การปรากฏการณ์ในครั้งนี้ทำให้ทุกคนที่ได้เห็นปรากฏการณ์ครั้งนี้ ต่างรู้สึกว่าพวกเขานั้นโชคดีเป็ที่ได้เห็นปรากฏการณ์ครั้งนี้กับตาตัวเอง ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์เหตุการณ์นี้ต้องถูกจารึกไปตราบนานเท่านาน
“ แสงสีทองอันนี้หมายถึงอะไรเหรอผู้าุโช่วยอธิบายความแน่ชัดกระจ่างแจ้งให้พวกเราได้รับรู้ด้วยเถิด ”
ชายคนหนึ่งที่ผ่านมาจากการทดสอบหลังจากได้เห็นปรากฏการณ์ครั้งนี้นั่นเขาเลยเกิดความสงสัยไปในใจ ไม่ใช่แม้แต่เขาเท่านั้นคนอื่นๆก็มีความสงสัยฉงนใจไม่ต่างจากเขาเท่าไหร่้าจะรับรู้เหมือนกันจนได้หันไปทางผู้าุโเพื่อรอรับฟังกันหมด
ผู้าุโนั้นหลังจากได้เห็นสีหน้าของเหล่าลูกศิษย์ที่ผ่านการทดสอบด้วยแววตาอันเป็ประกายเขาก็ไม่อาจจะทำให้คนพวกนี้ผิดหวังได้ ถอนหายใจออกมาก่อนได้ทำการกล่าวกับเหล่าผู้คนในที่แห่งนี้ทันที
“ แสงสีทองที่พวกข้าและพวกเ้าทั้งหลายต่างได้เห็นแม้แต่พวกข้าเองก็ไม่รู้อะไรมากนักหรอก เพราะว่าเคยได้ยินแค่ว่าคนที่มีพร์สีทองจะมีความไร้ขีดจำกัดเกินไปจนไม่มีใครจะวัดระดับ ” ผู้าุโเอ่ยอธิบายแก่ผู้คน
“ อะไรนะ ! ” ทันทีที่เื่นี้ทำถูกเล่ามามันทำให้คนอื่นที่ผ่านการทดสอบต่างมีสีหน้าตะลึงงันไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน ถึงถูกกล่าวแค่นี้อาจจะเป็ตำนานเลยก็ได้คนที่มีความสามารถไร้ขีดจำกัดงั้นเหรอ แค่ฟังก็เป็เื่หน้าเหลือเชื่อแล้ว
หลานชิงนางก็มีสีหน้าใเล็กน้อยแปลกใจเช่นกัน เมื่อนางได้รู้ถึงความหมายพร์สีทองว่าเป็พร์ระดับใดกันแน่ ต่อให้ไม่รู้ว่ามันจริงหรือเปล่าเื่นี้แต่ที่ยังคงคาใจก็คือมันจะมีแน่หรือคนที่มีความสามารถไร้ขีดจำกัดน่ะ
“ เอาล่ะเื่นี้ เอาไว้ค่อยคุยกันทีหลังตอนนี้มาประกาศอันดับรางวัลกันดีกว่า ”
ผู้าุโได้เอ่ยขึ้นและทำให้ผู้คนต้องทำตัวอยู่ในความสงบแล้ว ต่อมาได้บินขึ้นไปเหนือท้องนภา พร้อมกับหันหลังกลับมาจ้องมองศิษย์นิกายพวกเขาที่ได้ผ่านทดสอบมาถึงตอนนี้ได้
“ อะแฮ่ม ! อะแฮ่ม ! อะแฮ่ม ! ตัวของข้านั้นได้สังเกตมองการทดสอบั้แ่ต้นจนจบข้าได้ตัดสินด้วยความเป็ธรรมได้ดังนี้เริ่มจาก 3 อันดับแรกก่อนอันดับ 3 ได้แก่ฟานหลิงได้รับวิชาระดับต่ำในสำนัก 3 อย่างและวิชาระดับกลาง 1 อย่าง ตามด้วยโอสถก่อเกิด 20 เม็ด แสดงความยินดีด้วย ” คำประกาศของผู้าุโถึงหูแก่ผู้คนเบื้องล่างอย่างชัดเจน ดังก้องกังวานไปทั่วทุกมุมในสถานที่การทดสอบ
แต่สีหน้าของผู้คนนั้นก็ไม่ค่อยใเท่าไหร่ อย่างไรก็ตามฟานหลิงเป็อัจฉริยะจริงๆ พร์สีดำนั้นไม่อาจที่จะมองข้ามไปได้หรอก ผู้าุโจากนั้นก็ได้ทำการโยนโอสถก่อเกิดไปให้แก่ฟานหลิงทันที
“ เอานี้ไปด้วยป้ายอันดับ 3 เอาไปโชที่หอวิชายุทธ เขาจะให้เ้าเลือกวิชาเอง เมื่อเห็นป้านนี้เข้าใจไหม ”
ฟานหลิงรับทั้ง 2 อย่างไว้พร้อมกันและรีบเก็บของทั้ง 2 จากนั่นทำหารเอามือทั้ง 2 ประสานกันเพื่อทำความคารวะผู้าุโด้วยความนอบน้อม
“ ขอบคุณผู้าุโ ” ฟานหลิงเอ่ยกล่าว
ผู้าุโหลังเห็นเห็นท่าทีเช่นนี้ก็พยักหน้าด้วยความพอใจ แล้วหันไปหาศิษย์ คนอื่นต่อเพื่อจะประกาศผลต่อไป
“ ต่อไปอันดับ 2 ได้แก่หลินโม่ ” ผู้าุโะโกล่าว
ทันทีอันดับต่อไปได้ประกาศออกมทำให้ทุกคนนั้นในตอนนี้ต่างไม่แปลกใจเท่าไหร่ เพราะหลินโม่เป็อัจฉริยะ จริงๆนั้นแหละ ต่อให้ไม่อาจจะเทียบเท่ากับหลงหยุนที่มีความเป็มาอย่างไรก็ไม่รู้ถึงวัดพร์สีทองออกมาได้ แม้ว่าเป็อย่างนั้นหลินโม่ก็แข็งแกร่งอยู่ดีขนาดยังไม่เข้านิกายเขาสามารถเข้าสู่ระดับก่อเกิดระดับ 2 ได้แล้ว พอได้เข้านิกายไปในอนาคตเขาจะแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นถึงขนาดไหนกัน พวกเขาก็ไม่อาจจะรับรู้ได้ หลินโม่ได้กำลังเดินไปหา ผู้าุโเพื่อไปรับรางวัลของตน ผู้าุโก็ได้เอาโอสถก่อเกิดทั้ง 20 เม็ดออกมายื่นให้แก่ชายหนุ่มและเปิดปากพูดทันที
“ หลินโม่รับโอสถก่อเกิด 20 เม็ด และสามารถเลือกอาวุธ 1 อย่างที่หออาวุธ ตามด้วยวิชาระดับกลาง 2 อย่าง เอานี่ไปรับป้ายอาวุธกับป้ายวิชาไปซะ ” คำประกาศของผู้าุโกล่าวจบ หลินโม่ได้ยื่นมือไปรับอย่างเต็มใจ
ชายหนุ่มได้รับของเป็ที่เรียบร้อย ถึงจะเสียดายที่เขานั้นไม่ได้ที่ 1 ของการทดสอบปีนี้ก็ตาม ทว่าแค่นี้มันก็เพียงพอแล้วถึงข้อพิสูจน์ว่าความแข็งแกร่งของเขานั่นหากไม่มีชายหนุ่มอย่างหลงหยุนโผล่มากลางคันเขาต้องได้ที่ 1 อย่างแน่นอน
