นายพีรภัทร วัฒนสกุลกานต์ หรือ “พีท” ชายหนุ่มรูปงามที่มีอายุยี่สิบปีบริบูรณ์ กำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 คณะสถาปัตยกรรม ในมหาวิทยาลัยนานาชาติชื่อดังแห่งหนึ่ง เป็ชายหนุ่มที่ใครๆ ต่างพร้อมใจกันให้นิยามแก่เขาด้วยคำคำเดียวว่า “สมบูรณ์แบบ”
ซึ่งมันไม่ได้เกินจริงเลย เพราะจะมีชายหนุ่มสักกี่คนที่เกิดมาพร้อมกับรูปร่างหน้าตาราวกับนายแบบบนรันเวย์ระดับโลก ไม่ใช่แค่รูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้นที่ทำให้เขาได้รับนิยามนี้ เพราะผลการเรียนของพีทอยู่ในระดับท็อปไฟว์ของคณะฯ ั้แ่เข้าเรียนเทอมแรกจนถึงเทอมปัจจุบัน
แล้วสามารถด้านกีฬาหละ? แน่นอน...พีทสามารถเล่นกีฬาได้เกือบทุกประเภททั้งกีฬากลางแจ้งและในร่ม แต่กีฬาทางน้ำเป็ที่ชื่นชอบของเขามากเป็พิเศษ โดยเฉพาะกีฬาะโน้ำ โดยพีทเป็นักกีฬาตัวแทนมหาวิทยาลัยของเขาไปร่วมแข่งขันในระดับประเทศสองปีติดต่อกัน
อันดับสุดท้ายคงไม่กล่าวถึงไม่ได้ ฐานะทางบ้านของพีทจัดอยู่ในระดับสูงหรือร่ำรวยก็ว่าได้ คุณตาคุณยายของเขาเป็ถึงเ้าของธุรกิจผลิตวัสดุก่อสร้างหลายรายการ ส่วนคุณแม่ของเขานั้นเธอดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดของบริษัทนำเข้ารถซูเปอร์คาร์รายใหญ่ของประเทศซึ่งเป็บริษัทของเครือญาติ แล้วคุณพ่อหละ?
แม่ของพีทยื่นฟ้องหย่ากับพ่อของเขาั้แ่เขายังอยู่ในครรภ์ของเธอ ด้วยเหตุผลเดียวคือความไม่ซื่อสัตย์ เขาเป็นักบินของสายการบินหนึ่ง ซึ่งไม่สามารถระงับความ้าของตัวเองได้ การตั้งครรภ์ของภรรยากลายเป็ข้ออ้างเพื่อไปมีสัมพันธ์สวาทกับหญิงอื่นโดยปราศจากความรู้สึกผิดใดๆ
นับั้แ่เขาลืมตาดูโลก เด็กชายพีทได้เป็ยอดดวงใจของเกสรผู้เป็แม่ เป็หลานรักเพียงคนเดียวของยศกรผู้เป็ลุง เ้าของบริษัทตัวแทนโฆษณาและบริษัทผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ และเป็หนึ่งเดียวที่จะได้รับมรดกทั้งหมดของคุณตาคุณยายผู้เป็ต้นตระกูล “วัฒนสกุลกานต์”

พีทได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างดีจากเกสรและญาติพี่น้องของเธอเท่านั้น ทั้งๆ ที่เธอไม่เคยกีดกันอดีตสามีกับลูกชายเลยแม้แต่น้อย หากแต่เป็ตัวพีทเองที่นอกจากจะไม่ยอมรับผู้เป็พ่อแท้ๆ แล้ว เขายังแสดงพฤติกรรมต่อต้านผู้ชายคนนี้ทุกรูปแบบ จนกระทั่งพ่อของเขาหมดความพยายามและไม่นานก็หายสาบสูญไปจากชีวิตของเขา
แน่นอนว่าพีทรักเกสรผู้เป็แม่เลี้ยงเดียวสุดหัวใจ เธอกับเขาใช้ชีวิตตามประสาแม่ลูกกันเพียงลำพังในบ้านหลังใหญ่ของโครงการหรูหราที่ตั้งอย่างย่านบางนา จากสภาพแวดล้อมที่กล่าวมาทั้งหมดนั้นดูเหมือนมันจะมากกว่าคำว่าเพียงพอสำหรับเด็กชายคนหนึ่ง
