ตอน 6 เราจบกันแค่นี้เถอะ
เพื่อที่จะให้ตอบกลับข้อความของกระต่ายจูจูได้เร็วขึ้นฟางเว่ยได้ออนไลน์ในคอมพิวเตอร์ในที่ทำงานไว้ตลอด
เพื่อเก็บไว้เป็ความลับไม่อยากให้ใครเข้าไปในโลกออนไลน์ที่เป็โลกส่วนตัวของเขาเขาออฟไลน์ทุกครั้งที่ไม่ได้อยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์
เมื่อถึงเวลาเลิกงาน ทุกคนเหนื่อยล้าจากการทำงาน ทยอยกลับบ้านจนหมดรวมทั้งฟางเว่ยด้วย แต่จวงหลี ก็ได้คิดแผนการที่แย่ๆขึ้นอีกครั้งเพื่อสนองความสงสัยของตัวเอง เขาทำเป็เคลียร์งาน และทำโอทีอยู่ที่บริษัท....เมื่อทุกคนกลับไปหมดแล้ว เธอแอบไปเปิดใช้งานคอมพิวเตอร์ของฟางเว่ยในที่ทำงาน และพยายามตรวจสอบการท่องระบบของฟางเว่ยในคอมพิวเตอร์เครื่องนี้จนเธอพบว่าฟางเว่ยมีการเข้าสู่ระบบเว็บออนไลน์เธอพยายามแฮ็กระบบข้อมูลของนายแกะดำแต่ไม่สำเร็จ เธอจึงพยายามแฮ็กรายชื่อผู้ติดต่อจนพบบัญชีผู้ใช้งานชื่อกระต่ายน้อยจูจู เธอพยายามแฮ็กรูปภาพ ที่อยู่ของกระต่ายน้อยจูจูแต่ก็ไม่พบภาพตัวจริงของเธอ
"นี่ฉันพยายามสูญเปล่าหรอเนี่ย บ้าชะมัดฉันไม่วางมือง่ายๆหรอก ต้องรู้ให้ได้"
จวงหลีหงุดหงิด เธออหยิบกระเป๋าและกลับออกไปจากออฟฟิศระหว่างที่เธอลุกขึ้น ต่างหูของจวงหลีหลุดโดยที่เธอไม่รู้ตัวกลิ้งไปอยู่ที่ใต้โต๊ะทำงานของฟางเว่ย....
เช้าวันถัดมาทุกคนมาทำงานกันปกติ รวมถึงจวงหลีด้วย แต่ในเช้าวันนี้ฟางเว่ยมาทำงานเป็คนแรก เขาพบว่า คอมพิวเตอร์ของเขามีความผิดปกติ....เขาจะก้มลงไปเอื้อมถอดสายคอมพิวเตอร์ที่อยู่ใต้โต๊ะ ฟางเว่ยจึงพบต่างหูที่ตกอยู่ ทำให้มันยิ่งเพิ่มความสงสัยให้เขาอีกไม่น้อย ฟางเว่ยยังเก็บไว้ ไม่บอกใครเขาเอื้อมหยิบต่างหูในกระเป๋าไว้
จวงหลีมาถึงที่ทำงาน
"หวัดดีจวงหลี ทำไมวันนี้มาทำงานสายนักล่ะ "เสียงทักทายกันของพนักงานในแผนก
" ฉันมัวแต่หาต่างหูน่ะสิ ไม่รู้หล่นหายที่ไหนเป็ต่างหูคู่โปรดของฉันด้วยสิ น่าเสียดายจังที่หายไป "
" ใช่แบบที่เธอชอบใส่ไหมเผื่อหล่นแถวนี้พวกเราเห็นจะได้ส่งให้เธอ"
"งั้นก็ดูสิ นี่เหลือแค่ข้างเดียว"จวงหลียื่นต่างหูของเธอ ข้างที่เหลือยู่ให้เพื่อนที่แผนกดู
ฟางเว่ยได้เห็นกับตาเขารู้แล้วว่าต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆเพราะต่างฟูนั่นที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อของเขาในตอนนี้คือข้างเดียวกันกับของจวงหลีที่หายไป
ถึงเวลาเลิกงาน ฟางเว่ย ไม่กลับบ้านใช้คอมพิวเตอร์ของที่ทำงานเจาะเข้าระบบคอมที่ใช้ดูวงจรปิด เพื่อดูดไฟล์ภาพมาดูว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เขาเห็นกับตาว่าเมื่อวานนี้จวงหลีแอบมาใช้คอมพิวเตอร์ และพยายามแฮ็กระบบออนไลน์ของแกะดำ
ฟางเว่ยโกรธมาก เขาไม่รอช้า ส่งข้อความหาจวงหลี
"จวงหลี.... เธอว่างไหม ออกมาพบฉันได้ไหมฉันมีบางอย่างจะคุยกับเธอ..."
