ย้อนไปในยุค 80s พร้อมกับระบบร้านค้าออนไลน์

ตอนที่ 4
โอ้โห… นี่มันสุดยอดไปเลย!! แบ่งชัดเจนแบบนี้น่าจะหยิบง่ายใช่คล่อง เสวี่ยหรูเลือกสบู่ก้อนหนึ่งในตารางแสดงสินค้าก่อนจะลองคลิกไปที่รูปของมันด้วยมือที่สั่นเทา…
ทันใดนั้นเอง!!
ช่องใส่จำนวนสิ่งของก็ปรากฏขึ้นมากลางอากาศตรงหน้าของเธอในทันที!! เสวี่ยหรูลองใส่เลข 2 ลงในช่องว่างนั้นทันทีด้วยความตื่นเต้น… >ตกลง< นิ้วเรียวกดตกลงโดยไม่ต้องคิด
ติ้ง!!
หลังจากเสียงของระบบดังขึ้นสบู่สองก้อนในแพกเกจหรูหราหมาเห่าก็โผล่ขึ้นมาบนพื้นตรงหน้าเธอในทันที!! เสวี่ยหรูรีบหยิบพวกมันขึ้นมาจากพื้นก่อนจะยัดใส่ไว้ในอกเสื้อตามความเคยชินของเจ้าของร่างคนเก่า…
ในที่สุดเธอก็รู้วิธีการนำของออกมาจากระบบแล้ว!!…
ว่าแต่ตอนนี้ไม่ใช่ว่าเธอกำลังจะเป็นยาจกหรอกเหรอ?!? เพราะทั้งเนื้อทั้งตัวเธอไม่มีเงินเลยแม้แต่เหมาเดียว ไม่ได้การ! เธอจะต้องหาวิธีนำสบู่ในกระเป๋าของเธอออกไปขายให้จงได้ คิดพลางปิ้งไอเดียขึ้นมาอย่างรวดเร็ว!!
เพราะยุคนี้ต้องใช้ตั๋ว/คูปองในการแลกเปลี่ยนสินค้าตามที่รัฐบาลกำหนด ทำให้เธอไม่สามารถเอามาขายอย่างโจ่งแจ้งได้… สถานที่เดียวที่จะสามารถเอาสบู่ไปขายได้นั้นจะเป็นที่ไหนได้ถ้าไม่ใช่…
ตลาดมืด!!
เสวี่ยหรูคิดได้เพียงหนทางเดียวและทางนั้นก็คือตลาดมืด!! สถานที่สุดฮิตที่นางเอกนิยายทะลุมิติย้อนยุคจะต้องไปเยือนสักครั้งหลังจากข้ามภพมาแล้ว… ไม่ลองไปดูไม่ได้แน่นอนเพราะที่นี่ถือเป็นแหล่งหาเงินที่ดีมากจริงเชียว!!
หลังค้นหาความทรงจำเกี่ยวกับที่ตั้งของตลาดมืดเสวี่ยหรูก็พบว่ามู่ชิงชิงนั้นเป็นขาประจำของตลาดนี้เชียวล่ะ…
เธอเข้าออกตลาดมืดทุกเดือนเพื่อนซื้อเนื้อสัตว์และนมผงให้สวี่อ้ายเหรินกับสวี่หลิวลี่ นอกจากนั้นบางครั้งอดีตสามียังเคยใช้ให้มู่ชิงชิงไปซื้อเหล้าและบุหรี่ซองมาให้เขาอีกด้วย…
สวี่อ้ายเหรินนำเหล้าและบุหรี่ไปให้ผู้จัดการหลินพ่อของหลินมู่ตานเป็นของฝากประจำ… ซึ่งเจ้าของร่างก็ไม่เคยรู้เรื่องนี้เลยแม้แต่น้อยเพราะยามที่สามีบอกให้ทำอะไรมู่ชิงชิงมักจะยอมทำตามอย่างว่าง่ายและไม่ค่อยมีคำถามมากนัก
หญิงสาวคิดข้างเดียวมาโดยตลอดว่าสวี่อ้ายเหรินทำทุกอย่างเพื่อเธอกับลูก จึงไม่เคยมีความคิดหวาดระแวงสามีตัวเองเลยสักครั้ง แม้ว่าเขาจะพาหญิงสาวลูกหัวหน้ามากินข้าวที่บ้านหลายต่อหลายครั้งก็ตามที มู่ชิงชิงคิดเพียงสวี่อ้ายเหรินคงจะกลัวเธอเหงาเลยพาผู้หญิงคนนี้มาหาเธอบ่อยๆ
เสวี่ยหรูส่ายหัวแรงๆ เพื่อสลัดความทรงจำที่ไม่ดีออกไปจากหัว …เพราะบางครั้งสวี่อ้ายเหรินก็ถึงกับให้มู่ชิงชิงไปต้มน้ำให้หลินมู่ตานอาบเสียด้วยซ้ำ!! คิดแล้วก็แค้นจริงๆ เธอที่มีปมเรื่องโดนผู้ชายทิ้งบ่อยๆ อยากจะกลับไปต่อยเขาอีกซักหลายๆ หมัดจริงๆ!!
