“ภาพหลุดที่เป็ข่าวใช่คุณปลายฝนหรือเปล่าคะ”
“ทำไมคุณปลายฝนถึงได้ไปอยู่กับแฟนเก่าได้คะ หวานใจคนปัจจุบันหายไปไหน”
“คุณปลายฝนท้องกับแฟนเก่าจริงหรือเปล่าคะ”
“ภาพหลุดที่เห็นเป็แฟนเก่าที่เคยคบกันเมื่อตอนเข้าวงการใหม่ๆใช่ไหมครับ”
เสียงนักข่าวรุมสัมภาษณ์ปลายฝนเสียงดังเจี๊ยวจ๊าวเมื่อออกอีเว้นท์เสร็จ แต่ละคำถามแทบไม่ทันให้ปลายฝนได้คิดเพื่อหาคำตอบเลย
“ขอโทษนะคะ ผู้หญิงในภาพไม่ใช่ฝนแน่นอนค่ะ และอาจจะเป็การเข้าใจผิดกันค่ะ”
“คุณปลายฝนหมายความว่าภาพที่หลุดเป็แค่คนหน้าเหมือนหรอครับ”
“อาจจะใช่ค่ะ และถ้าถึงเวลาทุกคนจะทราบพร้อมกันค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ”
“เดี๋ยวครับคุณปลายฝน ถึงเวลาจะทราบพร้อมกันหมายถึงอะไรครับ”
ปลายฝนรีบแหวกวงนักข่าวที่รุมล้อมเธอออกแล้วเดินหนีขึ้นรถอย่างไม่สนใจคำถามเ่าั้ทันที ภาพหลุดที่ปลายฟ้าอยู่กับวศินคืออะไรกัน เขาทั้งสองเป็อะไรกัน แล้วเขารู้จักกันั้แ่ตอนไหน ตอนนี้น้องสาวของเธออยู่ที่ไหน ที่บอกไปเที่ยวกับเพื่อนเพื่อนที่ว่าคือวศินเองหรอกหรอ แล้วข่าวเื่ท้องจริงเท็จแค่ไหน ที่ร้องห่มร้องไห้กลับมาหลังจากที่หายไปคืออะไรกัน
“แกปิดบังอะไรพี่งั้นหรือยัยฟ้า”
ปลายฝนพุ่งรถกลับบ้านด้วยหัวสมองที่คิดแต่เื่น้องจนไม่ได้สังเกตว่ามีรถตามหลังมา พอถึงบ้านปลายฝนก็รีบอาบน้ำทันทีเผื่อสมองจะโล่งขึ้น
กริ๊งงงงงงงง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
“ฮะโหล ว่าไงแพท”
“แกฉันเห็นข่าวแกอ่ะ แกท้องกับเขาได้ยังไงฝนแกกับเขาเลิกกันนานแล้วไม่ใช่หรอ แล้วตอนนี้แกก็คบกับภูมิอยู่ ฉันงงไปหมดแล้ว”
“แกฉันไม่สะดวกจะคุยตอนนี้ ไว้ค่อยเล่านะฉันอยากพักผ่อน”
“โอเคๆ แค่นี้ก็ได้”
หลังจากวางสายแพทตี้กำโทรศัพท์แน่นก่อนโทรหาใครบางคน
ปลายฝนกำลังจะล็อกประตูห้องแต่ก็มีร่างสูงหนาของใครพรวดพราดเข้ามา หญิงสาวกรีดร้องด้วยความใก่อนจะถูงชายหนุ่มตรงหน้าปิดปาดแล้วโยนเธอลงไปยังที่นอนแล้วค่อมตัวทับ
“ภูมิเดช!!!”
“ใช่ใหรอที่เป็ผม”
“คุณดื่มมาด้วยหรอคะ แล้วรู้จักบ้านฝนได้ยังไง”
“คนรักกันรู้จักบ้านกันไม่เห็นจะแปลก”
“ปล่อยก่อนค่ะ คุณทับแบบนี้ฝนหนัก”
“คุณมันหลายใจ ทำไมทำกับผมแบบนี้”
“คุณพูดเื่อะไรเนี่ย ปล่อยก่อนค่ะฝนหายใจไม่ออก”
“คุณอย่ามาทำไขสือ ไม่กี่วันก่อนนี้คุณไปเที่ยวกับไอ้ฝรั่งตาน้ำข้าว และไม่นานมานี้คุณกลับมีข่าวว่าท้องกับแฟนเก่า คุณทำร้ายความรักที่ผมมีให้คุณ”
“ปล่อย!! คุณกำลังเข้าใจฉันผิด เอาไว้คุยกันวันหลังนะคะภูมิ”
“ที่ผมโทรมาแล้วคุณไม่รับสายเพราะคุณกำลังนอนกับมันอยู่ใช่ไหม?”
“คุณกำลังเมา คุณกลับไปก่อน ไว้คุยกันดีกว่า”
“ไม่!!! ตอบผมมา นอกจากสองคนนั้นคุณนอนกับใครอีกบ้าง”
เพลี๊ย!!!!! เสียงผ่ามือกระทบลงบนใบหน้าของภูมิเดชอย่างแรง ปลายฝนน้ำตาเอ่อ ที่ผ่านมาเขาไม่เคยไว้ใจเธอเลยสักนิดหรอ
“ออกไป!!!!”
