ด้วยพลังของแรงะเิ ของ โปปุ อาริเกเตอร์ บวกกับ เวทย์มนต์ที่ไวเวิร์น ยิงเข้ามา และคำสาปที่ติดตัวผมอยู่ มันก็ทำให้ผมย้อนไปในอดีต เมื่อ 10 ปีก่อน
ผมยืนอยู่ในสถาบันเวทย์ กลอเรีย แบบ งงๆ ( สถาบัน กลอเรีย เป็น มหาลัยอันดับ 1 ของประเทศไทย )
" อาวิน เซอาดีน นายจะยืนงงไปถึงไหนเหอะ " เสียงของเปเป้ คู่หูสาวสวยของผม ร้องเตือน เพราะตอนนี้เรากำลังแข่งวิ่งกันอยู่กับทีมตรงข้าม
เซียน จอมมาร ปาร์ค จินวู หายไปแล้ว ผมคงหลงมาที่โลกอดีตคนเดียว แต่มันก็ดีที่ผมได้กลับมาอยู่ในประเทศไทย ภาพความทรงจำเก่าๆ กำลังพรั่งพรูเข้ามาเรื่อย และอาการแสบคันที่แทบจะลืมไปแล้วในอดีต ก็กลับมากำเริบอีก ใช่แล้วครับ ผมเป็นโรคภูมิแพ้ที่มีเพียงคนประมาณ 5 เปอเซ็นเป็นกัน แถมแพ้อะไรไม่แพ้ ผมแพ้แสงอาทิตย์ครับ จนมีคนเรียกผมว่า อาวินคูล่า ( เจ้าชายแห่งโลกแวมไพร์ )
ในขณะที่นึกอะไรอยู่ เจ้า เจสโนว่า คู่แข่งของผมในมหาวิทยาลัย ก็ปล่อยเส้นวงแหวนออกมา มันเป็นเส้นวงแหวนระดับ 3 แม้ว่ามันเคยเป็นเวทย์ที่ทำให้ผมบาดเจ็บมาแล้วในอดีต แต่ตอนนี้วงแหวนเวทย์เล็กๆนั้น ทำอะไรผมไม่ได้อีกแล้ว ผมรีบเดินพลังเซียนขั้น 3 ในทันที
ทว่า...พลังเซียนของผมถดถอยลง จากขั้น3 เหลือขั้น 1 ไม่ต่างจากตอนผมขอพรจากพ่อเลย
ตูมมมม! เสียงระเบิดดังระงม จนเปเป้ คู่หูผม ต้องรีบวิ่งเข้ามาเพื่อปฐมพยาบาลผม
" นายทำรุนแรงเกินไปแล้ว เจส " เปเป้ กล่าวแล้วหันมาทางผม
ถ้าผมจำไม่ผิดตอนนี้ผมต้องแพ้ให้กับเจสโนว่า เพราะผมมีพลังเวทย์อันอ่อนด้อย จนต้องหาเวลาปลีกวิเวก ไปอ่านนิยาย เรื่อง อย่าทำร้ายช่างตีบวกของชั้นเลย เพื่อหาความสุขเล็กๆ แต่ตอนนี้ผมจะเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์
วูบบบบ! ผมเคลื่อนไหวราวกับวาร์ป เข้าประชิด เจสโนว่า ในทันที
" แก! จะทำอะไรน่ะ อย่าทำชั้นนะ " เจสโนว่า ร้องเสียงหลง เมื่อถูกหักข้อมือ ต่อหน้าแฟนคลับนับพันที่นั่งดูอยู่บนอัศจรรย์
" ถ้าชั้นเอาจริง นายเป็นฝุ่นไปแล้ว " ผมกล่าว แล้วเตะผ่าหมากมันอีกที เพื่อระบายอารมณ์โกรธสะสม ที่ตอนเรียนมหาลัย โดน เจ้าเจสโนว่า แย่งดาวมหาลัยไปแบบหน้าด้านๆ
ผัวะ ผัวะ ผัวะ
ผมตบหัวเจสโนว่า โชว์สาวๆ ถึง 12 ที แล้วกำลังจะต่อด้วยท่า เซกกันอิมแพค แต่ เปเป้มาห้ามผมไว้ก่อน
" อาวิน นายเป็นอะไรของนาย นายเคยอ่อนโยนมากกว่านี้นะ " เปเป้กล่าว ก่อนจะช่วยต่อกระดูก เจสโนว่า และใช้เวทย์รักษาให้กับเขา
ในขณะที่ทั้งสองกำลังปฐมพยาบาลอยู่ ผมก็รีบวิ่งไปที่เส้นชัย โดยไม่หันไปมอง เปเป้ กับเจสโนว่าอีก
" สวะก็ยังเป็นสวะอยู่วันยังค่ำ " ผมสบถ แต่ตอนนี้ผมก็ดูเหมือนเป็นตัวโกงในเกมส์ไม่มีผิด
ผู้ชนะคือ อาวิน เซอาดีน ในการแข่งขันวิ่งมารอธอน
เฮ้ เฮ้ อาวินเก่งจริงๆ เด็กนักเรียนใหม่ชั้นปีที่ 1 ชมผมแทบทั้งชั้น ผมควรจะภูมิใจดีมั๊ยเนี่ย หรือควรทำตัว ดาร์กๆ แบบเดิม
ตอนที่ผมกำลังคิดอะไรอยู่นั้นเอง ชิเอริ ดาวมหาลัย ก็เอาพวงมาลัยดอกไม้ มามอบให้ผมคู่หนึ่ง แล้วแอบจูจุ๊บที่ข้างแก้มซ้ายของผม ทำให้ผม คิดถึง ชิลรอน หลิงเอ๋อ กับ เบลรีฟา
... ชิลรอน หลิงเอ๋อ เบลรีฟา ตอนนี้พวกเธอ อยู่ที่ไหนกัน ผมแอบคิดในใจ