ตอนที่ 10 รักแรก
“ ที่ผ่านมาคุณมองณภัทร มาแบบเพื่อนตลอดเลยนะ”หญิงสาวรู้สึกผิดที่พูดคำนี้ออกไป จะทำให้ชายหนุ่มเสียใจหรือเปล่านะ
“ ถ้าผม้าใช้ คุณ มองผมมากกว่าเพื่อนล่ะเรามาลองดูกันก่อนได้มั้ย”
พิสูจน์ดูว่าหญิงสาวมีความรู้สึกที่จะเกินเพื่อนได้หรือไม่
“ ลองอะไรเหรอ” หญิงสาวได้ทำหน้าตาสงสัย
พูดเสร็จ ณภัทรได้ก้มหน้าลงมาเรื่อย ๆและได้ยกมือขึ้นมาเพื่อที่จะััแก้มขาวนวลของหญิงสาว
“ ทำอะไรกัน!” ชานนท์ที่เดินมาจากด้านหลังเวทีเห็น ณภัทร กำลังโน้มตัวลงมาเพื่อที่จะทำอะไรบางอย่างกับหญิงสาว
“ กลับบ้านเดี๋ยวนี้ !”ชายหนุ่มได้ดึงแขนหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงหน้าเวทีให้ลุกขึ้นมา ด้วยอารมย์ที่ฉุนเฉียว แล้วได้ลากหญิงสาวกลับบ้าน
ณภัทร ได้หยิบช่อดอกไม้ที่ได้มอบไว้ให้หญิงสาวขึ้นมาดูพร้อมมองมันด้วยความผิดหวัง
สวนแห่งสุข
“ตกลงนายเป็อะไรกับ คุณ”ณภัทรได้เอ่ยถามชานนท์แบบลูกผู้ชาย
ซึ่งชานนท์ได้เป็คนไปเรียกให้ณภัทรได้มานั่งคุยกันในห้องส่วนตัวของเขานั่งดื่มเหล้าและเปิดใจคุยกัน
“ เป็พี่น้องกัน!”
“เป็พี่น้อง ! แล้วนายคิดอะไรกับเธอหรือเปล่า”
“ไม่ได้คิด แต่ไม่ชอบที่นาย ไม่ให้เกียรติ น้องคุณคราวก่อนก็ทีนึงแล้วที่หายกันไปแต่เช้า คนจนในสวนเอาไปพูดให้น้องคุณเสียหายไปหมดทำอะไร ทำไมนายไม่คิดให้ดี ๆ “
“ แปลว่าที่คุณโกรธผมตอนนี้ คือโกรธเพราะเป็ห่วงน้องสาวใช่มั้ยครับ แต่ไม่ได้คิดอะไรแน่นะ”
ณภัทรเสริมทับเข้าไป ถาม ชานนท์ซ้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
“ใช่!”
“ งั้นก็ดี เพราผมชอบคุณด้วยใจจริง ถ้าคุณชานนท์ไม่ได้ติดอะไรผมก็ขอคบกับ คุณละกัน “
“น้องคุณ ตอบตกลง แล้วอย่างนั้นเหรอ?”
ชานนท์ได้เอ่ยถามณภัทร
“ ยังหรอกครับ พอดีคุณมาขัดจังหวะเข้าพอดี ทำให้ผมยังไม่ได้คำตอบ แต่ไม่เป็ไรหรอกครับผมรอได้ คุณชานนท์ไม่ต้องเป็ห่วงหรอกนะเดี๋ยวผมดูแลคุณ ให้เอง”
“ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวไปนอนก่อนละกันนะครับ”
ณภัทรดื่มเหล้าจนหมดแก้วแล้ว เดินออกจากห้องของชานนท์ไป
สายตาที่อึดอัดความรู้สึกที่อัดอั้น มือที่กระดิกไปมาบนโต๊ะ ชานนท์รู้สึกใจมันร้อนรุ่มไปหมด กระดกเหล้าจนหมดแก้วครุ่นคิดกับคำตอบของณภัทรที่มีให้ตนมา
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
คุณานันท์ได้เปิดประตูออกมา เห็นชานนท์ที่มาพร้อมกลิ่นเหล้าเต็มตัวไปหมดหน้าตาแดงกล่ำ
“ พี่ดื่มเหล้ามาเหรอคะ?”
หญิงสาวเห็นสภาพชานนท์ตอนนี้ บ่งบอกได้เลยว่าน่าจะดื่มมาหลายแก้ว
“พี่ขอคุยอะไรด้วยหน่อยครับ “
“คุณว่าเราค่อยคุยกันพรุ่งนี้ดีกว่านะคะนี่ก็ดึกมากแล้ว วันนี้คุณก็เหนื่อยจากการออกบูธด้วย ”
“ คุณขอพักดีกว่าค่ะ ” หญิงสาวกำลังจะปิดประตู
พรึบ” ชานนท์ได้ผลักร่าง คุณานันท์เข้าไปในห้องแล้วปิดประตูล็อคห้องและปิดผ้าม่านในทันที
“ น้องคุณคงมีความสุขมากสินะครับที่มีชายหนุ่มมาสารภาพรัก”
“พี่ชานนท์เมาแล้วนะคะ คุณว่าพี่กลับห้องไปก่อนดีกว่า”
“ กลัว ไอ้ณภัทรมันจะหึงเหรอ?”
“ คุณว่าพี่นนท์เริ่มจะคุยกันไม่รู้เื่แล้วออกไปดีกว่าค่ะ”
“ทำไมครับ!
“คุณยังไม่เข็ดเหรอที่อยู่ใกล้กับมันแล้วเกิดปัญหาเหมือนที่ผ่านมา”
“ แล้วเมื่อตอนเย็นก็ยังมีหน้าที่จะไปนั่งจูบมับอีก”
ชายหนุ่มได้เข้ามาประชิดตัวคุณานันท์มือทั้งสองของชายหนุ่มได้จับที่หัวไหล่และบีบหัวไหล่หญิงสาวไว้อย่างแน่น
“ ชอบมันมากนักเหรอ?”
“ใช่สิคะ! !ใครบ้างล่ะที่จะไม่ชอบคนดีๆ
ณภัทรเขาเป็คนดีไงคะ!”
“ ชอบคนดีแต่ไม่ชอบคนเลว ๆ แบบพี่ใช่มั้ย”
ด้วยอารมย์โมโหและไม่มีสติของชายหนุ่ม ได้จู่โจมหญิงสาวเข้าไปที่ปากปากที่หนาแน่นบดขยี้เข้ากับปากที่นุ่มนวลของหญิงสาว หญิงสาวใ จึงได้เบี่ยงหน้าหนี ชานนท์ ณตอนนี้เหมือนผีซาตานเข้าสิงไม่สามารถควบคุมอารมย์โกรธที่มีต่อหญิงสาวได้
ตุบ ! หญิงสาวโดนผลักลงไปบนเตียงนอนนุ่ม ผมเผ้ากระเซิงไปหมด
ไม่รอช้าชานนท์ได้กระโจนใส่หญิงสาวในทันที ทับลงไปยังร่างที่บอบบางมือทั้งสองของชายหนุ่มได้พันธนาการมือหญิงสาวไว้แน่นไม่ให้หลุดไปได้
“พี่นนท์ ปล่อยคุณเดี๋ยวนี้นะทำไมพี่ทำกับน้องแบบนี้ พี่ก็มีแฟนเป็ตัวเป็ตนอยู่แล้ว แต่ทำไมมาทำกับคุณแบบนี้”
“พี่ใจร้ายกับมากเลยนะคะ”
หญิงสาวหันหน้ามาพร้อมน้ำตาที่ไหลลงอาบสองแก้มชายหนุ่มที่กำลังซอกไซ่ตามซอกคอหญิงสาว ถึงกับชะงักเมื่อได้เห็นหญิงสาวร้องไห้ออกมาอย่างสะอื้น
คุณ!!!
