ตอนที่ 5 ผู้หญิงคนนั้น
" นิไม่รู้ นิรู้แต่ว่านิเหนื่อย นิเหนื่อยที่ต้อง มานั้งรอคอยความรักจากสามีตัวเอง นิไม่รู้ว่านิจะทนได้นานเท่าไหร่ พี่ธีเขาไม่ได้รักนิแล้ว แอล"
นิราปล่อยโฮ ออกมาน้ำตาที่พรั่งพรูยังกับห่าฝนทั้งเสียใจ และน้อยใจในตัวสามี
"นิคิดว่าพี่ธีนอกใจนิ" แอรี่เอื้อมแขนมากอดปลอบเพื่อนด้วยความสงสาร
"แล้วถ้ามันเป็อย่างนั้นจริงๆ นิจะตัดสินใจยังไง"แอรี่ถามเพื่อนสาวด้วยความเป็ห่วงและสงสารไปในคราวเดียวกัน
"นิไม่รู้ นิรักพี่ธี นิไม่รู้ว่านิจะต้องทำยังไง นิกลัวว่านิจะทำใจไม่ได้ถ้าพี่ธี เขามีผู้หญิงคนอื่นจริงๆ"
แอรี่กอดเพื่อนรักเอาไว้แน่นลำคอตีบตันดวงตาร้อนผ่าว เธอไม่เคยเห็นเพื่อนรักเสียใจและร้องไห้หนักขนาดนี้มาก่อน จนเธอเองต้องแอบร้องไห้ตาม
"นิบางที่เราก็ต้องปล่อยให้ตัวเองเจ็บให้มาก แล้วมันก็จะเริ่มชินชาไปเองตามกาลเวลา" แอรี่หรือแอล ลูบหลังเพื่อนรักเบาๆ เพื่อปลอบโยน
"นิไม่รู้ว่านิจะทำได้ไหมจะทำใจได้หรือเปล่าถ้ามันเป็แบบนั้นจริงๆ ถ้าพี่ธีมีผู้หญิงคนอื่นจริงๆ นิกลัวนิทำใจไม่ได้แอล"นิราพูดกับเพื่อนรักทั้งน้ำตา
"แอลว่านิก็อย่าพึ่งคิดมากนะ มันอาจจะไม่มีอะไร นิอาจจะแค่คิดไปเอง"แอรีปลอบใจเพื่อนรักอย่าเพิ่งคิดมาก
" ไม่ลอกแอลนิรู้เพราะนิได้ยินพี่ธีคุยโทรศัพท์ และนิก็แอบเห็นข้อความแชทของพี่ธีกับผู้หญิงที่ชื่อฟ้า นิเห็นกับตานิไม่ได้คิดไปเอง พี่ธีเขาเริ่มทำตัวห่างเหินกับนิขึ้นทุกวัน เขา! เขา! แยกห้องนอนกับนิเขาไม่มานอนในห้องนอนกับนิ" นิราพูดไปสะอื้นไป
"ทุกวันนี้นิเป็ได้แค่เมียตีทะเบียนได้แต่นอนกอดทะเบียนสมรสพี่ธีเขาไม่ได้รักนิแล้วแอล"
แอรี่สงสารเพื่อนจับใจ ทำไม่เพื่อนเธอถึงได้อาภัพรักขนาดนี้นะ ทั้งที่เื่งานนินาประสบความสำเร็จมหาศาล จนยากที่จะหาใครที่จะมาเทียบได้ แต่ด้านความรักกลับล้มเหลวไม่เป็ท่า แอรี่มองเพื่อนรักสุดแสนจะสงสารจับหัวใจ
ไอ้คุณธีนี้มันเอาอะไรทำสมอง ผู้หญิงที่ทั้งเก่ง และสวยแถมรวยอีกต่างหากมันยังคิดจะทิ้งได้ลงคอ มันเอาอะไรคิดวะแอรี่นึกโมโหสามีของเพื่อนรัก คอยดูนะถ้าไอ้คุณธีทิ้งเพื่อนเธอเมื่อไหร่ เธอจะยุให้เพื่อนเธอหาผัวใหม่ที่หล่อและรวยกว่าไอ้คุณธีเป็ร้อนเท่าพันเท่าเลยคอยดู
แอรี่ คิดและหมายมั่นเอาไว้ในใจ
เมื่อเพื่อนเริ่มสงบลงแล้ว แอรี่จึงคลายอ้อมกอดออกออกจากร่างบาง
"แอลว่าวันนี้นิไม่ต้องไปคุยโปรเจกต์ลอก เดี๋ยวแอลไปเอง แอลรู้ว่านิคงไม่อยากเจอใครตอนนี้"เดี๋ยวแอลไปเอง
นิราพยักหน้าเบาๆ ให้กับเพื่อนรัก "งั้นนิจะไปดูงานโรงแรมที่กำลังมีปัญหาเองนะ ที่นั่นไม่ต้องรักษาหน้าตาอะไรให้มากมาย "เมื่อเธอได้ร้องไห้และระบายความรักอันต่ำใจออกมาให้เพื่อนได้รับรู้ เธอก็รู้สึกดีขึ้นที่ไม่ต้องเก็บเื่นี้เอาไว้คนเดียวในใจ
แอรี่มาพบลูกค้าที่นัดเอาไว้ ที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งโซน VIP เธอเดินเข้ามายังห้องที่นัดพบคุยงาน พนักงานเปิดประตูห้อง VIP ให้เธอได้เดินเข้าไปข้างในเธอค่อยๆเดินผ่านประตูเข้าไปก็เจอกับภาพที่ทำให้เธอถึงกับตะลึงตาค้าง......
