ช่างน่าขายหน้านัก
ตอนนี้ ทั้งจวนทราบเื่หมดแล้วกู้ชิงอวี้หลอกหญิงสติไม่ดีจนกรรมตามสนองตนเอง ซ้ำยังถูกถอนหมั้นเพราะสภาพไม่น่าดูของตนถูกคู่หมั้นพบเข้าทั้งจวนหัวเราะเยาะกู้ชิงอวี้ แต่ลูกชายนางกลับยังเห็นนางเป็สมบัติล้ำค่าอยู่
“ข้าได้ยินเสียงกรีดร้องตั้งแต่ไกล นี่เป็นเรื่องอะไรกัน” ฮูหยินผู้เฒ่ากู้ในใจดูแคลน ทว่าสีหน้ายังแสดงถึงความเป็นธรรม“เป็ความผิดข้า”เสียงกู้สุ่ยเย่ว์เหมือนยุงอย่างไรอย่างนั้น “ข้าทำให้น้องรองป่วย ท่านพ่อตีข้าก็ไม่ผิด”
ฮึ เสียแรงที่ลูกนางเป็ถึงอัครมหาเสนาบดีในราชสำนักตอนนี้เด็กสติไม่ดีคนหนึ่งยังรู้ความยิ่งกว่าเขา กู้สุ่ยเย่ว์เอ่ยเช่นนี้ ยิ่งเห็นได้ชัดว่านายท่านกู้ลำเอียงไม่สนดำขาว
กู้เชียนตอนนี้พลันได้สติ มองฮูหยินผู้เฒ่ากู้จากนั้นมองหลินซื่อและอี๋เหนียงคนอื่นที่ตามมาอยู่ข้างๆ นาง รู้สึกขายหน้ายิ่ง
“ท่านแม่ ไม่มีอะไร ท่านกลับไปพักผ่อนเถอะคนอื่นแยกย้ายได้แล้ว” กู้เชียนเอ่ย
เดิมทีกู้เชียนอยากกลบเรื่องหน้าไม่อายนี้ลงไปแต่ในกลุ่มคนมีคนหนึ่งที่ไม่ยินยอม คนคนนั้นก็คือหม่าซื่ออี๋เหนียงสามเดิมทีหม่าซื่ออยากใช้แผนให้ฝั่งตนเองน่าสงสาร จงใจผัดแป้งขาวให้ชิงอวี้ อยากให้นายท่านกู้เห็นใจสั่งสอนกู้สุ่ยเย่ว์หญิงชั้นต่ำนั่นสักรอบกู้สุ่ยเย่ว์ร้องดังเกินไป แต่นางรู้นอกจากฝ่ามือแรกสุดนั้นแล้ว กู้สุ่ยเย่ว์ก็ไม่ได้าเ็อะไร
“นายท่าน ข้ายังมีวาจาอยากจะกล่าว” ตาเห็นคนจะแยกย้าย อี๋เหนียงสามรีบเอ่ยขึ้น เดิมทีอี๋เหนียงนางอื่นๆ อยากมาดูเรื่องสนุกอยู่แล้ว อี๋เหนียงสามเอ่ยวาจานี้ออกมา รีบหยุดเท้าทันควันกู้เชียนคิดมาตลอดว่าอี๋เหนียงสามรู้ความทว่าตอนนี้เรื่องราวกลับเริ่มตั้งเค้าไม่อาจควบคุมนางรั้งคนไว้เพราะอยากให้คนเห็นเขาเป็นตัวตลกรึ หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป จะให้เขาเอาชื่อเสียงอัครมหาเสนาบดีผู้เมตตาไปเก็บไว้ที่ใดกันสีหน้านายท่านกู้กลายเป็ไม่น่าดูแล้ว “ยังมีเื่อะไร”
