Danger area : เขตก่อการรัก [จบ]

        ชย่าลิ่วอีหันปากกระบอกปืนไปทางประตูเฝยชีฉวยโอกาสกอดขาของเขาแล้วดึงเขาลงไปที่พื้น น้ำหนักเกือบสองร้อยกิโลกรัมกดทับเขาลงไปเพื่อแย่งปืนในมือของเขาชย่าลิ่วอีดิ้นรนและยิงไปสองนัด แต่ก็ไม่โดน ในที่สุดเขาก็ใช้เข่าดันท้องของเฝยชีเพื่อพลิกตัวเขาลงไป ได้ยินเพียงเสียง "ปัง!"ดังสนั่น!

        สารวัตรหัวคว้าปืนออกมาจากลิ้นชักตู้ยิงเฝยชีเข้าที่ท้องจนไส้ทะลัก เฝยชีเอามือกุมท้องที่เต็มไปด้วยเลือดและเศษเนื้อนอนอยู่บนพื้นเบิกตากว้างมองเขา "แก...แก..."

        "คนข้างนอกเป็นพวกแกหรือ?!" สารวัตรหัวสบถด้วยความโกรธ "ไอ้สารเลวกินดีหมีหัวใจเสือดาว[38]กล้ามากที่มาสร้างความวุ่นวายในบ้านของฉัน!"

        เฝยชีพยายามฝืนใจพูดด้วยความเกลียดชังอย่างสุดซึ้ง "ไอ้แก่! แกแกล้งโง่ทำไม! ชย่าเสี่ยวลิ่วฉันบอกแกให้นะ คนที่ยุยงให้สวี่อิงฆ่าชิงหลงไม่ใช่ความคิดของฉันเขาเป็นคนบอกให้ฉันส่งคนไป..."

        ก่อนที่เขาจะพูดจบ สารวัตรหัวก็ยกมือยิงอีกนัดกระสุนทะลุเข้ากลางหน้าผากของเฝยชี ครึ่งหัวถูกระเบิดเป็นเศษเลือดร่างกายที่ใหญ่โตชักกระตุกสองครั้งแล้วก็ไม่เคลื่อนไหวใดใดอีกต่อไปหลังจากปิดปากเฝยชีแล้ว เขาก็หันกลับมามองพบกับสายตาที่ตกตะลึงของชย่าลิ่วอีพอดี

        ทั้งสองคนต่างตกตะลึง จากนั้นก็ยกปืนขึ้นพร้อมกันหลังจากนั้นก็เกิดเสียงดังสนั่นสองครั้งติดต่อกัน สารวัตรหัวถูกกระสุนเจาะเข้าที่หน้าอกจนกระเด็นล้มลงกับพื้นส่วนกระสุนที่เขาพลาดไปนั้นโดนโคมไฟระย้าบนเพดานโคมไฟคริสตัลสุดหรูหนักหลายสิบกิโลกรัมร่วงลงมาแตกกระจายบนโต๊ะอาหาร!

        เซี่ยลิ่วอีไม่สนใจเศษแก้วคริสตัลที่กระเด็นไปทั่วเขารีบวิ่งไปหาสารวัตรหัว คว้าคอเสื้อของเขาแล้วตะคอกถาม "ชิงหลงเคารพนับถือแกมาตลอด!ทำไมถึงทำกับเขาแบบนี้?! ทำไม?!"

        มุมปากของสารวัตรหัวสั่นเทา พูดไม่ออกมือทั้งสองข้างตะกายไปมาอย่างเปล่าประโยชน์ สารวัตรคนนี้ผู้ซึ่งโลดแล่นในวงการมานานกว่ายี่สิบปี มีฉายาว่า"เหล่าจ่ง" ผู้ซึ่งทรงอิทธิพลต่อผู้คนในวงการมากมายและมีทรัพย์สินมูลค่ากว่าร้อยล้านจ้องมองไปที่โคมไฟระย้าสุดหรูที่เขาซื้อมาจากฝรั่งเศสซึ่งตอนนี้แตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ แล้วก็สิ้นใจตายไปพร้อมกับอาการชักกระตุก

        ชย่าลิ่วอีเตะเขาอย่างแรงด้วยความโกรธแล้วระบายความแค้นใส่ศพของเขาด้วยการยิงปืนใส่อีกสามนัด!