"ว้าว!!!"แอรี่ถึงกับร้องว้าวในใจ ผู้ชายลูกครึ่งหน้าตาหล่อเหลา สองคนที่นั่นรอเธออยู่นี่มันลูกรักพระเ้าชัด ๆ แอรี่คิดในใจพลางส่งยิ้มให้คนทั้งสอง
ทั้งสองลุกขึ้นทักทายเธอ ด้วยท่าทางนิ่งขรึมอย่างมาดมาเฟียตามที่เธอเคยอ่านเจอในนิยาย
ตายๆ ยัยแอลหล่อวัวตายความล้ม คนไหนก็ได้ฉันได้หมด แอรี่คิดไปเขินไปเหมือนคนบ้าผู้ชาย...พลางนึกขำให้ตัวเอง
"คุณครับ คุณครับ"มาคัสเรียกหญิงสาวตรงหน้าเบาๆ
เงียบ..."...."
ยังเหม่ออยู่อีกมาคัสคิด
"แป๊ก"
เสียงดีดนิวตรงหน้าทำให้ แอรี่สะดุ้ง"
"คุณเป็อะไรหรือเปล่าครับ"มาคัสถามหญิงสาวทันที ทั้งที่พอจะรู้อยู่แล้วว่าเธอเป็อะไร
แอรี่อายจนหน้าแดง" เอ่อเปล่าๆ ค่ะ" แอรี่ รีบหลบตาทำหน้าเหลอหลา
ไทเกอร์ จึงเป็ฝ่ายเริ่มคุยงานขึ้นก่อนเขาอธิบาย ความ้าที่เขาอยากจะได้ แอรี่เองก็ได้แต่พยักหน้ารับ และถามกลับไปบ้างบางครั้งถึงรายละเอียด ไม่นานทั้งสองก็ตกลงกันได้ด้วยดีก่อนทีาจะเซ็นสัญญาร่วมงานกันอย่างเป็ทางการ
" ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ
" อะไร เหรอคะ"เธอถามกลับ
"ผมจะได้มีโอกาสเจอคนที่ออกแบบโรงแรมของผมหรือเปล่าครับ"
"เจอสิคะ ครั้งหน้าได้เจอแน่นอนค่ะวันนี้ที่เธอไม่มา เพราะที่ไซต์งานของเรามีปัญหาหานะคะเธอเลยต้องลงไม่ดูด้วยตัวเอง"
ไทเกอร์ รู้สึกแปลกใจนี้เขาเข้าใจมาตลอดเลยนะเนี่ยว่า black dragon. คือผู้ชาย
" ผู้หญิงเหรอครับ"เขาถาม
" ผู้หญิงค่ะ เธอเป็ผู้หญิง "
ไทเกอร์พยักหน้ารับรู้ แต่จะเป็ผู้หญิงหรือผู้ชาย เขาก็ไม่มีข้อกังขาอยู่แล้ว เพราะไม่ว่าจะเป็คอนโดหรือโรงแรม เขาพอใจทุกครั้งที่เขาได้เห็นการออกแบบของเธอ (หวังว่าคราวหน้าผมจะได้เจอเธอนะครับ)
แอรี่ยิ้มให้กับคู่ค้าสุดหล่อของเธอ (แน่นอนค่ะ) เธอตอบยิ้มๆ
มาคัสนั่งมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างเพลินตา เก่งและสวยน่าสน หวังว่าเ้านายคงไม่สนใจเธอลอกนะ เขาคิดในใจ
บริษัทเวลุวัติ นำเข้ารถหรู
บริษัทฯของธีรวัฒน์ นำเข้ารถหรูและอสังหาริมทรัพย์ ณในห้องทำงานสุดหรูของประธานบริษัท ชายหนุ่งใบหน้าหล่อเหลานั่งทำงานอยู่ที่เก้าอี้ทำงาน โดยมีสาวสวยนามว่าฟ้ารดา นั่งอยู่บนตักแก่รง ของชายหนุ่มเ้าของห้อง ทั้งสองกำลังจูบกันอย่างดูดดื่ม โดยไม่สนใจเลยว่านี่คือห้องทำงาน
" คุณธีค่ะ "
หญิงสาวค่อยๆ ถอนจูบออกจากชายหนุ่ม เธอแกล้งตีหน้าเศร้าถามชายคนรักด้วยใบหน้าที่อมทุกข์ "คุณธีคะ มีคนบอกฟ้าว่าคุณธีแต่งงานแล้ว จริงหรือเปล่าคะ?"
ธีรวัฒน์ทำหน้าใ เขากอดหญิงสาวเอาไว้แน่น "แล้วตัดสินใจตอบออกไปตามตรง
(จริงครับแต่การแต่งงานของเราไม่ได้เกิดจากความรัก เกิดขึ้นเพราะคำสัญญาของผู้ใหญ่เท่านั้นครับ) พูดจบเขาก็มองหน้าคนรักที่พึ่งจะได้มาหมาดๆ ไม่ถึงเดือนด้วยความรู้สึกผิด
ฟ้ารดา น้ำตาไหลพรากเธอเคยได้ยินมาบ้างแต่ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าเขาแต่งงานแล้ว แต่ตอนนี้เธอถูกใจผู้ชายคนนี้ขึ้นมาจริงๆ เสียแล้ว เธอจะทำยังไง เธอถึงจะได้เขามาเป็ของตัวเอง เธอต้องทำให้เขาหย่ากับภรรยาเขาให้ได้ ก็เขาพึ่งบอกไปนี้ว่าเขาไม่ได้รักภรรยาตัวเอง ฟ้ารดาคิดในใจ และคิดหาหนทางกำจัดภรรยาของคนรักออกไปจากทางเดินของตัวเอง
ธีรวัฒน์ มองดูหญิงสาวที่ตนเองรักร้องไห้ ก็รู้สึกสงสาร ตัวเขาเองก็รู้สึกผิดที่ไม่ได้บอกเธอั้แ่แรก
"ผมขอโทษ"
ฟ้ารดาร้องไห้ฟูมฟายพยายามจะลุกออกจากตักของชายคนรัก ด้วยใบหน้าเปื้อนน้ำตาอย่างน่าสงสาร
แต่ธีรวัฒน์ก็พยายามกอดเอวกิ่วของหญิงสาวเอาไว้ไม่ให้เธอลุกออกไปจากตักแกร่งของตัวเองพลางกร่าวปลอบใจคนรัด
"ฟังผมก่อนนะครับฟ้า" เขาพยายามอ้อนวอนคนรัก
"ไม่เอาไม่โกรธผมนะคนดี ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณั้แ่แรก ผมกลัวว่า คุณจะไม่คุยกับผม กลัวว่าคุณจะไม่ให้โอกาสผม"ชายหนุ่มสารภาพกับคนรักเสียงอ่อย
"แล้วตอนนี้ฟ้าก็กลายมาเป็ชู้กับสามีคนอื่น ฟ้ารักคุณนะคะ แต่จะให้ฟ้าเป็ชู้..เป็เมียน้อย..ฟ้าก็ทำไม่ได้ ถ้าคนอื่นรู้เข้า ฟ้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนคะ ไหนจะครอบครัวของฟ้าอีก" ฟ้ารดาพูดไปพร้อมน้ำตาอย่างหน้าสงสารปานจะขาดใจ
ฟ้ารดาพยายามใช้ศิริมารยาร้อยเล่มเกวียนที่มีทำให้ชายหนุ่มสงสาร เธอรู้ว่าจะต้องทำยังไงให้เขารัก เขาหลง และที่สำคัญตอนนี้ ที่บ้านเธอก็กำลังจะล้มละลาย บิดาของเธอไปเสียการพนันที่ต่างประเทศจนเป็หนี้เป็สิน ทุกวันนี้ครอบครัวของเธอก็เหลือแต่เปลือกของคำว่าผู้ดีค้ำคอ เงินที่เอาไว้หมุนในโรงแรมเธอก็เอาออกมาใช้จนจะหมด จนไม่เหลือให้หมุนอยู่แล้ว เธอต้องมองหาคนมาช่วยพยุงครอบครัว และกิจการโรงแรมของเธอ ไม้ให้มันล้มไม่เป็ท่า และถูกฟ้องล้มละลาย
ทุกวันนี้เธอกับมารดายัง้าเงินมาเข้าสังคม ไหนจะของแบรนด์เนม ที่เธอต้องมีเอาไว้เพื่อประดับบารมีอีก
