในตอนแรกได้
เพราะฝ่ายสัตว์อสูรสามารถเปลี่ยนมนุษย์ฝ่ายเราเป็นสัตว์อสูรได้เรื่อยๆทำให้มีจำนวนมากกว่าฝ่ายเราที่สูญเสียคนไปเรื่อยๆในสงคราม
ปัญหาคือผมต้องเกลี้ยกล่อมพวกเขาอย่างไรนี่สิ?
“ข้ายินดีต้อนรับพวกท่านสู่อาณาจักรของข้ามิทราบว่าท่านน้ามีแผนอย่างไรหรือ?”
แม้
ท่านอิทมาริตกตะลึงถึงกับฉี่อกมาเล็กน้อย
Prestidigitation
เวทย์สารพัดประโยชน์
ผมชี้นิ้วไปที่ท่านอิทมาริแบบไม่ออกเสียงทำความสะอาดร่างกายให้เขา
สร้างการขมวดคิ้วให้กับราชินีออโรร่าแต่ไม่ใช่เพราะอิทมาริแต่ท่าทางคนเถื่อนนั้นกลับสามารถใช้เวทย์ได้โดยที่ไม่ใช้คทาหรือไม่มีสื่อเวทย์?
“อะแฮ่ม ท่านอิทมาริคงประหม่าเกินไปแต่พวกข้าต้องการยืมทหารจากท่านสักห้าพันคนก็พอและพวกเราจะยกทัพขับไล่พวกบีสต์แมนออกไปจากอาณาจักร”
ผมกล่าวต่อราชินีท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน