The Lord Of The Battlefield (จบบริบูรณ์)

        บทที่144 ใต้ผืนฟ้า

        เทวานั่งคุยกับคาเรนที่หน้าผาแห่งหนึ่งทั้งสองคลอเคลียกัน ตัวของทั้งสองติดกันจนแทบจะกลายเป็นคนเดียวกัน

        “คาเรนเธอผอมมากเกินไปแล้ว ทำไมทำตัวเองเช่นนี้”เทวากุมมือของเธอพลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเจ็บปวดใจ

        ในยามแรกที่เห็นสภาพขอคาเรนมันทำให้เขารู้สึกเหมือนโดนมีดกรีดที่หัวใจคาเรนที่เขาเห็นยามนี้คือร่างกายที่ผ่ายผอมไม่เหมือนกับสตรีที่งดงามในความทรงจำเลยแม้ว่าเธอจะยังคงงดงามอยู่แต่ทว่าด้วยเนื้อหนังที่หายไปมากทำให้เธอเหมือนกับคนผอมขี้โรคไม่น้อย

        “ไม่มีอะไร”คาเรนตอบเบาๆด้วยรอยยิ้ม

        “ไม่มีอะไรได้ยังไงหืม? ฉันไม่ได้บอกเธอหรือไงว่าให้ดูแลตัวเอง แล้วดูสิ่งที่เธอทำสิปล่อยให้ตัวเองขาดสารอาหารแบบนี้ได้ยังไง?”

        “แค่นายกลับมาก็ดีแล้ว”

        “เฮ้อเธอเนี่ยน้า”เทวาถอนหายใจและโอบกอดเธอ

        ในระหว่างนั้นคาเรนก็สังเกตเทวาอย่างละเอียดกลิ่นกายของเขายังคุ้นเคยแต่ก็แตกต่าง มันลี้ลับและน่าเกรงขามร่างกายของเขาเปลี่ยนไปไม่น้อย ผิวของเขาขาวกระจ่างใสมากขึ้น ริ้วรอยต่างๆบนร่างก็แทบจะเลือนหายไปหมดสิ้นแม้ใบหน้าจะไม่ได้เปลี่ยนไปมากนักแต่ทว่าเขากลับเปลี่ยนไปมาก

        จุดที่เปลี่ยนไปอย่างมากคือดวงตาเขามีดวงตาสีม่วงลี้ลับที่แทบจะสะกดทุกสรรพสิ่งให้อยู่แทบเท้าเพียงเธอเผลอสบตาเธอไม่อาจถอนตัวจากการสะกดข่มนี้ได้ ความมีเสน่ห์อันล้นเหลือทำให้เธอหลงใหลยิ่งเขาเป็นบุรุษในดวงใจเธอก็ยิ่งหลงใหลเขามากขึ้น

        สิ่งต่อมาคือลักษณะนิสัยของเขาเปลี่ยนไปอย่างมากมันแทบจะบอกได้ว่าเขากลายเป็นคนละคน เทวาในความทรงจำจะขี้เล่น ทะเล้นและลามกแต่ตอนนี้เขากลับกลายเป็นสงบเยือกเย็นและสุขุม เขาเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น หากไม่รู้จักเขาแต่ก่อนอาจจะคิดว่าเขาคือชายวัยกลางคนที่ผ่านโลกมามาก

        ในยามแรกที่เธอสัมผัสมันทำให้เธอตกใจไม่น้อยเลย

        แต่เธอก็สามารถยอมรับได้อย่างรวดเร็วถึงอย่างไรบุรุษผู้นี้ก็คือบุรุษในดวงใจ ไม่ว่าเขาจะเป็นอย่างไรตราบใดที่เขายังเป็นเขาเธอก็จะรักเขาไม่เลื่อมคลายและจะรักตลอดไป...

        เทวาพูดคุยกับคาเรนนานและจ้องมองดวงจันทร์ยามค่ำคืนแสงดาวส่องสว่างสวยงาม

        หลังจากนั้นเทวาก็ทำอาหารอย่างง่ายๆให้เธอทานแต่ถึงแม้จะเป็นอาหารอย่างง่ายๆแต่เขาก็ทำอย่างพิถีพิถัน ในตอนนี้เขาต้องการให้เธอฟื้นฟูสภาพดังเก่าให้เร็วที่สุดสำหรับผู้อื่นการจะฟื้นฟูจากร่างผอมๆนี้ต้องใช้เวลาเป็นเดือนๆแต่กับคาเรนนั้นเร็วกว่านั้นหลายร้อยเท่า

