กริ๊งงง…… กริ๊งงง…… กริ๊งงง……
แกร๊ก......
“อือ!... ฮัลโลอลิส โทรหาฉันเอาเวลานี้มีอะไรหรือเปล่า?”
เจสก้างัวเงียตื่นขึ้นมารับโทรศัพท์ของบุรัสกร ในตอนตีสี่ซึ่งเป็เวลาที่กำลังหลับสบาย ฝันดีเลยทีเดียว เจสก้ากรอกเสียงพูดไปตามสาย ด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยจะตื่นดี ซึ่งจริงๆ ก็ไม่อยากจะตื่นมารับโทรศัพท์นักหรอก แต่หากไม่รับก็กลัวว่าเพื่อนอาจจะกำลังเดือดร้อน จึงได้โทรมาในเวลาเช่นนี้
“ฮัลโลเจส ตอนนี้ฉันอยู่ในรถแท็กซี่ ฉันกำลังจะไปสนามบิน ฉันมีเื่จะให้เธอช่วย”
บุรัสกรกรอกเสียงพูดมาตามสาย ซึ่งทำให้คนที่กำลังงัวเงียกึ่งหลับกึ่งตื่นตาสว่างขึ้นมาทันที ด้วยความใ และสงสัยเป็อย่างมากที่บุรัสกรบอกว่ามีเื่จะให้ช่วย หรือเพื่อนมีเื่เดือดร้อนหรือยังไงกัน
“มีอะไรจะให้ฉันช่วยว่ามาเลย ฉันพร้อมช่วยเธอทุกอย่างเลยอลิส”
“คือ... ฉันแอบพี่ชายฉันไปมิลาน หากพี่ชายฉันถามเธอ เธอก็บอกว่าฉันไปเที่ยวกับเพื่อนอีกกลุ่มนะ เพราะหากพี่ชายฉันถามฉัน ฉันก็จะบอกว่าอย่างนั้น”
บุรัสกรพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง เป็งานเป็การขึ้นมาในทันทีทันใด เธอคิดว่าหากเซนอลไม่เห็นเธอ ก็คงจะร้อนใจโทรหาเธอและโทรหาเจสก้าด้วย เธอจึงต้องโทรมาเตี๋ยมกับเจสก้าเอาไว้ก่อน เพื่อไม่ให้เซนอลเป็ห่วง แต่หากว่าเซนอลรู้ว่าเธอไปมิลาน เซนอลจะยิ่งเป็ห่วงมาก เธอจึงให้เจสก้าบอกว่าไปเที่ยวกับเพื่อนอีกกลุ่ม
“อลิส เธอจะให้ฉันโกหกพี่ชายเธอไปทำไมยะ?... เกิดพี่ชายเธอรู้ว่าโกหกจะทำยังไง แล้วนี่เธอจะไปมิลานทำไมกัน?”
เจสก้ารู้สึกหวั่นๆ ทะแมงๆ เข้าให้แล้ว ที่ทำไมอลิสจะต้องมีลับลมคมใน และจะต้องโกหกเซนอลด้วย และไอ้ที่บอกจะไปมิลานไปทำไม ไปเพื่ออะไรกัน และทำไมจะต้องไปแบบปุ๊บปั๊บอย่างนี้ด้วยล่ะ แถมยังแอบไปอีกต่างหาก
ที่เจสก้าพอจะเดาได้ว่าบุรัสกรแอบไปมิลาน เพราะปกติเวลาไปไหนมาไหน จะมีคนขับรถขับพาบุรัสกรไปทุกครั้ง แต่นี่บุรัสกรไปเองโดยรถแท็กซี่
“ฉันจะไปเจอบาร์ธาซ่าร์ ฉันแอบได้ยินว่าเขาบินไปดูงานที่นั่น”
เพลี๊ยะ!!!!!!......
