ไหนๆก็ตายแล้ว ไม่ไปเกิดใหม่ได้ไหม!?

    ปฐมบท

    "ฮึบ... กี่โมงละเนี่ย ไม่สิ วันนี้วันอะไรมากกว่า วันอาทิตย์งั้นหรอ หิวจัง บะหมี่ก็หมดอีกด้วย ออกไปซื้อมาเติมดีกว่า"


    โฮชิ (Hoshi) ชายหนุ่มฮิคิโคโมริวัย 21ปี ไม่มีครอบครัว เขาหาเงินและยังชีพจากการขายไอเทมในเกมออนไลน์ โฮชิรีบอาบน้ำแต่งตัวเตรียมออกไปโลกภายนอกในรอบ 7 อาทิตย์


    "แต่งตัวแค่นี้ทำไมมันเหนื่อยจังฟระ!! ฮึบ.."


    เขารีบเดินไปที่ประตู


    "โอ้ย! แดดแรงจังเลยเว้ย! รีบๆไปดีกว่า ออกไปนานมีผิวไหม้แน่ๆ"

    "เอี้ยดด.."

    "เอ๋!!!!!!!.."


    ท้องฟ้าสีครามสดใส เมฆสีขาวบริสุทธิ์ ดวงอาทิตย์ส่องเจิดจรัส


    "อะไรกัน นี่ฉันตายแล้วหรอ เห้อ.. ดีใจจัง"

    "นี่ๆ เธอน่ะ"

    "หะ!? เดี๋ยวนะ นี่เสียงใคร"

    "เอ๋!? ๻๷ใ๯หรอกหรอ ฮิๆ"
    "ผู้หญิงหรอ?"

    "ใช่ ไม่ต้อง๻๠ใ๽นะ ฉันมาดี ฉันมีข้อเสนอมาให้เธอนะ"

    "ข้อเสนอหรอ ข้อเสนออะไรกัน?"

    "สถานะของเธอตอนนี้คือ๥ิญญา๸ ข้อเสนอของฉันคือ.."

    "๭ิญญา๟งั้นหรอ!?"

    "รอฉันพูดให้จบก่อนสิ!!!"

    "กรรม ขอโทษนะ"

    "เอาล่ะ ฉันยังไม่ได้แนะนำตัวสินะ"

    "ฉัน.."

    " *ทำหน้าหงุดหงิด* "

    "เดี๋ยวๆ เข้าใจแล้วๆ"

    "เอาล่ะๆ เอาใหม่นะ ฉัน อายาเนะ (Ayane) เป็๲นักเวทย์น่ะ"

    "ฉันโฮชิ, นักเวทย์งั้นหรอ? สุดยอดไปเลยนะนั้น"

    "ใช่มะๆ อะฮึ่ม.. เอาล่ะ เรามาพูดถึงข้อเสนอกันดีกว่า จะฟังไหม"

    "ยังไงฉันก็ต้องฟังอยู่ดีไม่ใช่หรอ?"

    " *หลบสายตา* ก็นะ แฮะ ๆ ๆ.. อะฮึ่ม.. เอาหละ อย่างแรกเลย ฉันอยากจะพานายไปกับฉัน หมายถึง.. ในต่างโลกอะนะ"

    "ต่างโลกงั้นหรอ คล้ายๆกับโลกคู่ขนานงั้นหรอ?"

    "อืม... ใช่ ก็ประมาณนั้นแหละ"

    "เอ.."


    ฉันเองก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่ด้วยสิ ปฏิเสธดีไหมนะ


    "ว่าแต่ โลกคู่ขนานคืออะไรหรอ?  ช่างมันเถอะ ถ้านายปฏิเสธล่ะก็ นายก็จะกลายเป็๞๭ิญญา๟เคว้งคว้างอยู่ในโลกใบนี้ ตลอดกาลยังไงล่ะ"

    "อะฮึ่ม.. ไม่ล่ะ ฉันขอปฏิเสธ"


    เดี๋ยวนะ เธออ่านใจเราได้งั้นหรอ!?


    "เอ๋!!!! ทำไมหละ?"

    "ฉันเบื่อที่จะใช้ชีวิตแล้วล่ะนะ.."


    อายาเนะหันหลังแล้วร้องไห้พร้อมกับพูดว่า


    "นี่ก็คนที่ 12แล้วนะ ที่ฉันชวน ฉันไม่น่าคบหาขนาดนั้นเลยหรอ ฮือๆ.."

    "เดี๋ยวสิ!!"

    " (ฮี่ๆ ติดกับแล้ว) ฮือๆ.."

    "ก็ได้ๆ ฉันจะไปด้วย"

    "งั้นเป็๞อันตกลงนะ *ใบหน้ายิ้มแย้ม แจ่มใส* "

    "เดี๋ยวนะ เธอพึ่งร้องไห้ไม่ใช่รึไง!!"

    "เอาล่ะ เราไปกันเถอะ"

    "เดี๋ยวเซ้!!!!"


    ประตูมิติสีม่วง พร้อมวงแหวนที่มีลวดลายอันสลับซับซ้อน และขนาดอันมหึมา ปรากฏขึ้นมาหลังจากที่อายาเนะร่ายเวทย์อะไรบางอย่าง มันดูดทั้งสองเข้าไปยังอีกมิติหนึ่ง ในระหว่างนั้น..


    "จะไม่รอให้ฉันตั้งตัวหน่อยรึไง อายาเนะ!!"

    "ก็ฉันอดใจรอไม่ได้แล้วนี่นา วู้วหู้วววว.. จะถึงแล้วล่ะ"

    "เป็๲บ้าอะไรของเธอเนี่ย!!!"


    แล้วการเดินทางของโฮชิ ก็ได้เริ่มต้นขึ้นหลังจากนั้น...