Chok-Dee โชค ทะลุมิติไปพร้อมระบบต่างโลก

น้องโอขับรถตุ๊กๆ ไปช้าๆ ตามเส้นทางที่โชคปักหมุดไว้ มือขวาบิดคันเร่งเบาๆ ตาเพ่งมองข้างหน้า

“พี่โชค... เลี้ยวตรงนี้ใช่มั้ยคะ?” โอถามเสียงสั่นๆ นิดหน่อย แต่ก็เลี้ยวตามโค้งทางได้เนียน

โชคนั่งข้างๆ ยิ้มกริ่ม คิดในใจ “สมัยนี้ไม่มีรถยนต์ หัดขับง่ายๆ สบายๆ เลย แล้วคันนี้ยังเป็๞แบบออโต้ ไม่ต้องคลัตช์อะไรยุ่งยาก ดูน้องโอ... ความจำใช้ได้เลย เบรกชะลอตอนเลี้ยวด้วย เอาเ๹ื่๪๫!”

รถวิ่งผ่านหมู่บ้านแรกชิลๆ คนในหมู่บ้านหันมามองแต่ก็ไม่ทันตั้งตัว รถก็ผ่านไปแล้ว ตามด้วยหมู่บ้านที่สอง สาม สี่ ห้า หก... จนถึงเมืองใหญ่

แม้จะขับไม่เร็วมาก แต่รถไม่เคยลงทุ่งนาเลยสักครั้ง โอหัวเราะคิกคัก “ถึงแล้วค่ะพี่! โอขับมาได้ทั้งหกหมู่บ้านเลย!”

โชคปรบมือ “เก่งมากโอ! ชอบป่ะ?”

นินที่นั่งกระบะหลังตาเป็๞ประกาย “พี่... นินก็อยากขับบ้างค่ะ! เห็นน้องเล็กขับเป็๞ นินก็อยากลอง”

โชคหัวเราะ “ตอนกลับค่อยว่ากันอีกที มาหาซื้อของก่อนดีกว่า”

ทั้งสามลงจากรถ เดินเล่นในตลาด คนขายหลายร้านจำได้ทันที

“โอ้ย! หนุ่มสาวสวยที่มาซื้อข้าวสิบกระสอบเมื่อเช้านี่เอง! มาอีกแล้วเหรอ?” ป้าขายข้าวโบกมือ

ลุงขายเนื้อปิ้งยิ้มกว้าง “จะมาเอาอะไรอีกหนุ่ม? ตอนเช้าก็เพิ่งมา ตอนบ่ายก็มาอีกแล้ว”

โชคยิ้ม “มาหาอะไรเพิ่มนิดหน่อยครับลุง 555+”

ป้าขายข้าวหัวเราะ “อยากได้ของป้าอีกก็ได้นะหลาน!”

โชคหันไปบอกนินกับโอ “งั้น... พี่ให้ทั้งคู่ยี่สิบลูกปัดเล็กไปเดินหาของเองแล้วกัน ของกิน ของใช้ ที่น่าสนใจอะไรก็ซื้อได้เลย”

นินกับโอตาเป็๞ประกาย “จริงเหรอคะพี่!” ทั้งคู่รับลูกปัดแล้ววิ่งไปดูร้านผ้า ร้านเครื่องปั้นดินเผา ร้านผลไม้ป่า

โชคเดินซื้อตามหลัง ซื้อเสื้อผ้าสำหรับสามคน (ผ้าฝ้ายดีๆ) ของกินเพิ่มอีกนิดหน่อย เนื้อแห้ง ไข่ กล้วย ผักแห้ง

พอได้ของครบ รอบนี้ถึงตานินลองขับ

“นิน... ลองขับดูรอบๆ สักหน่อยมั้ย?” โชคยิ้ม “พี่นั่งข้างๆ ให้เหมือนเดิม”

นินนั่งตำแหน่งคนขับ มือสั่นนิดๆ แต่ก็บิดคันเร่งเบาๆ รถเคลื่อนตัวช้าๆ

“โอ้ยยย... มันขับได้จริงๆ ค่ะพี่!” นินหัวเราะ “ช้าๆ ก่อนนะคะ โอยังไม่ชิน!”

โชคนั่งยิ้ม “ชิลๆ ไป ไม่ต้องกลัว พี่อยู่ข้างๆ”

รถตุ๊กๆ วิ่งรอบตลาดช้าๆ นินกับโอสลับกันขับ โชคนั่งยิ้มกริ่มมองสองน้อง

“ฮ่าๆ... น้องสาวสองคนขับรถตุ๊กๆ ไฟฟ้าในยุคโบราณ ชีวิตนี้มันบ้าไปทุกวันจริงๆ