การก่อสร้างฐานที่มั่นของเทียนคงในตอนนี้ไม่มีอะไรต้องกังวลอีกต่อไป จากการทำงานของ 1 แอนดรอยด์ และ 5 หุ่นยนต์ โดยเขาคาดการณ์ไว้ว่างานจะเสร็จได้ทั้งหมดภายในเวลาอีกแค่ 1 เดือนเท่านั้น ตามเวลาที่เขากำหนดให้กับเอวัน
ดังนั้นต่อจากนี้เทียนคง จึงตั้งใจจะใช้เวลาที่เหลือในการทบทวนความรู้และทักษะต่าง ๆของเขาที่มี ให้เข้าใจอย่างแท้จริงและสามารถนำมาใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพให้มากที่สุดรวมถึงการปะติดปะต่อเื่ราวที่อาจแฝงอยู่ในความรู้ต่าง ๆด้วย
เทียนคง เริ่มจากการเรียนรู้และฝึกฝนทักษะด้านการรบและการใช้พลังงานมืดต่อในครั้งที่เขาปะทะกับสตรีลึกลับเขาได้ใช้หนึ่งในยอดวิชาของมนุษย์ที่ได้บันทึกไว้ในทักษะด้านการรบ คือวิชาร่างระฆังทอง เพราะเป็วิชาที่โดดเด่นในด้านการตั้งรับ เขาจึงเลือกวิชานี้ในการรับมือการโจมตีของสตรีลึกลับแต่ผลที่ได้กลับเกินความคาดหมายเพราะผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นมันเหนือกว่าสิ่งที่บันทึกได้ระบุไว้อย่างมหาศาล
ในครั้งที่เทียนคงเริ่มศึกษาวิชาต่างๆที่มนุษย์คิดค้นขึ้น เขาได้ข้อสรุปอย่างหนึ่ง คือแท้จริงแล้วมนุษย์เองก็สามารถใช้พลังงานมืดได้มาเนิ่นนานแล้วเหมือนกันและพวกเขาเรียกขานพลังงานมืดนี้ ในชื่อเรียกต่าง ๆ แล้วแต่สถานที่ และในวัฒธรรมที่ต่างกันในแต่ละประเทศ เช่น พลังภายในหรือพลังปราณในประเทศจีน เวทมนต์คาถาในแถบยุโรป อาคมและไสยศาสตร์ในแถบเอเชียอาคเนย์ และอื่น ๆอีกมากมาย แล้วแต่กลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่ที่ดาวเคราะห์ดั้งเดิมโดยมีทักษะวิชาแตกต่างกันออกไป
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้สิ่งที่เทียนคงพบในปัจจุบันของดาวเคราะห์วิหคครามนี้การใช้พลังของมนุษย์ดั้งเดิมเ่าั้กลับสูญหายไปจากมนุษย์ และกลายเป็การใช้พลังตามความสามารถของสายเืที่ได้รับมาจากเผ่าพันธุ์ต่างดาวต่าง ๆที่พวกเขาเรียกขานกันว่าเป็เทพเ้า
และที่เขาสงสัยและตัดสินใจมาศึกษาทักษะด้านการรบและการใช้พลังในครั้งนี้คือ คำพูดของสตรีลึกลับครั้งที่ปะทะกันบอกว่าตัวเขานั้น ได้ใช้วิชาของเผ่าพันธุ์ั์ นั่นทำให้เขาประหลาดใจเป็อย่างมาก เพราะวิชาที่เขาใช้เป็วิชาของมนุษย์ดั้งเดิมในหลาย ๆทักษะวิชาที่เขามีแล้วจะเป็วิชาของั์ได้อย่างไร นั่นหมายความว่าจริง ๆแล้วความรู้หรือวิชาที่มนุษย์ใช้แท้จริงแล้วยังคงไม่ได้หายไปอย่างสิ้นเชิง เพียงแต่มีคนรู้จักน้อยลงเท่านั้น
