เช้าวันงานกิจกรรม ผมกับแม่ก็มาถึงโรงเรียนแต่เช้า วันนี้ไม่ใช่ แม่ก็แต่งตัวสบายๆ เสื้อยืดขาว กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ วันนี้คงไม่ได้เห็นอะไรเด็ดๆให้ชื่นใจ แต่ไม่แน่ อาจจะได้จับนมแม่แทนก็ได้ ใครจะรู้ งานกิจกรรมทำนองงานวันครอบครัวที่โรงเรียนจัดกัน ครูแต่ละวิชาก็จะดูแลซุ้มเกมเล็กๆซุ้มโยนห่วง ซุ้มยิงเป้า ซุ้มทายปัญหา ซุ้มะโเชือก อะไรพวกนั้น เกมง่ายๆทั้งนั้นแหละ ชนะก็ได้ของรางวัลเล็กๆ น้อยๆ พวกขนมหรือไม่ก็เครื่องเขียน เป้าหมายหลักๆ ก็แค่ให้เด็กนักเรียนกับผู้ปกครองได้ใช้เวลาร่วมกัน "คุณแม่ สวัสดีค่ะ! นัท สวัสดีจ้ะ!" น้องพลอยวันนี้รับหน้าที่เป็ลูกมือครูประจำชั้น คอยจัดของรางวัลเล็กๆ น้อยๆ กับดูแลความเรียบร้อยของซุ้มเกม ครูประจำชั้นดูแลซุ้มทายปัญหาคณิตศาสตร์ เป็พวกทายปัญหาเติมเครื่องหมายให้สมการเป็จริงอะไรทำนองนั้น ครูประจำชั้นนั่งเขียนโจทย์อยู่ไม่ไกล น้องพลอยคอยเอากระดาษโจทย์มายื่นให้พวกเราตอบ คนที่จะเล่นเกมต้องตอบคำถามให้ได้ภายในหนึ่งนาที ไม่งั้นก็ถือว่าแพ้ ถึงแม้จะเป็ครูสอนวิชาภาษาไทย แต่สมการคณิตศาสตร์ง่ายๆ พวกนี้มันง่ายสำหรับแม่เหมือนปอกกล้วยเข้าปาก แม่ตอบได้ไวมาก ได้ยางลบเป็รางวัล น้องพลอยยิ้มหวานเอารางวัลให้น้องพลอย แม่ก็ลูบหัวพลอยเบาๆแล้วก็พาผมไปเล่นซุ้มอื่นต่อ เล่นไปหลายซุ้ม ก็เริ่มเบื่อๆแล้ว เพราะไม่เกมก็ง่ายเกินไป ไม่ก็ยากเกิน เล่นยังไงก็ไม่ชนะ ถ้าไม่ได้มาเล่นกับแม่ ป่านนี้ผมกลับไปนอนตากแอร์ที่บ้านแล้ว แต่แม่ดูจะสนุกกับเกมพวกนี้มาก หน้าผากแม่เริ่มมีเหงื่อซึมๆ ผมวิ่งไปซื้อน้ำที่ร้านค้าสหกรณ์ กลับมาเจอไอ้ก้ิง เพื่อนร่วมห้องที่เล่นด้วยกันประจำ แต่พอขึ้น ม.3 ต่างคนต่างก็ยุ่งเื่เรียน ่หลังๆ เลยไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่
"มากับแม่เหรอเนี่ย? เมื่อกี้ก็เห็นเดินอยู่ด้วยกัน" มันพูดพลางยัดมันฝรั่งทอดกรอบเข้าปาก
ผมพยักหน้า "วันนี้อากาศร้อนชิบเป๋ง ไม่มีอารมณ์เล่นเลย" ไอ้ก้องหัวเราะ "อย่ามาเลยน่า ดูแม่นัทดิ มาทีไรเป็จุดสนใจทุกที พวกเด็ก ม.ปลายรุ่นพี่รุ่นน้องในโรงเรียนเรานี่ อยากสอบเข้าโรงเรียนที่แม่นัทสอนกันเป็แถวเลยนะเว้ย"
ผมรู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อยกับคำพูดของไอ้ก้อง แต่จริงๆ มันก็พูดถูก เด็กสมัยนี้โตเร็วจริงๆพวกผู้หญิงครูเนี่ยเลยกลายเป็สเป็กเด็กผู้ชายไปซะงั้น แต่ครูผู้หญิงโรงเรียนผมน่ะเหรอ นอกจากพวกครูแก่ๆ ป้าๆ ก็มีแต่พวกหน้าตาไม่น่ามอง จะมีครูคนนึงขนหน้าแข้งดกๆ ชอบใส่กระโปรงอีก ยิ่งไม่น่ามองเข้าไปใหญ่ เด็กผู้ชายที่ไหนจะไปสนใจ
