บทที่ 24 การประลองที่เห็นผลในพริบตา
“เ้า!” ผู้นำตระกูลทั้ง2ตระโกนออกมาพร้อมกัน
ผู้นำตระกูลทั้ง2คนโกรธแค้น ชิว เหวินเจี้ยน เป็อย่างมากที่กล้ามาดูถูกพวกเขา
ผู้นำตระกูลหลี่ได้กล่าวขึ้นมาอย่างโกรธแค้นว่า “ถ้าอย่างนั้นหนุ่มน้อย เ้ามาต่อสู้กับข้าเป็ยังไง”
ผู้นำตระกูลเชียง กล่าวขึ้นมาในทันที“ท่านจะรังแกเด็กน้อยอย่างนั้นหรือเห็นอยู่ว่ามันไม่ยุติธรรมเลยชัดๆ ให้ข้าต่อสู้กับเ้าหนุ่มนี่เองจะดีกว่า”
ผู้นำตระกูลหลี่แค่นเสียงขึ้นมา “หึ...ท่านก็เหมือนกันไม่ไช่หรือไง เอาเถอะจะเป็ใครก็ชั่งมันข้าเพียงแค่ต่อสู้ชนะให้หมดก็คงจะพอแล้ว”
เมื่อทั้ง2ผู้นำตระกูลได้คู่ต่อสู้ของตนเองแล้วพวกเขาก็เริ่มประจำที่เตรียมพร้อมที่จะประลองในทันที
ผู้นำตระกูลเชียงที่เป็คู่ต่อสู้กับ ชิว เหวินเจี้ยน ในงานเลี้ยงนี้ ก็ได้กล่าวขึ้นมา “หนุ่มน้อยเ้านั้นยังเด็กนักข้าจะให้เ้าโจมตีข้าก่อนก็แล้วกันเข้ามาได้เลย”
ผู้นำตระกูลเชียงยืนอยู่กับที่แบบเปิดเผยช่องว่างทุกจุดให้ ชิว เหวินเจี้ยน โจมตีได้ตาม้า
แต่ทว่าเสียงประกาศก็ได้ดังขึ้นมาอีกทีหนึ่ง “ไม่น่าเชื่อเลยผู้นำตระกูลหลี่ลงไปกองกับพื้นเรียบร้อยแล้วขอรับ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ไม่มีใครสามารถทราบได้ เราไปดูทางฝั่งของผู้นำตระกูลเชียงกันบ้างดีกว่า”
ทางด้านของผู้นำตระกูลเชียง เขาก็ได้แต่ตกตะลึงอย่างสุดขีดที่ ผู้นำตระกูลหลี่พ่ายแพ้ไปอย่างรวดเร็ว ทำให้เขาคิดในใจว่า ‘นี่เป็ไปได้ยังไงกันความแข็งแกร่งของมันก็เทียบเท่ากับข้าแต่ทว่ากลับพ่ายแพ้อีกฝ่ายภายในพริบตาเชียวหรือคู่ต่อสู้ของมันจะต้องแข็งแกร่งเอามากๆเลยสินะ เสียใจด้วยนะผู้นำตระกูหลี่ ที่ท่านแพ้แล้ว....’
แต่ทว่าตอนที่ ผู้นำตระกูลเชียงกำลังได้คิดอยู่นั้นเอง เขาก็หมดสติไปเฉยๆแบบยังไม่ทันได้รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ
ถูกต้องแล้ว เป็ชิว เหวินเจี้ยน นั่นเอง ที่ใช้ความเร็วกับแรงอันมหาศาล สับไปที่ต้นคอของคู่ต่อสู้ทำให้ผู้นำตระกูลเชียง หมดสติไปในทันที
เสียงประกาศก็ได้ดังขึ้นมาอีกว่า“งานประลองในวันนี้ไม่มีผู้ชนะแต่อย่างใด ข้าคงจะต้องขอประทานโทษทุกๆท่านด้วยขอรับ” เสียงที่ประกาศดังขึ้นมานั้นก็คือ เสียงของ ชิว ซานเฟิงเ้าของงานเลี้ยงนั่นเอง
ทุกคนในงานเลี้ยงตอนนี้ไม่ได้ฟังเสียงประกาศกันเลยสักคนเดียวพวกเขามัวแต่ไปสนใจกับการพ่ายแพ้ของผู้นำตระกูลหลี่ และ ผู้นำตระกูลเชียงที่ขึ้นชื่อว่าเป็ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในดินแดนดาวเดือนแห่งนี้
ทุกคนในงานเลี้ยงขณะนี้ได้มองกลุ่มของชิว เหวินเจี้ยน กันเป็ตาเดียว และเกิดความสงสัยภายในใจ “พวกเขาเป็ใครกันแน่ทำไมถึงได้ล้ม2ผู้นำตระกูล อย่างง่ายดายขนาดนั้น”
แต่เมื่อพวกเขารู้สึกตัวกันว่าการประลองในวันนี้ได้จบลงแล้ว พวกเขาก็ได้เกิดข้อข้องใจเป็อย่างมากและได้กล่าวขึ้นมา “ทำไมการประลองถึงได้จบลงแล้วหละพวกเขา2คนเป็ฝ่ายชนะไม่ใช้อย่างนั้นหรือ ทำไมไม่ให้ของรางวัลแก่พวกเขาเพื่อเป็การประกาศชัยชนะ?”
