ลานจอดรถหอกล้วยไม้
ปรมะจอดรถทั้งคู่ลงมาพร้อมกัน
"เหนื่อยเป็บ้า"
"ผมเป็คนขับพี่ปิงเหนื่อยตรงไหน"
"ก็เหนื่อยนั่งเฉยๆก็เหนื่อย"
"ไม่ได้กวนผมใช่มั้ยครับ"
"ไม่ได้กวนหรือมึงจะหาเื่"ปรมะจ้องหน้าถาม
"ใครจะกล้าทำเสียงเข้มซะด้วย"อรรถพรเอ่ยเเซวเดินนำหน้าปรมะยิ้มๆเดินตาม
"พี่ปิงกินไรครับ"
"ข้าวผัดปูมึงอะกินไร"
"อยากกินเหมือนพี่ปิงได้มั้ยครับ"
"เเล้วเเต่ดิไปสั่งดิเดี๋ยวไปสั่งน้ำเอง"
"ครับ"ปรมะเดินมาร้านน้ำเพื่อซื้อน้ำ
"พี่ครับชาเขียว2เเก้วครับ"
"ได้จร้ารอเเป๊บนะ"ตอนนี้เธอกำลังวุ่นสาระวนกับออเดอร์น้ำไม่นานอรรถพรก็เดินมานั่งที่โต๊ะมองไปที่ปรมะที่รอซื้อน้ำ
ที่โต๊ะนักศึกษาสาวหมวยคนนึงมองอรรถพรยิ้มปลื้ม
"เเกผู้ชายคนนั้นน่ารักอะตัวเล็กขาวปากเเดงสเป็กเลยอะ"
"คนนั้นเหรอ อ๋อเค้าชื่อพี่กันอะนิเทศฯปี2"
"เหรอชื่อเล่นยังเพราะเลยฉันไปคุยกับพี่เขาดีกว่า"หญิงสาวรีบเดินไปเพื่อนๆต่างเชียร์ยกใหญ่
"หวัดดีค่ะพี่กัน"
"เออครับ"อรรถพรมองเธออย่างงงๆ
"ชื่อจูนนะค่ะเรียนคณะวิศวะปี1ค่ะ"
"ครับ"
"พี่กันน่ารักอะค่ะเลยอยากรู้จัก"ปรมะเดินมาเจอเขาถึงกับหน้าตึงออกอาการนอยเดินจ้ำอ้าวเข้ามา
"อะ น้ำ"เขาเอ่ยวางเเก้วเเบบกระเเทกอรรถพรมองเขาส่วนหญิงสาวถึงกับหน้าเหวอ
"พี่ปิงหวัดดีค่ะ"เธอเอ่ยยกมือไหว้รุ่นพี่ปรมะหน้าตึงพูดออกมา
"อืมเเล้วนี่มีไรกัน"
"เเค่มาทักพี่กันอะค่ะพี่เค้าน่ารักดีเลยอยากรู้จัก"
"ก็รู้จักกันเเล้วนี่รอไร"เขาเอ่ยยังคงวางหน้าขึงขังจนสาวเ้าไม่กล้าพูดอะไรต่อ
"ค่ะเเล้วเราคงได้พบกันนะค่ะพี่กัน"
"ครับ"อรรถพรเอ่ยทำได้เพียงส่งยิ้มให้ปรมะมองค้อนยกเเก้วน้ำขึ้นดื่มเเล้วกระเเทกใส่โต๊ะหญิงสาวรีบเดินจากไปทันทีเธอเดินกลับมาที่โต๊ะ
"เเกเป็งัยบ้างอะ"
"ก็ดีนะเเต่ฉันว่าพี่ปิงเขาเขม่งใส่ฉันอะ"
"เค้าจะเขม่งเเกได้งัยเเกไปจีบพี่กัน ไม่ใช่เเฟนเขาซะหน่อย"
"เออหรือว่าพี่ปิงกับพี่กันเค้ากิ๊กกันวะ"จูนเอ่ยออกมา
"ว้าวถ้าเป็เเบบเเกว่านะจูนโคตรจิ้นอะ"
"เเกฉันอกหักผู้ชายเค้ากินกันเอง"
"เเค่นกเองเเต่ฟินอะผู้หญิงอย่างเราไม่ต้องมีเเฟนเเล้วให้ผู้ชายเค้าได้กัน"
"จิ้นก็จิ้นผู้หญิงอย่างเราอยู่ยาก"จูนเอ่ยยิ้มเจื่องๆ
"เสน่ห์เเรงนะมึงกูไปสั่งน้ำแป๊บเดียวมีสาวมาคุยด้วยเเล้ว"เขาพูดเเบบหงุดหงิดดึงหน้าตึง
"เเล้วพี่ปิงเป็ไรเหรอครับดูหงุดหงิดเเถมดึงหน้าตึงอีก"
"เปล่าหนิ"
"ดีนะครับที่ผมเป็ผู้ชายถ้าเป็ผู้หญิงคงคิดว่าพี่ปิงหึงเเน่"อรรถพรพูดออกมาดูท่าทางคนตรงข้าม
"หึงพ่อมึงเหอะ"เขาเอ่ยใส่อารมณ์เพราะยังไม่หายหงุดหงิด
"ผมเเค่เปรียบเทียบพี่ปิงทำไมต้องใส่อารมณ์หละครับ"
"กูกินไม่ลงเเล้วไปหละ"เขาเอ่ยรีบลุกไปเลยอรรถพรรีบลุกขึ้นตามเขาไป