10 วันผ่านไป (อีก 2 เดือนจะถึงวันครบกำหนดแจ้งยกเลิกการหมั้นของเซียนอิน)
ระหว่างที่เทียนคงกำลังศึกษาทักษะการใช้พลังอยู่นั้นเสียงเตือนความผิดปรกติจุดที่สตรีลึกลับพักอยู่ก็ดังขึ้นทันใดนั้นระบบป้องกันภัยฉุกเฉินที่เทียนคงได้เตรียมไว้ก็พร้อมปฏิบัติการเอวัน และลูกน้องของเขา ก็ทะยานมาอยู่ในจุดที่ตระเตรียมไว้กับเทียนคง หลังจากสัญญานดังขึ้นไม่นานนัก
“ดูเหมือนนางจะได้สติแล้ว เอวันเปิดระบบทุกอย่างเตรียมพร้อมรับมือเหตุฉุกเฉิน”
“ระบบพร้อมปฏิบัติการขอรับนายท่าน”
ปลายนิ้วของสตรีที่นอนอยู่เริ่มขยับทีละเล็กละน้อย พลังงานมืดบางส่วนแผ่ขยายออกมาจากร่างของนางในระดับเชี่ยวชาญขั้นต้น จากที่ก่อนหน้าไม่มีการแผ่ขยายพลังใด ๆออกมาเลยทันใดนั้นดวงตาที่เคยปิดสนิทมากว่าหนึ่งเดือนก็ลืมตาตื่นขึ้นพร้อมกับการะเิออกของพลังระดับเชี่ยวชาญ
“ตูมมมมม”
“เป็อย่างที่คาดไว้จริง ๆระดับพลังของนางก้าวข้ามระดับสูงไปสู่ระดับเชี่ยวชาญขั้นหนึ่งอย่างสมบูรณ์แล้ว”
“ที่นี่ ... ที่ไหน ... ข้า ...ยังมีชีวิตอยู่ ... ได้ยังไง??” สตรีลึกลับเมื่อได้สติ ก็เอนตัวขึ้นจากเตียงที่นอนอยู่ ภายในใจก็เกิดความสงสัยว่าเหตุใดนางยังไม่ตายจากการต่อสู้กับเทียนคงและมายังสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยนี้ได้อย่างไร เพราะจากาแที่นางได้รับ นางรู้ตัวดีว่าไม่มีทางที่นางจะรักษาตัวเองได้จากาแระดับนั้น ถึงต่อให้มีคนเจอนางและพานางกลับไปที่เผ่า ก็ไม่มีทางทันอยู่ดีเพราะกว่าจะไปถึง นางคงตายก่อนแล้ว
“แม่นาง ข้าดีใจ ที่ท่านฟื้นแล้ว” เทียนคงกล่าวต่อสตรีลึกลับตรงหน้าที่ยังไม่ทันสังเกตเห็นเขาที่ยืนอยู่ห่างออกไปราว 20 ก้าว และมีหุ่นยนต์อีก 6 ตน อยู่ด้านข้าง
“เ้า ... ช่วยข้าไว้รึเ้าทำได้อย่างไร และเหตุใดจึงช่วยข้า” นางเหลือบตาไปมองตามต้นเสียงที่ได้ยิน ก็ได้เห็นกับบรุษที่นางเจอครั้งสุดท้ายและได้ปะทะกันก่อนที่นางจะสิ้นสติ นางคิดในใจอย่างงุนงงว่าทำไม มีเหตุผลอะไรที่เขาต้องช่วยเหลือคนแปลกหน้าอย่างนาง และเทียนคง คงเป็คนสุดท้ายที่นางนึกถึงว่าจะเป็คนช่วยชีวิตนาง