“นายท่าน สุ่ยเย่ว์เด็กคนนี้ไม่มีมารดาตั้งแต่เล็กข้าเห็นนางเติบใหญ่ หากไม่ใช่ว่าข้าฐานะต่ำต้อย คงรับนางมาเลี้ยงไว้ข้างกายนานแล้วตอนนี้สุ่ยเย่ว์อายุไม่น้อยแล้ว สิบเก้าปีแล้วเด็กอายุสิบเก้าบ้านอื่นแต่งงานออกเรือนกันหมดแล้ว วันนี้อยู่ต่อหน้านายท่านและฮูหยินผู้เฒ่า ข้าอยากเสนอคู่หมายให้สุ่ยเย่ว์” อี๋เหนียงสามพูดแล้วก็คุกเข่าลง เอ่ยขึ้นสีหน้าซื่อตรงจริงใจ ในจวนมีผู้ใดไม่รู้บ้างว่ามารดากู้สุ่ยเย่ว์ถูกอี๋เหนียงสามทำร้ายจนตายยามปกติ นางกับลูกสาวนางรังแกกู้สุ่ยเย่ว์ไม่น้อย ตอนนี้เอ่ยวาจาเช่นนี้ออกมาถือว่าน่าขันนัก แต่กระนั้นหนังหน้าอี๋เหนียงสามช่างหนายิ่ง คำกล่าวเช่นนี้ยังเอ่ยออกมาได้หน้าตาเฉยอี๋เหนียงห้าที่ค่อนข้างสนิทกับอี๋เหนียงสามออกหน้าช่วยแล้ว“พี่หญิงสาม เื่นี้จะไม่ทำให้นายท่านลำบากใจรึ อย่างคุณหนูสาม คุณหนูสี่อายุสิบห้าสิบหก คนที่มาสู่ขอเกือบเหยียบธรณีประตูจวนอัครมหาเสนาบดีจนราบแล้วเหตุใดสุ่ยเย่ว์ไม่มีคนมาขอ ยังไม่ใช่เพราะเป็หญิงสติไม่ดีหรอกรึเช่นนี้แล้วจะมีครอบครัวดีๆ ที่ใดกล้าแต่งหญิงสติไม่ดีไปเป็สะใภ้กัน”
อี๋เหนียงสามเอ่ย “น้องหญิงห้าเอ่ยได้ไม่ผิด แต่ให้สุ่ยเย่ว์อยู่ในจวนอัครมหาเสนาบดีไปชั่วชีวิตคงไม่ได้กระมังจวนอัครมหาเสนาบดีเลี้ยงสุ่ยเย่ว์ชั่วชีวิตไม่เป็นไร เพียงแต่เด็กสาวเช่นสุ่ยเย่ว์ หากไม่แต่งงานชีวิตนี้ก็คงน่าเสียดายนัก”“หรือว่าพี่หญิงสามมีตัวเลือกดีๆ ที่ใด”อี๋เหนียงห้าเอ่ยถามเหมือนสงสัยจริงๆ
“ตอนข้าไปไหว้พระที่วัดฝ่าหัวพบฮูหยินใต้เท้าหวังรองเสนาบดีกรมพิธีการนางบอกว่าอยากรับอนุให้ใต้เท้าหวังสักคน นางยังถามถึงสุ่ยเย่ว์”
พอคำกล่าวนี้ของอี๋เหนียงสามหลุดออกมา เฉินซื่ออี๋เหนียงสี่อดขมวดคิ้วขึ้นไม่ได้เอ่ยกับนายหญิงผู้เฒ่ากู้ “ท่านแม่ หากข้าจำไม่ผิดใต้เท้าหวังผู้นั้นอายุห้าสิบกว่าแล้ว ในบ้านมีอี๋เหนียงถึงแปดบ้าน”อี๋เหนียงสามเลิกคิ้วขึ้น“หรือน้องหญิงหาตัวเลือกที่ดีกว่านี้ให้สุ่ยเย่ว์ได้แล้ว”
เฉินซื่อถูกนางดักทางหมดจนวาจาจะกล่าวเฉินซื่อเกิดในตระกูลบัณฑิต เดิมทีเป็คุณหนูตระกูลใหญ่น่าเสียดายที่ครอบครัวตกต่ำถึงต้องมาเป็อนุ นางจิตใจดีเป็คนเพียงหนึ่งในจวนอัครมหาเสนาบดีที่เห็นสุ่ยเย่ว์เป็คน