และก็ได้มีอีกเสียงผู้ชมดังขึ้นมา“ใช่แล้ว ใช่แล้ว พวกเขาเป็ฝ่ายที่ชนะการประลองทำไมถึงได้บอกว่าไม่มีผู้ชนะกันหรือว่าตระกูลชิว คิดที่จะโกงของรางวัลแม้กระทั่งในงานเลี้ยงฉลองทั่วดินแดนดาวเดือนกันแน่”
“ใช่แล้ว…”
“ใช่แล้ว…”
“ประกาศผู้ชนะ แจกของรางวัล...”
“ตระกูลชิวขี้โกง...”
เป็เสียงของเหล่าผู้ที่แพ้การแข่งขันประลองยุทธ์ไปแล้วที่ะโโหวกเหวกขึ้นมาเพราะคิดว่าตระกูลชิว ได้โกงของรางวัล
เมื่อ ชิว ซานเฟิง ได้ยินดังนั้นก็รีบประกาศเสียงดังอย่างรวดเร็ว “ข้าจะต้องขอโทษทุกๆท่านที่มาร่วมงานประลองในวันนี้ด้วยเพราะว่าพวกเขาเป็คนของตระกูลชิว ของพวกเรานั่นเอง และที่ข้าบอกว่าไม่มีผู้ชนะนั่นก็หมายถึงพวกเขา2คน ไม่คิดที่จะลงแข่งกันอยู่แล้ว ของรางวัลเล็กๆน้อยๆพวกนี้ ข้าคิดว่ามันจึงไม่เหมาะสมที่จะนำมาเป็ของรางวัลให้แก่พวกเขาได้”
คนที่มาร่วมงานเลี้ยงในวันนี้ ต่างฮือฮากันยิ่งกว่าเดิม
“เ้าได้ยินหรือไม่พวกเขาเป็คนของตระกูลชิว...”
“ข้าก็ได้ยินเหมือนกันแล้วทำไมพวกเราถึงไม่รู้จักเขากันเลยหละ...”
“คนของตระกูลชิวแข็งแกร่งขนาดนี้เชียวหรือ...”
“คนของตระกูลชิวสามารถที่จะชนะผู้นำทั้ง2ตระกูลอย่างง่ายดายแบบนั้นได้อย่างไรกัน...”
เสียงเอะอะได้ดังขึ้นมาอีกครั้งทำให้ทั่วทั้งตระกูลชิวเกิดความวุ่นวายเป็อย่างมาก
แต่ทุกคนก็ได้เงียบลงหลังจากที่มีเสียงของคนผู้หนึ่งดังขึ้นมา“ข้าคือ ชิว ซานฟู่ ผู้นำตระกูลรุ่นก่อนขอโทษทุกท่านที่มาเข้าร่วมงานเลี้ยงในวันนี้ด้วยที่พวกเราทำให้งานเลี้ยงไม่มีผู้ชนะในรอบการแข่งขันนี้ขอให้ทุกท่านโปรดให้อภัยพวกเราด้วยเถิด”เป็เสียงที่เปล่งออกมาแสนจะเบา แต่ทว่าทุกคนกลับได้ยินกันหมด
ทุกคนในงานเลี้ยงก็ทราบได้ทันทีว่า ‘คนผู้นี้แข็งแกร่งเป็อย่างมากนี่จริงหรือว่าผู้นำตระกูลชิว รุ่นก่อน จะแข็งแกร่งเกิดจินตนาการไปมากโขแล้ว’