เมืองเป่ยหยาง
ตระกูลหลิง
"หมายความว่าเช่นไรกัน? ิเสว่!"หลิงเทียนอุทานขึ้นด้วยความโกรธ
"เ้ายังไม่เข้าใจหรือ ว่าข้า้ายกเลิกสัญญาหมั้นของเราสองคน เ้าเป็แค่ขยะไม่คู่ควรกับข้า"ิเสว่เอ่ยขึ้นอย่างดูถูก
ข้างๆนางมีชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาชุดหรูหราเขาคือศิษย์หลักสำนักประกายแสง
มีระดับพลังถึงขั้น ลมปราณ ขั้น 4 ซึ่งถือว่าสูงมาก!
"หลิงเทียน เ้าเป็แค่ขยะฝึกฝนมาั้แ่ 7 ขวบจนปานนี้อยู่เพียง ร่างกาย ขั้น 3 ส่วนข้าอยู่ระดับ ร่างกาย ขั้น 9 เ้าคิดว่าตนเองคู่ควรกับข้ารึ?"
"และข้าจะบอกอะไรให้ นี่คือศิษย์พี่เซียนอี้ เขาฝึกฝนตอนอายุเท่าเ้าแต่เขาอยู่ระดับ ลมปราณ ขั้น 4 แล้ว เ้าไม่มีค่าเทียบเขาได้! และวันนี้เองศิษย์พี่้าให้ข้าไปสำนักประกายแสงกับเขา และเขาเองก็สนใจในตัวข้า เพราะงั้นวันนี้ข้าและเ้าขาดกัน!"
หลิงเทียนกำหมัด เขาเต็มไปด้วยความโกรธ ในโลกใบนี้การถูกยกเลิกสัญญาหมั้น มันคือการทำลายอีกฝ่ายให้ได้รับความอับอายไปทั่วยุทธภพ!
"ิเสว่ ั้แ่วันนี้ข้าหลิงเทียน จะขอท้าทายเ้าอีก 3 ปีข้าจะไปหาเ้าที่สำนักประกายแสง เ้ากล้ารับคำท้าของข้าหรือไม่!?"เขาชี้นิ้วออกไป
"ฮ่าๆๆ ศิษย์น้องรับคำท้าเขาไป ให้เขาได้รับรู้ถึงความห่างชั้น"เซียนอี้มองอย่างเย้ยหยัน
ิเสว่พยักหน้าเข้าใจ
"ได้ จากนี้อีก 3 ปีข้าจะรอเ้าอยู่สำนักประกายแสง"
"ดี ถ้างั้นั้แ่วันนี้เ้าไม่เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลหลิง!"ชายหนุ่มฉีกกระดาษสัญญาหมั้นทิ้งทันที
"เ้า!"เส้นเืปรากฏบนใบหน้าหญิงสาว ไม่นึกว่าตนเองมายกเลิกอีกฝ่าย แต่กลับโดนอีกฝ่ายยกเลิกแทน
มันทำให้นางไม่พอใจอย่างยิ่ง
นางสาบานในใจอีก 3 ปีนางจะฆ่าผู้ชายคนนี้ซะ!
หลิงเทียนเดินกลับเข้าตระกูลของตน
"เทียนเอ๋อร์"
ระหว่างทางเขาเจอคู่ชายหญิงสูงวัย
ทั้งสองดูเป็ห่วงเขามาก
"ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าขอโทษที่ทำให้พวกท่านอับอาย ต่อจากนี้อีก 3 ปีข้าจะให้พวกเขาต้องชดใช้!"
เขาคุกเข่าลงพื้นแรงจนเป็หลุม บิดาของเขาคือผู้นำตระกูลนามว่า หลิงชิง ส่วนมารดาของเขา กู่เอ๋อร์
"พวกข้าไม่โกรธเ้าหรอก ลุกขึ้นเถิด"
"ท่านพ่อไม่เป็ไร ข้าจะทำให้ได้!"
หลิงเทียนกล่าวหนักแน่น จากนั้นเดินกลับจวนของตนเอง
เมื่อกลับถึงห้องแล้ว เขาเดินไปที่เก้าอี้ไม้และนั่งลง
"ข้าจะทำเช่นไรต่อไปดี?"
เขากังวล ก่อนหน้าเต็มไปด้วยความโกรธจึงได้ะเิอารมณ์ออกมาทั้งหมดโดยไม่ยั้งคิด
หากให้คิดแล้วคนไร้พร์เช่นเขา ต่อให้ฝึกฝนอีก 3 ปีก็ไม่ถึงระดับลมปราณหรอก
ไม่ต้องถามว่าจะแก้แค้นได้มั้ย? เกรงว่าหลังจากิเสว่ เข้าสำนักประกายแสงไปแล้ว ระดับของนางคงพุ่งทะยานราวติดปีก ไม่ได้หยุดแค่ระดับลมปราณอย่างแน่นอน
สำนักประกายแสงไม่ใช่สำนักเล็กๆ ที่เขาจะดูถูกได้มันคือมหาขุมอำนาจดีๆนี่เอง!
"อ๊ากก ข้าควรทำเช่นไรดี"
ยิ่งคิดเขายิ่งคิดไม่ออก ตอนนี้เขามืดแปดด้านไปหมด
"ข้าคงเป็นักเดินทางข้ามกาลเวลาที่ห่วยแตกที่สุดเป็แน่!"
ความลับของเขามีอย่างหนึ่งที่ไม่สามารถบอกใครได้ ซึ่งก็คือเขาคือนักเดินทางจากต่างโลก เดินทางมายังโลกโบราณใบนี้ โลกที่ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ
ตอนมาครั้งแรกเขาเกิดในตระกูลใหญ่ เขามีความฝันว่าจะกลายเป็ผู้แข็งแกร่งที่สุด แต่หลังจากฝึกฝนมาถึงปัจจุบันเขาพบว่าตนเองไร้พร์ยิ่งกว่าอะไร
ในหมู่รุ่นเยาว์เขาถือว่าต่ำต้อยที่สุดแล้ว
เพราะงั้นแหละ เขาจึงพยายามหาทางเพิ่มพลังให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้
ขณะที่เขากำลังทำหน้าเคร่งเครียดราวกับคนขี้ไม่ออกอยู่นั้น
ติ๊ง
[ระบบกลืนกินกำลังติดตั้ง....]