“ พี่ทำแบบนี้แล้วคุณจะเอาหน้าที่ไหนไปมองคนอื่นเขาได้ ถ้าเกลียดกันมากก็บอกมาตรงๆก็ได้แต่ไม่ต้องมาทำกันแบบนี้”
หญิงสาวพูดไป สะอื้นสุดใจไม่คิดเลยว่าคนที่ตัวเองไว้ใจกลับมาทำแบบนี้ได้
ชายหนุ่ม อึ้งกับการกระทำของตัวเอง ผละตัวเองออกมาจากร่างของสาวน้อยสร่างเมาขึ้นมาในทันที
หญิงสาวรีบลุกขึ้นจากเตียง ดึงเสื้อที่โดนดึงมาปิดหน้าอกให้มิดชิด คุณานันท์ได้เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าเก็บเสื้อผ้าที่มีทั้งหมดออกมา
.”น้องคุณจะไปไหน?”
“จะกลับ กรุงเทพฯค่ะ!”
“กลับไม่ได้ !พี่ไม่ให้กลับ พี่รอ คุณมาเป็สิบปี พี่ไม่ชอบที่น้องไปสนิทสนมกับไอ้ณภัทร “
ชายหนุ่มได้โอบกอดหญิงสาวจากด้านหลังไว้ในอ้อมอกกระซิบข้างหูหญิงสาวเบาๆ
“ พี่ชอบน้องคุณนะครับ ”
หญิงสาวอึ้งในคำตอบของชานนท์ ค่อยๆ หันมามองหน้าชายหนุ่มอย่าง ช้า ๆ
“พี่มีพี่แพนเค้กเป็แฟนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ น้องไม่ยุ่งกับคนที่มีเ้าของแล้วแน่นอนค่ะ”
สายตาหญิงสาวมุ่งมั่นจ้องมองไปยังั์ตาชายหนุ่มอย่างขึงขังเอาการ
ชายหนุ่มจับหัวไหล่หญิงสาวให้หญิงสาวหันหน้ามามองตนเอง ค่อยๆนำเสื้อผ้าที่อยู่ในมือหญิงสาวโยนไปไว้ที่เตียง
“ พี่เคยบอกไปแล้วว่าพี่ไม่ได้เป็อะไรกับแพน “
“ มีผู้หญิงมากมายเข้ามาหาพี่ก็จริงแต่ “คุณ”คือรักแรกของพี่เมื่อสิบปีที่แล้ว และจะเป็รักสุดท้ายของพี่เช่นกันน้องคุณพอจะบอกพี่ได้มั้ย ว่าคุณคิดยังไงกับพี่กันแน่ ”
ชานนท์ใจจดต่อรอคำตอบจากหญิงสาวตรงหน้า...
คุณานันท์ รู้สึกงงและสับสนไม่ทันตั้งตัวที่หนุ่มเพลย์บอย อย่าง ชานนท์ จะมาชอบตนจริงๆแม้ในส่วนลึกของหัวใจหญิงสาวนั้นชานนท์คือรักแรกของตนมานานแล้ว
“คุณ! เออ..
“ คุณไม่ได้...คิด..”( หญิงสาวไม่รู้ว่าควรตอบแบบไหนดีเพราะยังสับสบกับความคิดของตัวเองอยู่ไม่น้อย)
ชายหนุ่มได้ค่อย ๆ เขยิบใบหน้าที่หล่อเหลา เข้ามาใกล้ ๆใบหน้าของหญิงสาว เอียงลำตัวเข้าหาหญิงสาวตรงหน้าใกล้ ขึ้น ๆ ปากที่หนาแน่นได้ประกบเข้าไปหาปากที่กำลังเผยอ โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ
“ คิดให้ดี แล้วค่อยมาตอบพี่พี่ไม่รีบ แต่พรุ่งนี้พี่จะมาเอาคำตอบ”
มือชายหนุ่มได้ จับปอยผมของหญิงสาวทัดไปที่ใบหูเพื่อที่จะได้มองเห็นหน้าที่ ขาวนวลนั้นให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้นนิ้วได้ไล่ััตรงใบหน้า เช็ดคราบน้ำตาให้หญิงสาว ค่อย ๆบรรจงจูบตรงหน้าผากหญิงสาว อย่างอบอุ่น ...