        เพราะเธอมีทักษะบอดี้คอนโทรลที่สามารถควบคุมร่างกายได้ดังใจนึก

        เมื่อเทวาทำอาหารให้กับเธอท้องของเธอก็ร้องขึ้นมาราวกับเสียงฟ้าร้องก็ไม่ปานมันทำให้เทวาหัวเราะขำ ในขณะที่คาเรนก็หัวเราะอายเล็กน้อย เธอแย้มยิ้มงดงามและทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อยมันก็นานแล้วที่เธอไม่ได้ทานอาหารฝีมือของเขา

        เทวาไม่ได้นำทุกคนออกมาจากปราสาทต่างมิติของเขาเพราะต้องการอยู่กับคาเรนเพียงสองคนและยังไม่ได้พูดคุยเรื่องอื่นๆทั้งสองหนึ่งทานหนึ่งทำกันเป็นชั่วโมง ปริมาณอาหารที่คาเรนทานนั้นสามารถเลี้ยงคนได้ถึงหนึ่งหมื่นคน! มันเป็นปริมาณที่มากมายนัก

        วัตถุดิบของเทวายังเป็นเนื้อของสัตว์ร้ายในโลกมิติอันเดอร์เวิลด์เนื้อของสัตว์ร้ายเหล่านั้นอุดมไปด้วยสารอาหารและยังมีพลังปราณอีกด้วยเนื้อเหล่านี้มีค่าอย่างมากและเทวาก็ยังนำเนื้อของสัตว์ร้ายระดับสูงโดยเฉพาะเพื่อให้คาเรนทาน

        อาหารใต้แสงจันทร์กับบรรยากาศยามค่ำคืน

        มีเพียงสองที่อยู่ใต้ผืนฟ้านี้

        มันเป็นฉากที่โรแมนติกและทำให้หัวใจของคาเรนสั่นไหว

        ด้วยอาหารชั้นยอดและความยินดีปรีดาพริบตาเรือนร่างของคาเรนก็ฟื้นฟูกลับมาสมบูรณ์ดังเดิมความมีน้ำมีนวลและรูปร่างอันงดงามสมบูรณ์แบบชนิดที่ไม่มีสตรีใดเสมอเหมือนมันทำให้หัวใจของเทวาสั่นไหวเธอชอบที่จะมองเรือนร่างที่งดงามนี้

        เทวาจ้องมองคาเรนตาไม่กะพริบ

        สายตาของเขาทำให้คาเรนรู้สึกขวยเขินและประหม่าขึ้นมาในอดีตนั้นแม้ว่าทั้งสองจะรักชอบกันมากอยู่แล้วแต่ด้วยความเปลี่ยนแปลงของเทวาและการไม่ได้พบเจอหน้ากันมานานของทั้งสองทำให้คาเรนรู้สึกไม่ชินและยังรู้สึกถึงแรงดึงดูดจากเขาอย่างมาก

        นี่เองทำให้เธอประหม่าและใจเต้น

        เทวาละสายตาจากเธอแล้วนำบางอย่างออกมา

        มันคือผลไม้

        เป็นผลไม้สีแดงสดงดงามและเหมือนกับแอปเปิ้ล

        ชื่อ                     -ผลไม้อมตะ ระดับSR

        คุณสมบัติ           -ปรับสภาพร่างกายให้เข้าสู่จุดสูงสุด

                                -เพิ่มอายุขัยอย่างน้อย5,000ปี

                                -คงความเยาว์วัย

                                -รักษาและฟื้นฟูร่างกาย

                                -หนึ่งคนทานได้แค่ครั้งเดียว

        หมายเหตุ           -นี่คือผลไม้ในยุคสมัยแห่งความโกลาหน

        ผลไม้อมตะนี้เทวาแลกมาจากมิติทับซ้อนเทศกาลล่าก่อนจะออกมามันมีราคาค่อนข้างแพงแต่ก็ไม่แพงมากเพราะเงื่อนไขคือหนึ่งคนทานได้แค่ครั้งเดียวทำให้มันราคาถูกลงมาก เทวาจึงสามารถแลกแต้มมาได้ถึง20ผลในจำนวนเหล่านั้นเขาก็ทานไปแล้วด้วย

        เขายังมอบมันให้กับเหมยและโซเฟียร์ไปก่อนหน้านี้แล้วและที่เหลือเขาก็คิดจะมอบให้กับคนรู้จัก

