ตอนที่ 3 สายน้ำและพฤกษา (2)
ผืนดินหลายสิบไร่ของครอบครัวเวอร์เดล มีรั้วกั้นล้อมรอบชัดเจน ซึ่งเสาแต่ละต้นก็คือหมุดป้องกันสัตว์อสูร หมุดป้องกันสัตว์อสูรนั้นไม่ใช่ราคาถูก ๆ เลย แต่ที่ดินผืนนี้ถึงกับมีมันล้อมรอบอยู่นับร้อย
เหตุที่ไคล์ต้องใช้หมุดป้องกันสัตว์อสูรล้อมรอบที่ดินเอาไว้ก็เพราะว่าที่ดินแปลงนี้อยู่ท้ายหมู่บ้านติดกับูเาด้านหลัง เชื่อมกับป่าหมอกมรกตที่เป็ที่อยู่ของสัตว์น้อยใหญ่มากมาย หรือแม้กระทั่งสัตว์อสูร ถึงแม้ว่าเขาจะแข็งแกร่ง แต่เขาก็ไม่ค่อยอยู่บ้าน จึงจำเป็ต้องหาทางป้องกันภัยร้ายให้กับครอบครัวเอาไว้ก่อน
นีร่าหยุดจักรยาน ก่อนจะก้าวลงไปเหยียบพื้นดิน ทันทีที่ฝ่าเท้าััผืนดินและต้นหญ้า ความรู้สึกบางอย่างก็แล่นผ่านเข้ามาในร่างกายของเธอ
มันชัดเจนยิ่งกว่าครั้งก่อน ความรู้สึกอ่อนโยนนี้...
นีร่าค่อย ๆ ย่อตัวลง ใช้มือแตะลงบนดิน ลมหายใจของเธอชะงักไปชั่วขณะ มันไม่ได้ไหลลื่นเหมือนน้ำ แต่เป็ความรู้สึกของการงอกเงย เติบโต
ต้นหญ้าเล็ก ๆ ข้างมือสั่นไหวเบา ๆ ทั้งที่ไม่ได้มีลมพัด นีร่าจ้องมันนิ่ง ๆ แต่ภายในใจกลับเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ พลังบางอย่างกำลังตอบสนอง
เธอพยายามััถึงพลังบางอย่างภายในร่างกาย ความรู้สึกอ่อนโยนที่คล้ายกลิ่นดินหลังฝนตก ค่อย ๆ ขยับไหวขึ้นมาอีกครั้ง ความรู้สึกเหมือนบางสิ่งที่กำลังเติบโต อบอุ่น และเต็มไปด้วยชีวิต
เธอจับจ้องไปที่มันอย่างไม่วางตา ไม่ได้มีลมพัดแต่หญ้ากลับขยับ เหมือนกำลังตอบสนอง
ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าพลังนี้ไม่ใช่ธาตุดิน ไม่ใช่การควบคุมดิน แต่มันคือพลังของพฤกษา คำคำนั้นผุดขึ้นมาเองโดยไม่รู้ตัว มันสามารถส่งผลต่อพืชได้จริง ไม่ใช่แค่รับรู้แต่มันสามารถกระตุ้นการเติบโตได้
หัวใจของนีร่าเต้นแรงขึ้น ในหัวเริ่มเรียบเรียงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว พลังที่เกี่ยวข้องกับการเติบโตของพืช ไม่ใช่การสร้างจากความว่างเปล่า แต่เป็การเร่ง การฟื้นฟู และการควบคุมสิ่งที่มีอยู่แล้ว
นีร่าค่อย ๆ กำมือแน่นอย่างตื่นเต้น ถ้าเป็แบบนั้นจริง ๆ เมล็ดพันธุ์สามารถงอกได้เร็วขึ้น ต้นอ่อนสามารถเติบโตได้ไวขึ้น พืชที่เหี่ยวเฉา…อาจฟื้นกลับมาได้ และถ้าควบคุมได้ดีพอก็อาจจะทำให้ผลผลิตออกมาเร็วกว่าเดิมหลายเท่า
เธอลองใช้พลังอีกครั้ง คราวนี้มากกว่าเดิมเล็กน้อย ต้นหญ้าอีกต้นข้าง ๆ ขยับตาม เธอใช้พลังจนเกิดเป็ต้นหญ้าเขียวขจีที่มีความพิเศษเป็หย่อมรอบตัว และในตอนนั้นเองที่ความรู้สึกอ่อนล้าก็แล่นเข้ามาหา
ใช้พลังมากเกินไปไม่ได้…ในโลกเดิม มาริสาเคยเห็นแิเื่การฝึกฝนพลังผ่านการใช้งานซ้ำ ๆ มามาก แต่ชีวิตจริงไม่ใช่ซีรีส์หรืออนิเมะ หากฝืนเกินไปก็อาจทำให้ร่างกายเสียหายได้ ดังนั้นสิ่งที่เธอต้องทำไม่ใช่การใช้พลังจนหมดแรง แต่คือการฝึกอย่างสม่ำเสมอและรู้ขีดจำกัดของตัวเอง
