" ปู้กงผิง (ไม่ยุติธรรมเลย) " เสียงะโเจี้ยวจ๋าว ของคามิโกะ ดังขึ้น เมื่อผมตื่นขึ้นมา ปกติเวลานี้ เ้ากาหลิบ มันจะทำการข่มขืนคามิโกะเป็ประจำทุกวัน แต่วันนี้ ผมกลับฝันเห็น ดาร์ค อีริค จนลืมกิจวัตรประจำวันของ กาหลิบ อวตารของผม ผมจึงลุกขึ้นแล้วกล่าวกับ คามิโกะว่า
" ไม่ต้องทำกันวันนี้ก็ได้นะถ้าหากเธอต้องการ " ผมกล่าวด้วยเสียงสุภาพที่สุดที่สุภาพบุรุษ จะกล่าวได้ แต่คามิโกะ กลับทำหน้าไม่สบอารมณ์ แล้วกล่าวกับผมด้วยสายตาเย็นชาและมีคราบน้ำตาอยู่น้อยๆว่า
" นายเบื่อชั้นแล้ว ก็เลยจะทิ้งชั้นใช่มั๊ย ชั้นเป็นเมียของนายนะ"
เมื่อเป็นเช่นนั้นผมเลยต้องจำยอม มีอะไรกับเธอในคืนนั้น ซึ่งคามิโกะเอง ก็รุ้สึกแปลกใจกับ กระบวนท่าและลีลาที่เปลี่ยนไปบนเตียงของเจ้ากาหลิบ ก็มันเป็นผมนี่นา
1 ชั่วโมงผ่านไป............
" เธอนี่มันโรคจิตชะมัด คามิโกะ " ผมกล่าวก่อนจะสำเร็จความใคร่ใส่เธอเป็นครั้งที่7 ในคืนนี้ ผมรุ้สึกเหนื่อยอ่อนอย่างมาก จนไม่อาจทำกับคามิโกะได้ถึง 10 น้ำ เหมือนเจ้ากาหลิบ ผมอยากเปลี่ยนฉายาเจ้ากาหลิบ จาก จอมปราชญ์หน้าหยก เป็น อวตาร 10น้ำจริงๆ เพราะมันทำกับสาวๆ อึดกว่าผมมาก
" วันนี้นายเป็นอะไรของนายน่ะ ดันนะซามะ" คามิโกะกล่าวอย่างหมดอารมณ์บนเตียงเพราะความไร้เดียงสาของผม เธอลุกขึ้นด่าผม ฉอดๆ แว๊ดๆ แล้วเดินหนีไปอาบน้ำ เหมือนกับที่เธอทำทุกวัน เพราะความจำใจ เธออาจเป็นโรคจิตอ่อนๆก็เป็นได้
ในขณะที่ผมนั่งอยู่บนเตียง บาร์เบอร์พ่อบ้านสุดแกร่งของสกุลกาหลิบ ก็เข้ามา เขาเป็นnpc ที่แข็งแกร่งเป็นอย่างมากและจงรักภักดีกับกาหลิบจนน่ากลัว จากการที่เป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งปีศาจ ตอนที่ผมเล่นเป็น อาเธอร์นั้น กว่าผมจะเอาชนะเขาได้ ก็ตายไปหลายรอบ จนต้องไปซื้อของ แคช ราคาหลายพันบาทมาต่อสู้กับเขาจึงจะชนะ นึกถึงตอนนี้ยังขนลุกอยู่เลย
" นายน้อย ตอนนี้ มินาเสะ ที่นายน้อยให้กระผมจับตาดูเธอ ออกจากบ้านไปล่า โปปุกริซลี่แล้ว "