กลางดึก...
หลังจากที่ยี่หวาอาบน้ำชำระล้างคลาบโคลนที่ติดตามตัว หญิงสาวก็กลับมานอนเกลือกกลิ้งอยู่บนเตียงด้วยความคิดมากมาย พ่อเลี้ยงของเธอพึ่งจะนอกใจไปมีอะไรกับพนักงานสาวคนนั้น และดูท่าทางทั้งสองจะแอบทำอะไรลับหลังกันมานานแล้ว...แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่ลูกเลี้ยงหนักใจมากที่สุด...สายตาคมที่จ้องมองมายังเธอที่ประตูต่างหาก...มันเป็สิ่งที่หญิงสาวอึดอัดใจอยู่ตอนนี้
“เขาคง....ไม่เห็นหรอก....มืดขนาดนั้น”
เสียงเล็กกล่าวปลอบใจตัวเอง... ในขณะที่นอนดิ้นอยู่บนเตียงไปเรื่อยๆ ยี่หวาก็พึ่งมารู้ตัวว่าโทรศัพท์และสิ่งของสำคัญทุกอย่างอยู่ในห้องของบ้านพักตากอากาศ และตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาที่ดีที่จะเดินทางกลับไปยังบริเวณนั้น เธอจะต้องรอจนถึงเช้าอีกวัน จากนั้นค่อยพูดคุยกับพ่อเลี้ยงเกี่ยวกับเื่ทั้งหมด...
“อื้มม”
ริมฝีปากเล็กกัดกันไปมา... แม้จะผ่าน่เวลาที่ไม่น่าพิศมัย แต่ร่องสวาทกลับคันกระสันจนเปียกแฉะ มันไม่ใช่เวลาที่จะมาใช้นิ้วขจัดความใคร่ แต่ลำเอ็นแท่งโตหนายาวของพ่อเลี้ยง มันก็ทำให้หัวใจหญิงสาวเต้นไม่หยุด โดยเฉพาะแรงกระแทกโหมกระหน่ำอันป่าเถื่อน...
“อื้ออออ”
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“อ๊ะ….ฉันไม่ได้สั่งอะไรพนักงานนะ”
“ยี่หวา...ออกมาคุยกันหน่อย”
“….”
น้ำเสียงเข้มที่ดังออกมาหน้าประตูทำเอาใจหล่นวูบ ผ้าคลุมรีบจับมาสวมใส่อีกครั้ง เมื่อตั้งสติได้ลูกเลี้ยงสาวจึงค่อยๆก้าวเดินออกจากเตียงเพื่อไปปะทะอารมณ์กับพ่อเลี้ยงของเธอ
“คุณลุง”
“ลุงขอเข้าไปนะ”
“แต่…..ค่ะ”
ร่างสูงกำยำเดินเข้ามาอย่างวิสาสะพร้อมกับใช้นิ้วล็อคประตู ไกรศรเดินมานั่งที่ปลายเตียงด้วยใบหน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก เขาเห็นลูกเลี้ยงนั่งอยู่หน้าประตูบ้านพักในขณะที่นิ้วของเธอก็ล้วงของลับไปด้วย แต่ตอนนี้ไกรศรไม่ได้มาพูดคุยเื่นั้น...
เขาแค่อยากมาบอกเธอให้รู้เื่เกี่ยวกับพนักงานสาวบนเตียง...
“ลุงรู้ว่าหนูคงคิดกับลุงเปลี่ยนไปแล้ว”
“….”