        ทันใดนั้นประตูก็ถูกเตะเปิดจากด้านนอกบอดี้การ์ดคนหนึ่งของเฝยชีถือปืนคู่บุกเข้ามาแต่กลับกราดยิงกระสุนทั้งหมดใส่ศพของสารวัตรหัวที่ถูกยกขึ้นชย่าลิ่วอีใช้มือซ้ายจับคอเสื้อของสารวัตรหัว หลบอยู่ข้างหลังเขาเพื่อพักหายใจจากนั้นก็ผลักเขาไปทางผู้บุกรุก ในขณะเดียวกันก็เปลี่ยนปืนจากมือขวาที่อ่อนแรงไปยังมือซ้ายแล้วยิงบอดี้การ์ดคนนั้นตายในทันที

        ในเวลาเดียวกันนี้เสียงปืนที่ดังสนั่นก็ดังมาจากระเบียงด้านนอกเช่นกันคนของทั้งสองฝ่ายที่อยู่ด้านนอกอาคารได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวภายในจึงเริ่มยิงปะทะกันโดยไม่ได้นัดหมาย ลูกน้องของเฝยชีที่อยู่บนดาดฟ้าต่างเหวี่ยงเชือกโดดลงมาที่ระเบียงแล้วเริ่มระดมยิงใส่ชย่าลิ่วอี ซึ่งเป็นคนเดียวที่ยังยืนอยู่ในห้อง

        ชย่าลิ่วอียกมือขึ้นยิงไปหลายนัดสังหารผู้บุกรุกสองคนแรกที่บุกเข้ามาในห้อง และบังคับให้คนที่สามถอยกลับไปปืนในมือของเขาไม่มีกระสุนแล้ว เขาเหนี่ยวไกสองครั้งแล้วโยนมันทิ้งไปอย่างไร้เยื่อใย

        "นายใหญ่ตายแล้ว!ชย่าลิ่วอียังอยู่ข้างใน! เผามันให้ตายซะ!" ลูกน้องของเฝยชีที่หนีรอดไปตะโกนอยู่ข้างนอก

        ถังสีสองถังถูกโยนเข้ามาจากหน้าต่างทำให้ห้องเต็มไปด้วยกลิ่นฉุน จากนั้นก็มีคบเพลิงถูกโยนเข้ามา

        ชย่าลิ่วอีรีบหันหลังกลับแล้วถอยไปทางประตูแต่บอดี้การ์ดอีกคนของเฝยชีก็เพิ่งจัดการสังหารคนข้างนอกเสร็จแล้วพุ่งเข้ามาพอดีทั้งสองคนเผชิญหน้ากันชย่าลิ่วอีคว้ามีดบนโต๊ะอาหารแล้วขว้างออกไปก่อนที่อีกฝ่ายจะยกมือขึ้นยิงปืนมีดปักเข้าที่คอของบอดี้การ์ดพอดี!

        เขาโน้มตัวลงไปหยิบปืนของสารวัตรหัวแล้วสอดมันเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ถอดเสื้อสูทออกมาปิดปากและจมูกจากนั้นก็ก้าวไปที่ประตูเหยียบไปที่ใบหน้าของบอดี้การ์ดที่กำลังชักกระตุกเพราะมีดปักอยู่ที่คอจากนั้นก็หยิบปืนของอีกฝ่ายแล้วพุ่งออกไปนอกห้อง

        ด้านนอกก็วุ่นวายไม่แพ้กัน ศพของคนรับใช้ในบ้านของสารวัตรหัวที่ถูกบอดี้การ์ดของเฝยชีฆ่าตายนอนเกลื่อนอยู่ตามทางเดิน ชย่าลิ่วอีก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วประคองร่างที่นอนอยู่หลังแจกันดอกไม้ใบใหญ่ขึ้นมา แล้วเขย่าแรงๆ "อาหย่ง? อาหย่ง!"

        "หัว... หัวหน้าครับ!" อาหย่งที่ตัวเต็มไปด้วยเลือดพยายามลืมตาขึ้นและไอออกมาเขาถูกยิงที่ท้องและกำลังจะตาย "พี่ไม่เป็นไรนะครับ...แค่ก..."

        "แล้วอาเปียวล่ะ?" เซี่ยลิ่วอี๋มองไปรอบ ๆ แต่ไม่เห็นบอดี้การ์ดคนที่สอง

        "แค่ก... ไม่รู้ครับ...เขาบอกว่าจะไปเข้าห้องน้ำ..."