ภายนอกพีทเติบโตตามพัฒนาการตามปกติเท่าที่ควรจะเป็ หากแต่ภายในนั้นมี “บางอย่าง” กำลังก่อเกิดขึ้นมาโดยที่ไม่มีใครล่วงรู้แม้แต่ตัวพีทเองก็ตาม บางอย่างที่เรียกว่า “ปมอีดิปัส (The Oedipus complex)” อันที่จริงสิ่งนี้เกิดขึ้นกับเด็กทุกคนใน่อายุ 3-5 ขวบ และ 99% ของเด็กทุกคนจะค่อยๆ ลบเลือนไปตามอายุที่มากขึ้น
โดยปมอีดิปัสนั้น หมายถึง ความปรารถนาของเด็กที่จะมีเพศสัมพันธ์กับพ่อหรือแม่ที่เป็เพศตรงข้าม โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสนใจของเด็กชายที่มีต่อแม่ ซึ่งความปรารถนานี้จะถูกปิดกั้นไม่ให้รับรู้ด้วยจิตสำนึกผ่านการระงับความรู้สึก ด้วยอิทธิพลภายนอก เช่น บรรทัดฐานทางสังคม คำสอนทางศาสนา และอิทธิพลทางวัฒนธรรมอื่นๆ ล้วนมีส่วนช่วยในการปราบปรามปมอีดิปัสได้เป็อย่างดี
แต่พีทไม่ใช่หนึ่งในนั้น เขาคือ 1% ของเด็กทั้งหมดที่ไม่สามารถกำจัดปมอีดิปัสออกไปได้ ด้วยเหตุผลหลายประการด้วยกัน โดยเฉพาะที่โลกของเขามีเฉพาะผู้เป็แม่เพียงคนเดียวเท่านั้น ทำให้เขา้าเป็คนเดียวที่จะได้รับความรักจากผู้เป็แม่ เขาจะต่อต้านทุกคนที่เขาคิดว่าจะมาแย่งความรักจากแม่ของเขาไป
ด้วยปมอีดิปัสที่ไม่ได้หายไปของพีท มันกลายเป็ตัวกระตุ้นให้เขาทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้รับความรักจากแม่ โดยเริ่มจากการเลียนแบบผู้ชายที่แม่ของเขาชื่นชม ในกรณีของพีทก็คือคุณตาผู้เป็ที่รักและเคารพนับถืออย่างยิ่งของเกสร รวมถึงเธอยังชื่นชมยศกรผู้เป็พี่ชายผู้ประสบความสำเร็จในทุกๆ ด้านของชีวิต
ทั้งหมดนี้จึงไม่น่าแปลกใจที่พีทจะเป็เด็กดี ตั้งใจเรียน และพัฒนาความสามารถอื่นๆ ให้เหนือกว่าเด็กผู้ชายทุกคนตลอดมา นอกจากนี้เขายังให้ความสนใจดูแลรูปลักษณ์ภายนอกของตนเองมากเป็พิเศษอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็รูปร่างหน้าตาและบุคลิกภาพที่ถอดแบบมาจากยศกรแทบจะร้อยเปอร์เซ็นต์ จวบจนกระทั่งปัจจุบันการที่เขาเข้าศึกษาในคณะสถาปัตยกรรมนั้น น่าจะเดาออกว่าเขามีใครเป็แรงบันดาลใจ
ปมอีดิปัสของพีทชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ และมันเริ่มสร้างปัญหามากขึ้นั้แ่เขาเข้าสู่วัยรุ่นวัยที่ฮอร์โมนพลุ่งพล่าน มันจะไม่ใช่ปัญหาเลยหากเขาชื่นชอบสาวๆ วัยเดียวกัน ตรงกันข้าม เขากลับมีรสนิยมชื่นชอบผู้หญิงที่อายุมากกว่า โดยเฉพาะหญิงวัยกลางคนซึ่งกระตุ้นความ้าทางเพศของเขาเป็อย่างมาก
เขาเก็บกดรสนิยมส่วนตัวของเขาไว้เรื่อยมา จนกระทั่งอายุ 18 ปีบริบูรณ์ซึ่งเป็่ที่เขาเพิ่งเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัย นับว่าเป็การเปิดโลกใบใหม่เลยก็ว่าได้ ด้วยความที่พีทเป็คนไม่ถือตัว ไม่เย่อหยิ่ง ไม่หลงตัวเอง ประกอบกับคุณสมบัติทุกด้านของเขาจึงทำให้เขามีเพื่อนมากมายหลากหลายสไตล์
