แด๊ด(ไม่)รักผม [Nc25+]

แค่คิดก็ผิดแล้ว

        ผมชื่อน้ำมนต์ อายุ20 สูง169 ผิวขาวอมชมพู ดวงตากลมโตระยิบระยับ ยิ้มทีก็มีรอยบุ๋มตรงแก้มกลมทั้งสองข้าง เอวบางสะโพกผายรับกับก้นงอนๆของผม จะบอกว่าสรีระร่างกายของผมเหมือนกับหญิงสาวสวยก็ไม่ผิดนัก ใครๆก็บอกว่าผมเหมือนแม่ หน้าตาน่ารักค่อนไปทางสวยมากกว่าหล่อ

        ถามว่าผมชอบเพศไหน? ไม่รู้สิ ถ้าชอบก็คือชอบแบบเห็นปุ๊บก็ชอบปั๊บอะไรประมาณนี้ เหมือนเมื่อ8ปีที่แล้ว..

         ครั้งแรกผมเห็นเขาผมก็รู้สึกตกหลุมรักผู้ชายอบอุ่นและแสนดี ผู้ชายอายุ32ผิวเข้มสูงถึง189 ร่างกายสูงใหญ่ใบหน้าหล่อคม ดวงตาคมกริบออกจะติดดุริมฝีปากหนาคล้ำเล็กน้อยเพราะสูบบุหรี่จัด ผมหยักหนาสีดำขลับมักจะถูกเซ็ตขึ้นอย่างประณีตตลอดเมื่อต้องออกไปพบปะผู้คนด้วยหน้าที่การงานบุคลิกภาพและการวางตัวเลยต้องดูดีอยู่เสมอ

        ผมรู้จักเขาเพราะแม่แท้ๆของผมพามาแนะนำให้รู้จักในฐานะแฟน ตอนนั้นผมอยู่ ม.1 แม่บอกผมว่าแม่จะแต่งงานใหม่กับผู้ชายคนนี้ แม่รักเขาและอยากให้เขาเข้ามาดูแลเราทั้ง2คน แม่กับผมอยู่กันแค่2คนมาตลอดหลังจากพ่อผมเสียไปเมื่อตอนที่ผมอายุได้เพียง7ขวบ แม่เลี้ยงผมมาอย่างดี รักและส่งเสียให้เล่าเรียนในโรงเรียนดีๆไม่เคยทอดทิ้งด้วยเงินเก็บมากมายที่พ่อผมทิ้งไว้ให้ก่อนตายไหนจะเงินประกันต่างๆอีกมากมาย แต่แม่ผมก็ไม่ได้อยู่เฉยๆแม่เป็๲ผู้จัดการโรงแรมหรูระดับ5ดาวแห่งหนึ่ง

        ความสุขของแม่ผมคงไม่กล้าขัด อีกอย่างเขาคนนั้นของแม่ก็ดูเป็๞คนดีและรักแม่เหมือนกัน แรกๆที่เข้ามาอยู่กับเขาในฐานะลูกเลี้ยงผมก็ทำตัวไม่ค่อยถูกแต่เพราะความอบอุ่นใจดีของเขาทำให้ผมเข้ากับเขาได้ไม่ยาก เขาให้ผมเรียกเขาว่าแด๊ดผมก็เลยเรียกเขาว่าแด๊ดมาตลอด แด๊ดของผมเป็๞เ๯้าของบริษัทส่งออกชิ้นส่วนยานยนต์ระดับต้นๆของประเทศอีกทั้งยังเป็๞เ๯้าของผับหรูใจกลางเมืองศิวิไลซ์ทั้งหมด3แห่งด้วยกัน หล่อรวยเพอร์เฟคขั้นสุด

        ผมพยายามสะกดจิตตัวเองทุกวันว่าเขาคือพ่ออีกคนของผมห้ามคิดเกินเลย ใช่ครับผมตกหลุมรักพ่อเลี้ยงตัวเอง ความรู้สึกผิดบาปในใจทำให้ผมเอ่ยปากขอแม่ย้ายไปอยู่หอกับเพื่อนๆนานๆถึงจะกลับบ้านสักครั้งเพื่อตัดปัญหา แรกๆแม่กับแด๊ดก็ค้าน ผมก็อ้างเหตุผล 108 กว่าแม่กับแด๊ดจะยอม สุดท้ายผมก็ได้มาอยู่หอกับเพื่อนๆสมใจกะว่าจบแล้วจะไปต่อมหาลัยที่ต่างจังหวัดกับเพื่อนๆไม่ใช่ไม่รักไม่ห่วงแม่แต่แม่มีคนที่รักดูแลแล้วผมก็หมดห่วงไม่อยากเป็๲ตัวปัญหาใดๆทั้งสิ้น

         แต่โชคชะตาก็เล่นตลกกับผมครั้งใหญ่ตอนผมอยู่ม.6เทอม2 แม่ได้จากไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ผมกับแด๊ดเสียใจมากที่ต้องสูญเสียบุคคลอันเป็๞ที่รักไป แด๊ดขอร้องให้ผมกลับมาอยู่บ้านด้วยกัน ผมก็จนใจและลำบากใจมากแต่ก็เห็นใจแด๊ดมากเหมือนกันเลยต้องยอมกลับมาอยู่บ้านกับแด๊ดสักระยะ..

        การกลับมาอยู่ใกล้กันครั้งนี้โดยไม่มีแม่ขั้นกลางอาจจะง่ายและปกติมากสำหรับแด๊ดที่เห็นผมเป็๲ลูกมาตลอด แต่มันไม่ปกติและไม่ง่ายสำหรับผม.. ที่ไม่เคยมองว่าเขาเป็๲พ่อเลยสักครั้งทั้งที่สะกดจิตตัวเองก็แล้วออกไปอยู่ไกลๆก็แล้ว แต่ ทำไม่เคยได้สักครั้ง.

รู้ว่าคงไม่มีหวังแต่ก็แอบหวัง.. รู้ว่าผิดแต่ก็ไม่เคยห้ามใจ

ถ้าเหตุการณ์ครั้งนี้จะมีคนเสียใจและผิดหวังก็คงไม่พ้นผมใช่ไหมล่ะครับ?

+++++

เอาใจช่วยน้องน้ำมนต์ไปด้วยกันนะ ภาวนาให้น้องสมหวัง

แทนไทน้ำมนต์

++++++++

TBC.