“โอ๊ย! อลิส เธอนี้เป็เอามากนะเนี้ย ฉันล่ะเพลียใจกับเธอจริงๆ”
เจสก้าได้ยินว่าบุรัสกรบินไปมิลาน เพื่อจะไปเจอบาร์ธาซ่าร์ก็ถึงกับตีหน้าผากตัวเองหนึ่งที พร้อมกับกลอกตามองบน และกล่าวบริภาษบุรัสกรไปตามสาย
เจสก้าไม่เข้าใจเลยจริงๆ ทำไมบุรัสกรจะต้องลงทุนลงแรงวิ่งตามบาร์ธาซ่าร์ซะขนาดนั้น เท่าที่เห็นมาโดยตลอด ก็ไม่เห็นว่าบาร์ธาซ่าร์จะรู้สึกอะไรกับบุรัสกรเลย ที่เห็นก็มีแต่ความเ็า
“เอาน่า... ก็ฉันชอบของฉันนี่นา ฉันอยากลองดูสักตั้ง ดูสิว่าบาร์ธาซ่าร์จะยอมใจอ่อนกับฉันไหม ฉันทำขนาดนี้แล้วน่ะ”
บุรัสกรพูดอย่างมุ่งมั่นตั้งใจ ตื่นเต้น และยิ้มอย่างวาดหวังไปด้วยในคราวเดียวกัน และคิดว่าหากบาร์ธาซ่าร์จะไม่ใจอ่อนให้มันรู้ไปสิ เธอทำซะขนาดนี้แล้วอะนะ
“ตายๆๆ ถ้าพี่ชายเธอรู้ว่าเธอกับฉันโกหกเขา พี่ชายเธอเอาฉันตายแน่ๆ เธอไม่สงสารฉันเลยหรือยังไงอลิส?”
เจสก้าไม่อยากที่จะโกหกเซนอลเลยจริงๆ ซึ่งก็รู้ๆ อยู่ว่าเซนอลหวงน้องสาวมาก ไม่ใช่แค่เซนอลหรอก ทั้งครอบครัวเลยนั่นแหละ หวงบุรัสกรราวกับไข่ในหินก็ไม่ปาน เจสก้าพยายามพูดเพื่อให้บุรัสกรได้คิด และทบทวนใหม่อีกรอบ
“เอาเถอะน่า อย่างมากเธอก็แค่ถูกพี่ชายฉันต่อว่า ไม่ถึงตงถึงตายขนาดนั้นหรอก เธอพูดเว่อร์เกินไปแล้ว เธอโกหกเพื่อฉันหน่อยนะ แล้วถ้าฉันกลับจากมิลาน ฉันจะซื้อของฝากให้เธอเยอะๆ เลย”
แต่มีหรือที่คนอย่างบุรัสกรจะทบทวนใหม่ ในเมื่อเธอมุ่งมั่นตั้งใจเช่นนั้นแล้ว ก็ต้องทำตามนั้นนั่นแหละ และยิ่งเป็เื่ที่เกี่ยวกับบาร์ธาซ่าร์อย่างนี้ด้วยแล้ว เธอก็ยิ่งต้องไปให้สุด แล้วไปหยุดอยู่ที่เขาแต่เพียงผู้เดียว หากว่าเขาตกลงชมชอบเธอตอบอะนะ
“เอาล่ะฉันต้องวางแล้ว อย่าลืมนะบอกว่าฉันไปเที่ยวกับเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่งนะ”
ตู๊ดๆๆๆๆ.........
“อลิส อลิส... โอ๊ยอยากจะบ้าตาย เธอกำลังหาเหาใส่หัวฉันแท้ๆ เลยยัยอลิสตัวแสบ”
เจสก้าพร่ำบ่น ทั้งเกาหัวแก๊กๆ กับเพื่อนรักของตัวเอง ที่พึ่งตัดสายไป ทั้งที่ยังพูดคุยกันไม่รู้เื่เลยอย่างนี้ และที่ตัดสายไปนี้เหมือนเป็การบังคับเจสก้ากลายๆ ให้ทำตามในสิ่งที่พูด และนั่นทำให้เจสก้าตาสว่างนอนไม่หลับแล้ว
๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔
โห!!... อลิสลงทุนบินตามเขาไปเลยอะนั่น สุดยอดไปเลยนะเธอ 5555................................................ ^_^ ^_^ ^_^ ^_^
296