หนึ่งในเพื่อนสนิทของเขาคือ “ม่อน” หนุ่มเหนือรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาน้องๆ พีทเลยก็ว่าได้ ทางบ้านของม่อนยึดอาชีพปลูกผักเมืองหนาวซึ่งไม่ได้มีฐานะร่ำรวย แต่ที่เขาเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยชื่อดังที่มีค่าเทอมแสนแพงได้ เพราะเขาได้รับทุนการศึกษาในฐานะนักกีฬาะโน้ำเช่นเดียวกับพีท
หากแต่ทุนการศึกษานั้นไม่ครอบคลุมค่าใช้จ่ายอื่นๆ จึงทำให้ม่อนต้องหางานพาร์ทไทม์ทำเพื่อให้มีรายได้เพียงพอต่อการดำรงชีพในเมืองหลวงของประเทศ และด้วยความบังเอิญหรืออะไรก็ตามทำให้ม่อนซึ่งกำลังหางานจากอินเทอร์เน็ตและไปสะดุดตากับตำแหน่งพนักงานเสิร์ฟของสถานบันเทิงแห่งหนึ่งที่มีชื่อว่า “Amor”
หลังจากยื่นใบสมัครงานออนไลน์แล้วม่อนก็ได้รับการติดต่อให้ไปสัมภาษณ์งานซึ่งก็ไม่มีปัญหา เขาทำงานเป็พนักงานเสิร์ฟได้เพียงเดือนกว่าๆ ความหล่อเหลาที่เกินกว่าจะให้เป็พนักงานเสิร์ฟก็ไปเข้าตาของผู้จัดการร้าน เขาจึงได้รับการทาบทามให้กลับไปลองคิดและตัดสินใจว่าอยากจะทำงานเป็ “โฮส” ของที่นี่หรือไม่?
่เวลาเดือนกว่าๆ ทำให้ม่อนได้รู้จักกับสถานที่ที่เรียกว่า “บาร์โฮส” เป็ครั้งแรกในชีวิต เขาไม่ได้ใ ประหลาดใจ หรืออะไรก็ตามที่ทำให้เขารู้สึกไม่ดี มันตรงกันข้ามต่างหาก เพราะลึกๆ แล้วม่อนก็เป็ชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีรสนิยมชื่นชอบผู้หญิงอายุมากกว่า แต่เขาไม่ใช่ 1% ของเด็กที่มีปมอีดิปัส
และนี่คือจุดเริ่มต้นการทำงานในฐานะ “โฮส” ของม่อน

แล้ววันหนึ่งพีทก็ได้รับรู้เกี่ยวกับงานพาร์ทไทม์ของม่อนด้วยความบังเอิญ โดยที่เย็นวันนั้นพีทกับม่อนและนักกีฬาะโน้ำคนอื่นๆ กำลังฝึกซ้อมที่สระว่ายน้ำของมหาวิทยาลัย อยู่ๆ ฝนก็ตกลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตาและไม่มีทีท่าจะหยุดตกเร็วๆ นี้แน่นอน
พีทเห็นม่อนที่กำลังกระวนกระวายใจและหงุดหงิดกับการหารถไปทำงาน พีทจึงอาสาจะขับรถไปส่งให้เพราะเป็ทางผ่านบ้านของเขาอยู่แล้ว ตอนแรกม่อนปฏิเสธท่าเดียว แต่เมื่อใกล้ถึงเวลาเข้างาน ผู้จัดการร้านก็โทรตามม่อนเนื่องจากมีลูกค้าประจำจองตัวเขาไว้ั้แ่สัปดาห์ที่แล้ว ม่อนจึงยอมให้พีทไปส่งอย่างไม่มีทางเลือก
ระหว่างทางม่อนยอมเสี่ยงที่จะตัดสินใจเล่าทุกอย่างเกี่ยวกับงานให้พีทฟัง หากพีทจะเลิกคบเขาด้วยเหตุผลนี้ก็ไม่เป็ไร เพราะยังไงเขาก็เลือกไม่ได้อยู่แล้ว ถ้าไม่มีงานก็ไม่มีเงิน ถ้าไม่มีเงินก็เรียนต่อที่นี่ไม่ได้ แต่พีทกลับตั้งใจฟังด้วยความสนใจ ถามโน่นถามนี่อยู่ตลอดเวลา จนกระทั่ง...