“แต่เื่นี้ลุงขอบอกแม่หนูเองนะ”
“หนู….ไม่อยากยุ่งเื่ผู้ใหญ่หรอกค่ะ”
“หนูโตแล้ว....หนูเข้าใจใช่มั้ยว่าเื่บนเตียงกับชีวิตคู่มันค่อนข้างละเอียดอ่อน”
“…..ค่ะ”
ยี่หวาเม้มปากพร้อมกับก้มหน้า...เธอไม่เข้าใจอะไรเลย....เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเื่บนเตียงของเธอได้ถูกคนที่นั่งอยู่ต่อหน้าบงการไปจนหมด เื่ที่เขาพูดมายี่หวาก็ทำได้แค่เพียงแกล้งพยักหน้ารับรู้ไปเท่านั้น
“นี่….ไม่ใช่ครั้งแรกใช่มั้ยคะ”
“อะไรนะ”
“คุณลุง....ไม่ได้....แอบไปทำเื่แบบนี้....บ่อยๆ....ใช่มั้ยคะ”
“…..เฮ้อ”
พ่อเลี้ยงพ่นลมหายใจหนักๆออกมาด้วยความคิด
“ลุงก็พึ่งบอกหนูไปเมื่อกี้ไง....ว่าเื่แบบนี้มันละเอียดอ่อน”
“แสดงว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก”
“ใช่ ลุงยอมรับ”
ยี่หวาจ้องมองใบหน้าชายตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ อีกมุมหนึ่งเธอก็โกรธที่เขาทำเช่นนั้น แต่จะให้ทำอย่างไรได้ เธอเองก็ไม่รู้จักชีวิตของเลยแม้แต่นิดเดียว และไม่มีความจำเป็ที่จะต้องรับรู้เื่ราวใต้สะดือหรือรสนิยมของเขาด้วย
“แม่ของหนู...ให้เื่แบบนั้นกับลุงไม่ได้”
“….ค่ะ”
“ซักวันหนูคงเข้าใจ”
“คุณลุงจะบอกแม่วันไหนคะ”
เมื่อไกรศรทำท่าจะลุงขึ้น เสียงเล็กจึงเอ่ยถามขึ้นมาทันควัน
“ไม่นานหรอก...”
“หนูอยู่ที่นี่แค่หน้าร้อน....ถึงตอนนั้นถ้าคุณลุงไม่บอก หนูก็คงต้องบอกเอง”
“…..ไม่เอาน่า”
“หนูพูดจริงค่ะ”
“ก็ได้ ลุงเข้าใจแล้ว”
ไกรศรพยักหน้ารับข้อเสนอนั้น
“กลับไปนอนบ้านเถอะ เดี๋ยวลุงให้พนักงานไปส่ง เสื้อผ้าข้าวของหนูอยู่ที่ห้องนั้น”
“…..”
“ลุงจะออกไปข้างนอก หนูไม่ต้องเป็ห่วงหรอก”
พ่อเลี้ยงร่างสูงเดินออกไปก่อนที่ยี่หวาจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ นานแล้วที่หญิงสาวไม่ได้โต้เถียงกับชายรุ่นพ่อแบบนี้ เธอทำตัวไม่ถูกตลอดเวลาที่อยู่ใกล้ๆกับมัดกล้ามกำยำ น้ำเสียงและสายตาของไกรศรมีอิทธิพลต่อระหว่างง่ามขาเป็อย่างมาก ยังดีที่พ่อเลี้ยงไม่ได้พูดถึงเื่การแอบถ้ำมองการร่วมสวาทที่หน้าประตู...ไม่อย่างนั้นลูกเลี้ยงก็คงจะพูดไม่ออกเช่นเดียวกัน
จะให้เธอแก้ตัวว่าอย่างไร...บอกออกไปตรงๆว่าเกิดอารมณ์ที่ได้เห็นภาพไม่คาดฝัน หรือบอกออกไป....ว่าเธอเองก็อยากจะลิ้มลองความรู้สึกเช่นนั้นบ้าง
เป็อีกรอบที่ร่างอวบอิ่มกลับมาที่บ้านพักหลังใหญ่...เรียวขาทั้งสองข้างปวดเมื่อยจากการเดินมาทั้งวัน ยี่หวาเดินเข้าเดินออกจากบ้านและรีสอร์ทจนเธอเหนื่อยล้า สายตาสำรวจตรวจทานด้านในอันว่างเปล่า พ่อเลี้ยงของเธอไม่ได้อยู่ที่นี่จริงๆ เมื่อเห็นเช่นนั้นหญิงสาวจึงเดินขึ้นไปบนห้อง...ผ่านประตูบานใหญ่ที่เธอพึ่งจะวิ่งหนีมันไปหยกๆ
958
![[END]ทะลุมิติมาเป็นนางเอกนิยายในยุค70s](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1685761984_14213840.webp)
![[จบ] ระบบเปลี่ยนแปลงพรสวรรค์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1713442419_37788776.webp)
![ออกมาเพื่อรัก [yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1576595212_29471603.webp)