แต่ั้แ่พวกผู้ปกครองเคยเห็นแม่ผมในงานประชุมผู้ปกครอง ก็ไม่รู้ว่าไอ้ปากหอยปากปูที่ไหนเอาไปปล่อยข่าวว่า แม่ผมเป็ครูสอนโรงเรียนมัธยมดัง ทำเอาพวกเด็กหนุ่มวัยฮอร์โมนพลุ่งพล่านแห่กันมาอยากสอบเข้าโรงเรียนที่แม่ผมสอนกันเป็แถว แล้วงานประชุมผู้ปกครองแต่ละที ก็มีพวกอยากรู้อยากเห็นแห่กันมาขอดูหน้าแม่ผมให้เห็นกับตา ส่วนผมก็เลยกลายเป็เป้าอิจฉาของพวกมันไปโดยปริยาย มีแม่อย่างแซ่บขนาดนี้อยู่ที่บ้านแล้ว แถมยังกิ๊กกะพลอยเด็กเรียนหัวกะทิของห้องอีก ถ้าไม่ใช่ว่าทุกคนมุ่งมั่นแต่เื่เรียน ป่านนี้คงมีคนหาเื่ผมไปแล้ว แม่ยืนรอผมอยู่ที่ซุ้มโยนห่วง หันไปทางไหนก็เจอแต่คนมองแม่ ไม่ว่าจะเป็เด็กผู้ชายหรือผู้ปกครองผู้ชาย ก็อดไม่ได้ที่จะเหลียวมองแม่ ถึงแม่จะใส่แค่ชุดลำลองธรรมดาๆแต่เสน่ห์ความสาวสะพรั่งของแม่มันทะลุเสื้อผ้าออกมาเลยจริงๆ
"คุณน้าสวัสดีครับ!" ไอ้ก้องรีบเข้าไปทักแม่ผม "ผมก้องครับ เป็เพื่อนห้องเดียวกับนัท" ว่าแล้วก็รีบยื่นแล้วยกมือไหว้ แถมมันยังยื่นมือไปจับมือแม่ผม
แม่ยิ้มให้ แล้วก็เอามือนุ่มๆของแม่จับมือกับมันเบาๆ "สวัสดีจ้ะ ก้องเป็เพื่อนกันก็ต้องช่วยกันติว ช่วยกันเรียนนะลูก จะได้สอบเข้าโรงเรียนดีๆได้"
ไอ้บ้านี่มันจงใจมาจับมือแม่ผมชัดๆ ยังไม่ทันที่มันจะตอบอะไร ผมก็รีบคว้าแขนแม่ "แม่ครับ ร้อนๆแม่ดื่มน้ำก่อน" พูดจบก็ยื่นน้ำแร่ที่เพิ่งซื้อมาจากร้านค้าสหกรณ์ให้แม่ แม่รับไป เปิดขวดแล้วยกขึ้นดื่ม อ้าปากดื่มน้ำแต่ละที ไอ้ก้องนี่แทบจะกลืนน้ำลายดังเอื๊อกๆ ไม่น่าพาแม่มาเจอพวกหมาบ้าพวกนี้เลย พวกเด็กวัยรุ่นนี่มันน่ากลัวจริงๆ ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้มีพ่อแม่คอยอบรมเข้มงวดเหมือนแม่ผม แม่ผมเนี่ยแหละ สเป็กสาวใหญ่ในฝันของพวกมันเลย ยังไม่ทันที่ไอ้ก้องจะได้สติ ผมก็รีบลากแม่เดินหนีออกมา แม่ได้แต่ยิ้มๆ โบกมือลาไอ้ก้อง แล้วก็โดนผมลากออกมาจากซุ้มแทบจะทันที
เกมซุ้มเมื่อกี้ชื่อ "ขี่ม้าส่งเมือง" กติกาคือให้ผู้ปกครองขี่หลังลูก หรือลูกขี่หลังผู้ปกครอง เดินตามวงกลมที่วางไว้บนพื้น วงกลมสองห่วงให้เดินสองขา วงกลมห่วงเดียวให้เดินขาเดียว ใครเดินไปจนสุดทางโดยไม่หลุดจากวงกลม หรือคนขี่ไม่ตกจากหลัง ก็ได้ของรางวัลเล็กๆ น้อยๆ ผมอยากเล่นเกมนี้ชะมัด ถึงผมจะไม่ได้ตัวใหญ่ล่ำสันอะไร แต่ด้วยส่วนสูงของผม ก็น่าจะแบกแม่ได้สบายๆ ที่สำคัญคือ เกมนี้ผมจะได้จับตูดแม่แบบเนียนๆได้ด้วยไง
"แม่ครับ เราลองเล่นเกมนี้กันไหม" ผมชวนแม่แล้วก็ชี้ไปที่ซุ้มเกม แม่มองดูกติกา แล้วก็พูดอย่างลำบากใจ "แม่ว่าแม่คงแบกลูกไม่ไหวหรอกมั้ง เอาเกมอื่นดีกว่า"
ผมคว้าแขนแม่ "แม่ไม่เชื่อใจผมขนาดนั้นเลยเหรอครับ? ผมไม่ได้อ่อนขนาดที่จะทำแม่ตกนะ!" พูดจบก็ย่อตัวลงครึ่งนึง ชวนแม่ขึ้นหลัง "ขึ้นมาเลยแม่ ลองดูว่าผมแบกแม่ไหวรึเปล่า"
แม่ทำท่าลำบากใจ เหลือบมองไปรอบๆส่วนใหญ่ก็เห็นแต่่ลูกสาวหรือไม่ก็ลูกชายขี่หลังพ่อ ไม่ค่อยมีแม่ขี่หลังลูกชายแบบนี้ "ไม่เอาดีกว่ามั้ง ไปเล่นเกมอื่นก็ได้นี่นา"
