บทที่ 23 วันนี้จะต้องเอาชนะอย่างถล่มทลาย!!
ดังนั้น แม้ว่าองครักษ์เงาเหล่านี้จะเพิ่งพบกับจวิ้นจู่น้อยเป็ครั้งแรก
แต่กลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด
ถึงขนาดที่เมื่อได้ยินว่าจะได้ออกไปด้วยกันกับจวิ้นจู่น้อย ต่างก็ตอบตกลงด้วยความตื่นเต้นยินดี
เยี่ยจ้าน: ?? ปกติไม่ใช่ต้องคุกเข่าขอร้องข้าไม่ให้ออกไปก่อเื่หรือ? เหตุใดวันนี้จึงตอบตกลงง่าย ๆ เช่นนี้เล่า?
แม้จะเป็เช่นนั้น ทุกคนต่างก็ออกเดินทางไปพร้อมกับความคิดที่ซ่อนอยู่ในใจ!
เยี่ยถวนถวนเห็นองครักษ์เงาก็ตาเป็ประกาย ยื่นมือน้อย ๆ ออกไป “อยากบิน~”
“ได้เลยขอรับ จวิ้นจู่น้อย” องครักษ์เงาโค้งตัวอุ้มจวิ้นจู่น้อยขึ้นมา ปลายเท้าแตะเบา ๆ “ฟิ้ว~~” ก็ขึ้นต้นไม้ไปแล้ว
เยี่ยถวนถวน “ว้าาา~”
เยี่ยจ้านมองนางอย่างดูแคลน เด็กแคระที่ไม่เคยเห็นโลกกว้าง
แม้เขาจะคิดเช่นนั้น แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ฝึกวิชาตัวเบาอย่างจริงจัง
มิเช่นนั้นตอนนี้ข้าก็คงจะลอยขึ้นต้นไม้ได้อย่างรวดเร็ว จนทำให้เด็กแคระคนนี้ต้องอุทานเช่นกัน
…
เนื่องจากพวกเขาใช้วิชาตัวเบา ไม่นานจึงมาถึงหน้าบ่อนการพนันใต้ดินแห่งหนึ่ง
เยี่ยจ้านคัดเลือกองครักษ์เงาคนหนึ่งที่มีร่างกายแข็งแรง ดูเหมือนสามารถชกวัวตายได้ด้วยหมัดเดียว ให้ปลอมตัวเป็ผู้คุ้มกันของเขา
องครักษ์เงามองดูเสื้อผ้าใหม่บนร่างของตน “ขอบคุณเอ้อร์ซื่อจื่อขอรับ”
เยี่ยจ้านส่ายหน้า “ไม่ถูก เมื่อออกนอกบ้านต้องเรียกข้าว่าคุณชาย”
องครักษ์เงาเข้าใจทันที “ได้ขอรับ คุณชายรอง คุณหนู”
ทั้งสามคนเดินอย่างองอาจเข้าไปข้างใน
เยี่ยถวนถวนเพิ่งมาสถานที่เช่นนี้เป็ครั้งแรก นางมองซ้ายมองขวาอย่างอยากรู้อยากเห็น
เยี่ยจ้านจึงจูงมือนางกำลังจะไปที่โต๊ะด้านหน้าเพื่อแลกเงินย่อย แต่แล้วเขาก็ล้วงกระเป๋า
แย่แล้ว! เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าไม่มีเงินติดตัวมาเลย
สถานการณ์นี้ช่างน่าอับอายเสียจริง!
เด็กรับใช้ที่โต๊ะแลกเงินแต่เดิมยังสุภาพกับพวกเขาอยู่ เพราะเห็นว่าเด็กน้อยทั้งสองแต่งตัวดูมีฐานะ
แต่พอเห็นว่าพวกเขาไม่สามารถหยิบเงินออกมาได้สักที ก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิด
“เ้าเด็กน้อยจากที่ไหนกัน ออกไป ๆ ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับเด็กเล่น ไม่มีเงินก็เข้ามาไม่ได้”
“ใครเป็เด็กน้อยกัน ข้ามีเงินเยอะแยะ!” เยี่ยจ้านหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ
“โอ้! ยังจะดื้อดึงอีกหรือ?” เด็กรับแลกเงินพูดพลางจะเรียกคนมาไล่พวกเขาออกไป
องครักษ์เงาที่มีร่างกายสูงใหญ่ราวกับหอคอยเหล็กก้าวออกมาข้างหน้า ตบฝ่ามือลงบนโต๊ะจนของบนนั้นส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง “ห้ามเสียมารยาทกับคุณชาย!”
เด็กรับใช้ใสะดุ้ง
แต่โรงพนันมีนักเลงรับจ้างประจำอยู่ตลอด เขาจึงยังมั่นใจอยู่มาก
เด็กรับแลกเงินยืดอกขึ้น “พวกเ้ามาก่อเื่ใช่หรือไม่ ไม่มีเงินยังกล้ามาโรงพนัน วันนี้ข้าจะทุบกระดูกพวกเ้าให้หัก!”
