สามวันต่อมา
มู่เสินฉวนลืมตาขึ้นอย่างช้าๆดวงตาฉายแววประหลาดใจ
เขาไม่คาดคิดว่าเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตจะทรงพลังถึงเพียงนี้พลังชีวิตอันบริสุทธิ์ที่บรรจุอยู่ภายในทำให้ระดับพลังของเขาทะยานสู่ระดับตำหนักม่วงขั้นที่5!
ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเข้าใจพลังแห่งแก่นแท้ด้วย
ต้องเกริ่นก่อนว่าพลังแห่งแก่นแท้คือรากฐานของวิถี์เป็เพียงก้าวแรก ผู้ฝึกตนจะต้องเข้าใจแก่นแท้ก่อน จึงจะบ่มเพาะพลังในระดับถ้ำ์และทะลวงระดับขึ้นไปได้
แต่พลังนี้ลึกลับเกินกว่าจะอธิบายได้
จำต้องใช้ใจในการรับรู้เท่านั้นไม่อาจถ่ายทอดด้วยคำพูดได้
ั้แ่อดีตจนถึงปัจจุบันมีผู้ฝึกตนจำนวนนับไม่ถ้วนที่ติดอยู่ ณ จุดนี้
แต่เพราะเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตเขาจึงเข้าใจพลังนี้ได้อย่างง่ายดาย
นับเป็โชคลาภอันยิ่งใหญ่จริงๆ
หลังจากนั้นไม่นานมู่เสินฉวนก็เก็บพลังปราณิญญาไว้ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปด้วยฝีเท้าหนักแน่น
เขาใช้พลังจิตสำรวจโดยรอบตรวจพบว่าจำนวนของสมาชิกในตระกูลเพิ่มขึ้น
คงเป็เพราะสมาชิกสาขาย่อยทยอยเดินทางกลับมาแล้ว
แต่สิ่งที่ต้องทำอย่างเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้คือจัดการเื่ราวในเมืองชิงหยุนให้เรียบร้อย จากนั้นค่อยวางแผนพัฒนาตระกูล
"หาเื่อะไรก็ได้ไปจัดการตระกูลหลี่ก่อนแล้วกัน"
เมื่อพูดถึงเื่นี้มู่เสินฉวนก็นึกถึงมู่หลาง ผู้มีคุณสมบัติระดับสีทองขึ้นมาทันที
ระบบโอ้อวดหาเื่ไปทั่ว
นับว่าตรงตามความ้าพอดี
และร่างของเขาก็หายวับไป
...
ณป่าไผ่สวยงามแห่งหนึ่ง
มู่หลางกำลังเล่าเื่ที่เกิดขึ้นในห้องโถงเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาอย่างออกรส
มีเด็กหนุ่มสาวรายล้อมตัวเขาและกำลังฟังอย่างตั้งใจบางครั้งก็แสดงแววตาประหลาดใจออกมา
"พวกเ้าไม่รู้หรอก ว่าตอนนั้นสถานการณ์มันอันตรายมากแค่ไหน"
"ปากก็บอกว่ามาถอนหมั้น แต่แท้จริงแล้วกลับแฝงเร้นแผนโหดถึงขั้นเอาชีวิต"
"โดยเฉพาะศิษย์เอกของถ้ำหลิงซูคนนั้น หน้าตาดุร้ายราวกับปีศาจ มีพลังฝึกตนไม่ด้อยไปกว่าผู้าุโของเราเลย"
"เขาด่าผู้าุโใหญ่และมู่เฉินเสียๆ หายๆ ด้วย ใช้คำพูดได้หยาบคายที่สุด"
"บอกว่าหากไม่ยอมถอนหมั้น จะต้องเกิดเื่ราวใหญ่โต ตระกูลมู่ของเราจะต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างหนัก"
"แต่พวกเ้าคิดว่าข้า หรือมู่หลางคนนี้จะยอมได้หรือ?"
เหล่าเด็กหนุ่มสาวส่ายหน้า
"แน่นอน!" มู่หลางตบต้นขาฉาดใหญ่ "ใครที่จะมาดูถูกตระกูลมู่ ข้ายอมไม่ได้เด็ดขาด!"
"วินาทีนั้น ข้าก็ลุกขึ้นยืน ก้าวขาเข้าไปยืนประจันหน้ากับเ้านั่น"
"ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นเลยหรือ?"
"ไปกินขี้นู่น!"
