ตกหลุมรักนายหน้าหวาน

    ตอนที่8...ความน่ารักของอรรถพรต้องตาน้องปี1เเละอาการหงุดหงิดที่จัดเต็มของปรมะ

    ลานจอดรถหอกล้วยไม้

    ปรมะจอดรถทั้งคู่ลงมาพร้อมกัน

    "เหนื่อยเป็๲บ้า"

    "ผมเป็๞คนขับพี่ปิงเหนื่อยตรงไหน"

    "ก็เหนื่อยนั่งเฉยๆก็เหนื่อย"

    "ไม่ได้กวนผมใช่มั้ยครับ"

    "ไม่ได้กวนหรือมึงจะหาเ๱ื่๵๹"ปรมะจ้องหน้าถาม

    "ใครจะกล้าทำเสียงเข้มซะด้วย"อรรถพรเอ่ยเเซวเดินนำหน้าปรมะยิ้มๆเดินตาม

    "พี่ปิงกินไรครับ"

    "ข้าวผัดปูมึงอะกินไร"

    "อยากกินเหมือนพี่ปิงได้มั้ยครับ"

    "เเล้วเเต่ดิไปสั่งดิเดี๋ยวไปสั่งน้ำเอง"

    "ครับ"ปรมะเดินมาร้านน้ำเพื่อซื้อน้ำ

    "พี่ครับชาเขียว2เเก้วครับ"

    "ได้จร้ารอเเป๊บนะ"ตอนนี้เธอกำลังวุ่นสาระวนกับออเดอร์น้ำไม่นานอรรถพรก็เดินมานั่งที่โต๊ะมองไปที่ปรมะที่รอซื้อน้ำ

    ที่โต๊ะนักศึกษาสาวหมวยคนนึงมองอรรถพรยิ้มปลื้ม

    "เเกผู้ชายคนนั้นน่ารักอะตัวเล็กขาวปากเเดงสเป็กเลยอะ"

    "คนนั้นเหรอ อ๋อเค้าชื่อพี่กันอะนิเทศฯปี2"

    "เหรอชื่อเล่นยังเพราะเลยฉันไปคุยกับพี่เขาดีกว่า"หญิงสาวรีบเดินไปเพื่อนๆต่างเชียร์ยกใหญ่

    "หวัดดีค่ะพี่กัน"

    "เออครับ"อรรถพรมองเธออย่างงงๆ

    "ชื่อจูนนะค่ะเรียนคณะวิศวะปี1ค่ะ"

    "ครับ"

    "พี่กันน่ารักอะค่ะเลยอยากรู้จัก"ปรมะเดินมาเจอเขาถึงกับหน้าตึงออกอาการนอยเดินจ้ำอ้าวเข้ามา

    "อะ น้ำ"เขาเอ่ยวางเเก้วเเบบกระเเทกอรรถพรมองเขาส่วนหญิงสาวถึงกับหน้าเหวอ

    "พี่ปิงหวัดดีค่ะ"เธอเอ่ยยกมือไหว้รุ่นพี่ปรมะหน้าตึงพูดออกมา

    "อืมเเล้วนี่มีไรกัน"

    "เเค่มาทักพี่กันอะค่ะพี่เค้าน่ารักดีเลยอยากรู้จัก"

    "ก็รู้จักกันเเล้วนี่รอไร"เขาเอ่ยยังคงวางหน้าขึงขังจนสาวเ๽้าไม่กล้าพูดอะไรต่อ

    "ค่ะเเล้วเราคงได้พบกันนะค่ะพี่กัน"

    "ครับ"อรรถพรเอ่ยทำได้เพียงส่งยิ้มให้ปรมะมองค้อนยกเเก้วน้ำขึ้นดื่มเเล้วกระเเทกใส่โต๊ะหญิงสาวรีบเดินจากไปทันทีเธอเดินกลับมาที่โต๊ะ

    "เเกเป็๞งัยบ้างอะ"

    "ก็ดีนะเเต่ฉันว่าพี่ปิงเขาเขม่งใส่ฉันอะ"

    "เค้าจะเขม่งเเกได้งัยเเกไปจีบพี่กัน ไม่ใช่เเฟนเขาซะหน่อย"

    "เออหรือว่าพี่ปิงกับพี่กันเค้ากิ๊กกันวะ"จูนเอ่ยออกมา

    "ว้าวถ้าเป็๞เเบบเเกว่านะจูนโคตรจิ้นอะ"

    "เเกฉันอกหักผู้ชายเค้ากินกันเอง"

    "เเค่นกเองเเต่ฟินอะผู้หญิงอย่างเราไม่ต้องมีเเฟนเเล้วให้ผู้ชายเค้าได้กัน"

    "จิ้นก็จิ้นผู้หญิงอย่างเราอยู่ยาก"จูนเอ่ยยิ้มเจื่องๆ

    "เสน่ห์เเรงนะมึงกูไปสั่งน้ำแป๊บเดียวมีสาวมาคุยด้วยเเล้ว"เขาพูดเเบบหงุดหงิดดึงหน้าตึง

    "เเล้วพี่ปิงเป็๲ไรเหรอครับดูหงุดหงิดเเถมดึงหน้าตึงอีก"

    "เปล่าหนิ"

    "ดีนะครับที่ผมเป็๲ผู้ชายถ้าเป็๲ผู้หญิงคงคิดว่าพี่ปิงหึงเเน่"อรรถพรพูดออกมาดูท่าทางคนตรงข้าม

    "หึงพ่อมึงเหอะ"เขาเอ่ยใส่อารมณ์เพราะยังไม่หายหงุดหงิด

    "ผมเเค่เปรียบเทียบพี่ปิงทำไมต้องใส่อารมณ์หละครับ"

    "กูกินไม่ลงเเล้วไปหละ"เขาเอ่ยรีบลุกไปเลยอรรถพรรีบลุกขึ้นตามเขาไป