ในชั่วพริบตา นักเลงในโรงพนันก็เดินมาล้อมสามคนนั้นไว้
องครักษ์เงาจับดาบที่เอว เตรียมเรียกพี่น้องข้างนอกเข้ามาต่อสู้
ในขณะที่ทั้งสองฝ่ายกำลังเผชิญหน้ากันอยู่นั้น เยี่ยถวนถวนก็หยิบสิ่งหนึ่งออกมาจากห่อผ้าเล็ก ๆ แล้ววางลงบนโต๊ะ
นางเบิกตากว้างถามว่า “สิ่งนี้สามารถแลกเงินได้หรือไม่เ้าคะ”
เด็กรับใช้ที่แลกเปลี่ยนเงินตรานั้นก้มมองอย่างดูแคลน คิดในใจว่าเด็กน้อยเช่นนี้จะมีของดีอะไรมา
แต่พอเขาเห็นสิ่งที่อยู่ในมือของเยี่ยถวนถวน เขาก็ถึงกับอึ้ง!!!
เขารีบโบกมือให้คนคุ้มกันถอยไปอย่างรวดเร็ว
นี่มันหยกเม็ดงามชั้นเยี่ยม ชนิดที่ร้อยปีจะหาได้สักครั้ง ต้องแลกเป็เงินได้แน่นอน!!!
ถูกต้องแล้ว สิ่งที่เยี่ยถวนถวนหยิบออกมานั้นคือแผ่นหยก
หยกประจำตัวนี้ไม่เพียงแต่ทำให้คนรับแลกเงินตกตะลึงเท่านั้น แต่ยังทำให้เยี่ยจ้านและองครักษ์เงาใด้วย
เยี่ยจ้านและองครักษ์เงาสบตากัน ต่างฝ่ายต่างเห็นสามคำในสายตาของอีกฝ่าย “ตายแน่แล้ว!!!”
แม้แต่องครักษ์เงาที่มีร่างกายสูงใหญ่ราวกับหอคอยเหล็ก ขาทั้งสองข้างก็เริ่มสั่นแล้ว จวิ้นจู่น้อยถึงกับเอาหยกประจำตัวของท่านอ๋องมาจำนำเสียได้ ตายแน่ ตายแน่ ตายแน่...
ในตอนนี้เขาอยากจะตาบอดไปเสียให้มองไม่เห็นอะไรเลย
ส่วนเยี่ยจ้านก็รู้สึกหวาดกลัวในใจ นี่มันหยกประจำตัวของท่านพ่อนะ
แต่คิดดูแล้วก็ช่วยไม่ได้ ถึงอย่างไรก็ต้องโดนตีอยู่แล้ว โดนเพิ่มอีกครั้งก็ไม่นับว่ามากเกินไป
เยี่ยจ้านหลับตาลงและตัดสินใจเด็ดขาด แบกตะกร้าเงินไปที่โต๊ะพนัน
ถวนชีชีปรากฏตัวขึ้นทันที [เด็กน้อยที่รัก ถามพี่รองของเ้าดูสิว่าเมื่อก่อนเขาแพ้ที่โต๊ะไหน เราจะไปเอาคืน]
ในฐานะระบบฮ่องเต้หญิง ถวนชีชีมีความสามารถในการสอดแนมศัตรูอย่างเต็มที่ แค่ดูลูกเต๋าดูไพ่เท่านั้น เื่เล็กน้อยเหลือเกิน
“พี่รอง ผู้ใดเป็คนโกงเงินของท่านหรือ ถวนถวนจะเป็ดาวนำโชคให้พี่เอง”
เยี่ยจ้านชี้คางไปที่โต๊ะตรงกลาง
“จะบอกว่าโกง ข้าก็ไม่มีหลักฐานนะ แต่ทุกครั้งที่ข้าเดิมพันเยอะ ๆ เขาก็จะชนะ มันไม่สมเหตุสมผลเลย”
เยี่ยถวนถวนมองตามสายตาของพี่รอง
โต๊ะตรงกลางนั้นมีคนมากที่สุด และชายที่ถูกล้อมอยู่ตรงกลางเป็ชายชราอายุสามสิบสี่สิบปี ใบหน้าและการแต่งกายของเขาธรรมดาสามัญ เป็ประเภทที่หากโยนเข้าไปในฝูงชนก็ไม่อาจหาตัวพบได้เลย
ถวนชีชีกล่าวว่า [คนนั้นแหละ คือนักต้มตุ๋น]
เยี่ยถวนถวนถามในใจว่า “นักต้มตุ๋นคืออะไรหรือ?”
