ค้นหัวใจนายตัวร้าย

โต๊ะข้างสนามฟุตบอล

            “ว่าแล้ว ทำไมอยู่ดีๆถึงรีบกลับ” หวานพูดขึ้นเมื่อฟังเรื่องราวของไนร่า

            “แล้วเธอไม่รอฟังคำตอบพี่สกายล่ะ?”กัสถามขึ้นด้วยความสงสัย

            “ไม่รู้เหมือนกัน แค่รู้สึกไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่”ไนร่าพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ

            “อาการแบบนี้เรียกว่าอะไรน้า”

            “หึงหรือเปล่า?”กัสถามเพื่อเค้นเอาคำตอบอีกรอบ

            “จะบ้าหรอ!!”

            “โอเค ชัดละ หึงชัวร์!”กัสและหวานหัวเราเสียงดัง โดยไม่ได้สนใจใบหน้าที่บูดเบี้ยวของเพื่อน

            ท่ามกลางแดดที่ร้อนระอุในช่วงพักกลางวันเสียงเฮนักเรียนชายที่กำลังเล่นฟุตบอลบริเวณกลางสนามดังขึ้น เมื่อมีทีมที่ทำประตูนำได้

            “แล้ววันนี้จะไปเยี่ยมอีกเปล่า”หวานมองหนุ่มๆ ที่สนามฟุตบอล แต่ปากก็ยังถามเพื่อน

            “ออกจากโรงพยาบาลวันนี้มั้ง”เธอตอบและหยิบน้ำในแก้วขึ้นมาดื่ม

            เมื่อไนร่าพูดจบเสียงแจ้งเตือนจากไลน์ก็ดังขึ้น

            “พี่ออกจากโรงพยาบาลแล้วนะ”

            “คิดถึงไนร่านะครับ”

            เธอเลือกที่จะอ่านจากหน้าจอที่แจ้งเตือนและไม่กดเข้าไปตอบก่อนจะยัดมือถือลงในกระเป๋ากระโปรงสีน้ำเงิน

            เสียงออดเข้าเรียนภาคบ่ายดังขึ้นนักเรียนทุกคนที่กำลังทำกิจกรรมอยู่บริเวณต่างๆ ก็แยกย้ายกันเข้าชั้นเรียน

            เสียงครูภาษาไทยที่อยู่บริเวณด้านหน้าห้องกำลังออกเสียงเอื้อนเอ่ยอ่านทำนองเสนาะ ดังไปทั่วทั้งห้องนักเรียนทุกคนต่างก็ตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ ราวกับหลงในมนต์สะกดเหมือนพระอภัยมณีที่เป่าปี่ให้พราหมณ์ทั้งสามหลับไป

            “ง่วงจัง” ไนร่าหันไปสะกิดกัสที่อยู่โต๊ะด้านหน้าและหัวเราะเบาๆ

            “ไนร่า!” กัสหันมาบ่นให้ไนร่าที่ไม่ตั้งใจฟัง

            “ก็คนมันง่วงนี่น่า”ไนร่ายังคงบ่นๆ และหันไปหาฟ้าที่นั่งข้างๆ เธอแอบยิ้ม และเงียบฟังครูสอนต่อ

            เมื่อหมดคาบเรียน ครูสั่งให้การบ้านนักเรียนฝึกแต่งคำประพันธ์มาคนละหนึ่งบทและเดินออกจากห้องไป

            “ไปเข้าห้องน้ำเปล่า”กัสหันมาถามไนร่า

            “ไปเลย ขี้เกียจเดินอ่ะ”

            “หวานละ?”

            “ไปเลย”

            “ป่ะฟ้างั้นเราไปสองคนก็ได้” กัสหันไปบอกฟ้า

            ผ่านไปสิบนาทีทั้งสองก็กลับมาโดยกัสที่วิ่งทำหน้าตาที่ตื่นเต้นและตะโกนเรียกชื่อไนร่ามาแต่ไกล

            “โห จะเรียกอะไรเสียงดังเนี่ยคนกำลังฝันดีเลย” ไนร่าที่งัวเงียเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะ

            “ก็เมื่อกี้ใช่มั้ย”กัสยังพูดด้วยเสียงที่ตื่นเต้น

            “นักเรียนทั้งหมดทำความเคารพ”เสียงหัวหน้าห้องสั่งเพื่อนๆ

            “สวัสดีค่ะ/ครับ คุณครู”เสียงนักเรียนในห้องประสานเสียงพร้อมกัน

            “ค่อยเล่าๆ” ไนร่าเห็นกัสที่กำลังจะทำท่าทีเล่าต่อ เพราะถึงเวลาเรียนแล้ว

            เสียงออดหมดเวลาเรียนดังขึ้นอีกครั้งชั่วโมงเรียนของวันสุดท้ายได้หมดลง ทุกคนต่างก็เก็บสัมภาระของตนเองแล้วเดินออกจากห้องเรียนไป เหลือเพียงเวรประจำวันที่ต้องที่กำลังทำความสะอาดห้องอยู่เพียงไม่กี่คนและรวมไปถึงทั้งสามด้วย