"โธ่ๆ ไม่ร้องนะคนดีผมจะไม่ให้คุณเป็ชู้จะไม่ยอมให้คุณเป็เมียน้อยหรอกครับ "
"คุณจะทำยังไง แล้วเมียคุณละคะ"
"ฟ้าคุณก็เป็เมียผมเื่นี้ขอเวลาให้ผมเครีย กับนิราก่อนนะครับ ผมไม่ได้รักนิ ผมจะไปคุยกับนิ คุณรอผมหน่อยนะคนดี" ธีรวัฒน์กอดหญิงสาวเอาไว้แน่นเหมือนกลัวว่าเธอจะหายไปจากชีวิตของเขา ด้วยความหวงแหน
ฟ้ารดารอยยิ้มที่มุมปากน้อยๆ ที่เธอสามารถที่จะทำให้เขาเลิกกับผู้หญิงคนนั้นได้ ธีรวัฒน์เป็ทางรอดสุดท้ายของเธอกับครอบครัว
"งั้นวันนี้ฟ้าว่างงาน ที่โรงแรมไม่มีอะไรเร่งด่วน ฟ้าอยากไปชอปปิ้ง คุณธีขาคุณธีพาฟ้าไปชอปปิ้งหน่อยได้ไหมคะ"เธออ้อนคนรักเสียงหวาน
"ได้สิครับสำหรับฟ้าผมพร้อมจะเปร์เต็มที่ เพื่อเป็การปลอบใจ ที่ผมทำให้ฟ้าเสียน้ำตา"
ฟ้าณดายิ้มหน้าระรื่น
ไม่นานทั้งสองก็มาถึงห้างหรู ที่มีสินค้าไฮเอนด์ มากมายไว้ให้ลูกค้ากระเป๋าหนักได้ช้อป
ฟ้ารดา กอดแขนธีรวัฒน์เดินเข้าร้านกระเป๋าหรู ฟ้ารดาตาโตเมื่อสายตาปะทะเข้ากับกระเป๋าแฮนด์เมดใบหรูที่พึ่งนำเข้าหยกๆ แต่หยิบขึ้นมาดูอย่างสนใจ แต่แล้วเธอก็แกล้งวางมันเอาไว้ที่เดิม
"ทำไมเหรอครับไม่ชอบเรอ" ธีรวัฒน์ถามคนรักที่วางกระเป๋าเอาไว้ที่เดิม
เธอแกล้งทำสีหน้าเกรงใจ"มันแพงมากเลยนะคะ"เธอตอบกลับคนรักอย่างเกรงใจ
"ถ้าคุณฟ้าอยากได้ผมก็พร้อมจ่าย"
ฟ้ารดาโผเข้ากอดชายหนุ่มหอมแก้มทั้งสองข้างด้วยความดีใจ"ขอบคุณนะคะฟ้ารักคุณที่สุดเลยค่ะ"ทั้งสองแสดงความรักต่อกันโดยไม่แคร์สายตาของคนรอบข้างเลยแม้แต่นิดเดียว
ชายหนุ่มกดจมูกลงตรงหน้าผากมนของหญิงสาวหนักๆ อย่างรักใคร่"ไม่เป็ไรครับ"
ทั้งสองไม่รู้เลยว่าได้มีสายตาของใครคนหนึ่ง มองมาด้วยความเ็ป เธอยืนมองทั้งสองแสดงความรักต่อกัน ทั้งน้ำตา วันนี้ นิราทำงานเสร็จเร็วเธอจึงคิดได้ว่าของใช้ในบ้านหมดหลายอย่างเธอจึงจะมาหาซื้อเอาไปเติม โดยไม่ได้คิดมาก่อนเลยว่า จะได้มาเจอกับภาพอะไรแบบนี้ ภาพของคุณทั้งสองที่กอดเคลียร์กันมันทำให้เธอปวดใจ จนแทบจะแตกออกเป็เสี่ยงๆ
