หลังเสร็จศึกที่บนชายหาดของฝรั่งเศสกองทัพของอิตาลีก็เข้ายึดครองเป็ที่เรียบร้อย พร้อมเริ่มวางฐานทัพในการยกพลบุกในครั้งต่อๆไปในส่วนของแบล็คนั้นหลังทำงานของตนเสร็จก็ไปรับค่าจ้างส่วนที่เหลือ ซึ่งมันก็เป็เงินมลูค่ามหาศาลซึ่งทำให้คนทั่วไปใช้ชีวิตฟุ่มเฟื้อยได้ตลอดชีวิต แต่เื่เงินมันแค่ผลตอบแทนเล็กๆน้อยของแบล็คก็เท่านั้นเพราะที่เค้าดีใจมากที่สุดในการออกรบครั้งนี้นั้นก็คือร่างของผู้ที่เค้าสังหารที่ถูกนำกลับมาด้วย
ร่างกายของเหล่าผู้คนที่ยิ่งเก่งก็ยิ่งมีมูลค่าเพราะมันสามารถนำไปสกัดเอาพลังของเ้าของร่างออกมาให้ผู้อื่นใช้ต่อได้ ซึ่งมันเื่ที่ยากเป็อย่างมากซึ่งส่วนใหญ่จะเน้นที่พลังงานเวทย์หรืออะไรก็ตามในร่างของผู้ตายเสียมากกว่าพร้อมกับข้อมูลในสมองของอีกฝ่าย
แบล็คนั้นได้จัดการกับผู้คนไปจำนวนมากในการรบร่างของที่แข็งแกร่งก็เก็บมาได้มากมาย แถมยังได้สุดยอดอาวุธมนุษย์ระดับเปศมาด้วย 1คนมันจะยิ่งเสริมความแข็งแกร่งของแบล็คขึ้นไปอีก
“หุๆ อ่าเรานี้มันช่างสุดยอดจริงๆถ้ามีใครรู้เื่เวทของเราเค้าคงจะพยามฆ๋าแล้วต้องพยามอย่างหนักเพื่อสกัดมันมันออกมาให้ได้แน่ๆแต่มันก็เปล่าประโยชน์ ข้าฆ่าพวกระดับเทศมาสามคนแล้ว หึๆจะฆ่าหรอคงต้องระดับประเทศมาเยอะละนะ”แบล็คที่อยู่ในชุดกราวสีขาวในห้องแลปส่วนตัวในมิติเอกเทศนั้นกำลังพูดกับตัวเองราวกับคนเพี้ยน #ไรต์พระเอกมันเพี้ยนแต่ฉลาดนะแต่เผลอโง่บ่อยแน่นอน รอชมต่อไป
ชายหนุ่มที่กำลังพูดคุยตัวคนเดียวอยู่นี้มีชื่อจริงว่า คิมหันต์ ชนะศร ชื่อเล่นว่า ราม ซึ่งเป็เด็กที่เกิดจากการทดลองที่ประเทศไทยเลยเป็คนไทยแต่เ้าหาได้มีตวามรักในประเทศชาติไม่ การผ่าตัดดัดแปลงพันธุกรรมเพื่อสร้างเด็กตามความ้าของพ่อแม่นั้นมียุทั่วโลกซึ่งมันมีค่าใช้จ่ายที่สูงมาก
รามนั้นพอคลอดเสร็จก็ยุกับพ่อแม่ได้ไม่กี่ปีก็ต้องสูญเสียพ่อกับแม่ไปทำให้ตัวเค้านั้นต้องถูกทางรัฐบาลรับเลี้ยงซึ่ง่นั้นรัฐบาลในประเทศนั้นบัดซบพอตัวซึ่งได้นำเหล่าเด็กกำพร้าทั่วประเทศมาเข้ารับการฝึกสุดโหดั้แ่เด็กเพื่อให้เป็ทหารในาในยุคที่าเกิดขึ้นตลอด รามที่เติบโตมาเช่นนี้ก็กลายเป็คนที่มีความเห็นแก่ตัวไม่สนใจใครจนเค้าถูกปลุกความสามารถเฉพาะตัวในการทดลองเื่เวทมนเฉพาะบุคคลรึเรียกอีกอย่างว่าสกิลประจำตัว มันทำให้รามเกิดความคิดในแผนการหนึ่งรามได้ทำการฆ่าล้างผู้คนในสถานบันแห่งนี้พร้อมกับะเิสถานที่แห่งนั้นไปไม่เหลือหลักฐานให้มาตามตนได้อีก
ศพที่รามนำมาที่จัดวางอยู่บนเตียงอย่างเป็ระเบียบตัวเค้าหัวเราะในลำคอเบาด้วยอารมณ์เพลิน ก่อนที่จะก้างมือใส่ศพของ ฟองกาดูเอลฝ่ามือของรามได้มีไอความมืดจำนวนมากได้พุ่งเข้าครอบคลุมร่างของฟองอย่างรวดเร็วพร้อมกับร่างของฟองค่อยเหี้ยวแห้งอย่างรวเร็วจนมันสลายกลายเป็ฝุ่น พร้อมกับร่างกายของรามนั้นเกิดปฎิกิรยากล้ามเนื้อกระตุกทั้งตัวก่อนที่จะหยุดลงพร้อมกับรอยยิ้มของ รามที่ฉีกยิ้มเล็กๆอันชาพร้อมกับศพที่เหลือ