“นายท่าน ท่านคิดว่าข้อเสนอข้าเป็นอย่างไร สุ่ยเย่ว์คงไม่อาจรั้งอยู่ในจวนตระกูลกู้ตลอดชีวิตกระมัง...” นางเอ่ยขึ้นอีกประโยคหนึ่งเห็นชัดว่าจับความต้องการของนายท่านกู้ที่ไม่อยากให้กู้สุ่ยเย่ว์รั้งอยู่ในจวนตระกูลกู้ตลอดชีวิตได้ตอนนี้นายท่านกู้เพิ่งนึกได้ว่าต้องทำตัวเป็บิดาผู้เมตตาต่อหน้ากลุ่มคน“สุ่ยเย่ว์ คำกล่าวของอี๋เหนียงสามไม่ผิด แต่ว่าเื่คู่ครองเป็เื่ใหญ่ต้องดูความเต็มใจเ้าด้วย เ้าคิดว่าอย่างไร”
กู้สุ่ยเย่ว์ยิ้มเหี้ยมไร้เสียง
หม่าซื่ออยากขายนางให้โจรเฒ่าลามกเช่นนั้นรึ
ทว่านายท่านกู้อยากเป็บิดาผู้แสนดีเช่นนั้นนางจะให้โอกาสเขา
กู้สุ่ยเย่ว์เงยหน้า เอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าไร้เดียงสาไม่มีพิษมีภัย “ท่านพ่อ สุ่ยเย่ว์ไม่อยากแต่ง ตอนสุ่ยเย่ว์ยังเล็กท่านแม่เคยดูดวงให้สุ่ยเย่ว์ บอกว่าสุ่ยเย่ว์จะได้แต่งเป็นชายาให้อ๋อง” ในเมื่อคนเหล่านี้คิดว่านางสติไม่ดีเช่นนั้นนางก็จะใช้วิธีการโง่งมนี้โต้กลับ พวกนางอยากยัดเยียดนางให้ผู้ใดส่งๆ ก็ได้รึ ไม่มีทาง หากมีปัญญาก็หาอ๋องมาแต่งนางเสียสิ กลั่นแกล้งนางให้เต็มที่! “ฮ่า ฮ่า หญิงสติไม่ดียังอยากเป็นชายาอ๋อง แต่ซั่วอวิ๋นของพวกเรามีอ๋องสติไม่ดีที่ใด”“ถึงกับอยากเป็ชายาอ๋อง ถูกนายท่านตีจนเสียสติแล้วหรือไรอ้อ ข้าลืมไป เดิมทีนางสติไม่ดีอยู่แล้ว”
“หากนางเป็ชายาอ๋องได้ เช่นนั้นข้าคงได้เป็ฮองเฮา”
ชั่วขณะนั้น ที่ตอบกลับกู้สุ่ยเย่ว์ต่างเป็คำพูดถากถาง
เื่นี้ผ่านเลยไปเช่นนี้ไม่มีผู้ใดใส่ใจคำพูดของกู้สุ่ยเย่ว์อีก ยิ่งคิดไม่ถึงว่าวาจาของหญิงสติไม่ดีอย่างกู้สุ่ยเย่ว์จะเป็จริง
แต่วันรุ่งขึ้นราชโองการฉบับหนึ่งถูกส่งมาที่จวนตระกูลกู้
ฮ่องเต้ประทานสมรสกู้สุ่ยเย่ว์บุตรสาวสายตรงบ้านตระกูลกู้ให้อวิ๋นอ๋องกงซุนอี้
เรื่องนี้ทำเอาทั้งเมืองหลวงเกิดแรงกระเพื่อมรุนแรงคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์จำนวนมากต่างชะเง้อคอเฝ้ารอ ทว่าไม่คาดคิด สุดท้ายฝ่าบาทกลับให้อวิ๋นอ๋องแต่งหญิงสติไม่ดีนางหนึ่งจวนตระกูลกู้ต่างแข็งทื่อกลายเป็หินถ้วนหน้า
