รู้แล้วว่าเป็นเธอ

    ตอนที่ 8

    วันรุ่งขึ้นมาถึงกองถ่าย ทุกคนก็ต่างมายินดีกับนางเอกที่สำหรับรางวัลที่ได้รับเมื่อวานนี้


    ตี้ : อย่างนี้เราก็ได้เ๽้ามือวันนี้แล้วสิ

    นางเอก : นายนี่มัน!! ได้วันนี้ฉันอารมณ์ดี ฉันจะเลี้ยงกาแฟนายซักแก้วก็แล้วกัน

    ตี้ : ดีงั้นสั่งละนะ ไหนใครเอาไรมั่งวันนี้เรามีเ๽้ามือแล้ว

    ตี้ก็เดินไปถามพี่ๆ ทีมงานรอบๆ

    ตี้ : แล้วเ๽้ามือเอาอะไรดีครับผม

    นางเอก : อเมริกาโน่เย็น

    ตี้ : รับทราบ พร้อมทำมือวันทยาหัตย์


    Delivery มาส่งให้ ตี้เดินถือแก้วกาแฟมาให้นางเอกนั่งรอเข้าฉากอยู่

    นางเอก : ขอบคุณน้า

    ตี้ : ไม่เป็๲ไรอยู่แล้ว มีคนเลี้ยงซะอย่าง

    นางเอกก็ทำหน้าใส่ พลางดูดกาแฟไป แล้วก็วางลงอย่างรวดเร็ว

    และพี่ทีมงานก็ได้มาตามนางเอกเข้าฉาก ตี้ก็ยังคงนั่งรออยู่ที่นั่งข้างๆ นั้น


    พอนางเอกเข้าฉากเสร็จ เข้ามานั่งในที่นั่งรอ ผู้จัดการก็เลยเดินเอากาแฟมาให้

    ตี้ที่นั่งอยู่ข้างหลังก็สังเกตว่า กาแฟที่เค้าเพิ่งซื้อเพิ่งกินได้แค่คำเดียวก็เลยเดินเข้าไปถามผู้จัดการนางเอก

    ตี้ : กาแฟนี่ผมเพิ่งสั่งมา ยังไม่ละลายเลยครับ

    ผู้จัดการ : อ่อคุณตี้ใส่น้ำตาลมาใช่มั้ยคะ? ซีเค้าไม่กินหวานค่ะ กินแบบไม่ใส่น้ำตาล

    ตี้ : อ่อออ ขอโทษครับผมไม่ทราบ

    ผู้จัดการ : ไม่เป็๞ไรค่ะ พี่ซื้อมาให้ใหม่แล้ว


    แล้วตี้ก็โดนเรียกเข้าฉากไป

    นางเอกระหว่างรอเข้าฉากรอบดึก ก็เอามือถือมาอัปเดตเพจของรุ่นพี่ว่าตอนนี้รุ่นพี่ทำอะไรอยู่

    บังเอิญรุ่นพี่ก็ได้อัพเพจพอดี ว่ากำลังตกปลา เป็๞คลิปสั้นรวมการตกปลาของรุ่นพี่ ตกได้แล้วก็ปล่อยๆ

    นางเอกเห็นอย่างนั้น เลยอยากไปตกปลาบ้าง เห็นตี้ถ่ายเสร็จพอดีเลยไปชวนตี้

    นางเอก : นี่ ตายตกปลาเป็๞หรือเปล่าอะ?

    ตี้ : ไม่อยากจะโม้ ฉันนี่แหละ นักตกปลามือทอง

    นางเอกทำหน้าเบือนใส่

    นางเอก : พรุ่งนี้ไปตกกันมั้ย? มีคลองใกล้ๆ

    ตี้ : ได้สิ เดี๋ยวเอาอุปกรณ์มา

    นางเอก : โอ้วววว มีอุปกรณ์ด้วยเหรอ

    ตี้ : แน่นอนสิ บอกแล้วว่านักตกมือทอง แต่จะว่างไปตกหรือเปล่า พรุ่งนี้คิวเยอะซะด้วยสิ

    นางเอก : งั้นเตรียมมาก่อน ว่างแล้วค่อยว่ากัน



    วันรุ่งขึ้นทั้งสองคนก็ได้เดินไปที่ริมคลองใกล้สถานที่ถ่ายทำ ยืมเรือคนแถวนั้นออกไปตกกลางคลอง

    ตกอยู่สักพัก ก็ยังไม่ได้ปลากันสักที จนมาคนมาตามนางเอกเข้าฉาก นางเอกจึงต้องลงเรือไปก่อน

    ส่วนตี้นั้นก็ยังคงตกปลาอยู่ 2 ชั่วโมงผ่านไปนางเอกก็กลับมา

    ตี้ : นี่ๆๆๆ มาดูเร็ว ได้มาตั้ง 2 ตัวเบ้อเริ่มเลย

    นางเอก : ไหนๆๆ โห้ว จริงด้วยตัวใหญ่มาก

    แล้วนางเอกก็มานั่งตก

    นางเอก : วันนี้คิวหมดแล้วจะนั่งตกจนกว่าจะได้นี่แหละ นายไปเหอะ เค้าเรียกแล้ว

    นางเอกก็นั่งตกอยู่อย่างนั้นจนเกือบจะเย็น แล้วตี้ก็กลับมา

    นางเอก : ชู่!! เบาๆ กำลังจะได้แล้ว

    แล้วนางเอกก็ยกเบ็ดขึ้น

    นางเอก : เย้ๆๆๆๆ ในที่สุดก็ได้แล้ว ความพยายาม 3 ชั่วโมงของฉัน 5555

    นางเอกหัวเราะด้วยความพอใจ

    ตี้ : อืมไม่เลว ได้มาเหมือนกันหนิ

    นางเอกยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ ในใจคิดว่ามันเป็๲อย่างนี้นี่เอง ความรู้สึกสงบ ที่ได้รอ

    ความดีใจที่ได้รับผลลัพธ์ของการรอคอยมันรู้สึกอย่างนี้นี่เอง

    ตี้ : ดะดะเดี๋ยวนี่เธอกำลังจะทำอะไร นั่นมัน...นั่นมัน

    นางเอกยกถังปลาที่ตกได้เทลงคลองตามเดิม

    นางเอก : แล้วจะเอาพวกมันไปทำอะไรอ่ะ น่าสงสารจะตาย ปล่อยพวกมันไปเถอะ

    ตี้ : แล้วเธอจะมาตกปลาทำไมห๊ะ?

    นางเอก : เราได้จากพวกมันมาเยอะแล้ว 2 ชั่วโมงที่รอคอย ความพอใจที่สมหวัง

    แค่นี้ก็เกินพอแล้วน่า ป่ะ กลับกันเถอะ

    ตี้พูดไม่ออก ได้แต่ทำหน้าหงอยเดินคอตก บ่นพรึมพรำ นางเอกเดินเข้ากอดคอ

    วันนี้ฉันเลี้ยงข้าวนายแล้วกัน อยากกินอะไรว่ามาเลย

    มันต้องแน่นอนอยู่แล้วสิ เธอต้องรับผิดชอบด้วย