        สีหน้าของชย่าลิ่วอีเคร่งเครียดขึ้นแต่เขาไม่มีเวลาที่จะคิดอะไรมากไปกว่านี้เสียงปืนและเสียงโกลาหลดังมาจากชั้นล่างไม่หยุดเสียงกรีดร้องของภรรยาของสารวัตรหัวดังขึ้นครู่หนึ่ง แล้วก็เงียบไป

        ห้องต่างๆ ชั้นบนก็มีคนโยนถังน้ำมันเข้ามาจากระเบียงเพลิงลุกไหม้ไปทั่ว แล้วยังมีคนวิ่งขึ้นมาตามบันไดภายในบ้านอีกชย่าลิ่วอีไม่พูดพร่ำทำเพลง โน้มตัวลงไปอุ้มอาหย่งขึ้นบ่า แล้ววิ่งไปข้างหน้าระหว่างวิ่งเขาก็หันกลับไปยิงใส่ผู้ไล่ตามสองนัด สังหารคนที่วิ่งนำหน้ามาได้

        เพื่อเป็นการตอบโต้กระสุนนัดแล้วนัดเล่าก็พุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง เสียงดังสนั่นหวั่นไหวกระสุนเจาะทะลุกำแพงและแจกันระหว่างทางจนแตกละเอียดโคมไฟระย้าในโถงทางเดินร่วงหล่นลงมาแตกกระจายเต็มพื้น ส่งเสียงดังเป๊าะแป๊ะและมีฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่ว!

        ชย่าลิ่วอีก้มตัวลงใช้ปืนบังศีรษะพาอาหย่งวิ่งไปข้างหน้าอย่างสุดชีวิตท่ามกลางกลุ่มควันนั้น เขาได้ยินอาหย่งพูดอย่างแผ่วเบาว่า "หัวหน้าครับ ปล่อยผมเถอะ... รีบไป..."

        "หุบปาก!" ชย่าลิ่วอีขมวดคิ้วและตะโกนใช้มือขวาที่อ่อนแรงของเขาดึงคอเสื้อของอาหย่งไว้ พลางลากเขาไปยังสุดทางเดินในขณะเดียวกันก็ยิงไปข้างหลังอีกหนึ่งนัด ก็มีคนล้มลงไปอีกคน

        หน้าต่างที่ปลายทางเดินถูกล็อคไว้ กุญแจขึ้นสนิมแน่นไม่สามารถดึงออกได้ ชย่าลิ่วอีถอดเสื้อสูทออกมาพันรอบแขนซ้าย แล้ว "เพล้ง!" ทุบกระจกแตกละเอียด!

        เขาปัดเศษกระจกที่ขอบหน้าต่างออกไปอย่างรวดเร็วแล้วหันกลับไปอุ้มอาหย่งขึ้นเพื่อจะผลักเขาออกไปนอกหน้าต่าง ทันใดนั้นอาหย่งก็ดิ้นอย่างแรงและชนเขาไปด้านข้าง!ในขณะเดียวกันก็มีเสียงปืนดังขึ้นหลายนัดมาจากทางบันไดกระสุนเจาะทะลุร่างของอาหย่งเป็นรูใหญ่กว่าเดิม!

        "อาหย่ง!" ชย่าลิ่วอีร้องเสียงแหบ

        อาหย่งที่ปากเต็มไปด้วยเลือด เส้นเลือดที่หน้าผากปูดโปนและดวงตาแดงก่ำ มองเขาแวบหนึ่งแล้วก็คว้าปืนที่เหลือกระสุนเพียงสามนัดออกจากมือของชย่าลิ่วอีจากนั้นเขาก็ดึงชย่าลิ่วอีขึ้นมา แล้วใช้แรงเฮือกสุดท้ายผลักเขาออกไปนอกหน้าต่าง!

        เขาหันกลับไปแล้วตะโกนใส่ลูกน้องของเฝยชีที่กำลังพุ่งเข้ามาในขณะที่ยิงปืนสวนกลับไปและวิ่งเข้าใส่พวกเขา! กระสุนพุ่งเข้ามาเหมือนสายฝนเสียงปืนดังสนั่นสะเทือนไปทั่วทั้งคฤหาสน์!