มู่หลางะโพลางทำท่าคว่ำโต๊ะ
ลีลาท่าทางราวกับนักแสดงมืออาชีพทำให้ทุกคนรอบข้างต่างพากันทึ่ง อดไม่ได้ที่จะปรบมือและโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น
แต่ขณะที่เขากำลังเล่าถึง่สำคัญเสียงของเขากลับหยุดลงกะทันหัน
สีหน้าของมู่หลางดูกระอักกระอ่วนเห็นได้ชัดเขาโค้งคำนับไปข้างหน้าด้วยความเคอะเขิน
"ผู้นำ... ผู้นำตระกูล"
"หา?"
"ผู้นำตระกูล?"
เหล่าเด็กหนุ่มสาวสะดุ้งหันกลับไปมองข้างหลังตัวเอง
จึงเห็นว่ามู่เสินฉวนมายืนอยู่ด้านหลังั้แ่เมื่อไรไม่รู้
ทุกคนรีบทำความเคารพ"คารวะท่านผู้นำตระกูล"
มู่เสินฉวนหัวเราะเสียงเข้าในลำคอก่อนจะเอ่ยตำหนิด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
"คลังอาวุธเปิดให้เข้าไปฝึกฝนได้ทุกเมื่อแล้ว!"
"พวกเ้าไม่ตั้งใจฝึกฝน แต่กลับมามั่วสุมกันอยู่ที่นี่!"
สิ้นเสียงเหล่าเด็กหนุ่มสาวก็ก้มหน้าไม่กล้าพูดอะไร และรีบแยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทาง
ไม่กี่อึดใจต่อมา
ก็เหลือเพียงมู่เสินฉวนและมู่หลางเท่านั้น
"เล่าได้ดีนี่"
มู่เสินฉวนมองไปที่มู่หลางด้วยรอยยิ้มแฝงเลศนัย
มู่หลางยิ้มแห้งตอบกลับไปเกาหัวเขินๆ อายๆ
"หืม?"
มู่เสินฉวนเบิกตาประหลาดใจกว้าง"ระดับพลังของเ้าพัฒนาเร็วมาก!"
เพียงไม่กี่วัน
ระดับพลังของมู่หลางก็พุ่งจากระดับฝึกฝนร่างกายขั้นหก ขึ้นสู่ระดับรากฐานขั้นสามแล้ว
ไม่ต้องเดาอะไรให้ยากก็รู้ว่าเป็เพราะระบบของมู่หลาง
ทุกครั้งที่โอ้อวดก็จะแข็งแกร่งขึ้นนับว่าเป็ความสามารถน่าทึ่ง
มู่หลางได้ยินดังนั้นก็รู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที
"ก็... ก็ต้องขอบคุณท่านผู้นำตระกูลที่มอบศิลาิญญาและยาเม็ดให้กับข้า"
มู่เสินฉวนยิ้มออกมาตบไหล่เขาเบาๆ แววตาแฝงนัยไว้บางอย่าง
"ไม่ต้องประหม่าไป"
"โอกาสก็เป็ส่วนหนึ่งของความแข็งแกร่ง"
"ตระกูลจะคอยสนับสนุนการเติบโตของเ้า จะไม่แข่งขันอะไรกับเ้าหรอกนะ"
"อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ"
พูดจบมู่เสินฉวนก็โยนศิลาิญญาและยาเม็ดควบรวมปราณจำนวนมากให้อีกฝ่าย
แต่ถึงอย่างนั้นเสียงระบบแจ้งการลงทุนคืนกำไรกลับไม่ดังขึ้น
มู่เสินฉวนเข้าใจได้ทันที
ดูเหมือนว่าระยะเวลากระบวนการของการลงทุนระดับสีทองจะนานกว่าการลงทุนระดับสีฟ้าอยู่มาก
ทรัพยากรที่ใช้ลงทุนไปกับมู่เฉินเมื่อไม่กี่วันก่อนได้รับคืนมาหมดแล้ว
ทางด้านมู่หลางก็ได้รับศิลาิญญาและยาเม็ดด้วยความระมัดระวังพร้อมความกังวลในใจที่ค่อยๆ จางหายไป
อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าผู้นำตระกูลไม่ได้มีเจตนาร้ายกับตนเอง
กลับกันยังตั้งใจจะสนับสนุนตนอย่างเต็มที่
ทันใดนั้นมู่หลางก็เหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง เขาหันไปยิ้มให้มู่เสินฉวนด้วยใบหน้าใสซื่อไร้เดียงสา
"ท่านผู้นำตระกูล ท่านมีอะไรให้ข้ารับใช้หรือไม่ขอรับ?"