“ ฝันดีนะครับ ”
คุณานันท์ไม่สามารถนอนหลับตาลงได้ครุ่นคิดกับเื่ที่เกิดขึ้น แล้วพรุ่งนี้เราจะทำอย่างไรดี...กว่าจะนอนหลับได้ปาไปเที่ยงคืน
“ เช้าแล้วเหรอเนี่ย “คุณานันท์ได้ลืมตาตื่น แต่วันนี้กลับรู้สึกไม่อยากจะลุกออกจากที่นอนไปข้างนอกเลยอยากที่จะนอน ติดเตียงทั้งวันถ้าเราเจอหน้าพี่นนท์ แล้วเราควรจะทำหน้าแบบไหนกันนะ “
สิ่งนี้กลัวได้เข้ามาอยู่ในหัวหญิงสาวั้แ่เช้า
“ โอ้ย ปวดหัวจัง “
หญิงสาวได้ลุกไปอาบน้ำเพื่อให้ตัวเองสดชื่นขึ้น
คุณานันท์ได้เปิดประตูห้องเพื่อที่จะเดินไปยังห้องอาหารในบ้านหลังใหญ่ทุกเช้า ทุกคนจะไปนั่งรวมตัวเพื่อนั่งทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน
แต่กลับต้องชะงักเมื่อได้เห็นชานนท์ ยืนอยู่ในสวน หญิงสาวก็ไม่สามารถเดินไปทางอื่นได้อีกแล้ว ยังไงก็คงต้องประจันหน้ากันไป
“ น้องคุณ“ ชายหนุ่มได้เรียกชื่อหญิงสาว
“ ค่ะพี่นนท์ “ หญิงสาวกลับทำตัวไม่ถูกก้มหน้าก้มตาไม่กล้ามองหน้าชายหนุ่มตรงหน้ามากนัก
“ เอ่อ ...พี่ขอโทษนะครับ กับเื่เมื่อคืนพี่คงจะเมามากไป ถึงทำกับน้องแบบนั้น พี่ขอโทษนะครับ “
“ แต่ถึงพี่จะเมาพี่ก็จำได้ทุกเหตุการณ์ ความรู้สึกที่พี่มี มันเป็ความรู้สึกจริงๆของพี่ นะครับ แล้วน้องคุณคิดยังไงกับพี่ พอจะบอกพี่ได้หรือยังครับ “
“ คุณยังไม่รู้ค่ะ “
“ ความรู้สึกของตัวเอง ก็ต้องรู้สิครับ”
สายตาที่มองหญิงสาวตรงหน้า ้าคำตอบ แล้ว
“ เอาแบบนี้ดีกว่า ั้แ่วันนี้ไป พี่ขอจีบน้องคุณแบบจริงจังนะครับ พี่ขอเริ่มต้นจีบน้อง เพื่อให้น้องได้มั่นใจในตัวพี่”
“ พี่ชานนท์ จะมาจีบน้องได้ยังไงกันคะพี่มีแฟนอยู่แล้วนะ”
ชายหนุ่มได้จับมือหญิงสาวขึ้นมา
“พี่บอกคุณไปหลายครั้งแล้ว ว่าพี่กับแพนไม่ได้เป็อะไรกันจริงๆ นะครับ จะให้พี่ทำยังไง น้องคุณถึงจะเชื่อพี่ ”
“คนที่พี่จะบอก มันไม่ใช่คุณ นะคะ”
หญิงสาวได้มองหน้าชานนท์แล้วแกะมือชายหนุ่ม เดินไปยังห้องอาหาร ที่ทุกคนกำลังรอเพื่อที่จะมานั่งทานอาหารเช้ากัน
ทุกคนได้มาพร้อมหน้าพร้อมตากันที่โต๊ะอาหารเช้า ป้าสมจิตรและเ้าเบิ้ม ได้นำอาหารเช้าขึ้นมาเสิร์ฟบนโต๊ะอาหาร
