ฤดูหนาว ที่คราวนั้น

    รำลึกความหลัง

    “ริสา ตอนบ่ายฉันให้ตาเล็กมารับเธอ”นาริสา เงยหน้ามองคุณกลางเห็นแววห่วงใยในนั้น“ไม่จำเป็นต้องเอาตัวเองมา เป็นเนื้อรองหน้าเขียง ฉัน ไม่อยากให้เธอต้องมาเจอเรื่องแย่ๆ แบบนี้”“ริสา ขอกลับพร้อมกับคุณได้ไหม”รู้สึกเป็นห่วงคุณกลางชอบกลคุณกลางถอนหายใจแล้วก็พยัก...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