        ความจริงเทวาคิดจะแลกมามากกว่านี้แต่ในรายการไปเท่มนั้นมีแค่20ผลเท่านั้น

        เขายังแลกเมล็ดผลไม้อมตะเพื่อเอามาปลูกอีกด้วยและเขาก็ปลูกไว้แล้วในปราสาทต่างมิติ เมล็ดจะงอกจนกลายเป็นต้นนั้นใช้เวลา100ปีใช้เวลาในการออกผล100ปีและจะให้ผลไม้สุกจนสามารถทานได้นั้นจะใช้เวลาอีก1,000ปีโดยรวมแล้วใช้เวลาทั้งสิ้น1,200ปี

        หนึ่งต้นจะให้ผลแค่10ผลเท่านั้นและมันก็จะตายลง

        เรียกได้ว่า1เมล็ดแลกมากับ10ผลสมบูรณ์โดยใช้เวลา1,200ปี!

        เมล็ดผลอมตะนั้นไม่แพงมากนักเทวาจึงซื้อมา10เมล็ดเอาไว้ปลูกเล่นๆและหวังผลระยะยาว

        คาเรนรับผลไม้อมตะไปและจ้องมองดูอย่างพิเคราะห์แต่จมูกเธอนั้นดีมากเธอจึงได้กลิ่นหอมที่ทำให้เธอหลงใหล เธอจึงสูดกลิ่นเฉพาะของผลไม้อมตะนี้เสียนานกว่าจะยอมทานแน่นอนว่าเทวายังไม่บอกเธอมาผลไม้อมตะนี้มีผลยังไงเขาแค่บอกว่ามันเป็นผลไม้ที่ยอดเยี่ยมมาก

        เมื่อคาเรนทานเข้าไปก็สัมผัสได้ถึงความหวานที่น่าหลงใหลเธอชอบรสสมัสผัสนี้อย่างมากจึงได้ค่อยๆทาน โดยปกติแล้วเธอจะทานไวอย่างมากแม้ว่าของสิ่งนั้นจะอร่อยมากแค่ไหนเธอก็สามารถทานหมดได้ในเวลาอันรวดเร็วแต่กับผลไม้นี้เห็นได้ชัดว่ามันแตกต่าง

        ดังนั้นเธอจึงยังคงละเมียดละมัยทานเช่นนี้

        เมื่อเธอทานหมดผลแล้วทั่วร่างของเธอก็ร้อนวูบวาบและอบอุ่นอย่างมากมันราวกับมีพรศักดิ์สิทธิ์มาปลอบประโลมเธอให้ผ่อนคลาย เธอหลับตาพริ้มและดื่มด่ำกับความอบอุ่นนี้โดยที่เธอไม่ทราบเลยว่าร่างกายของเธอเปลี่ยนแปลงอย่างช้าๆ

        ผิวของเธอที่ขาวอยู่แล้วก็ขาวขึ้นมันขาวกระจ่างใสอมชมพู ผิวอันละเอียดอ่อนนี้น่าสัมผัสอย่างมาก วงหน้าอ่อนเยาว์เพิ่มพูนเสน่ห์ให้กับเธอมากขึ้นหลายเท่าด้วยการยืนนิ่งอยู่ภายใต้ดวงจันทร์ขาวนวลนี้มันทำให้เธอโดดเด่นและตราตรึงใจ ด้วยเรือนร่างนี้คาเรนสามารถกลายเป็นสตรีที่สวยที่สุดในจักรวาลได้เลย

        เทวาจ้องมองตาค้างแม้ว่าจิตใจของเขาจะสงบนิ่งมากแค่ไหนแต่ด้วยความงดงามที่มากล้นของคาเรนมันทำให้เขาแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้

        เมื่อความอบอุ่นทั่วร่างผ่านเลยไปคาเรนสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงอันดับแรกเลยก็คือร่างกายของเธอรู้สึกสบายและผ่อนคลาย อาการต่างๆไม่ว่าจะเป็นอาการบาดเจ็บตกค้างหรือความเหนื่อยล้าสะสมจากที่ผ่านมาก็หายไปหมดสิ้นมันราวกับว่าเธอถูกชุบตัวขึ้นมาใหม่ก็ไม่ปาน

        เธอยังรู้สึกถึงความยอดเยี่ยมของร่างกายที่เพิ่มมากขึ้นอีกด้วยมันรากวับเธอเกิดใหม่ โดยที่ไม่รู้ตัวทักษะบอดี้คอนโทรลของเอก็เลื่อนเข้าสู่lv.7ในทันที กลายเป็นว่าเธอเข้าสู่แก่นแท้ขั้นสูงแล้วต่อจากนี้ไปพลังของเธอจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