จากนั้นต่อมาผู้าุโก็เตรียมประกาศอันกับต่อไปอย่างรวดเร็วไม่รอช้าแม้แต่ 1 ลมหายใจ
“ ต่อไปอันดับ 1 ของการทดสอบปีนี้ได้แก่ ! ”
คำที่กำลังจะประกาศมันทำให้ผู้คนนั่นต่างมีสีหน้าท่าทางตื่นเต้นและรู้สึกเคารพ เวลานี้วินาทีนี้คำประกาศที่กำลังจะเอ่ยมานั่นทำให้ผู้คนต่างมีท่าทีแววตาตื้นตัน ภายในจิตใจของพวกเขาได้มีร่างของคนหนึ่งถูกประทับที่ 1 ภายในเป็ที่เรียบร้อยในปีนี้
“ ได้แก่หลงหยุน ! ”
สิ้นเสียงคำประกาศของผู้าุโชายแก่ ผู้คนนั้นต่างส่งสายตาไปจ้องมองไปที่หลงหยุนอย่างฉับพลัน ในสายตาของท่ามกลางก็เหล่าผู้คน พวกหลงกัง หลงชุนและหลงหนานทั้ง 3 คนนั้น ไม่อยากจะยอมรับอย่างเด็ดขาดต่อให้ภาพตรงหน้าจะเป็เื่จริงก็ตาม ในหัวสมองของมีแต่คำถามวนไปมาว่าหลงหยุนที่พวกเขารู้จักมันหายไปไหนกันแน่ หลงหยุนที่พวกเขามักจะเป็ฝ่ายที่รังแกมาหลายคราไปอยู่ไหน แต่หน้าเสียดายเพราะภาพตรงหน้าคือชายหนุ่มเดินขึ้นไปเพื่อรับรางวัลอย่างช้าๆ
หลงหยุนเดินไปหาผู้าุโด้วยความปิติยินดีบนใบหน้าของเขาและมายืนอยู่ตรงหน้าผู้าุโ จากนั้นผู้าุโได้เอ่ยกล่าวกับชายหนึ่งตรงหน้าด้วยน้ำเสียงอันสุขใจ
“ หลงหยุนเ้าที่เป็อันดับ 1 ปีนี้สิ่งที่ได้เลยก็คือโอสถก่อเกิด 20 เม็ด วิชาระดับกลางและระดับสูงอย่างล่ะ 1 อย่าง ตามด้วยโอสถกำเนิดดลมปราณ 1 เม็ด ”
สิ้นสุดคำกล่าวผู้าุโได้เอาของทั้งหมดให้หลงหยุนทันที หลงหยุนเองยื่นมือไปรับอย่างดีใจ จากนั้นทำการเก็บสิ่งของพวกนี้ไว้กับตัว ต่อจากนั้นผู้าุโได้หันมาแก่คนอื่นต่อเพื่อประกาศรางวัลอันดับต่อไป
“ ต่อไปอันดับ 4 ได้แก่ฟานหลิน ”
ทันใดนั้นผู้าุโที่ได้เรียก 3 อันดับก็ได้เรียกอันดับ 4 ถึง 10 ออกมาเพื่อรับโอสถรางวัลของตน เหล่าผู้คนที่ได้รับไปก็มีความยินดีอย่างยิ่งโอสถที่พวกเขาแทบไม่ได้แตะเลยด้วยซ้ำ เวลานี้พวกเขาสามารถรับมันเพื่อฝึกฝนพลังได้เลยด้วย แถมคุณภาพยังดีกว่าเป็ไหนๆ
“ เอาล่ะ ! ต่อไปนี้ป้ายศิษย์ของพวกเ้าทุกคนจงรับไปซะ ” เอ่ยจบผู้าุโทำการแจกจ่ายป้ายศิษย์ให้แก่ผู้คนทันที
