เช้าวันถัดมา ดู๊คตื่นรีบตื่นเช้าและรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ไปทำงานที่ร้านขายเนื้อ
ในระหว่างรับประทานอาหารเช้า ดู๊คเอ่ยปากถามพ่อของเขา
“พ่อครับ ตระกูลเราไม่มีวิชาดาบหรืออะไรทำนองนั้นหรอครับ” “ข้าอยากต่อสู้เก่งๆ บ้าง ข้าอยากป้องกันตัวเองจากอันตราย”
“ยังไม่ถึงเวลาของเ้า ดู๊ค เ้าต้องรอก่อน” โจเอลกล่าว
สายเืตระกูลไลก้อนเมื่ออายุครบ 7 ปี พลังในสายเืของพวกเขาจะตื่นขึ้นมา แต่ละคนมีความสามารถและความแข็งแกร่งที่ต่างกันเมื่อถึงเวลานั้นจึงจะสามารถฝึกวิชาของตระกูลได้
“งั้นข้าต้องรอไปอีกนานเท่าไหร่” ดู๊คกล่าว
“ไม่นานเกินรอ ระหว่างนี้เ้าจงฝึกฝนร่างกายของเ้าให้แข็งแกร่งซะ” โจเอลตอบ
“รอนานเกินไป ข้าก็ไม่อยากรอหรอก ข้าไปหาทองดีกว่าท่านพ่อ” ฮ่าๆ ดู๊คตอบพร้อมหัวเราะแต่ก็รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจและเขาคิดว่าพ่อของเขาหวงวิชา
หลังจากนั้น ดู๊ครีบตรงไปยังร้านขายเนื้อด้วยความเร็วสูง
“สวัสดีครับคุณลุง วันนี้ข้าพร้อมสำหรับการทำงานแล้ว” ดู๊คเดินเข้าไปในร้านพร้ะโกน
“มาแล้วหรอเ้าหนู ข้ากำลัง้าใช้แรงงานเ้าอยู่พอดี” พร้อมยิ้มอย่างมีเเลสนัย
“แน่นอน วันนี้ท่านจะให้ข้าไปส่งเนื้อที่ไหนบ้างละ” ดู๊คถาม
“ไม่เยอะหรอกน่า แต่ก่อนหน้านั้น เ้าจะต้องทำการแล่เนื้อวัวทั้ง 4 ตัวที่อยู่ตรงหน้าเ้าเสียก่อน” ชายขายเนื้อตอบ
สีหน้าดู๊คเปลี่ยน พร้อมขมวดคิ้ว วัวที่อยู่ตรงหน้าของดู๊คตัวใหญ่กว่าวัวปกติทั่วไป ถึง 4 เท่า มันเป็วัวท้องถิ่นที่ผู้คนในเมืองเวแก้นนิยมเลี้ยงเพราะมันมีร่างกายที่ใหญ่โตและชอบกินพืชผักเป็อย่างมาก ยิ่งให้พวกมันกินเท่าไหร่ตัวของมันยิ่งโต
“ท ท่านกำลังล้อข้าเล่นอยู่หรอ” ดู๊คถาม
“ไม่เลยเ้าหนู นี่เป็วัวที่ข้ารับมาในราคาแพงนะเฟ้ย เ้าต้องจัดการวัวที่อยู่ตรงหน้าเ้าก่อนเที่ยงวัน แต่ข้าจะสอนเทคนิคเล็กๆ น้อยๆ ให้เ้าก่อน”
“เทคนิคนี้เรียกว่า “คมมีดแห่งนักล่า” เป็การออกแรงตะวัดข้อมือเฉือนเนื้อออกจากกัน หากเ้าสามารถทำจนชำนาญจะสามารถตัดชิ้นส่วนของสัตว์ออกได้อย่างง่ายดาย”
ดู๊คขมวดคิ้วพร้อมสงสัยในชื่อของวิชา “นักล่าอะไรกัน ก็แค่การแล่เนื้อน่า ท่านก็พูดเกินจริง”
“หึ เดี๋ยวก็รู้ เอาหละงั้นมาเริ่มบทเรียนกันเลย” ชายขายเนื้อยิ้มและเริ่มสอนวิชาให้แก่ดู๊ค
เด็กน้อยดูวิธีการและพยายามทำตามชายขายเนื้อ เวลาผ่านไป 3 ชั่วโมง ดู๊คก็สามารถจัดการวัวทั้ง4ตัวและแล่เนื้อได้อย่างสวยงาม
“เห็นไหมล้า ข้าสามารถทำตามท่านได้!” ดู๊คพูดกับชายขายเนื้อ
ชายขายเนื้อรู้สึกประหลาดใจและตาค้างกับภาพที่เห็นตรงหน้า เพราะทักษะวิชาแล่เนื้อที่เขาสอนดู๊คเป็เทคนิคที่ดูเหมือนง่ายแต่ก็มีความยากและซับซ้อนโดยต้องรู้สัดส่วนของสิ่งที่กำลังชำแหละเป็อย่างดี อีกทั้งวิชาคมมีดแห่งนักล่า เป็วิชาที่พ่อของเขาส่งต่อมารุ่นสู่รุ่น และตัวเขาเองใช้เวลาฝึกนานถึง 1 ปี แต่เ้าหนูดู๊คสามารถทำได้เพียงแค่ 3 ชั่วโมง
“เ้านี่มันยอดอัจฉริยะจริงๆ ดีมาก ข้าจะให้เ้าทำงานประจำที่ร้านของข้า” เ้าของร้านเนื้อกล่าว
ดู๊คดีใจเป็อย่างมาก เพราะเขาได้งานประจำทำสักที เขาตั้งใจจะเก็บทองไว้ซื้อของที่เขาอยากได้และหลังจากนั้นดู๊คก็ไปที่ร้านขายเนื้อเป็ประจำทุกวัน
กิจวัตรประจำวันของดู๊คคือการจัดการกับเนื้อที่ชายขายเนื้อจัดหามาให้และก็นำเนื้อพวกนั้นไปส่งยังที่ต่างๆ รอบเมือง
160