การได้เกี่ยวดองกับจวนอวิ๋นอ๋องเป็นเรื่องโชคดีเพียงใด แต่การให้หญิงสติไม่ดีนางหนึ่งเกี่ยวดองกับจวนอวิ๋นอ๋องความรู้สึกในนี้พลันกลายเป็นยากจะกล่าวบรรยายโดยเฉพาะเหล่าอนุที่พูดถากถางกู้สุ่ยเย่ว์เมื่อวาน ยิ่งเหมือนราวกับถูกสายฟ้าฟาด อี๋เหนียงสามหม่าซื่อในตอนที่รู้เรื่องราชโองการทั้งตัวคนสะดุ้งลงจากเก้าอี้ “ฝ่าบาทประทานสมรสให้กู้สุ่ยเย่ว์แต่งอวิ๋นอ๋องรึ กู้สุ่ยเย่ว์เจ้าแน่ใจนะว่าเป็นหญิงสติไม่ดีที่อยู่ในเรือนมุงฟางนั่น”“อี๋เหนียง ไม่ผิด บ่าวได้ยินมาชัดเจนเ้าค่ะ”
“หญิงสติไม่ดีนางนั้นรึ”
“เ้าค่ะ”
อี๋เหนียงสามรู้สึกเจ็บหน้า เจ็บท้อง เจ็บอกเจ็บไปหมดทั้งตัว ทั้งตัวคนราวกับเสียสติอย่างไรอย่างนั้นแทบอยากวิ่งไปบีบคอกู้สุ่ยเย่ว์ให้ตายในเรือนมุงฟางเดี๋ยวนั้น
“ไม่ได้ ไม่ได้ ข้าต้องคิดหาวิธี” หม่าซื่อเดินวนไปวนมาในห้อง ตกเข้าสู่ภาวะคลุ้มคลั่ง ทั้งจวนตระกูลกู้ ไม่มีผู้ใดกลัวกู้สุ่ยเย่ว์แต่งเข้าจวนอวิ๋นอ๋องเท่าหม่าซื่ออีกแล้ว นางรู้ ขอเพียงกู้สุ่ยเย่ว์มีอิทธิพลนั่นก็จะเป็นวันอวสานของนางตอนที่กู้สุ่ยเย่ว์ได้ยินข่าวนี้ใสะดุ้งโหยงเช่นเดียวกันก่อนหน้านางแค่พูดไปส่งๆ เท่านั้น กลายเป็จริงได้อย่างไรกัน ยังเป็อวิ๋นอ๋องอีกอวิ๋นอ๋องเป็ศัตรูตัวฉกาจของนางผลงานใหญ่หลวงของอวิ๋นอ๋องในครั้งนี้ใช้ความตายนางแลกมาถึงขั้นกล่าวได้ว่าการแต่งงานครั้งนี้ใช้ความตายแลกเปลี่ยนเพียงแต่การใช้ทัพหนึ่งหมื่นชนะทัพหนึ่งแสน ผลงานใหญ่หลวงเช่นนี้สุดท้ายแล้วกลับแลกมาซึ่งชายา ‘สติไม่ดี’สถานการณ์อวิ๋นอ๋องผู้นี้ก็ไม่ได้ดีเท่าไรนัก
ทว่าสภาพการณ์ของอวิ๋นอ๋องไม่ดีแล้วเกี่ยวอันใดกับนางกันไม่นาน มุมปากนางก็เหยียดยิ้ม
์คงสงสารนางจริงๆ ถึงได้มอบโอกาสแก้แค้นให้นาง
กงซุนอี้ ฮ่า ฮ่า นางจะแต่งเข้าจวนอ๋อง เป็นชายาอ๋องของอวิ๋นอ๋องอย่างดี พยายามให้อวิ๋นอ๋องสิ้นทายาทสืบสกุลในขณะเดียวกันอวิ๋นอ๋องที่กำลังนั่งอ่านจดหมายอยู่ในจวนอวิ๋นอ๋องตัวเย็นเยือกขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
546