“ พรุ่งนี้ตอนเช้าพวกเ้าจงมารวมตัวกันที่แห่งนี้ พวกข้าจะมารับจงไปบอกลาครอบครัวของเ้าซะ เพราะข้าจะมารับพวกเ้าเพียงรอบเดียว ใครก็ตามทีมาช้าและมาไม่ทันพวกข้าจะขอทิ้งเอาไว้และรอการทดสอบปีหน้าได้เลย เข้าใจไหม ”
สิ้นเสียงคำกล่าวของผู้าุโ ผู้คนต่างจับจ้องมองไปที่ป้ายที่มีลวดลายัฟ้าต่างก็ลอยมาในมือของแต่ล่ะคน ป้ายนั้นเองโดยสีป้ายเป็สีฟ้าใสครามแบบสวยงามถูกปักด้วยหมุด ที่พวกเขาได้รับมาเมื่อไม่นานตะกี้นี้ พร้อมกับท่องไว้ในใจว่าพรุ่งนี้พวกตนจะไม่มาสายอย่างเด็ดขาดไม่งั้นพวกเขาจะเสียใจไปตลอดปีแน่
“ พวกข้าไปก่อนนะ ” เอ่ยจบผู้าุโชายแก่ทั้ง 3 ต่างบินหายตัวไปอย่างรวดเร็ว เพื่อเอาเื่นี้ไปรายงานแก่ผู้นำนิกายของตน ถึงผู้มีพร์ในปีนี้
ฝั่งของหลานชิงนางเองก็ได้หันไปหา หลงหยุน และพร้อมกับทำการกล่าวกับชายหนุ่มตรงหน้าด้วยน้ำเสียงอันเ็าผสมกับน้ำเสียงนุ่มนวล
“ ศิษย์น้องหลงหยุน ! พรุ่งนี้พวกเราค่อยพบกันนะ พวกข้าต้องกลับไปที่นิกายเพื่อรายงานซะก่อน ”
หลานชิงนั้นได้ทำการกล่าวอำลากับ หลงหยุนแล้ว หญิงสาวก็ได้รีบบินหายวาบกลับไปที่นิกายของนางอย่างฉับพลัน
แตกต่างจากด้านฝั่งของหลินซีที่กำลังจ้องมองไปที่ชายหนุ่มด้วยแววตาอันเฉยชาจ้องมองไปที่หลงหยุนแวบหนึ่งก่อนที่จะจากไป
หลังจากนั้นสิ้นสุดการทดสอบเวลานี้ในเมืองได้บังเกิดข่าวของการทดสอบกันทั่วหน้า ไม่ว่าจะเป็เื่ราวของหลงหยุนได้ที่ 1 และหลินโม่ซึ่งคิดว่าเป็อัจฉริยะมากที่กับได้ที่ 2 แทนจนทำให้ทั้งเมืองนั้นต่างสั่นะเืกับข่าวที่เป่าประกาศมากนี้
ตัดทางทางมาที่ตระกูลหลงตอนนี้กำลังประชุมกันอยู่ ตอนนี้เวลานี้พวกเขาต่างได้ยินเื่ราวการทดสอบในปีนี้เป็ที่เรียบร้อย จนตอนนี้พวกเขาทั้งหมดไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ได้ยินมาแม้แต่น้อย
“ ท่านผู้นำตระกูลนี้มันอะไรกันไหนว่าหลงหยุนเป็ได้แค่ขยะคนหนึ่งของตระกูลเรามาโดยตลอดไม่ใช่เหรอ แต่นี้มันคืออะไร ”
ผู้าุโคนหนึ่งก็กล่าวออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ผู้นำตระกูลหลังจากเขาได้ข่าวแบบนี้นั้นก็ทำไรไม่ถูกเช่นกัน คนที่เขาไล่ออกจากตระกูลไปกลับกลายเป็อัจฉริยะอันดับ 1 ของการทดสอบปีนี้ซะได้ และแถมผู้คนต้องต่างหัวเราะเยาะเย้ยตระกูลของตนที่ไล่อัจฉริยะออกไปซะได้คงเป็เื่น่าขำไปนับปี หลงชุน หลงกัง และหลงหนาน กลับมาเล่าทุกอย่าง ทีแรกพวกเขาไม่เชื่อข่าวที่เผยแพร่มานี้
