หลังมาถึงหมู่บ้านหนิงไค่แล้ว หนิงซวนหยวนแวะที่บ้านผู้ใหญ่บ้านก่อน เขายังไม่รู้ว่าบ้านเดิมของเขายังว่างอยู่หรือไม่
“สวัสดีท่านผู้ใหญ่บ้าน ข้าหนิงซวนหยวนที่ส่งจดหมายมาหาท่านก่อนหน้านี้ ไม่ทราบท่านได้ตรวจดูบ้านเก่าให้ข้าหรือยัง”
ผู้ใหญ่บ้านมองคนตรงหน้าที่แต่งตัวดีเหมือนขุนนางในเมือง เขาได้แต่ใจนไม่คิดว่าจะมีคนเช่นนี้เข้ามาอยู่ในหมู่บ้านตระกูลหนิง แต่เขาก็ต้องทำหน้าที่ของตนเองให้ดี
“บ้านเดิมของท่านผุพังไปหมดแล้วขอรับ ไม่ทราบว่าท่านจะจัดการสร้างใหม่หรือทำอย่างไร ส่วนที่ดินของท่านที่ขอซื้อเพิ่มรอบ ๆ บ้านนั้นข้าจัดการให้ท่านเรียบร้อยแล้วขอรับ”
ผู้ใหญ่บ้านมอบตั๋วเงินที่เหลือให้กับหนิงซวนหยวนอย่างซื่อสัตย์ เขาไม่กล้าที่จะยักยอกเงินขุนนางใหญ่เช่นนี้หรอก
“เ้ามีใครพอจะแนะนำให้ข้าได้บ้างเื่สร้างเรือน ข้าจะได้จ้างช่างมาทำเสียให้เสร็จสิ้น”
ผู้ใหญ่บ้านแนะนำช่างที่เป็เพื่อนบ้านในหมู่บ้านรวมทั้งคนในหมู่บ้านที่ว่างจากการทำนาแล้วมาช่วยสร้างบ้านให้หนิงซวนหยวน ส่วนครอบครัวพวกเขาจะเช่าบ้านในหมู่บ้านอยู่ไปก่อนเพื่อรอให้บ้านเสร็จเรียบร้อย ส่วนผู้คุ้มกันที่มาด้วยเขาก็จ่ายค่าแรงให้แล้วจึงปล่อยให้พวกเขากลับไป ส่วนเื่ทาสในเรือนเดี๋ยวเขาค่อยไปหาซื้อในเมืองมาเพิ่มได้ถ้าคนของเขาที่มาด้วยไม่พอเพียงที่จะทำงาน
ผู้ใหญ่บ้านไม่กล้าสอบถามสิ่งใดกับหนิงซวนหยวนด้วยกลัวว่าจะไปแตะเผือกร้อนเข้า เขารู้แค่ว่าหนิงซวนหยวนเป็ขุนนางเก่าแก่ที่ขอลาออกมาใช้ชีวิตบั้นปลายที่หมู่บ้านนี้ซึ่งเป็บ้านเดิมของเขาที่ไม่ได้กลับมาเยี่ยมเสียหลายสิบปีมาแล้ว โชคดีที่ผู้ใหญ่บ้านมีผังบรรพบุรุษทำให้เขาเชื่อว่าหนิงซวนหยวนเป็คนของหมู่บ้านจริง ๆ
หนิงซวนหยวนเมื่อได้รับความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่บ้านเขาเองก็ไม่ใช่คนตระหนี่ เขาให้เงินสองตำลึงกับผู้ใหญ่บ้านเพื่อให้ช่วยเขาดูแลการสร้างเรือนใหม่ในที่ดินของพวกเขา เขายังสั่งให้ช่างทำรั้วสูงกว่าสองเมตรเพื่อป้องกันไม่ให้คนนอกมาด้อม ๆ มอง ๆ เหมือนบ้านหลังอื่นอีกด้วย โดยเขาให้เหตุผลว่า้าอยู่อย่างสงบใน่บั้นปลายของชีวิตกับภรรยาและหลานชาย
ช่างที่รับงานอ่านแบบแปลนที่หนิงซวนหยวนให้มาก็สอบถามเขาหลายอย่างเพื่อความเข้าใจที่ตรงกัน ช่างในหมู่บ้านหนิงสมกับเป็ต้นกำเนิดของช่างในเมืองหลวงนัก เขามองปราดเดียวก็รู้ว่าหนิงซวนหยวน้าสร้างบ้านเช่นไร เื่นี้ทำให้หนิงซวนหยวนพอใจไม่น้อย เขาบอกให้ช่างมาเบิกค่าจ้างล่วงหน้าได้ตลอด เขาขอเพียงให้ช่างเร่งทำงานออกมาโดยเร็วเพื่อที่พวกเขาจะได้เข้าไปอยู่อาศัยกันหลังจากได้บ้านเช่าของผู้ใหญ่บ้านแล้ว
บ่าวที่เขานำมาด้วยต่างแปลกใจว่านายท่านผู้เฒ่าจะอยู่ในที่แบบนี้ได้จริงหรือ พวกเขาไม่เคยเห็นนายท่านผู้เฒ่าเป็เช่นนี้มาก่อน ส่วนพวกเขานั้นเป็เพียงบ่าวในเรือนเท่านั้นจึงไม่กล้าซักถามสิ่งใด พวกเขาได้แค่ทำตามคำสั่งของนายหญิงผู้เฒ่าเท่านั้น