ชานนท์ได้มองไปรอบ ๆ โต๊ะและมองทุกๆคนที่กำลังจะเตรียมตัวทานอาหารเช้า ชายหนุ่มได้กระแอมออกมาอย่างเสียงดัง จนทุกคนได้หันมามองหน้าชายหนุ่มรวมทั้ง คุณานันท์
“ ทุกคนครับผมมีเื่จะบอก ก่อนหน้านี้อาจจะเห็นผมกับ น้องคุณในฐานะหัวหน้างาน กับลูกน้อง หรือพี่ชายกับน้องสาว แต่ตอนนี้ผมคิดว่า ความรู้สึกผมมันได้เปลี่ยนไปแล้ว”
“ ผม.... “
หญิงสาวได้หันมองหน้าชายหนุ่มพร้อมสายหัวและใที่ชายหนุ่มจะพูดตรงกลางโต๊ะอาหารที่มีทั้งพ่อและแม่ของชายหนุ่มได้รร่วมรับประทานอาหารอยู่ด้วย
“ ผมชอบ คุณ ครับ”
ป้าสมจิตรและเ้าเบิ้มต่างโห่ร้อง ด้วยความยินดี จับมือกันแน่นเหมือนจะเป็แฟนกันไม่ปาน
ณภัทรรู้สึกเศร้าในคำตอบที่ได้ยินจากปาก ชานนท์ ไม่นึกว่าชานนท์จะมาตัดหน้าตนทั้งที่ตนยังไม่ได้รับคำสารภาพรักจาก คุณานันท์เลยแม้แต่น้อย
แพนเค้กอึ้งในคำตอบของชานนท์ ที่กล้าบอกรักคุณานันท์ต่อหน้าทุกๆ คน ซึ่งตัวเองรอคอยประโยคนี้จากชายหนุ่มมาตลอดแต่ไม่เคยได้รับมัน
“ คุณหมายความว่าไงคุณชานนท์ “ ณภัทรได้เอ่ยออกมากลางโต๊ะอาหาร
“ ก่อนหน้านี้ผมอาจจะยังไม่รู้ใจตัวเองแต่เมื่อคืนผมกลับรู้ว่าผมคิดยังไงกับ คุณ กันแน่ ซึ่งผมก็ได้คำตอบแล้ว”
“งั้นผมคงต้องขอตัวก่อนนะครับ ”
ณภัทรได้ลุกออกไปจากห้องอาหารทันที
แพนเค้กพยายามกดอารมณ์ความไม่พอใจเอาไว้วางช้อนที่กำลังตักอาหารลง
“ ชานนท์คะ แพนขอคุยอะไรด้วยหน่อยค่ะ” หญิงสาวได้ลุกออกไปรอชายหนุ่มด้านนอก
แพนเค้กได้ยืนกอดอกและกำมือไว้แน่นรู้สึกโกรธชายหนุ่มมากที่เห็นแก่ตัวแบบนี้
“นนท์!ที่คุณพูดตะกี้มันหมายความว่ายังไงคะ?”
“ผมก็พูดชัดเจนนะแพน ว่าผมชอบ น้องคุณ!”
“ แล้วแพนล่ะคะ”
“ นนท์ทำแบบนี้กับแพนได้ยังไงกันนนท์มีแพนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ?”
“ผมไม่ได้เป็อะไรกับคุณนะ แพนเค้ก!”
“ไม่ได้เป็อะไรงั้นเหรอ!! แล้วที่ผ่าน ๆ มามันคืออะไร?”
“ โทรหาแพนทุกคืน ทำไม?”
“ชวนไปไหนมาไหนทำไม?”
“แล้วมานอนกับแพนทำไม ?”
“ นี่เหรอไม่ได้เป็อะไรกัน!!
“แพนเราคุยกันั้แ่แรกแล้วไม่ใช่เหรอว่าระหว่างเราจะไม่มีอะไรผูกมัดกัน มันเป็แค่การสนุกกันเท่านั้น”
“ แค่สนุกงั้นเหรอ!
“ แพนไม่สนุกกับคุณด้วยหรอกนะชานนท์!! “
เมื่อหญิงสาวได้พูดเสร็จก็ได้เดินออกไปทันที
1K