[ก็คือนักพนันที่โกงอย่างไรเล่า คนผู้นี้น่าจะเป็ระดับฝีมือสูง…]
เพราะหน้าตาธรรมดาเกินไป ทำให้ยากที่จะจดจำได้ และง่ายที่จะหลบหนีไปในฝูงชน ดังนั้นระดับสูงสุดของรูปลักษณ์ภายนอกของนักต้มตุ๋นก็คือความธรรมดาสามัญนั่นเอง
เยี่ยถวนถวนฟังแล้วเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง ‘แล้วชีชีมั่นใจว่าจะชนะหรือไม่’
ถวนชีชีหาโอกาสได้แสดงความสามารถยาก จึงสาบานอย่างหนักแน่นว่า [ถึงแม้เขาจะเป็าาแห่งนักต้มตุ๋น ต่อหน้าข้าก็เป็เพียงขยะเท่านั้น]
“โอ้!”
ดังนั้นเยี่ยถวนถวนจึงผลักเงินของพี่รองที่มีอยู่ทั้งหมดลงบนโต๊ะ แล้วเลียนแบบน้ำเสียงของลุงโต๊ะข้าง ๆ “ทุ่มหมด!”
ถวนชีชี [!!!!!!]
สมแล้วที่เป็เ้าของระบบฮ่องเต้หญิงที่ผูกพันั้แ่อายุสามขวบ... ถ้าหากระบบมีหัวใจ มันคงหัวใจวายตายไปแล้ว
ถึงแม้ว่าระบบจะไม่มีหัวใจ แต่เยี่ยจ้านมี!
“ข้า…%%¥#¥#%……” เขาพูดจาไม่รู้เื่แล้ว
เขาผิดเอง เขาไม่ควรพาเ้าเด็กแคระผู้นี้มา และไม่ควรเชื่อใจนางอย่างไม่ลืมหูลืมตา
เดิมทีเขายังคิดจะเอาคืน แต่ตอนนี้เขาคงต้องสูญเสียหยกประจำตระกูลของท่านพ่อไปเสียแล้ว ตายแน่ ๆ ๆ!!!
ใครกันเล่าจะทุ่มทุกอย่างในการเดิมพันครั้งแรก เ้าเด็กแคระผู้นี้มีสมองบ้างหรือไม่
เยี่ยจ้านรู้สึกเสียใจจนแทบกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
แต่นักพนันบนโต๊ะต่างเบิกตาโพลง โดยเฉพาะเมื่อพวกเขาเห็นว่าคุณชายน้อยผู้นี้คือแกะอ้วนที่เสียเงินไปกว่าหนึ่งหมื่นตำลึงเมื่อไม่กี่วันก่อน
ดวงตาของพวกเขาเปล่งประกายทันที วันนี้นับว่าโชคดียิ่งนัก!
เยี่ยจ้านยังอยากเก็บเงินคืน แต่กฎของโรงพนันนั้นชัดเจน เมื่อวางเดิมพันแล้วห้ามเปลี่ยนใจ
เยี่ยจ้านโมโหจนตบขาตัวเอง
เยี่ยถวนถวนปลอบพี่รอง “พี่รองต้องเชื่อมั่นในตัวถวนถวน”
เยี่ยจ้าน : ไม่อยากพูดอะไรแล้ว เ้าไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง แล้วยังทุ่มเดิมพันทั้งหมดในคราวเดียวอีก เ้าเป็คนโง่หรือไร!!
เยี่ยถวนถวนจับแขนเสื้อของพี่รอง ในใจถามชีชี ‘ตอนนี้จะทำอย่างไรดี? เ้าเห็นหรือไม่ว่าเขาโกงอย่างไร?’
ถวนชีชี [ที่จริงต้องดูสักตาถึงจะเข้าใจ…]
เยี่ยถวนถวนผิดหวัง ‘ข้านึกว่าชีชีจะเก่งกาจมากเสียอีก’
ถวนชีชีถูกยั่วยุในทันที!!!
[ข้าสามารถดูได้เดี๋ยวนี้เลย!!!]
เนื่องจากโต๊ะตรงกลางนี้มีเงินจำนวนมหาศาล ครึ่งหนึ่งของโต๊ะเต็มไปด้วยเงินตรา ดังนั้นผู้คนมากมายจึงรุมล้อมเข้ามาดูความครึกครื้น
เยี่ยถวนถวนมีความสูงพอดีกับโต๊ะ เมื่อไม่ยกมือขึ้น จึงเห็นเพียงเชือกผูกผมบนศีรษะเท่านั้น
ดังนั้นภาพที่เห็นตอนนี้จึงกลายเป็เด็กชายตัวน้อยกับเด็กหญิงที่โผล่ มาแค่ผ้าผูกผม กำลังต่อสู้กับชายวัยกลางคนธรรมดา ๆ ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม
เยี่ยถวนถวนรู้สึกน้อยใจ การมีความสูงเท่ากับโต๊ะนั้นช่างน่าอึดอัดเหลือเกิน!!
วันนี้นางจะต้องเอาชนะอย่างถล่มทลาย!!