            “นี่ไนร่า รู้มั้ยตอนที่ชั้นไปเขาห้องน้ำแอบได้ยินอะไรมา” กัสเปิดประเด็นอีกครั้ง

            “ได้ยินว่าอะไรจ้ะคุณเพื่อน”ไนร่าลากเสียงยาว โดยที่มือก็ยังเก็บสมุดภาษาไทยใส่กระเป๋า

            “ตอนชั้นไปเข้าห้องน้ำนะแอบไปได้ยินรุ่นพี่มอหกข้างๆเขาพูดมา”

            “พูดว่าอะไร ลีลากัส”หวานแทรกขึ้น และขยับเข้ามาใกล้ๆ

            “เค้าบอกว่าเมื่อก่อนพี่สกายมีแฟนใช่มั้ย? แล้วเค้ารักแฟนเค้ามาก”

            “พอผู้หญิงนอกใจไปมีใหม่พี่สกายก็เปลี่ยนไปเป็นอีกคนเลย”

            “งั้นนี่คือสาเหตุที่เค้าเจ้าชู้หรอ?”หวานพูดเพราะความสงสัย

            “น่าจะใช่หรือจะทำประชดแฟนเก่าก็ไม่รู้นะ” กัสออกความคิดเห็น

            สีหน้าของไนร่าเมื่อได้ยินสิ่งที่เพื่อนพูดเธอถึงกลับนิ่งไป หรือว่าผู้หญิงที่เธอเจอเมื่อวานนั้นอาจจะเป็นแฟนเก่าของสกายก็เป็นได้

            “ไนร่า โอเคหรือเปล่า” หวานหันไปมองเพื่อนที่เงียบ

            “ก็..โอเค”

            “หรือว่าผู้หญิงคนเมื่อวานเป็นแฟนเก่าพี่สกาย”กัสจอมสงสัย

            “ไม่รู้สิ อาจจะใช่มั้งรู้ว่าชอบกินอะไรขนาดนั้น” ไนร่าเริ่มโมโหอีกครั้งเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวาน

            “แต่อย่าเพิ่งคิดไปเองเลยไนร่าอาจจะไม่มีอะไรกันก็ได้”

            “เค้าเลิกกันไปนานแล้วแถมอีกอย่างผู้หญิงที่เป็นฝ่ายผิดอีก” หวานปลอบใจเพื่อน

            “ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยชั้นกับเค้าก็ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”

            ไนร่าพูดเสร็จก็ลุกเดินไปปิดหน้าต่างที่หลังห้อง เมื่อทำความสะอาดเสร็จทุกคนก็ต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน

            เมื่อมาถึงบ้าน ไนร่ากระโดดขึ้นเตียงในทันทีเธอหยิบมือถือขึ้นมาดู และดูเข้าไปที่แช็ตของสกาย

            “ค่ะ” เธอตอบเขา

            เสียงมือถือไนร่าดังขึ้นสกายนั่นเอง

            “ตอบน้อยจังพี่รอทั้งวัน”

            “เปล่าค่ะ”

            “โกรธพี่หรอ? หรือว่าหึง” สกายแอบหัวเราะ

            “ไม่ได้หึงสักหน่อย”

            “เมื่อวานที่เจอเป็นแฟนเก่าพี่ พี่ก็ตกใจไม่รู้ว่ามาได้ยังไง พี่ไม่ได้สนใจหรือติดต่ออะไรกันเลยนะ”

            “ยังไม่ได้ถามอะไรสักหน่อยร้อนตัว” ไนร่าตอบ

            “รู้น่าว่าอยากรู้และตอนนี้หน้าก็บึ้งมากๆ ด้วย” เขาหัวเราะ และก็เป็นความจริงหน้าของเธอตอนนี้บึ้งหนักเลยทีเดียว

            “พี่อยากให้ไนร่าสบายใจพี่ไม่อยากปิดบัง หรือโกหกอะไรไนร่า”

            “ต่อให้จะเป็นใครพี่ก็ไม่ได้สนใจแล้ว ตอนนี้พี่สนใจแค่ไนร่าคนเดียวนะครับ” เสียงของสกายที่ดูจริงจัง

            “แล้วเป็นยังไงบ้างคะยังเจ็บอยู่หรือเปล่า?” ไนร่าที่เขินทำให้เธอรีบเปลี่ยนเรื่องพูด

            “ดีขึ้นแล้วครับ”

            “ค่ะ”

            “งั้นไนร่าไปอาบน้ำก่อนนะคะ”

            “ครับพรุ่งนี้เจอกันที่โรงเรียนนะ”

            “ฝันดีล่วงหน้านะครับ”

            “ฝันดีค่ะ”

            ไนร่ากดวางสาย เธอวางมือถือไว้ข้างๆตัว ก่อนจะหยิบหมีสีน้ำตาลที่ตั้งชื่อไว้ว่า อันดา ขึ้นมากอด

            “ทำไงดีอันดาทำไมเขินแบบนี้”ไนร่าคุยกับเจ้าตุ๊กตาหมีที่อยู่ตรงหน้า และแล้วเธอก็ไม่สามารถที่จะห้ามความรู้สึกของตัวเองได้ การตกหลุมรักอีกครั้งจะเจ็บอีกรอบไหมนะไนร่า.