“สวัสดีค่ะพี่รินดา…แหมไม่เจอกันนานปากยังเหมือนเดิมนะคะ”ผกามาศตอบโต้กลับไปอย่างไม่กลัวเกรง
“อีนี่..” “พี่รินดาพอเถอะค่ะ” กานดาพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าสองคนนี้จะเปิดศึกกัน
"เอ่อของได้แล้วค่ะคุณ"
เสียงเรียกของพนักงานทำให้ทั้งทุกคนหันไปมอง กานดาเดินไปหยิบของพร้อมกับเอ่ยขอบคุณก่อนจะเดินกลับไปดึงพี่สาวเธอออกมา
"กลับกันเถอะค่ะ ดาอยากกลับบ้าน"
มือเธอดึงแขนพี่สาวแต่พี่สาวกลับดึงกลับพร้อมกับพูดขึ้นเสียงดัง
“ไม่แนะนำแฟนดา ให้สองคนนี้รู้จักกันหน่อยหรอ”
พี่สาวเธอพูดขึ้นพร้อมกับขยิบตาไปที่คนตัวสูงที่ยืนนิ่งๆ มองหน้าเธออยู่
“ฮะ แฟนอะไร" เสียงกานดาดังขึ้นด้วยความใ
“อ้าวก็แกไม่ได้เป็แฟนกับท่านชายเหมหรอ…”
พี่สาวเธอพูดขึ้นพร้อมกับขยิบตาให้เธอกับท่านชายไม่ให้คนข้างหลังสองคนเห็นจนเธอต้องเงยหน้ามองคนที่มองเธออยู่ก่อน สายตาคมที่มองมาทำให้ใจเธอสั่นหวิวจนต้องหลบตา
“สวัสดีครับท่านชายหมอ ผมหมอนรินทร์ครับ อยู่แผนกสูตินรีเวชนี่แฟนผมคุณผกามาศครับ"
“สวัสดีค่ะท่านชาย” ผกามาศยกมือไหว้พร้อมกับยิ้มหวานให้ท่านชายเพียงปรายตามองแวบเดียว ก่อนจะพูดขึ้น
“สวัสดีครับ ผมอัศวเหม เป็แฟนกับดากานดาครับ พวกผมต้องขอตัวก่อนนะครับพอดีติดธุระ" ชายหนุ่มพูดขึ้นก่อนจะเดินไปหยิบถุงในมือหญิงสาวมาถือไว้พร้อมกับจูงมือเธอเดินออกมาที่รถทันที