หนิงจิ้งกับหนิงเจิ้งเองไม่ได้สนใจว่าเรือนที่พวกเขาจะอยู่เป็อย่างไร พวกเขาเพียงแค่รอให้เรือนสร้างเสร็จเพื่อจะได้มีห้องส่วนตัวเท่านั้นเอง
ช่างในหมู่บ้านหนิงไม่ทำให้หนิงซวนหยวนผิดหวัง เพียงแค่เดือนเดียวพวกเขาก็สร้างเรือนและล้อมรั้วทั้งหมดในพื้นที่ที่เขาซื้อเอาไว้เรียบร้อยแล้ว เื่เงินนั้นหนิงซวนหยวนเองก็จ่ายค่าจ้างให้มากโข ทำให้ชาวบ้านที่มาช่วยทำมีเงินเอาไว้ซื้อเสบียงอาหารก่อนจะถึงหน้าหนาวนี้แล้ว
หลังขึ้นบ้านใหม่กันเรียบร้อย บ่าวในเรือนต่างทำหน้าที่ของตนเองเหมือนตอนอยู่ที่เมืองหลวง พวกเขามีหน้าที่ทำอาหารและดูแลความสะอาดของเรือนทุกหลัง ส่วนเื่การสอนนายน้อยทั้งสองเป็หนิงซวนหยวนที่สอนสั่งพวกเขา
หนิงจิ้งรู้ว่าท่านปู่ไม่อยากให้เขาเป็ช่างหลวงเหมือนพ่อ เขาจึงไม่ได้พูดสิ่งใดมากมายนัก พื้นที่ในเรือนก็กว้างขวางจนเขาสามารถประดิษฐ์สิ่งของตัวอย่างได้เช่นกัน ซึ่งเื่นี้หนิงซวนหยวนไม่ห้ามหลานชายคนโตหากเขาชอบที่จะประดิษฐ์สิ่งของเหล่านี้เอาไว้เล่น ถึงแม้เขาจะสั่งสอนให้หลานไม่ทะเยอทะยานก็จริง แต่คนที่ชอบเื่นี้ไปแล้วอย่างหนิงจิ้งเขาเองก็ไม่อยากห้ามหลานชาย เขายังบอกว่าหากไม่เข้าใจที่ใดก็ให้มาสอบถามเขาได้ เขายินดีที่จะตอบเพื่อให้หลานชายมีความสุข
ส่วนหนิงเจิ้งนั้นได้รับการสั่งสอนให้ทำงานเกษตรมากกว่าหนิงจิ้งที่ชอบขลุกอยู่ในห้องของเขา หนิงเจิ้งที่ยังเด็กอยู่ก็สนุกกับการเล่นดินเล่นทรายไปตามประสาของเขา เขายังช่วยท่านปู่ปลูกสมุนไพรไม่น้อยด้วย หนิงซวนหยวนความจริงชอบเื่สมุนไพรมานานแล้ว เพียงแค่ไม่มีเวลามากพอที่จะทำสวนสมุนไพร ในเมื่อตอนนี้เขามีเวลาว่างเยอะแยะเขาจึงสอนหลานชายคนเล็กเื่สมุนไพรเสียเลย
ครอบครัวหนิงซวนหยวนไม่สุงสิงกับคนอื่นนอกจากผู้ใหญ่บ้าน หากพวกเขามีของดี ๆ เขาก็จะให้บ่าวนำไปให้กับผู้ใหญ่บ้านบ้างเช่นกัน ด้านผู้ใหญ่บ้านเองก็หาของตอบแทนให้หนิงซวนหยวนเช่นกัน เื่สร้างกับดักดักสัตว์บนูเาตอนนี้หนิงจิ้งสนใจมากเป็พิเศษ เขาอยากล่าสัตว์เป็เหมือนกับผู้คุ้มกันที่มาส่งพวกเขา แต่จนใจที่เขายังเด็กเขาจึงทำเป็กับดักแทน
หนิงจิ้งยังชวนเพื่อน ๆ รุ่นราวคราวเดียวกันในหมู่บ้านไปทดสอบกับดักด้วยกัน เพราะหนิงจิ้งไม่ค่อยรู้ทิศทางจึงกลัวจะหลง เขาจึงจำเป็ต้องหาคนไปด้วยเพื่อความปลอดภัย บ่าวคนสนิทของเขาเองก็ไปด้วยตามคำสั่งนายท่านผู้เฒ่า หนิงซวนหยวนไม่ห้ามหลานชายหากเขาอยากลองสิ่งประดิษฐ์ของตนเอง เขาเพียงแต่บอกให้ทุกคนระมัดระวังตัวเองให้ดีตอนขึ้นเขา หากเห็นว่ามีอันตรายก็ให้รีบหนีเสียก่อน อย่าได้เสียดายสิ่งของพวกนั้น เด็ก ๆ ต่างฟังหนิงซวนหยวนอย่างตั้งใจ พวกเขาเองก็กลัวไม่น้อยเช่นกัน แต่ก็ยังอยากลองกับดักของหนิงจิ้งอยู่ดี