"นี่นาย ... ถ้านายไม่ไปงานเลี้ยงก็ไม่เริ่มหรอกนะ" ยัยผมบ๊อบพูด
"ก็ชั้นบอกว่าชั้นไม่ไปดีกว่าไง เธอนั่นแหละไปสิ" ผมปฏิเสธเสียงแข็ง
"ตามใจนายละกัน งั้นชั้นไปล่ะ" ยัยผมบ๊อบเดินออกไปร่วมงานเลี้ยง
"ไหนๆ มีอะไรให้ฉกบ้าง ไปดูดีกว่า" ยัยเทพธิดาพูดจบแล้วก็หายแว๊บไปเลย
"มีเทพธิดาที่เห็นแก่กินแบบนี้อยู่ด้วยรึ" ผมทำหน้าเป็กังวล
"เห้ออออออออ" ผมถอนหายใจพร้อมทิ้งตัวลงนอน
"เ้าแมงมุมนั่น เป็แค่แมงมุมธรรมดาหรอกรึ..." ผมคิดอะไรเรื่อยเปื่อย
ปังงงงงงงงงงงงง เสียงเปิดประตูดังขึ้น
"พี่ชายรีบๆออกมาได้แล้วหน่า คนเค้ารอกันอยู่นะ" ยัยเด็กหัวส้มนี่เอง
"ไม่เอาหน่า ปล่อยให้พี่ชายเค้าพักผ่อนไปเถอะ" คุณหมอห้ามยัยเด็กหัวส้ม
"โถ่ แบบนี้งานเลี้ยงก็ไม่สนุกน่ะสิคะ นานๆทีอุส่าได้จัดกัน" ยัยเด็กหัวส้มทำหน้างอลตุ๊บป่องพร้อมเดินออกไป
"เอ่อ คุณหมอครับ ผมขอถามอะไรซักหน่อยจะได้มั้ยครับ" ผมเรียกคุณหมอก่อนที่เค้าจะเดินออกจากบ้านไป
"ครับ มีอะไรงั้นเหรอครับ" คุณหมอถามผม
"แม่ของยัยผมบ๊อบนั่นเธอเป็อะไรเหรอครับ" ผมถาม
"อ๋อ เธอป่วยเป็โรคที่เราไม่เคยพบมาก่อนน่ะ ผมเองก็ไม่รู้วิธีการรักษาเหมือนกัน ผมก็บอกเธอหลายครั้งแล้วว่าให้เข้าไปรักษาในเมืองหลวง แต่เหมือนว่าเธอจะไม่ยอมไปเลย" คุณหมออธิบาย
"แล้วยัยนั่นเป็หลานของหัวหน้าหมู่บ้านใช่มั้ยล่ะครับ แต่ทำไมบ้านที่ยัยนั่นอยู่ถึงไปอยู่ซะท้ายหมู่บ้านเลยล่ะ แถมดูเหมือนจะไม่มีคนคอยคุ้มกันด้วยเลย" ผมถามคุณหมอ
"เกี่ยวกับเื่นั้น ...." คุณหมอยังพูดไม่จบ
ปังงงงงงงงงงงง เสียงเปิดประตูอีกรอบ
"เห็นว่าไม่ยอมลุกขึ้นจากเตียง เพราะงั้นชั้นเลยเอามาให้นายถึงเตียงเลยละกัน" ยัยผมบ๊อบเปิดประตูพร้อมเอาของกินมาเพียบ
"นี่น่องไก่ป่าสีน้ำเงินย่าง นี่ตัวอ่อนด้วงเขาสว่านทอด ส่วนนี่กิ้งก่าสีเืปิ้ง..." ยัยผมบ๊อบเริ่มแนะนำเมนูที่หยิบติดมือมาด้วย
"งั้น...หมอขอตัวก่อนละกันนะ" คุณหมอพูดจบก็เดินออกจากบ้านไป
หมอชิ่งโคตรไวเลยเว้ย ว่าแต่ ไอ้เมนูชวนพิลึกนี่มันอะไรกัน ที่โลกนี้จะไม่มีเมนูปกติบ้างเลยรึไงฟะ
"เอ่อ...คือ... ชั้นอยากได้เครื่องดื่มน่ะ มีมั้ย ?" ผมถามยัยผมบ๊อบ
"อ่าถ้าเื่นั้นล่ะก็ นี่ไง ใบชาจากต้นไม้กินก็อบลิน ส่วนนี่ผลของต้นรากไม้มรณะคั้น" ยัยผมบ๊อบแนะนำเมนูเครื่องดื่ม
เอาแล้วไง ฟังแต่ละเมนูแล้วชวนขนลุกชะมัด จะไม่กินก็ไม่ได้อีก ยัยนี่ดันยกมาประเคนให้ซะขนาดนี้ เอาวะ เอาไงเอากัน
"เอาชาจากต้นไม้กินก็อบลินแก้วนึงละกัน" ผมขอลองเครื่องดื่มชวนสยองนั่น
"ชาจากต้นไม้กินก็อบลิน 1 แก้ว ได้แล้วค่า" ยัยผมบ๊อบรินให้ผม 1 แก้ว
ไอ้ชาสีเขียวแก่นี่มันสีเหมือนกับชาเขียวที่โลกเก่าเราเลยแฮะ อาจจะไม่แย่อย่างที่คิดก็ได้ไม่งั้นพวกเค้าคงไม่กินกันหรอก เนอะ ?