นอกจากนี้แล้วเธอยังสามารถรับรู้ได้ถึงสภาพของพืชและดินผ่านการััพลัง หลังจากนี้เธอคงต้องทดลองหลาย ๆ อย่างเท่าที่คิดได้ว่าพลังของพฤกษานั้นจะทำอะไรได้บ้าง
พลังพฤกษาในโลกนี้ถือว่าเป็พลังสายธาตุพิเศษที่เหนือกว่าพิเศษอีกที เรียกได้ว่าหายากมาก ๆ ที่อยู่กึ่งกลางระหว่างธรรมชาติและชีวิต ไม่ได้จัดอยู่ในสี่ธาตุพื้นฐาน (ดิน น้ำ ลม ไฟ)
นีร่าค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออกมาเบา ๆ ริมฝีปากขยับขึ้นเป็รอยยิ้มบาง ๆ สายตาของเธอเลื่อนไปมองพื้นที่รกร้างตรงหน้า ผืนดินว่างเปล่าหลายสิบไร่ ตอนนี้มันคือโอกาส
“แบบนี้…ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่เลย”
นีร่าลุกขึ้นยืนช้า ๆ แสงแดดยามสายส่องลงมาบนผืนดิน สายลมพัดผ่านทุ่งหญ้าเบา ๆ และในสายตาของเธอ พื้นที่ตรงหน้านี้กำลังจะกลายเป็จุดเริ่มต้นของทุกอย่าง
ในเมื่อลองพลังเวทธาตุพฤกษาแล้ว ตอนนี้มาลองพลังเวทธาตุน้ำดูบ้าง
นีร่ายกมือขึ้นมอง พลังธาตุน้ำในตอนที่เธอััในศาลา ความรู้สึกที่ได้รับมานั้นมันไม่ใช่แค่น้ำธรรมดา ไม่ได้เป็เพียงแค่ความเย็นหรือการไหล แต่มันลึกซึ้งมากกว่านั้น
เธอลองดึงพลังนั้นออกมาอีกครั้ง ความรู้สึกชื้นเย็นค่อย ๆ ไหลผ่านร่างกาย เหมือนกระแสน้ำที่เคลื่อนไหวอยู่ภายใน ไม่ได้รุนแรง ไม่ได้กระโชก แต่ต่อเนื่อง สม่ำเสมอ และเต็มไปด้วยชีวิต
“แปลก” นีร่าขมวดคิ้วเล็กน้อย
เวทธาตุน้ำของเธอไม่เหมือนที่ควรจะเป็ เธอเคยเห็นผู้ใช้ธาตุน้ำมาก่อน ส่วนใหญ่จะควบคุมน้ำให้ไหล เคลื่อนที่ หรือสร้างเป็รูปร่าง แต่น้ำของเธอมันกลับให้ความรู้สึกคล้ายกับการหล่อเลี้ยง
นีร่าย่อตัวลงใช้มือแตะพื้นดิน แล้วลองปล่อยน้ำก้อนเล็ก ๆ ที่เธอสร้างขึ้นมาออกไปแทน
ที่เธอสามารถสร้างขึ้นมาได้ง่ายเช่นนี้เพราะท่านแม่เองก็เป็ธาตุน้ำ เธอเคยได้เรียนรู้การใช้เวทธาตุจากท่านแม่ ดังนั้นการใช้เวทธาตุจึงได้เปรียบกว่าเด็กชาวบ้านคนอื่น ๆ มาก
น้ำก้อนนั้นของเธอตกลงสู่ผืนดิน ในตอนแรกไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ในไม่กี่อึดใจต่อมาผืนดินบริเวณนั้นก็ค่อย ๆ ชื้นขึ้น มันไม่ใช่แค่เปียก แต่ดูเหมือนถูกเติมเต็ม รากของต้นหญ้าดูแข็งแรงและมีใบสีสดขึ้น
เธอรับรู้ได้ว่าต้นหญ้าที่เธอรดน้ำให้เพียงนิดมันดูมีความสุข
“น้ำที่ให้ชีวิต”
พลังเวทธาตุน้ำของเธอไม่ใช่พลังเวทธาตุน้ำธรรมดา แต่มันเป็น้ำที่สามารถหล่อเลี้ยงพลังชีวิตได้
เธอลองอีกครั้ง คราวนี้เธอให้น้ำเล็กน้อยแล้วตามด้วยพลังของธาตุพฤกษา ทันทีที่สองพลังัักัน ต้นหญ้าบริเวณนั้นก็สั่นไหวแรงขึ้นกว่าเดิม ใบหญ้ายืดตัวสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จากที่เพิ่งฟื้นเล็กน้อย กลับกลายเป็แข็งแรงขึ้นในพริบตา อีกทั้งยังส่องแสงประกายระยิบระยับ...