แต่หลังจากทั้ง 3 เล่าเื่ราวออกมาทั้งหมด มันคงทำให้พวกเขานั้นต้องเชื่อเท่านั้น พวกผู้าุโที่อยู่ที่นี่ต่างเสียดายถ้าไม่ได้ไล่หลงหยุนออกไปล่ะก็ ป่านนี้ตระกูลหลงควรได้รับความดีความชอบแล้ว
“ ข้าตัดสินใจได้แล้วเราจะไปตามหลงหยุนกลับมาตระกูลหลง ” เสียงของผู้นำได้ดังขึ้นมาห้องโถง วิธีแก้เวลานี้คงมีทางเดียวคือต้องตามตัวชายหนุ่มกลับมาเท่านั้น ถึงพอจะกู้หน้าตระกูลกลับมาได้
หลงอ้าวที่นั่งและได้ยินแบบนั้นก็มีสีหน้าดีใจเป็อย่างยิ่ง ที่ลูกเขาจะได้กลับมาเพราะภรรยาเขาหลังจากรู้ว่า หลงหยุนถูกไล่ออกทำให้นางนั้นเสียใจมาตลอดเรียกได้ว่าเป็ห่วงมาตลอดหลายวันจนแทบไม่ได้นอน คิดแต่เื่ว่าหลงหยุนจะเป็อะไรหรือไม่ที่ออกไปเผชิญด้านนอกคนเดียว ระหว่างที่หลงอ้าวกำลังมีสีหน้ายินดีก็ได้มีเสียงของชายคนหนึ่งมาหยุดความสุขเขาไว้ซะก่อน
“ ข้าขอคัดค้าน ”
ไม่ใช่ใครที่ไหนคนนี้ก็คือพ่อของหลงชุนที่ได้ออกมาคัดค้านเื่นี้ ทันทีที่เขาได้ยินเื่นี้เข้านั่นเอง
“ หลงหลุนนี่เ้ากล้าคัดค้านท่านผู้นำตระกูลงั้นเหรอ ”
หลงอ้าวที่กำลังดีใจแต่จู่ๆ เขาได้เห็นหลงหยุนคัดค้านทำให้เขามีสีหน้าโกรธเป็ฟืนเป็ไฟ หลงหลุนก็หันไปหาหลงอ้าวแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงอันนิ่งสงบตามด้วยเอ่ยบอกแก่เขาทันที
“ นี้เ้าคิดจริงเหรอว่าลูกชายของเ้านั้นนะจะยอมกลับเข้ามาในตระกูลหลังจากพวกเราทุกคนต่างหัวเราะเยอะเขาและขับไล่ไปอย่างไม่ใยดีนะ แถมพวกเรายังบอกอีกว่าเขาเป็ขยะของตระกูลไม่แน่เขาไม่อยากกลับมาแล้วก็ได้นะ อีกอย่างถ้าหลงหยุนกลับมาเขาคงมีทัศนคติตระกูลเราไม่ดีแล้ว ต่อให้เรียกกลับมาผู้าุโอย่างพวกเราไปขอร้องคิดว่าเขาจะยอมฟังงั้นเหรอ เ้าลองใช้ความคิดหน่อยซิ ”
การอธิบายของหลงหลุนทำให้หลงอ้าวนั้นไม่สามารถตอบโต้ได้แม้แต่น้อย เพราะมันเป็เื่จริงที่เหล่าผู้าุโในตระกูลได้บอกว่าหลงหยุนนั้นเป็ขยะและยังมีความเห็นในการขับไล่ตัวของชายหนุ่มออกไป