"ไหนขอลองชิมหน่อยซิ..." ผมพูดจบเลยยกขึ้นจิบไปนิดหน่อย
เอื๊อก.... สีหน้าบรรยายไม่ถูกเริ่มแสดงบนใบหน้าของผม อาการแปลกๆที่เกิดบริเวณคอนี่มันอะไรกัน ตัวผมที่รู้สึกไม่ค่อยดีรีบกลืนมันลงคออย่างรวดเร็ว
"เฮ้อออออออออ" ผมถอนหายใจราวกับรอดตายมาได้ 1 ครั้ง
"โห นายนี่เก่งแฮะ ชั้นยังไม่เคยกินมันได้เลยอะ" ยัยผมบ๊อบใ
"ห๊ะ เธอว่ายังไงนะ" ผมหันไปถาม
"ก็ชั้นเคยลองหลายรอบแล้ว แต่ก็ไม่ไหวต้องบ้วนทิ้งตลอดเลย แต่นายแค่กินครั้งแรกก็สามารถกลืนได้แล้ว เล่นเอาชั้นใไปเลย" ยัยผมบ๊อบอธิบาย
"นี่หล่อนหลอกให้ชั้นกินของแปลกๆอีกแล้วสินะ" ผมะโพร้อมชี้ไปที่หน้ายัยผมบ๊อบ
"ไม่ใช่ของแปลกๆซักหน่อย เ้านี่น่ะเป็ของที่พวกผู้นำในหมู่บ้านเค้ากินกันน่ะ ส่วนชาวบ้านธรรมดาเค้าไม่มีใครกินกันหรอกนะ" ยัยผมบ๊อบอธิบาย
"หมายความว่ายังไง" ผมถาม
"มันเป็เครื่องดื่มที่ใช้เพื่อแสดงว่าโตพอที่จะเป็ผู้นำหมู่บ้านได้แล้วยังไงล่ะ" ยัยผมบ๊อบบอก
"ห๊ะ !!! แล้วเครื่องดื่มแบบนั้นเธอเอามาให้ชั้นกินทำไมเล่า" ผมถามต่อ
"ก็หัวหน้าหมู่บ้านบอกให้เอามาด้วย ชั้นก็เลยเอามาน่ะ ก็ไม่เข้าใจหรอกนะว่าให้เอามาทำไม" ยัยผมบ๊อบพูด
"นี่หล่อนจะใสซื่อเกินไปหน่อยมั้ย" ผมพึมพำ
"หา นายว่ายังไงนะ" ยัยผมบ๊อบถาม
"เปล่า ไม่มีอะไร" ผมพูดต่อ
"งั้น ต่อไปนายอยากกินอะไรล่ะ น่องไก่ ด้วง หรือกิ้งก่า" ยัยผมบ๊อบถาม
น่องไก่ ด้วง กิ้งก่า ตามปกติควรจะเป็น่องไก่สินะ แต่โลกนี้เมนูแต่ละอย่างเราก็ไม่ควรที่จะไว้ใจมัน เพราะงั้นต้องตัดน่องไก่ออก เหลือด้วงกับกิ้งก่า จะเอายังไงดี เราเองก็ไม่อยากที่จะกินแมลงซะด้วยสิ
"นี่ กิ้งก่าปิ้งอร่อยดีนะ" ยัยเทพธิดาโผล่มาได้จังหวะพอดี
"เอากิ้งก่าปิ้งอันนึง" ผมบอกยัยผมบ๊อบ
"โอเค" ยัยผมบ๊อบบอก
"อะนี่ กิ้งก่าสีเืปิ้ง" ยัยผมบ๊อบพูดพร้อมกับยื่นกิ้งก่าในถาดมาให้
มันมาแล้ว กิ้งก่าสีเืปิ้ง หวังว่าหลังจากกินเข้าไปเราคงจะไม่ตายหรอกนะ เอาวะลองซักคำก่อนละกัน
งั่มมมมมมมมมมม ผมกัดไปคำนึง
"อื้ม อร่อย !!!" ผมเคี้ยวไปด้วยพูดไปด้วย
"ใช่มั้ยล่ะ ?" ยัยผมบ๊อบพูด
"นี่เธอก็ชอบมันเหมือนกันเหรอ ?" ผมถาม
"ไม่ใช่ชั้นหรอก พ่อของชั้นน่ะ" ยัยผมบ๊อบตอบ
"พ่อ...." ผมพึมพำ
"พ่อของเธออยู่ที่ไหนเหรอ ?" ผมถาม
"จริงๆแล้วเคยชอบน่ะ พ่อของชั้นเสียไปหลายปีแล้วล่ะ" ยัยผมบ๊อบพูดเบาลง
147K
![ไม่เป็นแล้วนางเอกนิยาย ขอใช้ชีวิตสบายด้วยการเกาะต้นขาทองคำ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1784283254_33639692.webp)