ผมไม่อยากพลาดโอกาสทองแบบนี้ รีบพูดกับแม่ "กลัวอะไรกันครับแม่ อย่างมากพรุ่งนี้เราก็เดินขากะเผลกไปทำงาน ไปโรงเรียนด้วยกันไง ฮ่าๆๆๆ"
แม่ตีผมทีนึง "ทะลึ่ง! เอาให้แน่ก่อนนะ ถ้าลูกแบกแม่ไม่ไหว เราไม่เล่นเกมนี้แล้วนะ"
ผมพยักหน้า ย่อตัวลงให้แม่ขึ้นหลัง
แม่เดินมาข้างหลังผม เอามือเท้าไหล่ผม แล้วแม่ก็ะโขึ้นหลังผมเบาๆมือผมก็เลยได้ทีประคองตูดแม่ไว้เต็มๆตูดแม่นี่เหมือนงานศิลปะ อวบอิ่ม แถมยังแน่นเฟิร์มอีก "ัั์ชัดๆ!" ผมแกล้งขยับตัวจัดท่าทาง มือก็เลยได้ทีลูบคลำตูดแม่วนไปวนมา จนเจอมุมที่ผมว่าสบายมือที่สุด ััดีที่สุด ถึงจะยอมหยุด แม่ซบอยู่บนหลังผม หน้าอกแม่ทั้งเต้าแนบไปกับหลังผม แต่ผมรู้สึกได้ถึงความนุ่มนิ่มที่หลังผม เหมือนมีลูกโป่งใส่น้ำสองลูกมากดทับไว้
รูปร่างแม่นี่สมส่วนจริงๆ เพราะแม่ชอบออกกำลังกายแอโรบิก ถึงแม่จะทิ้งน้ำหนักลงมาบนหลังผมเต็มๆ แต่ผมก็ไม่รู้สึกว่าหนักเลย แถมมือกับหลังผมก็ยังได้ััเต้าััตูดแม่แบบเต็มๆอีก มัน์ชัดๆ! มือผมประคองตูดแม่ไว้แน่น ถึงจะขยับไปมาไม่เยอะ แต่ความนุ่มนิ่มอวบอิ่มนี่มันทำให้ผมเคลิ้มจริงๆ ผมอดไม่ได้ที่จะลูบๆคลำๆตูดแม่เบาๆ
"เป็ไงบ้าง? ไหวไหมนั่น?" แม่กระซิบถามข้างหู ขาแม่ก็หนีบเอวผมไว้แน่น ตัวแม่ดูเกร็งๆ
ผมพยักหน้า "สบายมาก แม่ตัวเบาจะตายไป วิ่งร้อยเมตรยังไหวเลย" ว่าแล้วผมก็แบกแม่เดินไปข้างหน้าสองสามก้าว ทำท่าทางสบายๆ
แม่หัวเราะเบาๆ "งั้นเหรอ งั้นลูกเอาแม่ลงก่อนเถอะ"
ผมไม่อยากทิ้งความสุขแบบนี้ไปแม้แต่วินาทีเดียว รีบส่ายหน้า "ไม่ต้องๆแม่ตัวเบาจริงๆ วางลงไปเดี๋ยวต้องจัดท่าใหม่อีก เอาแบบนี้แหละ เดินไปตรงนั้นเลยดีกว่า" แม่เหมือนจะยังไม่ค่อยกล้า มองซ้ายมองขวา โชคดีที่คนอื่นไม่ได้สนใจพวกเรา แม่เลยพยักหน้าเบาๆแล้วกระซิบ "ก็ได้ๆ แต่ถ้าไม่ไหวก็บอกแม่นะ" เป็ไปไม่ได้ที่จะไม่ไหว ผมนี่ชอบจะตายที่ได้แบกแม่แบบนี้ พวกเราเดินไปถึงหน้าซุ้ม บอกครูที่คุมซุ้ม ครูพยักหน้าให้พวกเรารอคู่พ่อลูกที่เล่นอยู่ก่อน
อีกแป๊บเดียว พ่อของเด็กคนนั้นก็เล่นเกมเสร็จอย่างง่ายดาย ครูให้สัญญาณพวกเราเริ่มเล่นบ้าง ระยะทางก็แค่สิบกว่าเมตร เดินจริงๆไม่ถึงครึ่งนาทีก็เสร็จ แต่แน่นอนว่าผมอยากใช้เวลาตรงนี้ให้คุ้มค่าที่สุด อยากััตูดแม่ให้นานที่สุด ผมเลยแกล้งเดินช้าๆ แถมยังเดินโยกเยกไปมาด้วย จุดประสงค์ก็เพื่อให้มือทั้งสองข้างของผมได้ลูบคลำตูดแม่อย่างเต็มที่ แถมตอนที่ะโขาเดียว ผมก็จะได้ััความเด้งดึ๋งนุ่มนิ่มของนมแม่ไปด้วย มันฟินจนไม่อยากปล่อยแม่ลงจากหลังเลยจริงๆ แม่ที่อยู่บนหลังผมดูเกร็งๆ มือสองข้างกอดคอผมไว้แน่น ขาสองข้างก็หนีบเอวผมแน่นเปรี๊ยะ แม่คงไม่รู้หรอกว่ามือซุกซนของผมกำลังทำอะไรกับตูดแม่ แถมผมไม่ได้แค่ลูบๆ คลำๆ นะ ผมยังบีบๆ ขยำๆตูดแม่ด้วย ตูดแม่ที่สวยเหมือนงานศิลปะนี่ เปลี่ยนรูปร่างไปมาตามแรงบีบของผม ภายใต้สายตาคนอื่น ผมคงดูเหมือนคนแบกของหนัก เดินแทบไม่ไหว โยกเยกไปมาเหมือนจะล้มแหมะหลายที แต่จริงๆ ทุกอย่างอยู่ในแผนของผมหมด ผมแค่หาจังหวะเปลี่ยนมุมลูบคลำตูดแน่นๆ ของแม่ให้ถนัดมือยิ่งขึ้นเท่านั้นเอง เสียดายที่ถึงจะเดินช้าแค่ไหน ทางสิบกว่าเมตรนี่มันก็เดินไม่นานอยู่ดี พอโดดข้ามวงกลมสุดท้าย แม่ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ขาสองข้างแกว่งไปมาอย่างดีใจ แล้วก็บอกให้ผมปล่อยแม่ลง ผมไม่อยากปล่อยแม่ลงจากหลังเลยจริงๆ สุดท้ายยังแอบลูบขาอ่อนแม่ไปอีกที ถึงจะยอมปล่อยแม่ลงมาจริงๆ จังๆ
แม่ปัดๆ เสื้อผ้าให้เข้าที่ แล้วก็ตบไหล่ผมเบาๆ หัวเราะ "ลูกนี่เก่งเหมือนกันนะเนี่ย แบกแม่ได้แล้ว"
ผมยิ้มๆ รับของรางวัลเล็กๆ น้อยๆ จากครู "แน่อยู่แล้ว เรียนพละมาตั้งกี่ปี ไม่ได้เรียนเล่นๆ นะครับ แบกแม่เดินอีกร้อยเมตรก็ยังไหว"
แม่หัวเราะตีผมทีนึง "เก่งแต่ปาก เมื่อกี้ยังเกือบทำแม่ตกเลย เดินโยกเยกอย่างกับนั่งรถไฟเหาะ ถ้าทางยาวกว่านี้อีกหน่อย ลูกก็คงเดินไม่ไหวแล้ว"
ผมยิ้มๆ ไม่ได้พูดอะไร ถ้าไม่ใช่เพราะอยากจับตูดแม่ ใครมันอยากจะมาเล่นเกมเด็กๆพวกนี้กันเล่า!
เล่นเกมไปอีกสองสามซุ้ม ก็ใกล้เที่ยงแล้ว แม่ชวนไปกินข้าวที่ร้านอาหาร แล้วกินข้าวเสร็จ ่บ่ายค่อยไปดูหนังกันต่อ ผมตอบตกลงทันที เมื่อก่อนก็เคยดูหนังกับพ่อแม่ แต่ส่วนใหญ่แม่จะกอดอยู่กับพ่อ วันนี้พ่อไม่ได้มาด้วย ในโรงหนังมืดๆแบบนั้น ผมก็ยิ่งมีโอกาสจับนมจับตูดแม่ได้มากขึ้นน่ะสิ ก่อนกลับ ผมไปหาพลอย บอกพลอยว่าจะกลับบ้านก่อน พลอยบอกว่า่บ่ายต้องเรียนพิเศษ เลยไม่ได้กลับบ้าน
ผมกับแม่ไปกินข้าวที่ห้างสรรพสินค้า แม่ให้ผมลองหาหนังดูหน่อยว่ามีเื่ไหนน่าดูบ้าง
"เื่นี้ดีไหมครับ? หนังฮอลลีวูดฟอร์มั์"
"ไม่ดีมั้ง แม่ไม่ชอบหนังยิงกันเืสาด"
"เื่นี้ล่ะครับ? หนังรักเศร้าที่สุดแห่งปี"
"อะไรกันเนี่ย หนังแบบนี้เขาดูกับแฟนกันทั้งนั้นแหละ"
แม่เลือกหนังไปเรื่อยๆ ก็ยังไม่เจอเื่ที่ถูกใจสักที "งั้นก็เหลือเื่นี้เื่เดียวแล้วavatarภาคแรกหนังที่เคยดูกันเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว เพิ่งจะเอามาฉายใหม่"
"ก็ได้ครับ ผมยังไม่เคยดูเหมือนกัน"
ผมพูดไปก็แอบเบ้ปากในใจ avatar นี่ฉายทางทีวีตั้งหลายรอบแล้ว ถึงจะดีจริง แต่หนังดีแค่ไหนดูกี่รอบมันก็เบื่อ
หนังเื่อื่นก็ไม่มีเื่ไหนน่าสนใจอีก หนังผีแม่ไม่ดูเด็ดขาด สุดท้ายก็เลยเหลือแค่ avatar เื่เดียว
ผมจองตั๋วหนังออนไลน์แล้ว พวกเราซื้อชานมคนละแก้วแล้วก็เข้าไปในโรงหนัง รอบหนังฮอลลีวูดฟอร์มั์รอบข้างๆมีแต่พวกวัยรุ่น พวกคู่รักส่วนรอบหนังที่เราดูนี่มีแต่พวกพ่อลูก แม่ลูก พ่อแม่ลูก คือมากันเป็ครอบครัวทั้งนั้นแหละ ไม่ค่อยมีวัยรุ่นที่ไหนยอมเสียเงินมาดูหนังเก่าฉายซ้ำหรอก