เสวี่ยหรูดูภาพความทรงจำของเจ้าของร่างก็ได้แต่ยิ้มเยาะในใจ เพราะความรักทำให้คนตาบอด… เธอเคยอยู่ในสถานะเช่นเดียวกับมู่ชิงชิงมาก่อนจึงเข้าใจสถานการณ์ที่ทำมู่ชิงชิงวางตัวแบบนั้น!!
แต่ถึงแม้เธอจะบอกว่าตัวเองมีส่วนคล้ายมู่ชิงชิงก็ตามแต่ดีหน่อยที่เสวี่ยหรูเป็นคนมีเพื่อนมากมายไม่มีเหมือนมู่ชิงชิงที่มีเพียงหลินมู่ตานเท่านั้นที่เจ้าของร่างมองว่าเป็นเพื่อน…
หลังเสวี่ยหรูรู้แล้วว่าตลาดมืดของเมืองนี้อยู่ที่ไหน หญิงสาวก็อุ้มสวี่หลิวลี่ขึ้นบ่าในทันที… เด็กน้อยช่างหลับลึกเหลือเกินโดนเธออุ้มมาตลอดทางก็ยังไม่ตื่นขึ้นมาร้องไห้เลยซักแอะ!!
หญิงสาวภาวนาในใจด้วยความหวัง…
หลิวลี่ลูกรัก… ขอให้หนูเป็นเด็กที่เลี้ยงง่ายโตวัยๆ กินเก่งๆ นะลูกนะ อย่าดื้อ อย่าซนเลยนะ! ถือว่าฉันขอล่ะ!!
คล้ายเด็กหญิงจะรับรู้คำพูดของเธอ สวี่หลิวลี่เรอออกมาหนึ่งทีเป็นการตอบรับ ‘เอิ๊กก’ ก่อนจะกลับไปนอนในท่าสบายๆ ของเธอต่อไป…
******
-ทางเข้าตลาดมืด-
คนเฝ้าประตูตลาดมืดมองหน้าเสวี่ยหรูที่ปูดบวมจนน่ากลัวก่อนจะหรี่ตามองด้วยความสงสัย…
ท่าทางของเขาบ่งบอกว่ารังเกียจเธอเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ขยับไปไหนจากจุดที่ยืนอยู่ เสวี่ยหรูเดินไปใกล้เขามากขึ้นก่อนจะกระซิบรหัสผ่านเข้าประตูเบาๆ คนเฝ้าประตูได้ยินรหัสผ่านก็เปิดทางให้หญิงสาวหัวหมูทันที…
ชายรูปร่างสูงใหญ่คิดในใจ… ในเมื่อรู้รหัสผ่านประตูก็แปลว่าจะต้องเป็นคนที่เคยใช้บริการตลาดมืดมาก่อนก็เป็นแน่… ดังนั้นถึงแม้จะผู้หญิงคนนี้จะน่ารังเกียจขนาดไหนแต่เมื่อบอกรหัสถูกเขาก็ไม่มีเหตุผลจะรั้งไม่ให้คนเข้าไปค้าขาย
เมื่อเสวี่ยหรูเดินเข้าไปในตลาดมืดแล้ว… คนเฝ้าประตูจึงมองตามหลังแม่ลูกอ่อนคนนั้นอย่างสงสัย…