เวลาผ่านไปของอีกวัน รามได้ตื่นขึ้นมาในห้องของตัวเองอย่างี้เีพร้อมกับเข้าห้องไปกิจวัตประจำตัว พอเสร็จก็มาเปลี่ยนชุดที่ใส่สบายตัว โดยสวมเสื้อยืดสีดำพร้อมกับนุ่งกางเกงขาสั้นก่อนจะเดินไปที่คอมพิวเตอร์อันสมัยขนาดเล็กที่ออยู่ในห้องเค้ากดเปิดคอมของตนก่อนที่มันจะเด้งหน้าต่างโฮโลแกรมขนาด 50 นิ้วขึ้นมาแล้วใช้ระบบปฏิบัติการในหัวควบคุมเหมือนเมาส์
รามใช่เวลา่เช้าในการดูอะไรต่างๆเพื่อความบันเทิง จนถึงตอนเที่ยงเค้าก็ลงมาทำอะไรกินเองก่อนที่จะขึ้นห้องก็ไม่ลืมที่จะให้อาหารแมวของตัวเองก่อนโดนมันแจกยันต์แห่งความรักให้กับเ้าของไปก่อนหนึ่งทีข้อหาลืมให้อาหารเช้าแก่ตนซึ่งรามก็แกล้งทำเป็เจ็บก่อนจะอุ้มเ้าแมวแสนรักมานวยพุ่งนุ่มๆของมันพอใจก็เดินขึ้นห้องมาดูอนิเมะต่อก่อนที่ไม่นานจะมีข้อความเด้งขึ้นมาหาเค้า
ซึ่งมันเด้งเข้าในเมลที่ใช้รับงานโดยเฉพาะรามที่ว่างๆอยู่เลยเปิดมันขึ้นมาอ่านก็ทำให้เค้าครุ่นคิดว่าจะเอายังไงกับงานนี้ดีจะรับดีรึไม่รับดีเพราะความี้เีส่วนตัวด้วย
“ลอบสังหารเหล่าคณะมนตรีของประเทศแห่งนึงแบบนี้อืมก็น่าสนอยู่แหะอืมงั้นรับซะหน่อยก็แล้วกัน” รามพูดออกมาพร้อมกับยิ้มนิดด้วยความรู้สึกสนุก
หลังจากตอบรับงานพร้อมกับตกลงค่าตัวที่แพงแสนแพงได้แล้วนั้นเค้าก็ได้รับข้อมูลที่อยู่ของเป้าหมาย ที่กำลังจะการมีเดินทางผ่านเครื่องบินส่วนตัวพร้อมกับเตรื่องบินรบคอยคุ้มครองโดยเวลาในการเริ่มภารกิจก็อีก 2 วันข้างหน้ารามก็ได้ไปเตรียมตัวพร้อมกับวางแผนนิดหน่อยเพราะมั่นใจในฝีมือของตัวเอง
เวลาสองวันผ่านไปรามก็ได้มาอยู่ในสชุดเพาว์เวอร์สูทสีดำตัวโปรดนั่งอยู่ในยานบินของตัวเองพร้อมกับเดินทางไปยังเป้าหมาย ยานบินของเค้าถือว่าล้ำสมัยเพราะมีโหมดในการอำพลางตัวเองทำให้หลบซ้อนเรด้าตรวจจับต่างๆได้แถมความเร็วก็เร็วมากๆอีกด้วยใช้เวลาในการบินข้ามทวีปไม่กี่ชั่วโมงก็มาถึงเส้นทางที่เป้าหมายกำลังจะเดินทางผ่านมาทางนี้
รามก็ได้ขับยานมาซ้อนในบริเวณก้อนเมฆหนาๆพร้อมกับร่ายเวทวางกับดักเส้นทางการบิน จากการคำนวณของเป้าหมายซึ่ง รามก็เหลือแต่เพียงรอเป้าหมายมาติดกับที่วางเอาไว้แล้วค่อยลงมือซึ่งตัวรามก็ไม่รีบแม้แต่น้อยถอดเกราะส่วนหัวออกพร้อมกับหยิบขนมคบเขี้ยวมากินรอค่าเวลา พร้อมกับกระดกน้ำอัดลมอึกใหญ่
“อ้า~~ ซ่าดีจริงๆไม่เปลี่ยนเอาละเมื่อไหร่หมูจะโผล่มานะอย่าเพิ่งตายไวละกันไม่งั้นความสนุกหายไปเยอะแน่ๆ ฮ่าๆๆ”พูดเสร็จเ้าตัวก็ฉีกขนมกินต่อ
เวลาผ่านไปไม่ไม่กี่สิบนาทียานเป้าหมายก็เริ่มโผล่มาให้เห็นแล้วแถม มาตรงที่ตัวเค้าวางกับดักดักเอาไว้พอดีเป๊ะซึ่งมันตรงสิ่งที่ตัวของรามคำนวณไว้พอดีเ้าก็ได้ทำการยืดเส้นยืดสายเล็กน้อยก่อนจะที่หมวกเกราะจะโผล่ขึ้นมาสวมหัวของตนเองอย่างรวดเร็ว
“เอาละได้เวลาแสดงโชว์ละติดต่อผู้ว่าจ้างเพื่อที่จะได้ดูการฆ่าสดๆแหม่ๆโรคจิตเหมือนกันนะเนี่ย ฮ่าๆๆๆ”พอหัวเราะเสร็จเ้าตัวก็เดินไปยังประตูออกตัวในทันที