หญิงสาวชี้มือไล่ไปทางประตู
“คุณไม่มีสิทธิ์มาตบผม”
“คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาดูถูกฉันเหมือนกัน”
ภูมิเดชโกรธหญิงสาวจนลืมตัว เขาใช้ปากประกบริมฝีปากบางนั้นก่อนจะบดขยี้ให้เธอเจ็บ น้ำตาไหลอาบสองแก้มนวล แต่เขากลับไม่ได้สนใจ ภูมิเดชใช้มือดึงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่ห่อหุ้มร่างกายของปลายฝนตอนนี้ออก เผยให้เห็นเรือนร่างงามทุกสัดส่วน หญิงสาวเบือนหน้าหนีเพราะไม่อยากเห็นคนที่ทำแบบนี้กับเธอเป็คนรักของตัวเอง ร่างบางนอนตัวสั่นบนที่นอนเพราะกลัวเขา ภูมิเดชเป็ผู้ชายอ่อนโอน เขาไม่เคยห่ามดิบแบบนี้ อะไรที่ทำให้เขาเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ เสียงสะอื้นน้อยๆนั้นเรียกสติชายหนุ่มกลับมา แม้ใจอยากทำตามอารมณ์ตัวเองแค่ไหน ก็ได้แต่หักห้ามตัวเองไว้
“ฝนผมขอโทษ คุณอย่าร้องเลยนะ”
เขารีบดึงผ้าห่มมาคลุมร่างบางที่ตัวสั่นทันที ก่อนล้มตัวลงนอนข้างๆหญิงสาว แล้วโอบกอดเพื่อปลอบใจคนรัก
“ผมรักคุณมากนะฝน อย่าร้องเลยนะผมขอโทษ ผมผิดเองและจะยอมรับผิดไม่ว่าคุณจะทิ้งผมไปผมก็ยอม”
“คุณมันใจร้าย ไม่ยอมฟังฝน ฮื่อๆ”
“ผมจะใจเย็นให้มากขึ้น ผมขอโอกาสแก้ตัวได้ไหม”
หญิงสาวพยักหน้าช้าๆ ก่อนหลับตาพริ้ม ภูมิเดชมอบจุมพิตแสนหวานให้ปลายฝน จนปลายฝนเคลิ้มตามความอ่อนโยนของเขานั้น ชายหนุ่มค่อยๆเติมอารมณ์รักให้หญิงสาวในอ้อมกอดมากขึ้น จนตอนนี้ต่างฝ่ายต่างยากที่จะหยุดมันลง ปลายฝนยอมตกเป็ของเขาทั้งตัวและหัวใจ
“โอ๊ยย ซู๊ดดด เจ็บค่ะ”
ปลายฝนใช้มือดันหน้าท้องกำยำของเขาออก
“อย่าเกร็งสิคนดี เดี๋ยวมันจะค่อยๆดีเองครับ”
หญิงสาวทำตามที่เขาบอก ไม่นานความเจ็บก็หายไปมีแต่ความรู้สึกดีเข้ามาแทนที่ ทั้งคู่บรรเลงบทรักจนถึงจุดหมายแห่งความสุข ชายหนุ่มล้มตัวลงนอนข้างกายหญิงสาวแล้วกอดเธอด้วยความอ่อนโยน
“ฝนไปอาบน้ำอีกรอบนะคะ เหนียวตัว”
พูดจบหญิงสาวก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว
“โอ้ย!!! เจ็บจัง”
ภูมิเดชสบตาปลายฝนอย่างลึกซึ้งความหมายก่อนพูด
“ลุกเบาๆสิครับ ครั้งแรกก็แบบนี้แหล่ะ”
ปลายฝนหน้าแดงด้วยความเขิน
“คนบ้า”
“คราวนี้จะบอกความจริงกับผมได้หรือยังจ๊ะเมียจ๋า”
“ภูมิ เรียกอะไรแบบนั้น”
“อ่าว ก็เรียกตามความจริง คุณเป็ของผมแล้วนะ”
ปลายฝนส่ายหน้าไปมาช้าๆอย่างเอือมละอากับท่าทางของชายคนรัก ก่อนเล่าความจริงทั้งหมดให้ชายคนรักฟังโดยไม่มีปิดบังแม้แต่น้อย
“แบบนี้นี่เอง”
“คุณคิดว่าฉันควรจัดการกับเื่นี้ยังไงคะภูมิ”
ปลายฝนถามเขาด้วยสายตากังวล
“ผมว่าเื่นี้เป็เื่ที่ละเอียดอ่อน สิ่งแรกที่ต้องทำคือรอคำตอบระหว่างเขาทั้งคู่ มันชัวร์แค่ไหนกับเื่ที่เป็ข่าวเราก็ยังไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ”
“ค่ะ”
“หากทางน้องสาวคุณพร้อมค่อยมาแถลงข่าวก็ได้ ทุกวันนี้ข่าวดังไม่นานเดี่ยวก็ลืมกันหมดแล้ว อย่าคิดมากเลยนะฝน”
“ค่ะภูมิ”
“แล้วเราจะค่อยๆแก้ไขมันด้วยกันนะฝน”
ชายหนุ่มลูบหัวหญิงสาวก่อนประคองร่างบางลงนอนบนเตียงเบาๆอีกครั้ง เพราะกลัวเธอจะเจ็บ เขาค่อมตัวปลายฝนอีกครั้งก่อนจะส่งสายตาหวานซึ้งว่าขอเขาอีกรอบนะ ปลายฝนได้แต่หน้าแดงเพราะรู้ความหมายของสายตาที่ส่งมานั้นดี ก่อนเบือนหน้าหนี ภูมิเดชมอบจูบแสนหวานให้หญิงสาวอีกครั้ง ก่อนจะทำตามความ้าของตัวเองและเธอ เนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ทั้งคู่บรรเลงบทรักอันแสนหวานนั้นจนทั้งคู่เผลอหลับไปด้วยความเหน็ดเหนื่อย
164