"หนังเื่นี้มันเกี่ยวกับอะไรเหรอ? หนังมนุษย์ต่างดาวหรอ?" แม่ถามผมก่อนหนังฉาย เพราะรู้ว่าผมเคยดูทางทีวีมาหลายรอบแล้ว
ที่นั่งพวกเราอยู่ค่อนไปข้างหลัง ข้างๆแม่เป็เด็กผู้ชายคนนึง ส่วนข้างๆผมไม่มีใครนั่ง
"คร่าวๆ เกี่ยวกับตู้ของเอเลี่ยนชนเผ่าตัวสีน้ำเงินเพื่อปกป้องดาวบ้านเกิดจากผู้รุกรานคืุ์" ผมอธิบายคร่าวๆ "ผมไม่สปอยล์ดีกว่า เดี๋ยวไม่สนุก"
แม่พยักหน้า ผมเหลือบมองมือแม่ แล้วก็ค่อยๆเอื้อมมือไปคล้องแขนแม่ เอาหัวซบไหล่แม่
แม่หันมามองผมทีนึง แล้วก็ลูบหัวผมเบาๆ "เหนื่อยเหรอ?"
ผมส่ายหน้า "เปล่าครับ แค่อยากใกล้ชิดแม่เฉยๆ"
ผมกระชับอ้อมกอดแม่ให้แน่นขึ้น
"เด็กบ๊อง" แม่หัวเราะเบาๆ แล้วหนังก็เริ่มฉาย
เนื้อเื่หนังดำเนินไปเรื่อยๆ ถึงผมจะรู้เนื้อเื่อยู่แล้ว แต่ก็ยังดูเพลินจนลืมเวลา ตอนนั้นแม่ก็เอาหัวมาซบหัวผมบ้าง ผมค่อยๆซึมซับกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวแม่ แขนแม่ก็ยังคงทับอยู่บนนมผมนุ่มนิ่ม ผมไม่อยากขยับหนีไปไหนเลยสักวินาที หนังก็จบ แม่รีบจัดเสื้อผ้าหน้าผม ผมโอบเอวแม่ "กลับบ้านกันเถอะครับ" แม่บิดเอวเล็กน้อย เห็นผมไม่ยอมปล่อย แม่ก็หัวเราะค้อนๆ "ไอ้เด็กบ้า!" แต่ก็ปล่อยให้ผมโอบเอวเดินออกจากโรงหนังไป
"เอ้า พอๆ ปล่อยแม่ได้แล้ว โตขนาดนี้แล้วยังจะกอดแม่แม่เหมือนเด็กๆ" แม่ดึงมือผมออก ผมค่อยๆ ปล่อยมือจากเอวแม่อย่างเสียดาย แล้วก็รีบคว้ามือแม่มากุมไว้ ประสานมือกันแน่น "แม่ครับ ผมจะเป็เหมือนพระเอกในหนัง คอยปกป้องดูแลแม่เอง"
แม่ชะงักไปนิดนึง แล้วก็หัวเราะ "เด็กบ้า ไปจำมาจากไหนเนี่ย มาปกป้องดูแลแม่ แม่ว่านะ โตขึ้นลูกทิ้งพ่อทิ้งแม่ไว้บ้านพักคนชรา แล้วคงจะแถมท้ายว่า 'แก่แล้วก็อย่ามาให้เห็นหน้า' มากกว่ามั้ง ฮ่าๆๆๆ" ถึงแม่จะพูดทีเล่นทีจริง แต่ผมกลับหยุดเดินจริงจัง จับมือแม่สองข้าง แล้วก็ดึงแม่เข้ามากอด "ไม่จริงสักหน่อย ผมจะดูแลแม่ไปตลอดชีวิต ผม...ผมอยากอยู่กับแม่ไปตลอดชีวิตเลย" แม่ใกับท่าทีจริงจังของผม แต่แม่ก็รีบผลักผมออกเบาๆ "โอ๋ๆ รู้แล้วๆ ว่าลูกคิดยังไง ไม่ต้องพูดอะไรแบบนี้ก็ได้ นี่มันกลางถนนนะ!" แม่พยายามผลักผมออก แต่ผมไม่ยอมปล่อย แม่เลยเลยเอามือลูบหัวลูบเอวผมแทน "ลูกยังเด็ก พ่อแม่เลี้ยงลูกไปได้ไม่ตลอดชีวิตหรอก โตขึ้นลูกก็ต้องแต่งงาน มีลูกมีเมีย มีครอบครัวของตัวเอง แต่ลูกคิดแบบนี้ แม่ก็ดีใจแล้ว"
ผมซึมซับความรู้สึกจากตัวแม่ ถึงจะเป็กลางถนน ผมก็ไม่รู้สึกอายอะไร ผมอยากกอดแม่ไว้แบบนี้ตลอดไป อยากให้นมแม่นุ่มๆ แนบชิดอยู่กับตัวผม ยิ่งคิดก็ยิ่งทำให้ใจผมเตลิดเปิดเปิง ควยผมเริ่มจะผงาดหัวขึ้นมา ผมรีบปล่อยมือจากแม่ แต่ก็ยังจับมือแม่ไว้แน่น "ผมจะอยู่กับแม่ไปตลอดชีวิต ไม่แต่งงานหรอก!"