“พฤกษาเวท!” นีร่าใเล็กน้อยก่อนจะรีบดึงพลังกลับมาทันที หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้
เธอเข้าใจแล้ว ธาตุน้ำของเธอไม่ใช่แค่น้ำธรรมดา แต่มันคือน้ำหล่อเลี้ยงชีวิต และเมื่อรวมเข้ากับพลังเวทพฤกษา มันจะไม่ใช่แค่การเติบโตธรรมดา แต่เป็การสร้างพฤกษาเวทขึ้นมา
นีร่าก้มมองต้นหญ้าเล็ก ๆ ที่กำลังส่องแสงประกายระยิบระยับอยู่ตรงหน้า หัวใจของเธอยังคงเต้นแรงไม่หยุด
พฤกษาเวท…จากความทรงจำ พืชบางชนิดในโลกนี้ไม่ได้เป็เพียงพืชธรรมดา แต่เป็พืชที่ดูดซับพลังเวทจากธรรมชาติและสะสมเอาไว้ภายใน ยิ่งเติบโตในพื้นที่ที่มีพลังเวทหนาแน่นมากเท่าไร คุณค่าของมันก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น
พฤกษาเวทบางชนิดใช้ทำโอสถ บางชนิดใช้ฟื้นฟูพลังเวท บางชนิดใช้ล้างพิษ และบางชนิดมีค่ามากพอให้เหล่านักล่ายอมเสี่ยงชีวิตเข้าไปในป่าลึกเพื่อตามหา โดยเฉพาะพฤกษาเวทระดับสูง เพราะมันสามารถใช้รักษาโรคร้ายได้ รวมถึงอาการเสื่อมของแก่นเวทเช่นเดียวกับที่ท่านแม่กำลังเผชิญอยู่
เดิมทีพฤกษาเวทมักจะเติบโตได้เฉพาะในสถานที่ที่มีพลังเวทหนาแน่น พืชเหล่านี้ต้องใช้เวลาเติบโตนาน บางชนิดต้องรอเป็สิบปี บางชนิดอาจใช้เวลาหลายสิบปี กว่าจะมีพลังเวทเข้มข้นมากพอจะนำมาใช้ได้
แต่ว่าเมื่อครู่…เธอเพิ่งทำให้ต้นหญ้าธรรมดาต้นหนึ่งกลายเป็พฤกษาเวทได้ ถึงจะเป็เพียงระดับต่ำที่สุด ถึงจะเป็เพียงประกายเล็ก ๆ ที่แทบไม่มีค่าเมื่อเทียบกับพฤกษาเวทหายาก
แต่มันก็สามารถพิสูจน์ได้แล้วว่า พลังของเธอสามารถทำให้พืชธรรมดากลายเป็พฤกษาเวทได้
เพียงแต่ตอนนี้มันยังไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงที่สมบูรณ์ ประกายพลังเวทบนต้นหญ้ายังเบาบางราวกับเปลวไฟเล็ก ๆ ที่พร้อมจะดับลงได้ทุกเมื่อ หากเธอ้าทำให้พืชกลายเป็พฤกษาเวทอย่างแท้จริง คงต้องใช้ทั้งเวลา พลังเวท และการควบคุมที่ละเอียดกว่านี้มาก
นีร่ากำมือแน่นจนขาวซีด หัวใจเต้นแรงจนแทบจะะเิออกมาจากอกด้วยความตื่นเต้น
ตอนนี้เธอยังไม่รู้ว่าพลังของตัวเองนั้นสามารถยกระดับพืชได้มากแค่ไหน ยังไม่รู้ว่าต้นไม้ธรรมดาจะกลายเป็พฤกษาเวทได้ทุกชนิดหรือไม่ แต่เพียงเท่านี้ก็พอให้เธอมองเห็นความหวัง
“ท่านแม่…รอข้าก่อนนะข้าจะรักษาท่านให้ได้”
++++++++++++++++++++++++++++++++