ผู้หญิงคนนี้คิดอะไรอยู่กันแน่? กล้าเอาเด็กเล็กๆ เข้าไปในตลาดมืดได้ยังไง? หากทหารทางการบุกมาแม่ลูกคู่นี้จะต้องเป็นคนแรกที่โดนจับอย่างไม่ต้องสงสัย!! คนส่วนมากที่มาใช้บริการตลาดมืดมักรีบไปรีบกลับ ไม่มีคนทำท่าทางสบายๆ ดังเช่นผู้หญิงคนนี้สักคนเดียว…
ที่คนเฝ้าประตูคิดแบบนี้ก็เพราะว่าเขาไม่เคยพบเห็นใครกระเตงลูกเด็กเล็กแดงมาตลาดมืดมาก่อน นอกจากพวกขอทานไม่มีที่อยู่ล่ะนะ… เพราะการเอาเด็กมาที่แบบนี้ก็มีแต่จะเป็นภาระเท่านั้น
อีกอย่างหากเด็กร้องไห้เสียงดังขึ้นมาก็ต้องถูกเชิญออกมาจากตลาดทันที… หญิงสาวหัวหมูคนนั้นจึงเป็นผู้หญิงคนแรกที่อุ้มเด็กเล็กมาด้วยซึ่งเป็นภาพที่แปลกตายิ่งนัก…
******
เสวี่ยหรูหลังจากผ่านประตูทางเข้ามาแล้วก็จะพบว่าตลาดมืดนั้น ช่างมืดสมชื่อ!! แม้ตอนนี้จะเป็นตอนกลางวันแต่ภายในตรอกแห่งนี้ถูกกางผ้าใบบังแสงสีดำไว้ทั่วทั้งซอย!!
แม้เธอจะรู้สึกว่ามันมืดจนเกินไปก็จริง แต่หลังจากได้เดินเล่นสำรวจตลาดมืดสักพัก สายตาของเธอก็สามารถปรับให้คุ้นชินกลับตลาดมืดได้เป็นอย่างดี!
เสวี่ยหรูแอบศึกษาวิธีการค้าขายของผู้คนในตลาดมืดเงียบๆ พวกเขามีทั้งแบบแผงลอยและแบบยืนถือตะกร้า …
เธอเข้ามาเดินไปเดินมาในนี้สักพักแล้วทำให้มีคนเข้ามาถามขายของให้เธออยู่หลายคน… ซึ่งส่วนใหญ่ของที่พวกเขาขายจะเป็นพวกอาหารและธัญพืชหยาบกันทั้งนั้น…
มีคนขายข้าวของเครื่องใช้บ้างแต่ไม่มากนัก หลักๆ ก็จะเป็นพวกมีด กระทะ ตะหลิว ที่ทำจากเหล็ก…
ด้วยความสนใจเสวี่ยหรูจึงลองเดินเข้าไปถามราคาพวกมันก่อนจะพบว่ากระทะพวกนี้ราคาแพงอย่างไม่น่าเชื่อ!! หญิงสาววางสิ่งของในมือลงพลางคิดในใจ… ‘คราวหน้าเธอซื้อของพวกนี้มาขายดีกว่า!’
…
เสวี่ยหรูเดินดูของอีกพักหนึ่งก่อนจะพบว่า… แม้ธัญพืชและอาหารเหล่านี้นั้นจะหาได้ทั่วไปก็จริงแต่บางคนที่เขามีเงินกลับไม่มีคูปองซื้อธัญพืช… ทำให้การค้าขายธัญพืชในตลาดมืดนั้นเฟื่องฟูเป็นอย่างมาก!!