แม่หัวเราะ "แล้วแฟนลูกล่ะ?" แต่ก็ปล่อยให้ผมจับมือแม่ไว้
"ผมไม่สนใครทั้งนั้น ผมชอบแม่!"
แม่ตีผมทีนึง "ไอ้ลูกปากหวาน! พอๆๆแม่รู้แล้วว่าลูกกตัญญู กลับบ้านกันได้แล้วแม่ต้องรีบกลับไปเตรียมสอนหนังสือนะ!" พอผ่านวันนี้ไป ผมรู้สึกเหมือนระยะห่างระหว่างผมกับแม่มันลดลงไปเยอะเลย ขนาดตอนแม่ทำกับข้าว ผมเข้าไปกอดเอวแม่ แม่ก็แค่คิดว่าผมติดแม่ ไม่ได้คิดว่าลูกชายกำลังเนียนจับนมจับตูด "ทำไมวันนี้ยังกอดแม่ไม่พออีกเหรอ?" แม่หัวเราะพลางตบมือผมที่กอดเอวแม่เบาๆ ผมสูดดมกลิ่นหอมจากตัวแม่ให้เต็มปอด ท่อนล่างของผมก็เบียดกับตูดแม่แน่นๆ "ก็ผมชอบแม่ที่สุดนี่นา ผมบอกแล้วไงว่าจะอยู่กับแม่ไปตลอดชีวิต!"
ผมรีบปล่อยมือจากแม่ตอนที่ควยผมกำลังจะแข็งเป็แท่ง ไม่อยากให้แม่สงสัยว่าผมคิดอะไรไม่ดีไม่งาม แม่หั่นผักพลางพูด "รู้แล้วๆแต่ก่อนไม่เห็นลูกติดแม่ขนาดนี้ โตไม่รู้จักโต"
'อยากเอาควยที่แข็งโป๊กนี่ถูไถตูดแม่ชะมัดเลย'
ใจผมมันไปจดจ่ออยู่กับตูดแม่ที่โยกเย้ไปมาตามจังหวะหั่นผักของแม่ ควยผมแข็งเต็มที่ไปแล้ว แม่เห็นผมนิ่งไป ก็พูดต่อ "แม่อยากให้วันหน้าลูกเจอใครสักคน ที่รักลูก ห่วงใยลูก เหมือนที่แม่รักลูก คอยอยู่เคียงข้างลูก ถ้าน้องพลอยเป็คนแบบนั้น แม่ก็ดีใจด้วย" ผมเดินเข้าไปใกล้แม่ เอามือโอบเอวแม่ข้างนึง "ถึงผมจะแต่งงานกับพลอย ผมก็จะอยู่กับแม่ด้วย" แม่หัวเราะ บอกว่าผมไม่รู้จักโต แต่จากน้ำเสียงแม่ก็รู้ว่าแม่อารมณ์ดีวันนี้ เพราะลูกชายเอาใจใส่ดูแลแม่ขนาดนี้ ผมคิดในใจ 'ทำยังไงถึงจะเอาควยผมถูไถตูดแม่ได้แบบโจ่งแจ้งนะ?' ผมจ้องตูดแม่ที่ผายผึ่ง แล้วก็คิดอะไรเพลินๆ
วันรุ่งขึ้นพอกลับไปถึงโรงเรียน ผมก็เอาการบ้านไปวางไว้บนโต๊ะหัวหน้าห้อง แล้วก็กลับมานั่งที่โต๊ะตัวเอง วันนี้มีชั่วโมงพละ พวกผู้หญิงส่วนใหญ่เลยใส่กางเกงขาสั้นออกกำลังกาย ขาพลอยนี่เรียวตรง ถึงจะไม่เท่าตูดแม่ที่อวบอิ่ม แต่ก็สวยแบบเพรียวๆ ใส่กางเกงขาสั้นออกกำลังกายแล้วดูสดใสมีชีวิตชีวาดี
"มองอะไรนักหนาไอ้หื่น!" พลอยเพิ่งนั่งลง ก็หันมาค้อนผมทีนึง แล้วก็หยิบการบ้านส่งให้หัวหน้าห้องข้างๆ "แฟนตัวเองมองหน่อยเดียวจะเป็ไรไป ไม่ให้มองพลอย แล้วจะให้พี่ไปมองใครล่ะครับ" ผมพูดพลางยิ้มทะเล้น พลอยทำปากยื่นปากยาวใส่ แล้วก็ทุบผมเบาๆที
