“ไม่มีใครเป็อะไรหรอกจ๊ะ คือลูกชายของป้าเขาจะเข้าวัดไปฟังเทศน์ฟังธรรมหรือปฏิบัติธรรมถือศีลทุกครั้งที่มีเวลาว่างนะจ๊ะ ปกติเขาก็ตักบาตรที่หน้าบ้านทุกเช้าอยู่แล้ว”
หญิงสาวทำหน้าเหมือนกำลังฟังเื่ของมนุษย์ต่างดาว วาดภาพในใจว่าลูกชายของคุณป้าต้องเป็ตาครึหัวโบราณสุดเชย หุ่นอ้วนฉุ หน้าตาจืดๆอย่างแน่นอน เอ...แล้วเขาจะอายุประมาณเท่าไหร่ละเนี้ย...
“เขาแก่มากแล้วหรือค่ะ”
หญิงสาวทำท่าไม่แน่ใจเพราะดูจากคุณลุงกับคุณป้าแล้วท่านก็ยังไม่ถึงกับแก่มากเพราะฉะนั้นลูกชายของท่านก็ไม่น่าที่จะมีอายุมากเหมือนกันแต่พฤติกรรมของเขาก็ทำให้หญิงสาวอดสงสัยไม่ได้
“อุ้ยแก่มากอะไรลูก อายุพึ่งจะยี่สิบเก้าเท่านั้น”
คุณวิยดารีบบอก
“แล้วทำไม?...”
“อยู่ไปแล้วหนูก็จะรู้เองนั้นแหละจ๊ะ”
คุณวิยดามีท่าทางหนักใจขึ้นมาทันที
“ลุงว่าหนูพิ้มมาถึงเหนื่อยๆ ไปอาบน้ำแล้วนอนพักผ่อนหน่อยดีไหม แล้วค่อยลงมาคุยกับลุงกับป้าอีกที”
คุณธนากล่าวอย่างนั้นด้วยไม่อยากให้เด็กสาวมารับรู้เื่ไม่สบายใจของพวกตนในตอนนี้
“ดีเหมือนกันคะคุณลุง”
พิมพ์มณีรับคำอย่างว่าง่าย
คุณวิยดาจึงเรียกสาวใช้ให้มาพาพิมพ์มณีขึ้นไปยังห้องพักที่ตนสั่งจัดเตรียมไว้คอยั้แ่รู้ข่าวแล้ว
“หนูพิ้มสวยน่ารักจังเลยนะคะคุณพี่”
คุณวิยดาหันมาพูดกับสามี เมื่อมองตามหลังหญิงสาวจนพ้นบันไดไปแล้ว
“ใช่ ความน่ารักสดใสของแก คงจะช่วยทำให้บ้านของเรามีชีวิตชีวามากขึ้น”
“ใช่ แล้วก็คงจะมีชีวิตชีวามากขึ้นไปอีกสักร้อยเท่า ถ้าแกจะแต่งงานกับตาก้างแล้วมีหลานน่ารักๆให้เราสักสองสามคน”
“ฮึ่ย...คิดอะไรของคุณ”
คุณธนาเอ็ดความคิดแบบเร็วติดจรวดของภรรยา
“อุ้ย...ยิ่งคิดฉันก็ยิ่งอยากให้เป็จริงขึ้นมา ถ้าเป็จริงได้ชีวิตฉันคงเหมือนได้ขึ้น์ ตอนที่มีลูกฉันไม่มีเวลาเลี้ยงเขา ฉันจะขอแก้ตัวในรุ่นหลานนี่หละ”
คุณวิยดาทำตาฝัน
ผู้เป็สามีถึงกับหัวเราะขำเื่ราวที่คิดไปได้เป็ตุเป็ตะของภรรยา ทั้งที่เด็กสาวคนนั้นพึ่งจะเดินทางมาถึง และลูกชายของพวกเขาก็ใช่ว่าจะเหมือนชายหนุ่มทั่วๆไป
“คุณพูดราวกับว่าตาก้างจะยอมสนใจผู้หญิงง่ายๆอย่างนั้นแหละ”
คุณวิยดาหน้าม่อยลงทันทีเมื่อนึกถึงความจริงข้อนั้น
“จริงสินะ ลูกหนอลูก จะเอายังไงก็ไม่เอาให้แน่ ทำคลุมๆเครือๆอยู่ได้ ไม่รู้หรือไงว่าพ่อแม่กลุ้มใจจะแย่แล้ว”
“ถ้าลูกยอมรับออกมาตรงๆว่าชอบผู้ชายคุณจะรับได้หรือ”
สามีลองถามหยั่งเชิง
“รับได้สิคะ ถึงยังไงเขาก็เป็ลูกของเรา และเขาก็ประพฤติตัวดีทุกด้านมาโดยตลอด แต่...” คุณวิยดาหน้าสดชื่นตาแวววาวขึ้นมาอีกครั้งเมื่อหาทางจุดประกายความหวังให้กับตัวเองได้อีกรอบ “ ตอนนี้เขายังไม่ยอมรับออกมาว่าชอบไม้ป่าเดียวกันจริงๆ ฉันก็คิดว่ายังมีความหวัง แล้วหนูพิ้มก็สวยน่ารักขนาดนั้นถ้าตาก้างเป็ผู้ชายแท้ๆก็คงอดชอบไม่ได้หรอกคะหรือต่อให้เป็เกย์จริงก็คงต้องเลิกเป็กันละงานนี้ ถ้าได้มาใกล้ชิดหนูพิ้ม”
คุณธนาถึงกับส่ายหน้าอย่างขำขำกับความดื้อที่จะฝันของภรรยา แต่ในใจลึกๆแล้วเขาก็อดที่จะฝันตามไปด้วยไม่ได้...
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