ทางผู้นำตระกูลนั้นหลังจากได้ฟังเหตุผล ก็เป็เื่จริงที่พวกเขาไม่สามารถเถียง เขาเลยเปลี่ยนความคิดซะใหม่และทำการไปคุ้ยคิดเื่นี้
“ เอาล่ะ! เดียวค่อยคุยกันอีกที เข้าใจไหมทุกคนแยกย้ายได้ ” ผู้นำได้สั่งออกไปทั่วห้อง
ผู้นำตระกูลกับผู้าุโคนอื่นก็เลิกคุยเื่นี้กันซะก่อนค่อหาทางรับเื่นี้กันอีกทีหนึ่ง ทว่าหลงอ้าวก็รีบกลับไปรายงานภรรยาของเขาถึงเื่นี้เขาอาจจะนำพาลูกชายของพวกเขากลับมาได้
ฝั่งของหลงหยุนตอนนี้หลบอยู่ในป่ากำลังเตรียมจะฝึกจนต่อเป็ที่เรียบร้อย เขา้าจะทะลวงระดับให้ไวที่สุด
“ คงถึงเวลาข้าต้องทะลวงพลังแล้ว สินะ ”
พูดจบหลงหยุนได้นั่งฝึกฝนรีบโคจร พลังลมปราณในร่างกายในทันที เนื่องจากเขานั้นได้คิดว่าร่างกายของเขาในตอนนี้พร้อมที่จะทะลวงระดับทุกเมื่อ แต่เมื่อเขานั้นคิดจะทะลวงระดับเขาต้องรู้สึกใกับสิ่งที่สามารถััถึงพลังมหาศาลที่อยู่ในร่างกายเขาได้ตอนนี้
“ นี้มันพลังอันนีสีทองมีพลังมากจริงมาดูกันว่าข้าจะทะลวงได้กี่ระดับกันแน่ ”
ชั่วพริบตาที่ััได้ถึงพลังในร่างชายหนุ่มกับรับรู้ได้โดยแทบทันที พลังอัสนีสีทองที่ได้เข้าไปในร่างกายเข้าเวลานั้น มันทำให้เขาเ็ปเป็อย่างมาก อย่างไรก็ตามมันอยู่ได้ไม่นานก่อนจะหายไปโดยที่เขานั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเขาทำไมอัสนีสีทองได้ถึงหายไป ่เวลานี้พื้นที่ะเืจากพลังรอบๆของหลงหยุน เขานั้นรีบได้โคจรพลังไปเรื่อยๆ เพื่อทำการเตรียมที่จะทะลวงพลังเพื่อย่อยสลายพลังไปจุดตันเถียน และแล้วไวลาผ่านไปไม่นานเขาค่อยๆลืมตาะโ
“ ทะลวง ! ”
พลังมหาศาลจากร่างกายหลงหยุนได้ะเิออกมาส่งคลื่นพลังไปรอบๆ พร้อมกับทำให้ชายหนุ่มเข้าสู่ระดับใหม่เป็ระดับก่อเกิดในที่สุด
“ ในที่สุดข้าก็กลายเป็ระดับก่อเกิด แต่ยังไม่ใช้แค่นี้พลังของอัสนีสีทองที่ถูกย่อยนี้มันยังเหลืออยู่ มันคงสามารถเพิ่มระดับพลังของข้าได้มากยิ่งกว่าเดิม ”
เมื่อคิดได้เช่นนั้นหลงหยุนก็ได้ทำการฝึกต่ออย่างไม่รอช้าอันใดอีกต่อไป ก่อเกิดระดับ 1 ก่อเกิดระดับ 2 ก่อเกิด ระดับ 3 ก่อเกิด ระดับ 4 ก่อเกิด ระดับ 5