"โอ๋ย หวานกันแต่เช้าเลยนะเนี่ย!" เพื่อนผู้หญิงที่เดินผ่านมาข้างๆ แกล้งแซวพลอย พลอยอายจนหน้าแดง ทุบผมอีกสองสามที วันนี้คงเป็วันประกาศผลสอบกลางภาค พลอยหน้าตาดูเครียดๆ แต่ผมว่าไม่เห็นเป็ไรเลย ถึงสอบไม่ดี ครูไม่ให้คบกัน เราก็แอบคบกันแบบลับๆ ก็ได้ นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว ละครทีวีก็เห็นออกจะบ่อยไป แถมก่อนสอบทั้งพลอยทั้งแม่ก็ติวให้ผมอย่างเข้มข้น คะแนนสอบกลางภาคนี่ผมมั่นใจอยู่แล้ว ครูประจำชั้นใช้เวลาชั่วโมงโฮมรูมตอนเช้าประกาศผลสอบ ผลสอบก็มีทั้งคะแนนห้อง คะแนนระดับชั้น ที่หนึ่งของห้องนี่ส่วนใหญ่ก็เป็พลอยมาหลายเทอมแล้ว ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น นานๆ ทีถ้าพลอยฟอร์มตกจริงๆ ถึงจะหลุดไปที่สองที่สามบ้าง"ที่หนึ่งของห้อง คะแนนรวมสูงสุด ที่หนึ่งของระดับชั้น คือลลิตา(พลอย)ครับ"
พลอยรับสมุดพกไป ขอบคุณคุณครู แล้วก็เดินกลับมาที่โต๊ะ
ส่วนอันดับต่อๆ มาก็เป็พวกเด็กเรียนหัวกะทิของห้อง ครูประจำชั้นอ่านไปจนถึงอันดับที่ 16 แล้วก็ยังไม่มีชื่อผม ผมเริ่มใจไม่ดี หรือว่าผมทำข้อสอบข้อไหนพลาดไปนะ? ส่วนพลอยข้างๆตัวผม กำมือแน่น กำชายเสื้อตัวเองจนยับยู่ยี่
"ต่อไป คะแนนรวมสูงสุดอันที่สิบแปดของระดับชั้น ทรงวิทย์(นัท)ครับ" ครูประจำชั้นมองมาที่ผมด้วยรอยยิ้มพอใจ ผมยังไม่ทันตั้งตัว พลอยข้างๆผมก็ปรบมือเสียงดัง หน้าแดงก่ำ น่ารักน่า
เื่ที่พวกผมคบกันในห้องก็ไม่ใช่ความลับอะไร แต่ท่าทีของพลอยนี่มันโจ่งแจ้งเกินไปหน่อย ทำเอาเพื่อนๆในห้องแซวกันครื้นเครง พลอยยิ้มหวานตลอดเวลา ดูออกว่าเธอให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ของเราและพลอยดีใจกับผมจากใจจริง นี่คงเป็ความสวยงามของรักแรกสินะ ผมรู้สึกว่าความพยายาม่ที่ผ่านมาไม่สูญเปล่าเลย
พลอยเห็นผมนิ่งไม่ตอบ เลยหันมามองผมแวบนึง แล้วก็เห็นว่าสายตาผมกำลังมองต่ำลงไปที่คอเสื้อของเธอ เธอกรีบเอามือปิดคอเสื้อ แล้วก็เหยียบเท้าผม "มองอะไรเนี่ย! ไอ้คนทะลึ่ง!"
ผมหัวเราะแหะๆ รีบดึงสติกลับมาจดจ่อกับมือของเธอ "ก็แฟนผมน่ารักซะขนาดนี้ ใครจะอดใจไหว"
พลอยค้อนผมวงใหญ่ แล้วก็จัดคอเสื้อตัวเอง ติดกระดุมเพิ่มขึ้นไปอีกเม็ด ถึงค่อยสอนการบ้านผมต่อ
กลับถึงบ้าน แม่กำลังเตรียมสอนอยู่ในห้อง ส่วนพ่อลงไปนั่งเล่นข้างล่าง ผมวางสมุดพกไว้บนโต๊ะแม่
ผมเกาหัว "คือ...แม่ครับ คือว่าผมสอบได้ท็อป 20 แล้วนะ เื่ไปทะเลที่เคยคุยกันไว้..."
แม่ยิ้ม "นี่แม่เคยผิดสัญญาซะที่ไหน?"