        อันนี้สามารถเข้าใจได้ผลไม้อมตะนั้นให้ผลโดยตรงกับร่างกาย เธอที่มีทักษะเกี่ยวกับร่างกายที่ทรงพลังนั้นสามารถทำให้ผลไม้นี้ให้ถึงขีดสุดได้มันแตกต่างจากเทวาที่ผลไม้นี้ค่อนข้างไร้ประโยชน์เพราะร่างกายของเขานั้นเหนือล้ำกว่าผลไม้นี้แล้วนั่นเอง

        และสิ่งที่มีผลอีกประการคือเสี้ยงพลังอีเทอนอล(Eternal)ในร่างของคาเรนที่รับกับพลังของผลไม้อมตะ

        จนกระทั่วตอนนี้เทวายังไม่รู้เลยว่าอีเทอนอลนั้นคืออะไร

        อีเทอนอลนั้นเทวาเห็นมากับคนหลายคนไม่ว่าจะคาเรนคุณปู่ของอายาเนะและซายูริ เทวาพอถามเรื่องเหล่านี้พวกเขากลับไม่ทราบความใดๆเลยราวกับว่าความทรงจำในเรื่องนี้ของพวกเขาหายไปเสียอย่างนั้น

        คาเรนที่หลับตาอยู่นั้นก็ลืมตาขึ้นมาประกายในดวงตานั้นเปล่งปลั่งและมีพลังชีวิตชีวา

        มันมีเสน่ห์อย่างมากทำให้เทวาหัวใจสั่นไหว

        แพขนตาสั่นกระเพื่อมขึ้นลงและยังดวงตากลมโตอันน่าหลงใหลทำให้เทวาแทบลืมหายใจความจริงคาเรนก็งดงามมากอยู่แล้วแต่เมื่อทานผลไม้อมตะเข้าไปเธอก็ยิ่งงดงามขึ้นกว่าเดิมอีกหลายเท่า

        ผลไม้อมตะผลนี้ให้ผลลัพธ์ที่น่าตะลึงแก่คาเรน

        แม้แต่เหมยและโซเฟียร์ที่ทานเข้าไปก็ยังไม่มีผลลัพธ์เช่นนี้

        เทวาอดใจไม่ไหวเดินเข้าไปและกอดเธออย่างปุบปับ

        ริมฝีปากของเขาก็ประกบจูบเธอโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว

        คาเรนตกใจแต่ก็ยินยอมเธอโอนอ่อนผ่อนตามและหลับตาพริ้มรับรสชาติอันยอดเยี่ยมของจูบอันดูดดื่นร่างกายนี้เป็นของเขามานานแล้วลือเพียงแค่มอบมันให้กับเขาเท่านั้นและเธอเองก็ยังรอวันเวลานี้มานมากแล้ว

        หัวใจของทั้งสองเต้นโครมครามมันราวกับมีกระแสไฟฟ้าช็อตทั่วตัวของทั้งสองจังหวะของหัวใจถึงกับเต้นประสานกันอย่างประหลาด

        เวลานั้นมือไม้ของเทวาก็ไม่อยู่นิ่งเขาลูบไล้ผ่านผิวอันเนียนนุ่มละมุนละไม ร่างกายของคาเรนนั้นอ่อนนุ่มราวกับร่างกายไม่มีกระดูกสัมผัสอันเต่งตึงแฝงแรงดีดสะท้อนยิ่งทำให้เทวายิ่งลูบคลำ

        ในเวลานั้นเทวาก็ใช้มือหนึ่งเกาะกุมไปที่ปทุมถันของคาเรน

        หน้าอกนี้เหมาะมือเป็นอย่างมากหนั่นเนื้อเต็มไม้เต็มมือทำให้เทวารู้สึกเป็นสุขที่ได้จับสัมผัส

        คาเรนร่างสะท้านเพราะถูกจับสัมผัสที่จุดอ่อนไหวปลายถันชูชันสู้กับมือของเทวามันยิ่งทำให้เทวาขยำมือข้างนั้นอย่างรุนแรงจนทำให้คาเรนตัวอ่อนระทวย

        โดยที่ไม่ทราบได้เสื้อผ้าของทั้งสองถึงกับหลุดลุ่ยเผยร่างเปลือยเปล่าของทั้งสอง

        ท่ามกลางผืนดินสายลม ผืนฟ้า ดวงจันทราและดารา...

        ทั้งสองกำลังจะกลายเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างสมบูรณ์!

................................