เหตุผลหลักๆ ก็คือ หนึ่งเก็บไว้ได้นาน สองราคาถูกกว่าข้าวและเนื้อสัตว์มากๆ …
หญิงสาวมีความคิดจะซื้อธัญพืชเอาไว้สักหน่อยเหมือนกัน แต่ตอนนี้ธัญพืชยังไม่จำเป็นมากนักสำหรับเธอ เธอมีระบบ shopping ออนไลน์ เอาไว้หาเงินได้ค่อยซื้ออาหารดีๆ กินดีกว่า... ไม่ต้องลำบากทำอาหารเองด้วยสะดวกดีจริงๆ
เสวี่ยหรูมองผู้คนเดินผ่านไปมาอยู่นานจึงพบเป้าหมายที่เธอจะลองเข้าไปถามขายสบู่หอม…
โดยที่เป้าหมายหลักของเธอก็คือคนรวยในเมืองหรือพวกเศรษฐีเก่า รวมทั้งพวกคนใช้บ้านเศรษฐี!!
ตอนนี้เธอพบแล้วคนหนึ่งหญิงสาวผู้คนนี้ใช้จ่ายเงินตาไม่กะพริบ หล่อนซื้อเนื้อหมูหลายชั่งไม่พอยังซื้อนมผงรสมอลส์ที่มีราคาแพงมากๆ อีกด้วย…
เสวี่ยหรูค่อยๆ เดินเข้าไปหาหญิงสาวคนนั้นก่อนจะกล่าวกับหล่อนเบาๆ ด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร
“น้องสาวคนสวยจ๊ะ… เธออยากดูสบู่กลิ่นใหม่ที่กำลังนิยมของเมืองเซี่ยงไฮ้ดูมั้ยจ๊ะ ฉันคิดราคาไม่แพงหรอกบวกลบค่าเดินทางหนึ่งก้อนราคา 30 หยวนเพียงเท่านั้น”
เธอหยิบเอาสบู่หอมกลิ่นซากุระก้อนสีชมพูที่ถูกห่อในแพคเกจหรูหราหมาเห่าออกมาก้อนหนึ่ง ยื่นออกไปให้หญิงสาวคนนั้นดูเป็นตัวอย่าง…
หญิงสาวได้ยินราคาสบู่ก้อนของเสวี่ยหรูก็มีความคิดอยากจะปฏิเสธทันที ปกติเธอเคยซื้อสบู่ในราคาเพียงแค่ 10 หยวนเท่านั้น ผู้หญิงอัปลักษณ์คนนี้กล้าขายของโก่งราคาเธอถึง 30 หยวน!!
คาดไม่ถึง!!
เมื่อเสวี่ยหรูนำสินค้าตัวอย่างออกมากลิ่นของสบู่ก็โชยขึ้นมาทันที …กลิ่นของมันหอมเข้มข้นเป็นอย่างมาก! หญิงสาวคิดในใจ สบู่ก้อนนี้จะต้องใส่หัวน้ำหอมเข้าไปมากมายแน่!
หลังจากคิดได้ดังนั้นหญิงสาวก็มองสบู่ก้อนนั้นด้วยดวงตาเป็นประกาย… สบู่อะไรถึงหอมได้ขนาดนี้! ก้อนที่เธอใช้อยู่ที่บ้านก้อนละ 10 หยวนยังมีกลิ่นหอมไม่เท่าสบู่ก้อนนี้เลย!!
นี่ขนาดผู้หญิงคนนั้นยังไม่แกะห่อกระดาษออกนะ… 30 หยวนเหรอ... ไม่แพงจนเกินไปเลยจริงๆ หากเอาไปขายต่อเพื่อนสาวของเธออาจจะได้ราคาถึง 40 หยวนเลยทีเดียว!
หญิงสาวตัดสินใจได้ทันที “พี่สาวคะ ฉันจะซื้อค่ะพี่… เอ่อ… ถ้าฉันเอาสองก้อนพี่ช่วยลดราคาให้ฉันหน่อยได้มั้ยคะ? ฉันเตรียมเงินมาไม่พอเพราะก่อนหน้านี้ฉันซื้อของไปเยอะมาก… นะคะพี่… ฉันอยากได้จริงๆ!!"
