“อื้มม เท่ากับซองละ 50 เหรียญทองแดงหรือขอรับ..” มัลโรกล่าวคิดคำนวณในใจ ในตอนนี้เขากำลังคิดเปรียบเทียบกับชาของกลุ่มการค้าเซนทอรัสที่นำเข้าชาจากประเทศเพื่อนบ้าน ด้วยวิธีการชงชาที่ไม่ได้สะดวกเท่ากับของเลดี้คาเรน แต่ในราคาขายปลีกก็ตกแก้วละ 100 เหรียญทองแดงไปแล้ว
ถ้าชาตัวนี้ถูกกระจายไปทั่วทั้งราชอาณาจักรมันจะได้รับความนิยม และการสั่งซื้อเป็จำนวนมาก ราคาส่งที่เลดี้คาเรนเสนอมานั้นมันนับว่าน้อยไปด้วยซ้ำ แต่ถ้าหากต้องคำนวณในเื่ของการขนส่งที่มีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น ราคาต่อแก้วคงจะไม่หนีกันมากสักเท่าไร แล้วชาของประเทศเพื่อนบ้านจะถูกนำเข้าน้อยลงกว่าเดิมเป็แน่ ถ้าเป็เช่นนั้นมันอาจจะมีปัญหาเื่กลุ่มการค้าก็เป็ไปได้
“กระผมทราบแล้วขอรับ เหตุผลที่ให้กระผมเรียกกลุ่มเซนทอรัสมาพบกับท่านในวันนี้ก็เพื่อแผนการในอนาคตของท่านด้วยอย่างนั้นสิขอรับ.. ท่านมองการไกลไปถึงไหนกันแน่ขอรับ.. แต่นั่นมันก็ไม่ใช่เื่ที่กระผมควรเข้าไปยุ่งเกี่ยว ก่อนที่กระผมจะจดทะเบียนการค้าให้กับท่าน กระผมขออนุญาตย้ำเตือนเื่กฎของกิลด์การค้าเราสักเล็กน้อยขอรับ..” มัลโรกล่าวพร้อมกับจ้องไปที่เลดี้คาเรนอย่างแปลกใจ เขาไม่คิดว่าเธอจะมองไปถึงอนาคตแล้ว นับว่าเธอคนนี้เป็แม่ค้าที่น่ากลัวจริงๆ
มัลโรที่เห็นสายตา และสีหน้าของเลดี้คาเรนเขาถึงกับถอนหายใจ ก่อนจะมาย้ำเตือนเื่กฎของกิลด์การค้าแทน กฎของกิลด์นั้นไม่ได้มีอะไรมาก หนึ่งคือ้าค่าสมาชิกรายปีปีละ 1 เหรียญทอง สองคือจะต้องขายสินค้าจำนวน 10 เปอร์เซ็นต์ของผลผลิตทั้งหมดให้กับกิลด์การค้า ซึ่งแน่นอนว่ามันจะต้องเป็ราคาส่งตามที่ได้แจ้งเอาไว้ นอกจากจะมีวัตถุดิบบางตัวที่แพงใน่ขณะหนึ่ง ทางกิลด์อนุญาตให้ขึ้นราคาส่งได้จนกว่าวัตถุดิบนั้นจะมีราคากลับมาทรงตัว
สามคือภายในกิลด์การค้าไม่ให้พ่อค้าหรือแม่ค้าในกิลด์ฆ่าฟันกันเอง สี่คือกิลด์การค้าเป็สถานที่นัดพบ และเป็พยานในการตกลงทำธุรกรรมซื้อ-ขายหรืออื่นๆ โดยที่มีค่าธรรมเนียมเล็กน้อย ห้าคือสิทธิประโยชน์อื่นของพ่อค้าแม่ค้า โดยวัดจากบัตรประจำตัวที่กิลด์การค้าออกให้ หลักๆก็จะมีรูปแบบเดียวกับของนักผจญภัย แต่ของกิลด์การค้าจะแบ่งออกเป็เพียงแค่ 4 ระดับเท่านั้น ทองแดง, เงิน, ทอง และแพทตินัม ตามลำดับจากต่ำสุดถึงสูงสุด
ยิ่งมีสถานะที่สูงก็จะยิ่งได้รับความนับถือการกิลด์มากขึ้น นอกจากนี้กิลด์การค้าที่สาขาเมืองอื่นก็จะต้อนรับเป็อย่างดี มีที่พัก อาหาร และคอกม้าให้บริการอีกด้วย ซึ่งในจุดนี้คาเรนรับรู้ทั้งหมดอยู่แล้วจึงพยักหน้า และยิ้มให้กับมัลโรเท่านั้น เมื่อมัลโรเห็นเช่นนั้นเขาก็ดำเนินเื่การเป็สมาชิก กับลงทะเบียนการค้าบริษัทให้กับเลดี้คาเรนทันที