“ ฮ่าๆๆ ในที่สุดข้าทะลวงมา 6 ระดับนี้มันสุดยอดไป เลยข้าได้ใช้พลังของ อัสนีสีทองนี้ที่โดนย่อยหายไปจนหมดแล้ว ทำให้ข้าแข็งแกร่งมากขึ้นขนาดนี้เลย ”
การทะลวงมาหลายระดับในรวดเร็วมันทำให้เข้าแปลกใจยิ่งนัก เขาสามารถเห็นได้ว่าพลังของเขานั้นเทียบกับแต่ก่อนไม่ติดเลยสักนิดเดียวในตอนนี้
แม้ว่าเวลานี้เขาตื่นเต้นขนาดไหนก็ตามที จู่ๆเขาก็สามารถััถึงอะไรบางอย่างที่แขนซ้ายของเขาได้ เขาได้เอียงเบนสายตาได้มองไปที่แขนซ้ายทันที
“ นี้มัน ! ”
หลงหยุนได้ใกับแขนตัวเอง เพราะว่าได้มีกรงเล็บัอีกข้างเพิ่มมา ซึ่งรูปร่างโดยรวมเหมือนกับกรงเล็บข้างขวาทุกประการ
“ นี่ข้าหลังจากทะลวงะระดับยังได้กรงเล็บัเพิ่มขึ้นอีกข้างงั้นเหรอ นี้มันสุดยอดไปเลย ”
หลงหยุนเขารู้สึกปิติยินดียิ่งนักอย่างมากที่ได้มีกรงเล็บัเพิ่มมาอีกข้างหนึ่ง เพราะว่าตอนแรกเขามีกรงเล็บข้างขวาข้างเดียวตอนอยู่ระดับพื้นฐาน
“ จริงๆซินะที่ทะลวงพลังเพิ่มยิ่งได้ความสามารถใหม่มาด้วยของสายเื ”
ระหว่างที่กำลังดีใจอยู่นั้นหลงหยุนก็สามารถััอะไรได้บางอย่าง ไม่ทันจะเอ่ยอะไรจิตสำนึกของเขาได้ทำการค่อยๆเข้าล่องลอยไปใน วิชา 12 สัตว์เทพของราชันเทพัา
“ นี้มัน ! ”
พอได้เข้ามาเท่านั้นชายหนุ่มก็ได้มองเห็นตำราวิชาหนึ่งที่เป็สีดำค่อยๆลอยเข้ามาหาช้าๆ และทันใดนั้นพื้นผิว สีดำที่มันได้ทำการเกาะอยู่ที่หนังสือก็ได้เริ่มมีรอยร้าวเกิดขึ้น เพียงไม่ถึง 2 ลมหายใจมันแตกออกมาทันทีกลายเป็วิชายุทธอันหนึ่ง หลงหยุนนั้นเขาจำได้ว่าพวกหนังสือสีดำนั้นตอนแรกเขาไม่สามารถอ่าน หรือทำไรกับพวกมันได้แต่ตอนนี้มันจู่ๆก็แตกออกมา และเป็วิชาที่อยู่อีกห้องหนึ่งที่ลอยอยู่ข้างเพราะส่วนมากห้อง 2 ราชันเทพันั้นมีแต่หนังสือสีดำที่เขาอ่านไม่ได้ เหมือนถูกปิดผนึกอยู่แต่นี้จู่ๆถูกเปิดผนึกเช่นนี้แสดงว่ามันผ่านเงื่อนไขอะไบางอย่าง
“ นี้มันพอข้านั้นทะลวงระดับมาตำราที่ข้าสามารถอ่านได้ก็เพิ่มขึ้นเหรอ ”
หลงหยุนนั่นได้คิดว่าเพราะอะไรกันแน่ แต่เขานั้นได้ลองอ่านชื่อวิชานี้ดูเขานั้นก็สนใจเป็อย่างมากเพราะเป็วิชาที่เขานั้นหามานาน
“ นี้มันอะไร ! วิชากายาเทพั ”
11K
