วันรุ่งขึ้นมาถึงกองถ่าย ทุกคนก็ต่างมายินดีกับนางเอกที่สำหรับรางวัลที่ได้รับเมื่อวานนี้
ตี้ : อย่างนี้เราก็ได้เ้ามือวันนี้แล้วสิ
นางเอก : นายนี่มัน!! ได้วันนี้ฉันอารมณ์ดี ฉันจะเลี้ยงกาแฟนายซักแก้วก็แล้วกัน
ตี้ : ดีงั้นสั่งละนะ ไหนใครเอาไรมั่งวันนี้เรามีเ้ามือแล้ว
ตี้ก็เดินไปถามพี่ๆ ทีมงานรอบๆ
ตี้ : แล้วเ้ามือเอาอะไรดีครับผม
นางเอก : อเมริกาโน่เย็น
ตี้ : รับทราบ พร้อมทำมือวันทยาหัตย์
Delivery มาส่งให้ ตี้เดินถือแก้วกาแฟมาให้นางเอกนั่งรอเข้าฉากอยู่
นางเอก : ขอบคุณน้า
ตี้ : ไม่เป็ไรอยู่แล้ว มีคนเลี้ยงซะอย่าง
นางเอกก็ทำหน้าใส่ พลางดูดกาแฟไป แล้วก็วางลงอย่างรวดเร็ว
และพี่ทีมงานก็ได้มาตามนางเอกเข้าฉาก ตี้ก็ยังคงนั่งรออยู่ที่นั่งข้างๆ นั้น
พอนางเอกเข้าฉากเสร็จ เข้ามานั่งในที่นั่งรอ ผู้จัดการก็เลยเดินเอากาแฟมาให้
ตี้ที่นั่งอยู่ข้างหลังก็สังเกตว่า กาแฟที่เค้าเพิ่งซื้อเพิ่งกินได้แค่คำเดียวก็เลยเดินเข้าไปถามผู้จัดการนางเอก
ตี้ : กาแฟนี่ผมเพิ่งสั่งมา ยังไม่ละลายเลยครับ
ผู้จัดการ : อ่อคุณตี้ใส่น้ำตาลมาใช่มั้ยคะ? ซีเค้าไม่กินหวานค่ะ กินแบบไม่ใส่น้ำตาล
ตี้ : อ่อออ ขอโทษครับผมไม่ทราบ
ผู้จัดการ : ไม่เป็ไรค่ะ พี่ซื้อมาให้ใหม่แล้ว
แล้วตี้ก็โดนเรียกเข้าฉากไป
นางเอกระหว่างรอเข้าฉากรอบดึก ก็เอามือถือมาอัปเดตเพจของรุ่นพี่ว่าตอนนี้รุ่นพี่ทำอะไรอยู่
บังเอิญรุ่นพี่ก็ได้อัพเพจพอดี ว่ากำลังตกปลา เป็คลิปสั้นรวมการตกปลาของรุ่นพี่ ตกได้แล้วก็ปล่อยๆ
นางเอกเห็นอย่างนั้น เลยอยากไปตกปลาบ้าง เห็นตี้ถ่ายเสร็จพอดีเลยไปชวนตี้
นางเอก : นี่ ตายตกปลาเป็หรือเปล่าอะ?
ตี้ : ไม่อยากจะโม้ ฉันนี่แหละ นักตกปลามือทอง
นางเอกทำหน้าเบือนใส่
นางเอก : พรุ่งนี้ไปตกกันมั้ย? มีคลองใกล้ๆ
ตี้ : ได้สิ เดี๋ยวเอาอุปกรณ์มา
นางเอก : โอ้วววว มีอุปกรณ์ด้วยเหรอ
ตี้ : แน่นอนสิ บอกแล้วว่านักตกมือทอง แต่จะว่างไปตกหรือเปล่า พรุ่งนี้คิวเยอะซะด้วยสิ
นางเอก : งั้นเตรียมมาก่อน ว่างแล้วค่อยว่ากัน
วันรุ่งขึ้นทั้งสองคนก็ได้เดินไปที่ริมคลองใกล้สถานที่ถ่ายทำ ยืมเรือคนแถวนั้นออกไปตกกลางคลอง
ตกอยู่สักพัก ก็ยังไม่ได้ปลากันสักที จนมาคนมาตามนางเอกเข้าฉาก นางเอกจึงต้องลงเรือไปก่อน
ส่วนตี้นั้นก็ยังคงตกปลาอยู่ 2 ชั่วโมงผ่านไปนางเอกก็กลับมา
ตี้ : นี่ๆๆๆ มาดูเร็ว ได้มาตั้ง 2 ตัวเบ้อเริ่มเลย
นางเอก : ไหนๆๆ โห้ว จริงด้วยตัวใหญ่มาก
แล้วนางเอกก็มานั่งตก
นางเอก : วันนี้คิวหมดแล้วจะนั่งตกจนกว่าจะได้นี่แหละ นายไปเหอะ เค้าเรียกแล้ว
นางเอกก็นั่งตกอยู่อย่างนั้นจนเกือบจะเย็น แล้วตี้ก็กลับมา
นางเอก : ชู่!! เบาๆ กำลังจะได้แล้ว
แล้วนางเอกก็ยกเบ็ดขึ้น
นางเอก : เย้ๆๆๆๆ ในที่สุดก็ได้แล้ว ความพยายาม 3 ชั่วโมงของฉัน 5555
นางเอกหัวเราะด้วยความพอใจ
ตี้ : อืมไม่เลว ได้มาเหมือนกันหนิ
นางเอกยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ ในใจคิดว่ามันเป็อย่างนี้นี่เอง ความรู้สึกสงบ ที่ได้รอ
ความดีใจที่ได้รับผลลัพธ์ของการรอคอยมันรู้สึกอย่างนี้นี่เอง
ตี้ : ดะดะเดี๋ยวนี่เธอกำลังจะทำอะไร นั่นมัน...นั่นมัน
นางเอกยกถังปลาที่ตกได้เทลงคลองตามเดิม
นางเอก : แล้วจะเอาพวกมันไปทำอะไรอ่ะ น่าสงสารจะตาย ปล่อยพวกมันไปเถอะ
ตี้ : แล้วเธอจะมาตกปลาทำไมห๊ะ?
นางเอก : เราได้จากพวกมันมาเยอะแล้ว 2 ชั่วโมงที่รอคอย ความพอใจที่สมหวัง
แค่นี้ก็เกินพอแล้วน่า ป่ะ กลับกันเถอะ
ตี้พูดไม่ออก ได้แต่ทำหน้าหงอยเดินคอตก บ่นพรึมพรำ นางเอกเดินเข้ากอดคอ
วันนี้ฉันเลี้ยงข้าวนายแล้วกัน อยากกินอะไรว่ามาเลย
มันต้องแน่นอนอยู่แล้วสิ เธอต้องรับผิดชอบด้วย