“..ยินดีต้อนรับสมาชิกกิลด์การค้าขอรับท่านเลดี้คาเรน คาเพนเธียร์ ในนามของกิลด์ กระผมขอแสดงความยินดีกับบริษัทคาเพนส์ด้วยขอรับ.. เพื่อไม่ให้เป็การเสียเวลา กระผมจะขอเข้าเื่การซื้อ-ขายกับทางกิลด์ต่อเลยนะขอรับ ท่าน้าสิ่งใด จำนวนเท่าใดขอรับ..” มัลโรกล่าวถาม
“..ทั้งหมดอยู่ในนี้แล้วเ้าค่ะท่านมัลโร.. เรา้าให้กิลด์การค้าสั่งไปยังที่อยู่นี้ และปริมาณเท่านี้ทุกวันภายในหนึ่งสัปดาห์นี้เ้าค่ะ...” คาเรนยื่นเอกสารรายการสั่งซื้อที่เธอ้า และเมื่อมัลโรรับไปดูเขาก็ทำตาโตเท่าไข่ห่าน เพราะวัตถุดิบที่เลดี้คาเรน้านั้นมันเป็จำนวนที่ไม่ใช่น้อยๆเลยทีเดียว
ดอกคาลี่ซันสดเอาเฉพาะตัวดอก ดอกกุหลาบแดงเอาเฉพาะตัวดอกเช่นกัน แอปเปิลเขียว, ใบมิ้นต์, ไข่ไก่สด, นมวัวสด, แป้งสาลี, เมล็ดโกโก้ และอื่นๆ แค่มัลโรเห็นรายการก็ถึงกับกุมขมับ แต่มันก็นับว่ายังพอจัดหาให้ได้อยู่ แม้ว่าสินค้าของกิลด์จะมีไม่พอในบางส่วนก็สามารถประกาศหรือหาเอาจากพ่อค้าแม่ค้าภายในกิลด์ให้ครบตามจำนวนได้อยู่ ยังไงซะมันก็แค่อาทิตย์เดียวเท่านั้น
“ถ้าอย่างนั้นกระผมจะทำสัญญาซื้อ-ขายให้กับเลดี้เลยนะขอรับ..” มัลโรกล่าว
“กรุณารอสักครู่เ้าค่ะท่านมัลโร.. รายการนั้นเป็รายการสั่งซื้อของวัตถุดิบในสัปดาห์นี้เท่านั้น ส่วนอันนี้คือวัตถุดิบที่เรา้าในทุกๆสัปดาห์ที่เหลือต่อจากนี้เป็ระยะเวลาครึ่งปีเ้าค่ะ..” คาเรนกล่าวพร้อมกับยิ้มให้มัลโร แต่เ้าตัวมัลโรที่ต้องรับเอกสารรายการสั่งซื้อถึงกับเหงื่อแตก เขารู้สึกได้เลยว่ารายการสั่งซื้อนั้นจะต้องทำให้เขาทำงานหนักมากขึ้นเป็แน่ และมันก็เป็เช่นนั้นจริงๆ
‘ม่ายยยยย.. เลดี้ท่านนี้ต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆ.. ทำยังไงดีล่ะเรา รับปากกับท่านดยุคไปแล้วด้วย คงมีแต่ต้องก้มหน้าก้มตาทำไปอย่างนั้นสินะ.. ลาก่อนวันหยุดของฉัน..’ มัลโรที่สรุปผลกับตัวเองได้ก็แทบจะน้ำตาไหลเป็ทาง เพราะปริมาณสินค้าที่เลดี้คาเรนสั่งมันไม่ใช่สิ่งที่จะหากันได้ง่ายๆเลย แถมไม่พอยังต้องขายไปในราคามาตรฐานของกิลด์อีก ยิ่งคิดก็ยิ่งเห็นภาพของตัวเองที่ต้องทำงานอย่างหนักหน่วงแล้ว
ไม่นานมัลโรก็กลับมาพร้อมกับสัญญาซื้อ-ขาย 2 ฉบับ คาเรนตรวจทานความถูกต้องเล็กน้อยก่อนจะลงมือเซ็นสัญญาในทันที เหตุผลที่ต้องมีการสั่งซื้อถึง 2 ฉบับเป็เพราะจำนวนการสั่งไม่เท่ากัน ในสัปดาห์นี้ส่วนใหญ่จะเป็สินค้าที่เป็สต็อก สินค้าที่มีปริมาณการใช้น้อยอย่างเช่นเนย เพราะจะต้องรอกระบวนการสร้างยีสต์ธรรมชาติเพื่อทำให้ขนมปังนุ่มฟูอีก
หลังจากนั้นมัลโรก็เชิญตัวของคาเรนไปยังอีกห้องหนึ่งเพื่อพูดคุยตกลงการค้ากับกลุ่มของเซนทอรัส ผู้จัดจำหน่าย และนำเข้าใบชาจากประเทศเพื่อนบ้าน โดยมีมัลโรเป็พยานการเจรจาในครั้งนี้ ซึ่งคาเรนยังนึกแปลกใจที่การเจรจานั้นประสบผลสำเร็จไปได้ด้วยดี พวกเขาไม่ขัดข้องอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว..