        อาคารไม่ได้สูงมากชย่าลิ่วอีตกลงมาจากชั้นสองลงไปในสวนพร้อมกับเสียงปืนร่างของเขาร่วงลงบนพุ่มไม้เตี้ยๆ กลิ้งไปสองสามตลบแล้วลุกขึ้นยืน เขาหายใจหอบแรงๆเงยหน้ามองไปที่หน้าต่างชั้นสองที่เต็มไปด้วยกลุ่มควันและฝุ่น เขากัดฟันแน่นสีหน้าเต็มไปด้วยความเศร้าโศก แล้วก็หันหน้าหนีไปในตอนนั้นเองเขาก็ได้ยินเสียงของเสี่ยวหม่าตะโกนมาจากนอกรั้ว "พี่ใหญ่!"

        เสี่ยวหม่าค่อนข้างระมัดระวังตัวอยู่แล้วจากสัญญาณที่เขาส่งมาก่อนที่จะเข้าไปข้างใน หลังจากเสียงปืนนัดแรกดังขึ้น ทั้งสองฝ่ายก็เปิดฉากยิงกันทันทีเสียงปืนดังไม่หยุด มีศพนอนเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น

        ชย่าลิ่วอีชักปืนกระบอกที่สองออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้ววิ่งฝ่าห่ากระสุนกลับไปที่รถที่เต็มไปด้วยรูกระสุนโดยมีพวกพ้องของเขาคอยยิงคุ้มกัน

        "พี่ใหญ่ พี่ไม่เป็นไรนะ?!" เสี่ยวหม่าถาม

        ชย่าลิ่วอีหายใจหอบแล้วพูด"ไม่เป็นไร ตำรวจจะมาเร็วๆ นี้ ไปกันเถอะ!"

        พูดแบบนี้ก็สายไปเสียแล้ว ไม่รู้ว่าข่าวรั่วไปทางไหน แต่ตอนนี้ด้านล่างมีไฟแดงกะพริบและเสียงไซเรนดังไม่หยุดรถตำรวจจำนวนมากกรูกันเข้ามา แม้แต่หน่วย SDU (หน่วยปฏิบัติการพิเศษ)ของตำรวจก็ยังถูกส่งมาด้วย แสดงให้เห็นว่าสถานการณ์ร้ายแรงมาก

        "ทำไมพวกเขามาเร็วขนาดนี้?!" เสี่ยวหม่าเบิกตากว้างพูด

        ชย่าลิ่วอีนึกถึงอาเปียวที่หายตัวไปเขาก็คิดอะไรบางอย่างออกทันที "อย่าสู้ต่อเผารถแล้วแยกย้ายกันไป!"

        “ครับ!”

        กลุ่มคนแยกย้ายกันไปอย่างรวดเร็ว หายเข้าไปในความมืด คนที่เสี่ยวหม่านำมาล้วนเป็นคนฉลาดและว่องไวชย่าลิ่วอีไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงเรื่องนี้ เขาเลือกเส้นทางเล็กๆแล้วไถลลงมาจากขอบป่า วิ่งไปข้างหน้าหลายกิโล เมื่อหันกลับไปมองเขาก็เห็นคฤหาสน์บนเนินเขากำลังลุกไหม้อย่างรุนแรงเปลวไฟส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้าครึ่งหนึ่ง

        ในเวลานั้นบนภูเขาตำรวจได้กั้นพื้นที่เกิดเหตุและจับกุมลูกน้องของเฝยชีหลายคนที่ติดอยู่ในบริเวณบ้านและไม่สามารถหลบหนีได้รถดับเพลิงและรถพยาบาลก็รีบรุดมาถึงเช่นกัน นอกจากรถดับเพลิงแล้วยังมีรถเก๋งธรรมดาที่มีเลขทะเบียนลงท้ายด้วย 61 มาถึงด้วยชายในชุดธรรมดาหลายคนลงจากรถและแสดงบัตรประจำตัวให้เจ้าหน้าที่ตำรวจที่กำลังดูแลความสงบเรียบร้อย

        ควันดำยังคงพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าจากชั้นบนสุดของคฤหาสน์เซี่ยเจียหัวพาลูกน้องสองคนเดินเข้ามาใกล้บริเวณหน้าบ้าน "ใครเป็นผู้รับผิดชอบที่นี่?"

        "ผมเองครับ" เจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบคนหนึ่งพูด

        เชิงอรรถ

        [38] กินดีหมีหัวใจเสือดาว หมายถึงคนที่มีความกล้าหาญอย่างมากหรือทำสิ่งที่กล้าหาญเกินเหตุจนดูเหมือนไม่กลัวอันตรายใดๆ เลย