ผิดคาดจากที่เทียนคงเคยคิดไว้ว่าเมื่อนางตื่นขึ้นมาคงจะอาละวาดอย่างเต็มที่ โดยไม่พูดไม่จาแต่ตอนนี้นางกลับพูดคุยกับเขาอย่างธรรมดาที่สุด
“ก็ข้าเคยบอกท่านแล้วว่าข้าไม่ได้ตั้งใจและไม่ได้มีเจตนาร้าย สิ่งที่เกิดขึ้นมันก็เกินความคาดหมายของข้าและนอกเหนือการควบคุม”เทียนคงพยายามบอกเจตนาของเขาอีกรอบหลังจากการปะทะกันของทั้งสองผ่านมาแล้วกว่าหนึ่งเดือน
“แล้วข้าจะเชื่อเ้าได้อย่างไรและเ้าเป็ใครกันแน่” สตรีลึกลับ กล่าวกับเทียนคงโดยที่มองไปรอบ ๆก็ได้แต่แปลกใจและรู้สึกคุ้น ๆว่าเคยเห็นสถานที่แบบนี้มาจากที่ไหน แต่ก็ยังนึกไม่ออก
“เห้ออข้าก็ไม่รู้ว่าจะทำให้ท่านเชื่อข้าได้อย่างไร ท่านอยากรู้อะไรก็ถามข้ามาแล้วกันส่วนคำตอบของคำถามแรก ข้าเป็เด็กกำพร้าบิดาและมารดาได้เ้าเมืองประกายเงินชุบเลี้ยงมา และตอนนี้เป็ช่างฝีมืออยู่ที่โรงหลอมอาวุธเมืองประกายเงิน หนึ่งในหัวเมืองของนครวิหคคราม”
“เมืองประกายเงิน? ... นครวิหคคราม? ... แสดงว่าตอนนี้ข้าอยู่นอกหุบเขาของข้า และพักอยู่ในเมืองที่ชื่อว่าประกายเงิน?” สตรีลึกลับไม่รู้จักว่าเมืองกับนครที่เทียนคงพูดหมายถึงที่ไหน แต่ที่แน่ ๆถ้านางอยู่ที่อื่น นั่นก็หมายความว่านางออกมาจากอาณาเขตของเผ่านางแล้ว
“ใช่ และจะว่าเช่นนั้นก็ได้ถึงจะไม่ได้อยู่ในเมือง แต่ที่นี่ก็อยู่ในเขตการปกครองของเมืองประกายเงิน”
“อืมม .. ข้าหลับไปนานเท่าไร” นางพยักหน้ารับ แม้ในใจจะวิตกกังวล แต่สีหน้ายังคงนิ่งเฉย และถามต่ออย่างใจเย็น
“หนึ่งเดือนพอดี”
“หนึ่งเดือน !!! แล้ว .... ไม่มีคนมาตามหาข้าเลยงั้นรึ”
“ข้าไม่รู้หรอกว่ามีคนตามหาท่านหรือไม่ อาจจะมีหรือไม่มีก็ได้ แต่ถ้าหากตอบจากสถานที่ที่ท่านอยู่ตอนนี้ ก็ไม่มีใครมาหาท่าน”
“เป็ไปได้อย่างไร”สตรีลึกลับประหลาดใจ พร้อมกับควานหาบางอย่างบริเวณข้อมือของนาง
“หากท่านกำลังหาสิ่งนี้ละก็มันอยู่ที่ข้า” เทียนคงเหมือนจะรู้ว่าสตรีลึกลับนี้กำลังหาสิ่งใดพร้อมกับนำอุปกรณ์ชิ้นเล็ก ๆทรงสี่เหลี่ยมจตุรัสขนาดเล็กกว่าหัวนิ้วก้อยเล็กน้อยออกมาแสดงให้สตรีลึกลับเห็น
“เ้า... เอาคืนมาเดี๋ยวนี้ .... ตึงงงง โอ้ยย” สตรีลึกลับ เมื่อรู้ว่าของๆตนไปอยู่ในมือของคนที่นางไม่รู้จัก จึงคุมสตีไม่อยู่อีกต่อไป แล้วลุกจากเตียงหวังจะทะยานตัวไปหาเทียนคง และนำอุปกรณ์ที่เทียนคงแสดงให้เห็นคืนแต่กลับชนเข้ากับกำแพงที่มองไม่เห็นตรงหน้าเข้าอย่างจังที่เมื่อสังเกตอย่างละเอียด จะพบว่ามีอุปกรณ์อยู่สี่ตัว รอบ เตียงที่สตรีลึกลับพักอยู่ปล่อยมวลพลังงานที่อัดแน่นเป็เส้นตรงเข้าหากันทั้งสี่ตัวเกิดเป็กำแพงพลังงานที่ล้อมไว้ทั้งสี่ด้าน