“ถ้าอย่างนั้นยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะเ้าคะ..” คาเรนกล่าวพร้อมกับยื่นมือไปจับกับตัวแทนของกลุ่มเซนทอรัสทั้งสามคน หลังจากเซ็นสัญญาซื้อ-ขายกันเสร็จ หลังจากนั้นคาเรนก็เดินออกจากห้องไปด้วยความสงสัยของมัลโรที่ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมทั้งสามถึงได้ยอมตกลงอย่างง่ายดายเช่นนี้ ซึ่งมันผิดวิสัยพ่อค้า..
“ข้าขอถามพวกเ้าสักหน่อย.. ทำไมพวกเ้าไม่เรียกร้อง หรือถามอะไรเพิ่มเติมเลยล่ะ” มัลโรถาม
“เฮ้ออ.. ท่านมัลโร ท่านจะให้พวกเรากระทำเช่นไรได้ล่ะขอรับ ท่านดยุคออกัสเล่นส่งจดหมายเตือนให้กับกลุ่มของเราทุกคนว่า.. ‘อย่าได้ขัด อย่าได้ถาม อย่าได้มองลูกสาวของข้า.. ถือว่าข้าเตือนพวกเ้าทุกคนแล้วนะ ถ้าไม่เข้าใจเท่ากับตาย’ ด้วยประโยคแบบนี้ จะให้เราทำอะไรได้ล่ะขอรับ เฮ้ออออ..” 1 ใน 3 คนกล่าวตอบกับมัลโรด้วยความเหนื่อยใจ
“แต่ก็ช่างเถอะ! ถึงยังไงเลดี้คาเรนก็ไม่ได้โหดร้ายอะไรกับเรามากนัก แถมยังถือว่าเป็การค้าที่เป็มิตรกับกลุ่มของพวกเราเสียมากกว่าด้วยซ้ำ.. นอกจากนี้ผลิตภัณฑ์ของท่านยังน่าสนใจมากอีกด้วย ข้าเชื่อว่าเราสามารถทำกำไรได้อย่างงามแน่นอน..” ชายอีกคนหนึ่งกล่าว สินค้าน่าสนใจ แถมยังให้ข้อเสนอกับกลุ่มของพวกเขาเป็ผู้ส่งออกรายใหญ่ทั้งใน และนอกราชอาณาจักรอีกด้วย
“จริงอย่างที่เ้ากล่าว.. ท่านเลดี้เสนอให้กลุ่มของพวกเรารับกระจายสินค้าของท่านมากถึงร้อยละ 50 และสินค้าประเภทนี้เราเองก็มีเส้นสายกับคนใหญ่คนโตเอาไว้มากอยู่แล้ว ไม่น่าจะเป็เื่ยากถ้าจะขายพวกมันให้หมด.. สินค้าเก่าก็ยังรับมาขายได้เหมือนเดิม ถึงส่วนใหญ่กว่าร้อยละ 40 จะถูกส่งให้เลดี้ก็ตาม แต่มันก็สามารถทดแทนกันได้มากกว่าเดิมหลายส่วน..” หญิงผู้เดียวในกลุ่มกล่าวพลางกุมคางคิด
“..จริง! เราไม่เสียผลประโยชน์ในเื่ใดเลย มีแต่จะทำให้เงินได้มากขึ้นไปอีก สินค้าเก่ารับมาขายเท่าเดิม แต่กลับได้สินค้าใหม่มาแทนท้องตลาดที่ขาดไปร้อยละ 40 แถมพวกมันยังมีราคาที่สามารถขายได้แพงกว่าของเดิมเสียอีก.. ข้าไม่เห็นว่าเลดี้จะได้ประโยชน์อันใดเลย..” ชายคนแรกกล่าวคิด มัลโรที่เห็นเช่นนั้นเขาก็ได้แต่ถอนหายใจ เพราะว่าเ้าสามคนตัวแทนนี้ไม่รู้เลยสักนิดว่าตัวเองกำลังถูกเลดี้คาเรนใช้ประโยชน์อยู่
‘เ้าพวกนี้มันไม่รู้เลยหรือยังไงว่าท่านเลดี้คาเรนกำลังคิดใช้เส้นสายของพวกมันในการกระจายสินค้าอยู่น่ะ..เฮ้ออ’ มัลโรกล่าวคิดในใจ เพราะดูจากสัญญาซื้อ-ขายแล้ว มันเหมือนกับพึ่งพากันก็จริงอยู่ แต่ในสัญญามีข้อหนึ่งที่ทำให้เลดี้ได้เปรียบอยู่มากนั่นก็คือแบบประเมินผลิตภัณฑ์จากลูกค้า..