จวงหลีหลังจากที่ได้อ่านข้อความของฟางเว่ย เธอตื่นเต้นมากรีบตอบกลับไป
จวงหลีแต่งตัวให้ดูดีที่สุด เพื่อไปพบฟางเว่ยที่สวนสาธารณะ
จวงหลีไปถึงที่นั่น เห็นฟางเว่ยกำลังนั่งรอเธออยู่เธอเดินไปด้วยความเขินอาย ตื่นเต้น
"มาแล้วหรอ นั่งลงก่อนสิ "ฟางเว่ยส่งคลิปในกล้องวงจรปิดไปที่มือถือของจวงหลี
"เธอเปิดดูสิ ข้อความที่ฉันส่งไป "
จวงหลีเปิดดู เธอใมาก ตัวสั่น และขอโทษ พยายามอธิบาย เธอร้องไห้
"จวงหลี เธอบอกมาว่าที่ทำลงไปเพราะอะไรกันแน่"
"นายก็รู้ว่าฉันคิดยังไงกับนาย ฉันแค่อยากรู้ว่าคนที่อยู่ในนั้น ที่ทำให้นายยิ้มได้คือใคร "
"ฉันจะบอกอะไรให้นะ ฉันไม่มีวันชอบเธอ เธอทำใจเถอะอย่าทำอะไรที่ดูน่าสมเพ็ชไปมากกว่านี้ ยังไงเธอก็ไม่มีสิทแทนผู้หญิงของฉันได้หรอก"
"ฉันจะบอกให้ว่าฉันยอมรับว่าฉันกำลังตกหลุมรักผู้หญิงในนั้น กระต่ายจูจูของฉันอย่ามายุ่งกับเื่ของฉันอีก "
จวงหลีร้องไห้ เขาสวมมือเข้าไปกอดฟางเว่ยที่ยืนหันหลังอยู่ฟางเว่ยจับมือของเธอออก และพูดว่า
"อย่าทำให้ผมลำบากใจไปมากกว่านี้ครั้งนี้คุณล้ำเส้นมากเกินไป "
พูดจบ ฟางเว่ยเดินหนีไป ทิ้งให้จวงหลียืนร้องไห้ที่นั่นคนเดียวจวงหลีเสียใจมาก เธอทรุดลงนั่งที่พื้นและร้องไห้โฮ
เพราะเธอรู้แล้วว่า ฟางเว่ยโกรธเธอและระหว่างเธอกับเขาคงจะไม่มีวันสมหวังได้อีกแล้ว
เธอนั่งร้องไห้อยู่นาน นั่งร้องไห้จนพอ เธอจึงไปที่ร้านเหล้าแห่งหนึ่งห่างออกไปไม่ไกลจากที่พักของเธอ
นั่งดื่มเหล้าคนเดียวที่บาร์ชงเหล้า
"น้อง พี่ขอเหล้า 10 ช้อต"
พนักงานก็ส่งเหล้าให้เธอเรื่อยๆ เธอร้องไห้ไป ดื่มไป
แต่ขณะนั้น หัวหน้าแผนกรุ่นพี่ของฟางเว่ยก็อยู่ที่นั่นพอดี เขาเป็เข้าเขาจึงเข้าไปนั่งข้างจวงฟลีที่บาร์ชงเหล้า พร้อมพยายามถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอทำไมสภาพเธอถึงได้หนักขนาดนี้
จวงหลีเมามาก เสียใจมาก เธอจึงพึมพำๆๆ เล่าเื่ทั้งหมดไปหัวหน้าแผนก(ชื่อรุ่ยเผิง) รุ่ยเผิงนั่งฟังจนรู้สึกเข้าใจความเสียใจและเห็นใจจวงหลี
"มาสิงั้นวันนี้รุ่ยเผิงคนนี้จะดื่มเป็เพื่อนเธอเอง เอาเหล้ามาอีก 10 ช้อตน้อง"
"ไอ้รุ่นน้องซื่อบื่อ ฟางเว่ย นายมันน่าโง่วันๆทำหน้าน้ำแข็งไม่พอ ยังใจเ็าอีก "
"รุ่ยเผิง นายพูดถูกพรุ่งนี้เซ็นใบลาออกให้ฉันด้วย ฮ่าๆ "
ทั้งคู่มองหน้ากันและหัวเราะออกมา ชนเหล้าและดื่มด้วยกันรุ่ยเผิงชายที่วันๆทำแต่งาน เมื่อได้คุยและดื่มกับผู้หญิงแบบนี้และด้วยจวงหลีเป็หญิงสาวที่รูปร่างดี เซ็กซี่ทำให้เขาหักห้ามใจและความคิดของตัวเองไม่ได้จริงๆแต่ก็ยังหักห้ามใจเพราะคิดว่าจวงหลีคือพนักงานในแผนกรุ่ยเผิงเห็นว่าจวงหลีเมามาก เขาประคองเธอออกไปเพื่อจะส่งกลับบ้านแต่เธอไม่ค่อยได้สติ
"ทำไงดีล่ะ เธอนี่มันบ้าชะมัด น่ารักและเซ็กซี่มาก ต่างจากตอนที่ทำงานมาก "
"ที่ทำงาน เอาแต่ตามติดฟางเว่ยทั้งวันจนทำให้เธอเสียความเป็ตัวเองไปแท้จริงแล้วเธอก็เป็ผู้หญิงที่น่าจีบมากคนหนึ่ง"
"งั้นฉันคงต้องพาเธอไปส่งที่โรงแรมก่อนแล้วกัน"
รุ่ยเผิงเปิดห้องที่โรงแรมให้เธอ ประคองจวงหลีขึ้นลิฟไปที่ห้องจวงหลีเอาแต่คิดถึงฟางเว่ย ทำให้เธอเลอะเลือนชั่วขณะ เห็นรุ่ยเผิงเป็๋นฟางเว่ยเธอรีบล้อคประตู และมองหน้ารุ่ยเผิง พูดว่า
"คุณทำไมไม่ให้โอกาสฉัน วันนี้คุณต้องเป็๋นของฉัน"
รุ่ยเผิงได้ยินคำนั้นของจวงหลี เขานึกว่าจวงหลีเริ่มจะมีใจให้เขา
"งั้นฉันจะช่วยให้เธอลืมเขาเองคืนนี้ฉํนจะดูแลเธอ"
ด้วยความที่รุ่ยเผิงก็เมามากเหมือนกัน ทั้งคู่จูบกันอย่างดูดดื่ม...