“อย่าเพิ่งวู่วามแม่นาง ... ของสิ่งนี้ ข้าเจอมันฝังอยู่ในข้อมือของท่านเมื่อตอนรักษาท่านและดูเหมือนมันจะใช้งานไม่ได้แล้ว แต่ข้ารู้ว่ามันคืออะไร ข้าถึงไม่ได้ซ่อมแซมมัน”อุปกรณ์ชิ้นนี้ เอวัน พบโดยบังเอิญ เมื่อตอนที่ทำการรักษาสตรีลึกลับนี้จากการผ่าตัดเชื่อมต่อกระดูกที่หักทั่วร่างตอนนั้นเทียนคงกังวลเป็อย่างมากเมื่อคาดเดาได้ว่ามันคืออะไรแต่ก็ถือว่ามีความโชคดีอยู่บ้างที่อุปกรณ์ชิ้นนี้ไม่สามารถใช้งานได้และดูเหมือนจะเสียหายั้แ่ตอนที่ปะทะกันแล้ว
“.... เ้า้าอะไร” สตรีลึกลับสงบลง เมื่อรับรู้ได้ว่าตอนนี้สถานการณ์ของตนนั้นเป็รองฝ่ายตรงข้ามอย่างมาก นางนั่งลงบนเตียงและเริ่มสำรวจสิ่งแวดล้อมข้างกายอย่างจริงจัง
“อย่างที่ข้าเคยบอกท่านไปแล้วข้าไม่ได้มีเจตนาล่วงเกินท่าน หรือก้าวล้ำเข้าไปในอาณาเขตของพวกท่านจุดประสงค์เดียวของข้าที่ไปยังที่นั่นก็คือการเก็บเกี่ยวทรัพยากรที่้าเพียงเท่านั้นดังนั้นแล้วข้าไม่ได้้าอะไรมากไปกว่าการที่ท่านไม่เข้าใจข้าผิดไป”
“ก็ได้ข้าจะเชื่อเ้า ดังนั้นเ้าปล่อยข้ากลับไปได้แล้ว”
“ข้ายังทำเช่นนั้นไม่ได้”
“เพราะอะไร ในเมื่อข้ารับรู้แล้วว่าเ้าไม่ได้เจตนา แล้วยังรักษาาแให้ข้า ข้าก็พอเชื่อเ้าได้อยู่ ซึ่งข้ารับปากเ้าว่าจะไม่พูดอะไรเมื่อข้าได้กลับไป” สตรีลึกลับพยายามหว่านล้อมเทียนคง
“เมื่อเหตุการณ์มาถึงตรงนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไปจากที่ข้าวางไว้ค่อนข้างมาก ข้าจำเป็จะต้องมั่นใจว่าจะไม่มีสิ่งใดทำให้เหตุการณ์มันแย่ลงกว่านี้”
“อย่างไรล่ะ”
“เริ่มจากการที่ข้าขอถามท่านบ้าง”
“ว่ามา”
“ท่านชื่ออะไรจนมาถึงตอนนี้ข้ายังไม่รู้จักชื่อท่านเลย”
" ............. " สตรีลึกลับอึ้งไป นางไม่คาดเลยว่าสิ่งแรกที่เทียนคงจะถามคือชื่อ
"ทำไมล่ะ ข้าก็แค่อยากรู้จักท่าน ในเมื่อเรามีชะตาได้เจอกันแล้ว รู้จักกันไว้ก็ไม่เห็นเสียหายอะไรนี่"
"ข้าชื่อ ... วิคทอเรีย"
214
![[E-Book] เพียงสลายกลายเป็นธุลี (วายจีนโบราณ)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1753889235_47058185.webp)