แม้ว่าเลดี้จะให้เหตุผลว่า้าฟังเสียงตอบรับของลูกค้าเพื่อพัฒนาสินค้าของนางก็ตาม แต่นั่นมันก็เท่ากับว่ากลุ่มเซนทอรัสจะต้องเปิดเผยข้อมูลการติดต่อลูกค้าของกลุ่มให้กับเลดี้คาเรนรับรู้นั่นเอง และเมื่อครบระยะเวลาสัญญาซื้อ-ขาย ป่านนั้นเลดี้คาเรนคงหาวิธีปลูกชา และทำวัตถุดิบได้ด้วยตัวเองแล้ว ไม่จำเป็ต้องพึ่งพากลุ่มเซนทอรัสอีกต่อไป มีแต่กลุ่มเซนทอรัสเท่านั้นที่จะต้องร้องขอผลิตภัณฑ์จากนางมาค้าขาย
‘น่ากลัวจริงๆเลยแฮะ.. ถ้าใครที่ไม่คิดให้ลึกซึ้งก็คงต้องเสร็จนางอย่างนี้เป็แน่..’ มัลโรคิดกล่าวในใจก่อนจะเดินออกจากห้องเจรจามา ปล่อยให้ทั้งสามคนกลุ่มเซนทอรัสมโนถึงเื่เงินๆทองๆที่จะมากขึ้นต่อไป..
คาเรนเดินออกจากกิลด์การค้าด้วยรอยยิ้ม เพียงแค่ดูหน้าตาของนาธานที่มันฟ้องออกมา เธอรู้ได้ทันทีว่าทำไมการเจรจาครั้งนี้มันถึงได้ดูง่ายขนาดนี้ มันคงจะเป็ฝีมือของท่านพ่ออย่างไม่ต้องสงสัย แต่นั่นมันก็ค่อนข้างเป็ประโยชน์สำหรับเธอทั้งปัจจุบัน และอนาคต
ตอนนี้เธอยังไม่พร้อมที่จะลงทุนลงแรงขนของไปขายเอง ไหนจะเื่ค่าคุ้มกันสินค้าอีก ไหนจะต้องไปคุยตกลงกับพ่อค้าแดนอื่นๆอีก ใช้งานพวกเซนทอรัสในการเปิดตลาดให้จึงเป็วิธีที่ดีที่สุดแล้ว แถมอีกฝ่ายดูเหมือนว่าจะยังไม่รู้ว่าหายนะกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้กลุ่มของพวกเขาแล้ว..
“หึหึ... นาธาน.. เื่คนงานที่จะมาทำงานให้กับข้าเป็อย่างไรบ้าง” คาเรนเอ่ยถามกับนาธาน
“มิต้องเป็กังวลขอรับคุณหนู.. เหล่าภรรยาของข้ารับใช้ตระกูลต่างก็ยินดีที่จะเป็มือเป็เท้าให้กับคุณหนูด้วยความภาคภูมิใจขอรับ..” นาธานกล่าว หลังจากที่ได้ยินว่าคุณหนูของตระกูล้าแรงงาน เหล่าข้ารับใช้ทั้งตัวของเขา พ่อบ้าน เมดสาว หรือแม้แต่ทหารก็ต่างบอกต่อเื่นี้กับครอบครัวของตนเอง แถมค่าแรงที่คุณหนูคาเรนให้ยังเป็เงินที่เทียบเท่ากับทหารขั้นต่ำของตระกูลอีกด้วย มีหรือที่พวกเธอเล่านั้นจะปฏิเสธ นอกจากนี้ยังพร้อมใจกันเข้ามาสมัครงานกันอย่างล้นหลาม..
“อย่างนั้นรึ.. ดีแล้ว ข้าไม่้าให้ความลับทางการค้าของข้ารั่วไหล ยังไงก็ทำสัญญาปกปิดความลับกับพวกเขาด้วย เลือกเอาครอบครัวของข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์มาก่อน ในอนาคตน่าจะพอรับทุกคนเข้ามาทำงานได้..” คาเรนกล่าวด้วยรอยยิ้ม ทุกอย่างกำลังเดินไปตามแผนการที่เธอวางเอาไว้
“ขอรับคุณหนู.. กระผมจะจัดการตามที่คุณหนูรับสั่งให้เรียบร้อยขอรับ..” นาธานกล่าว
8K