ก่อนหน้านี้ที่ลานจอดรถเธอเห็นรถที่คุ้นตา เธอจึงคิดจะเขาไปดูใกล้ๆ ด้วยความดีใจเพราะเธอคิดว่าจะชวนให้เขาเดินซื้อของเป็เพื่อน เธอเดินเข้าไปที่รถของสามีด้วยรอยยิ้ม แต่เธอก็แทบจะยืนไม่อยู่ เมื่อเห็นสามีตัวเองกำลังกอดจูบอยู่กับผู้หญิงอื่นภายในรถ นิราเอามือปิดปากร้องไห้จนตัวโยน นี้สามีเธอมีชู้ เขามีผู้หญิงอื่นจริงๆ เหรอ เขาไม่นึกถึงเธอสักนิดเลยเหรอ เธอยืนร้องไห้มองทั้งสองอยู่ตรงนั้นนานเท่าไหร่ไม่รู้ รู้แต่ว่าเธอทรมานเหมือนใจมันกำลังจะขาดรอนๆ
จนทั้งสองลงจากรถแล้วเดินคลอเคลียกันเข้าไปในห้างสรรพสินค้า
นิราเดินตามคนทั้งสองไปเรื่อยๆ เหมือนหุ่นยนต์ จนมาหยุดอยู่หน้าร้านกระเป๋าแบรนด์เนมสุดหรูที่เธอยืนอยู่ตอนนี้ เธอมองผ่านกระจกใสเข้าไปข้างในด้วยหัวใจที่บีบรัด นิรารู้สึกว่าแผ่นดินมันเอียง จนเธอแทบจะยืนไม่อยู่ หน้าอกันบีบรัดจนเธอแทบจะหายใจไม่ออก
สายตามองไปยังคนทั้งสองที่กำลังแสดงความรักต่อกันโดยไม่มีความละอายต่อบาปเลยสักนิด ว่าตัวเองกำลังทำผิดต่อศีลธรรมกันอยู่
นิราเจ็บจนมันไม่รู้ว่าชีวิตของเธอต่อจากนี้จะต้องทำยังไง เธอจะทำยังไงต่อไปดี
"จะทำยังไงดีนิรา"
เธอถามตัวเองเบาๆ ในลำคอ เธอมีแค่เขาผู้เป็สามี เธอไม่เหลือใคร พ่อเธอจากไปเมื่อสองปีก่อน สามีของเธอคือครอบครัวเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ เธอยืนรอจนคนทั้งสองเดินออกมาจากร้าน จนทั้งสองควงกันออกมาจากร้านด้วยรอยยิ้ม ไม่นานทั้งสองก็มายืนตรงหน้าของเธอพอดี...
ธีรวัฒน์ดูจะใที่เห็นเธอยื่นอยู่ตรงนี้
ธีรวัฒน์รีบเอ่ยปากถามผู้หญิงที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็ภรรยาทันที
"นิ มาได้ไง"เขาถามภรรยาทันทีด้วยความใ ที่เห็นภรรยามายืนอยู่ตรงนี้เวลานี้
เธอไม่ตอบแต่หันไปมองผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ สามีของตัวเองแทน
"พี่ธีผู้หญิงคนนี้เป็ใครคะ" นิราถามสามีด้วยน้ำเสียงที่แหบและสั่น
ธีรวัฒน์ไม่ตอบแต่กลับไล่เธอให้กลับบ้านแทน
"พี่ว่านิ กลับบ้านไปก่อน แล้วเราค่อยคุยกัน"เขาพยายามทำให้ภรรยากลับบ้านไปก่อนเพื่อไม่ให้หญิงสาวอีกคนต้องรู้สึกไม่ดี
"ทำไมคะพี่ธี ในเมื่อพี่ธีกล้าที่จะทำ พี่ธีก็ต้องกล้าที่จะรับสิคะ พี่ธีมีชู้" เธอเน้นตรงคำว่าชู้ เพื่อให้ผู้หญิงอีกคนรู้ว่าตัวเองกำลังเป็ชู้กับสามีของคนอื่นอยู่