ผมหัวเราะแหะๆ รู้ดีว่าแม่เป็คนพูดคำไหนคำนั้น เลยรีบพูด "งั้นตกลงตามนี้นะ งั้นผมไปหาชุดว่ายน้ำก่อนนะฮะ เราไปเที่ยวกันวันอาทิตย์นี้เลยเนอะ" แม่ยิ้มพยักหน้า ผมถึงค่อยยิ้มแก้มปริกลับห้องตัวเองไป ผมไม่ได้ว่ายน้ำมาหลายปีแล้ว ชุดว่ายน้ำตัวเก่าที่ซื้อไว้ั้แ่สมัยประถมก็คงใส่ไม่ได้แล้ว ผมเลยรีบเดินไปห้องแม่ "แม่ครับชุดว่ายน้ำผมใส่ไม่ได้แล้ว แม่ลองดูชุดว่ายน้ำแม่ด้วยนะครับ ว่ายังใส่ได้รึเปล่า" แม่เงยหน้ามองผมแวบนึง "นี่เธอว่าแม่หุ่นไม่ดี?" ผมรีบโบกมือ "ไม่ใช่ซะหน่อย แม่หุ่นดีกว่าดาราหลายคนอีก! แค่ชุดว่ายน้ำมันเก่าเก็บมาหลายปีแล้ว กลัวว่ามันจะเปื่อยหมดแล้ว" แม่พยักหน้า "เออๆ เดี๋ยวแม่ลองดู ยังไงแม่ก็ต้องไปเที่ยวทะเลกับเธอให้ได้อยู่แล้ว สบายใจได้!" จริงๆแล้วสิ่งที่ผมรอคอย ไม่ใช่การไปเที่ยวทะเลหรอก ผมแค่อยากเห็นแม่ใส่ชุดว่ายน้ำเซ็กซี่ๆ โชว์หุ่นขาวอวบให้ผมได้ชื่นชมให้เต็มตา แถมอาจจะได้แอบเนียนจับเนื้อต้องตัวบ้าง
ผมกลับมาห้อง คุยเล่นกับเพื่อนๆ ในกลุ่มสองสามคำ แม่ก็เดินเข้ามาหาในห้อง
"นัท แม่รบกวนดูมือถือแม่ให้หน่อยสิ มันไม่รู้เป็อะไร ชอบปิด L เองตลอดเลย แม่รีสตาร์ทหลายรอบแล้วก็ยังเป็"
มือถือแม่ ตามปกติถ้ารีสตาร์ทไม่หาย ก็คงต้องลบ L แล้วลงใหม่ ผมเลยแบ็กอัปข้อมูล L เก็บไว้ในคอมก่อน แล้วก็ลบ L ทิ้ง จากนั้นก็ใช้สายดาต้าลิงก์กู้ข้อมูลจากคอมกลับมาใส่มือถือ
ผมเองก็มีมือถือเครื่องนึง แต่ปกติไม่ค่อยได้เล่นหรอก แค่บางทีก็ช่วยพ่อแม่ซ่อมพวกปัญหาซอฟต์แวร์นิดๆ หน่อยๆ พอกู้ข้อมูลสำรองเสร็จ ผมลองใช้ดู ก็หายเป็ปกติแล้ว ผมเลยเปิดแชตล็อกขึ้นมาลองดูแชตแรกๆ เป็กรุ๊ปงานของแม่ กรุ๊ปเพื่อนสนิท แล้วก็แชตกับพ่อ กับญาติๆ อีกสองสามคน เปิดได้ปกติหมด ผมเลยะโบอกว่าซ่อมเสร็จแล้วนะ เดี๋ยวแม่ออกมาลองใช้ดู
แม่กำลังอาบน้ำอยู่ บอกให้ผมวางไว้ก่อน ผมล็อกหน้าจอมือถือแล้วก็เก็บของบนโต๊ะ ตอนนั้นเองมือถือแม่ก็มีข้อความ L เด้งขึ้นมา ถึงจะล็อกหน้าจอ แต่ก็ยังเห็นข้อความตัวอย่าง
"อลิสา เื่ของคุณ คุณเป็คนฉลาด คงเข้าใจดีอยู่แล้ว..."
ข้างหลังข้อความมันโดนตัดไป ผมรู้สึกแปลกๆ กับคำพูดของคนๆนี้ เลยเปิดมือถือแม่ แล้วกดเข้าไปใน L
ใน L แม่ บันทึกชื่อคนๆ นี้ไว้ว่า "รองเทพ" ในแชตมีทั้งข้อความเสียงและข้อความตัวอักษร ผมเลื่อนๆ ดูคร่าวๆ เหมือนว่าแม่กำลังจะได้รับการประเมินตำแหน่งทางวิชาการ แล้วคนๆนี้ก็พูดอ้อมๆ แอ้มๆ ว่าจริงๆ แล้วแม่ไม่ค่อยมีคุณสมบัติ แต่เขาจะช่วยหาทางให้ แม่ก็ขอบคุณเขาไป ตอนหลังเขาก็พูดอ้อมๆ อีกว่าจริงๆ แล้วความสามารถของตัวเองก็มีจำกัด ต้องใช้ความพยายามหน่อย แม่เลยบอกว่าถ้าลำบากก็ไม่ต้องก็ได้นะ คนๆนั้นก็บอกว่าไม่ลำบาก แค่อยากจะชวนแม่ไปกินข้าวด้วยกันเพื่อปรึกษาหารือกันเหมือนแม่จะรู้ทันอะไรบางอย่าง เลยปฏิเสธไปอย่างสุภาพ แล้วคนๆนั้นก็เริ่มตื๊อ บอกว่าถ้าประเมินตำแหน่งนี้ไม่ได้ คะแนนประเมินการสอนของแม่ก็จะขึ้นไม่ได้ แล้วต่อไปจะเข้าไปทำงานในกระทรวงศึกษาธิการอะไรนั่นก็จะยาก แม่ปฏิเสธไปอีกรอบ บอกว่าไม่อยากรบกวนคนอื่น ถ้าได้ก็ดี ไม่ได้ก็ไม่เป็ไร ไว้ค่อยพยายามใหม่ แล้วก็เป็บทสนทนาโต้ตอบกันไปมา แม่สุภาพมา