“ม่อน...กูอยากเข้าไปดูว่ะ ท่าทางจะสนุก มึงช่วยพูดกับผู้จัดการหน่อยได้มั้ย กูสัญญาว่าจะดูเฉยๆ ไม่สร้างปัญหาแน่นอน” และนับั้แ่วันนั้นจนถึงวันนี้พีทก็กลายเป็ดาวเด่นของ “Amor” เป็ที่เรียบร้อย ไม่ใช่เพราะเขา้าเงิน แต่เป็แรงดึงดูดที่มีต่อหญิงวัยกลางคนต่างหาก
“Amor” ได้กลายเป็ที่ปลดปล่อยความ้าที่เขาเก็บกดมาตลอด แต่ “Amor” ก็ยังไม่สามารถตอบสนองความ้าที่อยู่ลึกที่สุดในจิตใจของเขาได้ ตลอดระยะเวลาที่เขาทำงานอยู่ที่นั่นพีทได้ตั้งกฎให้กับตัวเองว่าลิมิตของเขาอยู่ระดับไหน เขาให้ได้แค่กอดจูบลูบคลำเท่านั้น และไม่มีทางที่พีทจะออกไปให้บริการพิเศษข้างนอกเด็ดขาด!
เขาไม่เคยแหกกฎของตนเองจนกระทั่งถึงคืนนี้ คืนที่หัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอกแกร่งของเขา เมื่อเขาได้รับการบอกกล่าวจากสมาชิกท่านหนึ่งว่า...้าให้เขาสร้างความบันเทิงแบบพิเศษให้เพื่อนของเธอ ซึ่งวันนี้ตรงกับวันครบรอบวันเกิดอายุสี่สิบหกปี
พีทตอบตกลงตามหน้าที่ของโฮสที่ดีคนหนึ่งที่ควรจะทำ และขณะที่เขากำลังเต้นโชว์อยู่บนเวทีอยู่นั้นเขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเมื่อเห็นภาพผู้หญิงคนหนึ่งยืนถือธนบัตรอยู่ข้างเวที ภาพของผู้หญิงที่เขาไม่คิดว่าจะได้เห็นในสถานที่แห่งนี้ ภาพของผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารักและปรารถนามากที่สุด เกสร...แม่ผู้ให้กำเนิดของเขาเอง!
ณ ตอนนั้น พีทแค่ใและประหลาดใจที่เห็นแม่ตัวเองยืนมองเขาในฐานะโฮสดาวเด่นของ “Amor” เขาไม่ได้เขินอายที่อยู่ในสภาพที่แทบจะเปลือยกาย เขากลับดีใจเสียอีกที่ผู้หญิงเ้าของวันเกิดคือเธอ และเขาก็ยินดีให้เธอได้เห็นเรือนร่างที่เขาพยายามสร้างให้เป็ชายหนุ่มที่สมบูรณ์แบบ...แบบที่คิดว่าจะสามารถดึงดูดคนอย่างเธอได้
ทั้งหมดที่เขาทำก็เพื่อ “แม่” ของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น
ตอนที่แม่ของเขายื่นมือเรียวสวยมาััร่างกายของเขานั้น พีทต้องใช้ความอดทนอดกลั้นอย่างสุดความสามารถ เพื่อไม่ให้ตนเองถึงจุดสุดยอดและหลั่งน้ำอสุจิออกมา เขาเลือกที่จะกำท่อนเนื้อแข็งตัวขนาดมหึมาด้วยฝ่ามือของเขาเอง ทั้งๆ ในใจนั้นอยากให้เป็มือของเธอ
แต่เขายอมไม่ได้ เขาไม่สามารถหลั่งน้ำอสุจิตรงนี้...เขาต้องสะกดความปรารถนาของตนเองไว้ให้อยู่รอดตลอดทั้งคืน พีทพยายามหันเหความสนใจทางอื่น พยายามไม่เข้าใกล้โต๊ะที่แม่ของเขานั่งอยู่
"ต้องขออภัยสุภาพสตรีทุกท่าน...การแสดง ‘ัของพีท’ จบลงแล้วครับ เว้นแต่คุณ้าการบริการแบบซูเปอร์วีวีไอพีครับ" และนี่คือหนทางรอดเดียวของเขา!
******************************