ฟ้ารดา หน้าเสียกลับคำพูดของผู้หญิงตรงหน้าและรู้สึกอับอาย โมโหปนเปกันไปหมด เธอยืนกำมือแน่นสายตามองจิกไปทางภรรยาตีทะเบียนของคนรักอย่างอิจฉา อิจฉาที่ผู้หญิงคนนั้นสวย สวยมากขนาดสวมแว่นหนาๆ ยังดูสวย
ธีรวัฒน์กัดกรามแน่นเพื่อสกัดความโกรธและอายเอาไว้เพื่อไม่ให้มันะเิออกมาใส่ภรรยาตัวเล็กของเขาในตอนนี้
"นิอย่ามาลามปามพี่ มันไม่มีอะไรทั้งนั้นอย่ามาชวนพี่ทะเลาะพี่อายคนอื่นเขา"
" ทำไมละคะ พี่ธี มีเมียอย่างนินี่มันน่าอายมากเลยเหรอคะ"
ธีรวัฒน์ขบกรามแน่นปกตินิราไม่ใช้คนแบบนี้ " นี้นิ นิกลายเป็คนพูดไม่รู้เื่ั้แ่เมื่อไหร่"เขาถามภรรยาเสียงแข็ง
"นั้นสิคะนิเป็คนโง่มานานเท่าไหร่"
"นิ" ธีรวัฒน์เริ่มไม่พอใจที่นิรา มาขึ้นเสียงใส่เขา
"พี่ว่านิกลับไปก่อน"
"ไม่ค่ะพี่ธี นิจะกลับ กับพี่ธี"เธอยืนยันว่าจะไม่ยอมกลับถ้าเขาไม่กลับไปพร้อมกับเธอ
"นิ!! งี่เง่าไปใหญ่แล้วนะ พี่บอกให้กลับไปก่อนไง! ฟังไม่รู้เื่หรือไงหะ"เขาขึ้นเสียงให้ภรรยา ด้วยความโกรธ
ธีรวัฒน์พูดจบก็คว้ามือของฟ้ารดาที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วเดินออกไปทันที
" ไม่นะพี่ธี นิไม่ให้พี่ธีไป" นิราร้องขอด้วยเสียงสะอื้นเธอรีบคว้ามือของสามีเอาไว้แน่น ไม่พี่ธีอย่าไปเธอพูดไปร้องไห้ไป จนเป็ที่น่าสงสารและน่าสมเพชของคนที่เดินผ่านไปผ่านมา
ยิ่งมีคนมองเยอะฟ้ารดาก็เริ่มรู้สึกอ้าย ใจก็อยากจะคว้านังเมียเชยๆ เข้ามาตบซักฉากสองฉากแต่เธอก็ต้องอดทนอดกลั้นเอาไว้
ธีรวัฒน์เผลอสะบัดมือตัวเองแรงๆ ตามแรงโมโห จนเมียตัวน้อยเซถลาล้มลงไปกองอยู่กับพื้น ธีรวัฒน์เองก็ใที่เห็นภรรยาล้มลงไปกองอยู่กับพื้น
"นิพี่" ธีรวัฒน์รู้สึกผิด ถึงเขาจะไม่ได้รักนิราแล้ว แต่ความผูกพันก็ยังพอมีอยู่บ้างถึงมันไม่มากแต่มันก็ยังพอมีเหลืออยู่
ธีรวัฒน์กำลังจะเดินไปช่วยพยุง ภรรยาขึ้นแต่ฟ้ารดาก็ดึงต้นแขนของเขาเอาไว้เสียก่อน เขามองหน้าฟ้ารดาที่ตอนนี้เธอทำหน้าเหมือนจร้องไห้แล้วมองไปรอบๆ เพื่อที่จะให้เขารู้ว่าคนเริ่มมองมาที่พวกเขาทั้งสามคนแล้ว เธอไม่อยากเป็ข่าวเสียหายในหน้าสังคม
ธีรวัฒน์มองดูภรรยาตัวเองที่นั่งมองมาที่เขาด้วยสายตาตัดพ้อทั้งน้ำตา ธีรวัฒน์จึงตัดสินใจเดินออกมาพร้อมกับฟ้ารดาปล่อยให้ผู้ที่ชื่อว่าเป็ภรรยานั่งร้องไห้อยู่ตรงนั้น เพียงลำพัง ถึงจะมีความรู้สึกผิดอยู่บ้างแต่เขาก็ได้เลือกแล้ว