เธอมีเงินไม่พอจริงๆ เพราะการมาตลาดมืดครั้งนี้เธอคิดเอาไว้แล้วว่าจะมาซื้อแค่เนื้อสัตว์และอาหารอื่นๆ จึงพกเงินมาไม่เยอะมากนัก ทั้งเนื้อทั้งตัวตอนนี้เธอมีเงินเพียง 58 หยวนเท่านั้น อีกทั้งเงินก้อนนี้ยังต้องเหลือสำหรับจ่ายค่ารถประจำทางกลับบ้านอีกด้วย…
เสวี่ยหรูตั้งใจจะลดราคาให้หญิงสาวอยู่แล้วเธอแกล้งตั้งราคาไว้ในใจอยู่ที่ 25 หยวน ไม่คิดว่าหญิงสาวใจป้ำผู้นี้จะต้องการซื้อสบู่ที่โก่งราคานี้ถึงสองก้อน…
เธอรีบนำสบู่อีกก้อนออกมาทันทีก่อนจะวางไว้บนมือของหญิงสาวคนนั้นพลางกล่าว “ถือว่าน้องเป็นลูกค้าคนแรกของพี่… ถ้าอย่างนั้นสองก่อนนี้พี่คิดราคา 55 หยวนแล้วกันนะจ๊ะ ลดจาก 60 หยวนไป 5 หยวนเลย…”
หญิงสาวถอนหายใจอย่างโล่งอกเพราะหากผู้หญิงอัปลักษณ์คิดราคา 60 หยวนจริงๆ เธอก็คงจะซื้อสบู่ได้แค่ก้อนเดียว…
55 หยวนก็ดีหญิงสาวรีบส่งเงินให้เสวี่ยหรูด้วยความเต็มใจก่อนจะรีบเก็บสบู่ไว้ชั้นล่างสุดของตะกร้าในมือ…
ก่อนจากกัน… หญิงสาวหันหน้าเข้าหาเสวี่ยหรูก่อนจะกล่าว “พี่คะ… ฉันมีเพื่อนเยอะมาก ครั้งหน้าพี่จะมาขายสบู่อีกมั้ยคะ? เผื่อเพื่อนๆ ของฉันอยากอุดหนุนสินค้าของพี่ฉันจะได้พาพวกเขามา”
เสวี่ยหรูรีบตอบกลับไป “ฉันจะมาที่นี่อีกแน่นอนค่ะ!! เอาเป็นช่วงเย็นๆ จะสะดวกกว่าเพราะตอนเช้าอากาศมันร้อนพอดีฉันต้องเอาลูกมาด้วย ไม่ค่อยสะดวกจะมาตอนเช้าซักเท่าไหร่ค่ะ” เสวี่ยหรูตั้งใจจะมาทำเงินที่ตลาดมืดแห่งนี้อีกหลายครั้งจึงเต็มใจบอกหญิงสาวว่าเธอจะมาที่นี่อีกในวันพรุ่งนี้…
เธอวางแผนเอาไว้แล้วหลังจากเธอหาเงินได้มากมาย เธอจะกลับบ้านนอกไปหาพ่อแม่ของเจ้าของร่างแล้วดูแลพวกท่านแทนมู่ชิงชิงเจ้าของร่าง ภารกิจที่เธอได้รับจะได้เสร็จสิ้น… เผื่อว่าเธออาจจะได้กลับโลกเดิม…
จะว่าไปแล้ว…
เธอก็ไม่รู้เหมือนกันนะเนี่ยว่าหลังจากทำภารกิจเสร็จแล้วจะมีอะไรเป็นรางวัล? ตอนนี้เธอขอช่างมันก่อนก็แล้วกัน เพราะยังมีอะไรให้เธอต้องทำอีกเยอะ!!
กว่าลูกของเธอจะคลอดแล้วก็โตน่าจะใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 30 ปี คิดไปตอนนี้ก็เท่านั้น…
สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้จะต้องเป็น "เงิน" อย่างไม่ต้องสงสัย!!
หญิงสาวลูกค้ารายแรกของเธอกลับออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เสวี่ยหรูรีบมองหาเหยื่อรายต่อไปทันที! เธอเข้ามาในตลาดมืดหลายชั่วโมงแล้วแต่พึ่งจะขายสบู่ได้สองก้องเท่านั้น
หากยังชักช้าพระอาทิตย์ก็จะตกดินซะก่อนไม่ได้ทำมาหากินกันพอดี!!
คิดพลางมองซ้ายขวาหาเหยื่อรายต่อไปทันที…